Ο ΑΓΙΟΣ ΡΗΓΙΝΟΣ Ὁ μαρτυρικὸς ἱεράρχης τῆς Σκοπέλου καὶ θαυματουργὸς πολιοῦχος ἅγιος τοῦ νησιοῦ

Ο ΑΓΙΟΣ ΡΗΓΙΝΟΣ
Ὁ μαρτυρικὸς ἱεράρχης τῆς Σκοπέλου
καὶ θαυματουργὸς πολιοῦχος ἅγιος τοῦ νησιοῦ

Ἀριστείδης Γ. Θεοδωρόπουλος 
Ἐκπαιδευτικὸς

AgRiginos1.             Στὶς 25 Φεβρουαρίου πανηγυρίζει μὲ λαμπρότητα ἡ μαγευτικὴ νῆσος Σκόπελος τὴν πανίερη μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου ἱερομάρτυρος Ρηγίνου Ἐπισκόπου Σκοπέλου, τοῦ καὶ τιμωμένου ὡς πολιούχου, προστάτου καὶ ἐφόρου τοῦ καταπράσινου αὐτοῦ νησιοῦ τῶν Βορείων Σποράδων, τὸ ὁποῖο εἶναι προικισμένο μὲ ἀπαράμιλλες φυσικὲς ὀμορφιές, ἀλλὰ καὶ σεμνύνεται μὲ ἑκατοντάδες ἱερὰ καθιδρύματα, ἐπιμεριζόμενα σὲ μοναστήρια, μονύδρια, ἐνοριακοὺς ναοὺς καὶ πολυάριθμα γραφικὰ παρεκκλήσια καὶ ἐξωκκλήσια.
.             Ὁ Ἅγιος Ρηγίνος ἦταν ἑλληνικῆς καταγωγῆς καὶ ἔζησε τὸν 4ο μ.Χ. αἰώνα ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς βασιλείας τῶν υἱῶν τοῦ θεοστέπτου Μεγάλου Κωνσταντίνου, τοῦ Κωνσταντίου στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ τοῦ Κώνστα στὴ Ρώμη. Ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ 19ου αἰώνα παρουσιάζεται ἡ Λιβαδειὰ ὡς τόπος καταγωγῆς τοῦ Ἁγίου, οἱ δὲ γονεῖς του, οἱ ὁποῖοι ζοῦσαν «ἐν ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ», ἦταν εὐσεβεῖς καὶ πλούσιοι. Μόλις ὁ Ἅγιος ἔφτασε σὲ ἡλικία ποὺ μποροῦσε νὰ μορφωθεῖ, οἱ εὐκατάστατοι καὶ ἐνάρετοι γονεῖς του φρόντισαν ὥστε νὰ ἀποκτήσει πλουσιοπάροχα τόσο τὴν κοσμικὴ ὅσο καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴ γνώση καὶ σοφία ποὺ σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν ἐγκράτεια, τὴν προσευχὴ καὶ τὴν ἄσκηση, τὸν ἀνέδειξαν σὲ «πολυτίμητο σκεῦος» καὶ σὲ «θεράποντα Θεοῦ». Βλέποντας ὁ Πανάγαθος Θεὸς τὸν ἐνάρετο καὶ ἀσκητικό του βίο, τὸν ἀντάμειψε πλουσιοπάροχα μὲ διάφορα χαρίσματα καὶ τὸν ἀξίωσε νὰ ἐπιτελεῖ μὲ τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πολυάριθμα θαύματα. Ἡ ἀπαστράπτουσα ἀρετὴ καὶ ἁγιότητά του τὸν κατέστησαν περιώνυμο καὶ ἀξιοθαύμαστο στὴ Σκόπελο καὶ στὰ ὑπόλοιπα νησιὰ τῶν Σποράδων, γεγονὸς ποὺ ὁδήγησε μετὰ τὴν ἐκδημία τοῦ Ἐπισκόπου Σκοπέλου στὴν ἐκλογὴ καὶ ἀνάρρησή του στὸν ἐπισκοπικὸ θρόνο τοῦ νησιοῦ. Μόλις ἐξελέγη ὁ Ἅγιος Ρηγίνος Ἐπίσκοπος Σκοπέλου, ἄρχισε νὰ συρρέει πλῆθος χριστιανῶν ὅλων τῶν ἡλικιῶν καὶ τῶν κοινωνικῶν τάξεων γιὰ νὰ λάβει εὐλογία ἀπὸ τὸν ἐνάρετο καὶ φωτισμένο ἱεράρχη, ἐνῶ οἱ ἀσθενεῖς προσέτρεχαν σ’ αὐτὸν γιὰ νὰ λάβουν τὴν πολυπόθητη θεραπεία διὰ τῆς ὑπὸ τοῦ Θεοῦ θαυματουργικῆς χάριτός του. Ἡ εὐδόκιμη καὶ θεάρεστη ἐπισκοπικὴ διακονία τοῦ Ἁγίου δημιούργησε στὸν εὐσεβῆ λαὸ καὶ κλῆρο τῆς ἐπαρχίας αἰσθήματα ἀπερίγραπτης χαρᾶς καὶ ἀγαλλίασης, ἀφοῦ ὅλοι γεύονταν πλουσιοπάροχα τοὺς πολύτιμους πνευματικοὺς καρποὺς τῆς ἀρχιερατικῆς διακονίας τοῦ σοφοῦ, ἐναρέτου καὶ φιλοστόργου ἱεράρχου τῆς Σκοπέλου Ἁγίου Ρηγίνου, ὁ ὁποῖος καθοδηγοῦσε πνευματικὰ ὅλο τὸν πιστὸ καὶ εὐσεβῆ λαό, ἐνῶ στήριζε καὶ νουθετοῦσε τοὺς φτωχούς, τοὺς θλιμμένους καὶ τοὺς ἁμαρτωλούς.
.             Κατὰ τὴ διάρκεια ὅμως τῆς ἀρχιερατείας τοῦ Ἁγίου Ρηγίνου ἐπικρατοῦσε ἀκόμη στοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας ἡ φοβερὴ αἵρεση τοῦ Ἀρείου, ἡ ὁποία εἶχε προκαλέσει ἔνταση καὶ σύγχυση μεταξὺ τῶν χριστιανῶν. Γι’ αὐτὸ καὶ συνεκλήθη ἀπὸ τοὺς αὐτοκράτορες Κωνστάντιο καὶ Κώνστα Σύνοδος, ἡ ὁποία ἔλαβε χώρα στὴ Σαρδικὴ (τὴ σημερινὴ Σόφια τῆς Βουλγαρίας) τὸ ἔτος 343, ὅπου συμμετεῖχαν περισσότεροι ἀπὸ τριακόσιοι ὀρθόδοξοι ἀρχιερεῖς, ἐνῶ ἔλαβαν μέρος καὶ ἑβδομήντα ἕξι ὀπαδοὶ τῆς αἵρεσης τοῦ Ἀρείου. Μεταξὺ τῶν συμμετεχόντων ὀρθοδόξων ἐπισκόπων ἦταν καὶ ὁ σοφὸς ἱεράρχης τῆς Σκοπέλου Ἅγιος Ρηγίνος, ὁ ὁποῖος μὲ τὴ βαθιὰ θεολογική του γνώση καὶ μὲ τὸν πύρινο καὶ ἐποικοδομητικό του λόγο κατετρόπωσε τοὺς πλανεμένους ὀπαδοὺς τοῦ Ἀρείου καὶ τὴν αἱρετική τους διδασκαλία περὶ τοῦ μὴ ὁμοουσίου τῶν τριῶν προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ἡ ἀποστομωτικὴ ἐπιχειρηματολογία τοῦ ἐμπεριστατωμένου λόγου τοῦ Ἁγίου ἀνάγκασε τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Ἀρείου νὰ ἐγκαταλείψουν τὴ Σύνοδο καὶ νὰ καταφύγουν στὴ Φιλιππούπολη, ὅπου ἀποκήρυξαν καὶ πάλι τὸν Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας Μέγα Ἀθανάσιο. Ὁ Ἅγιος Ρηγίνος παρέμεινε στὴ Σύνοδο τῆς Σαρδικῆς μαζὶ μὲ τοὺς ὑπόλοιπους ὀρθόδοξους ἀρχιερεῖς καὶ ἐπικύρωσαν τὸ σύμβολο τῆς πίστεως, ὅπως αὐτὸ εἶχε διατυπωθεῖ στὴν Α´ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο στὴ Νίκαια τῆς Βιθυνίας τὸ 325μ.Χ. Στὴ Σύνοδο αὐτή, κατὰ τὴν ὁποία διατρανώθηκε ἡ θεότητα τοῦ προσώπου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, συμμετεῖχε καὶ ὁ Ἅγιος Ρηγίνος μαζὶ μὲ τὸν θεῖο του, τὸν Ἅγιο Ἀχίλλιο Ἐπίσκοπο Λαρίσης, ὁ ὁποῖος τιμᾶται καὶ γεραίρεται ὡς πολιοῦχος καὶ προστάτης ἅγιος της πόλεως τῆς Λαρίσης. Μετὰ τὸ πέρας τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνόδου τῆς Σαρδικῆς ὁ Ἅγιος Ρηγίνος ἐπέστρεψε στὴ Σκόπελο, ὅπου συνέχισε θεαρέστως τὴν πολύπλευρη ποιμαντική του δράση.
.             Ὅμως ἡ εἰρήνη στοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας ἄρχισε καὶ πάλι νὰ διαταράσσεται, ὅταν τὸν αὐτοκρατορικὸ θρόνο κατέλαβε ὁ ἀσεβὴς Ἰουλιανὸς ὁ Παραβάτης (361-363). Ὁ σκληρόκαρδος καὶ χριστιανομάχος νέος αὐτοκράτορας κήρυξε ἀδυσώπητο διωγμὸ ἐναντίον τῶν χριστιανῶν στὴ μανιώδη προσπάθειά του νὰ ἀναβιώσει τὴν εἰδωλολατρία. Ὁ διωγμὸς ἐπεκτάθηκε γρήγορα στὴν Ἑλλάδα καὶ ἔφτασε καὶ στὰ νησιὰ τῶν Σποράδων. Πολλοὶ χριστιανοὶ ὑποβλήθηκαν τότε σὲ φρικτὰ βασανιστήρια, ἀλλὰ μὲ γενναιότητα παρέμειναν σταθεροὶ καὶ ἀλύγιστοι στὴν πίστη τους, γεγονὸς ποὺ τοὺς ὁδήγησε στὴ θανατικὴ καταδίκη. Ὅταν ὁ ἡγεμόνας τῆς Ἑλλάδος ἀνακάλυψε τὸν σοφὸ διδάσκαλο καὶ πνευματικὸ καθοδηγητὴ τῆς Σκοπέλου, Ἅγιο Ρηγίνο, καὶ πληροφορήθηκε τὴν πλούσια κηρυκτικὴ καὶ φιλανθρωπική του δραστηριότητα, τὸν συνέλαβε καὶ προσπάθησε ἄλλοτε μὲ κολακεῖες καὶ ὑποσχέσεις καὶ ἄλλοτε μὲ ἀπειλὲς νὰ τὸν πείσει νὰ ἀρνηθεῖ τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Ἀλλὰ ὁ ἔνδοξος ἱερομάρτυς τοῦ Χριστοῦ μὲ τὴ θεάρεστη καὶ καρποφόρα ἐπισκοπική του διακονία στὸν εὐσεβῆ λαὸ τῆς Σκοπέλου παρέμεινε σταθερὸς καὶ ἀκλόνητος στὴν πίστη του. Ἡ ἀμετάβλητη καὶ θαρραλέα αὐτὴ στάση τοῦ Ἁγίου ἐξαγρίωσε τὸν ἡγεμόνα, ὁ ὁποῖος ἄρχισε νὰ τὸν βασανίζει ἀνελέητα γιὰ νὰ μπορέσει νὰ τοῦ κάμψει τὴν ἀκλόνητη πίστη του στὸν Ἰησοῦ Χριστό. Ἀλλὰ οὔτε τὰ σκληρὰ βασανιστήρια, στὰ ὁποῖα ὑποβλήθηκε, οὔτε ὁ ἐγκλεισμός του στὴ φυλακή, οὔτε οἱ συνεχεῖς ἀπειλὲς ἔκαμψαν τὸ ἀγωνιστικὸ φρόνημα καὶ τὴ σθεναρὴ πίστη τοῦ θεοφόρου καὶ σοφοῦ ἱεράρχου τῆς Σκοπέλου. Μάλιστα ἡ καρτερία καὶ ἡ γενναιότητα, μὲ τὴν ὁποία ὑπέμεινε τὰ ἀφόρητα βασανιστήρια, στερέωσαν καὶ ἐνίσχυσαν ἀκόμη περισσότερο τὴν πίστη τῶν χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι ἔβλεπαν μέσα ἀπὸ τὸ μαρτύριο τοῦ ἐπισκόπου τους νὰ ἐκπέμπεται ἄπλετο τὸ φῶς τῆς ἁγιότητός του. Βλέποντας ὁ σκληρόκαρδος ἡγεμόνας τὴν ἀμετάβλητη πίστη τοῦ Ἁγίου, ἔδωσε τὴν ἐντολὴ νὰ ἀποκεφαλισθεῖ. Μετὰ τὴ θανατικὴ ἀπόφαση, ὁδηγήθηκε στὴ θέση «Παλιὸ Γεφύρι», ὅπου στὶς 25 Φεβρουαρίου τοῦ 362μ.Χ. ἔλαβε χώρα ἡ δι’ ἀποκεφαλισμοῦ μαρτυρικὴ τελείωσή του. Σύμφωνα μάλιστα μὲ τὴν παράδοση μαρτύρησαν μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο καὶ σαράντα Σκοπελίτες. Στὸ σημεῖο αὐτὸ τὸ 1903 οἱ κάτοικοι τῆς Σκοπέλου ἀνήγειραν ἀναμνηστικὴ στήλη, γιὰ νὰ ἐνθυμοῦνται τὸ ἔνδοξο μαρτύριο τοῦ Ἁγίου. Μετὰ τὴν ἀποτομή της τιμίας του κεφαλῆς οἱ εὐσεβεῖς Σκοπελίτες ἔλαβαν τὸ παντιμο καὶ πολύαθλο σῶμα του καὶ τὸ ἐνταφίασαν μὲ τὶς πρέπουσες τιμὲς σὲ λόφο, ὅπου μέχρι σήμερα σώζεται ὁ τάφος του, δίπλα ἀπὸ τὸν ὁποῖο ἀνεγέρθηκε ἀργότερα ἡ μονὴ τοῦ Ἁγίου Ρηγίνου.
.             Τὸ 1068 ὁ βασιλιὰς τῆς Σικελίας Γουλιέλμος, ὁ καὶ ἐπονομαζόμενος ἀγαθός, ἅρπαξε κατὰ τὴ διάρκεια μιᾶς ἐπιδρομῆς τὸ ἱερὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου καὶ τὸ μετέφερε στὴν Κύπρο. Μάλιστα μέχρι σήμερα φυλάσσονται τμήματα τῶν ἱερῶν του λειψάνων στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαὴλ Τρυπιώτη στὴν Λευκωσία. Τὸ 1740 ἀποστέλλεται στὴν Κύπρο ἀπὸ τὴ Γερουσία τῆς Σκοπέλου ὁ προεστὸς Χατζὴ-Κωνσταντὴς γιὰ νὰ ζητήσει τμήματα τοῦ ἱεροῦ λειψάνου τοῦ Ἁγίου. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἐπιβεβαιώνει ὁ λόγιος Σκοπελίτης μοναχὸς Καισάριος Δαπόντες, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ὁ πρῶτος βιογράφος τοῦ Ἁγίου, ἀλλὰ καὶ ὁ πρῶτος ὑμνογράφος ποὺ συνέταξε ἱερὰ ἀκολουθία πρὸς τιμήν του, τὴν ὁποία ἐξέδωσε στὴ Βενετία τὸ 1746. Ὁ Χατζη-Κωνσταντὴς κατόρθωσε καὶ ἔφερε ἀπὸ τὴν Κύπρο τμήματα ἱερῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου Ρηγίνου, τὰ ὁποία ἐναποτέθηκαν στὴ μονὴ τοῦ Τιμίου Προδρόμου Σκοπέλου, ἡ ὁποία ἱδρύθηκε τὸ 1612 ἀπὸ τὸν ἱερομόναχο Συμεὼν καὶ ἀνακηρύχθηκε σταυροπηγιακὴ τὸ 1619. Ἡ κατάθεση τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου στὴ μονὴ τοῦ Προδρόμου ἔγινε τὸ 1740, ἐνῶ τὸ 1741 ἱστορήθηκε εἰκόνα του, ἡ ὁποία τοποθετήθηκε στὸν ναὸ τῆς Παναγίας Ἐλευθερώτριας στὴν πόλη τῆς Σκοπέλου, ὁ ὁποῖος ἦταν μετόχιο τῆς μονῆς, καὶ ὅπου μέχρι σήμερα βρίσκεται τεθησαυρισμένη. Τὸ 1833 διαλύθηκε ἡ μονὴ τοῦ Προδρόμου σύμφωνα μὲ τὸ σχετικὸ διάταγμα καὶ τὰ ἱερὰ λείψανα τοῦ ἐνδόξου ἱερομάρτυρος τοῦ Χριστοῦ Ἁγίου Ρηγίνου μεταφέρθηκαν στὸν ἱερὸ μητροπολιτικὸ ναὸ τῆς Γεννήσεως Χριστοῦ Σκοπέλου, ὅπου καὶ φυλάσσονται μέχρι σήμερα. Πλούσια εἶναι καὶ ἡ ὑμνογραφία ποὺ ἔχει συνταχθεῖ στὸν Ἅγιο Ρηγίνο, ἀφοῦ ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀσματικὴ ἀκολουθία τοῦ Καισαρίου Δαπόντε, ὁ ἱεροψάλτης, δήμαρχος Σκοπέλου καὶ λόγιος του 19ου αἰώνα Ἰωάννης Δρακιώτης ἐποίησε πρὸς τιμὴν τοῦ Ἁγίου Ἐγκώμια, Μεγαλυνάρια καὶ Εὐλογητάρια, ὁ δὲ Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας Δρ. Χαραλάμπης Μπούσιας ἐποίησε Παρακλητικὸ Κανόνα καὶ Χαιρετιστηρίους Οἴκους, ἀλλὰ καὶ ἀκολουθία γιὰ τὴ μετακομιδὴ τμήματος ἱεροῦ λειψάνου τοῦ Ἁγίου στὴ Λιβαδειά, ὅπου ὑπάρχει καὶ ὁμώνυμος ἱερὸς προσκυνηματικὸς ναός. Ἀσματικὴ ἀκολουθία καὶ Χαιρετιστηρίους Οἴκους στὸν Ἅγιο Ρηγίνο ἔχει ποιήσει ἐπίσης καὶ ὁ μοναχὸς Γεράσιμος ὁ Μικραγιαννανίτης, ὁ χαρισματικὸς αὐτὸς Μέγας Ὑμνογράφος τῆς Μεγάλης του Χριστοῦ Ἐκκλησίας.
[…] 

 ΠΗΓΗ: syndesmosklchi.blogspot.gr

, ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: