Η ΔΗΘΕΝ “ΣΚΛΗΡΟΤΗΤΑ” ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΗΝ Π. ΔΙΑΘΗΚΗ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ ΕΙΣ ΧΡΙΣΤΟΝ-2

Νικόλαος Βασιλειάδης
Θεολόγος-συγγραφέας

Η ΔΗΘΕΝ “ΣΚΛΗΡΟΤΗΤΑ” ΤΟΥ ΘΕΟΥ
ΣΤΗΝ Π. ΔΙΑΘΗΚΗ
ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ ΕΙΣ ΧΡΙΣΤΟΝ

[Β´]

ἀπὸ τὸν Τόμο : «Πρακτικὰ β´ Ἡμερίδος
“ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ – Ἀλήθεια καὶ ψεύδη”
(Κυριακὴ 12 Φεβρουαρίου 2012)»
,

ἔκδ. Ἱ. Ν. Ἁγ. Παρασκευῆς Ἀττικῆς

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

 

Μέρος α´: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/02/11/ἡ-δῆθεν-σκληρότητα-τοῦ-θεοῦ-1/

3. Ὁ Θεὸς δὲν εἶναι ἐθνικὸς Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ

ΠΡΑΚΤ. Π. ΔΙΑΘ.

.           Ἐδῶ θά ᾽θελα νὰ τονίσω ὅτι ὁ Θεὸς οὔτε ἐθνικὸς Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ εἶναι οὔτε βέβαια πολέμαρχος. Ὁ Μωυσῆς ἦταν ἐκεῖνος ποὺ ἀνακήρυξε τὸν Θεὸ ἐθνικὸ Θεὸ τοῦ Ἰσραὴλ γιὰ νὰ συνενώσει καὶ νὰ ἐμψυχώσει τοὺς Ἰσραηλίτες (Ἐξ. γ´ 6, 7· ι´ 4· κ´ 2 κ.λπ.). Ἡ πίστη ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι παρὼν ἀοράτως καὶ τοὺς βοηθεῖ κατὰ τὴν ἔξοδο ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο καὶ κατὰ τὴ διάβαση μέσα ἀπὸ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, συνετέλεσε ὥστε ὁ κατὰ τὸν Μωυσῆ «ἐθνικὸς» Θεός, ποὺ τὸν ἐξελάμβαναν ὡς ἀόρατο ἀρχηγό τους (Ἐξ. ιδ´ 14), νὰ προσλάβει καὶ πολεμικὸ χαρακτήρα, κάτι ποὺ δὲν εἶχε κατὰ τὴν περίοδο τῶν Πατριαρχῶν Ἀβραάμ, Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ. Ἔτσι οἱ πόλεμοι τοῦ Ἰσραὴλ χαρακτηρίζονται ὡς πόλεμοι τοῦ Θεοῦ (βλ. Ἀριθ. β´ καὶ Α´ Βασ. ιη´ 17) καὶ οἱ νίκες ἀποδίδονται στὸν Θεὸ (Κρ. ε´ 4). Oἱ δὲ ἐχθροὶ τοῦ Ἰσραὴλ χαρακτηρίζονται ὡς ἐχθροὶ τοῦ Θεοῦ (Α´ Βασ. λ´ 26). Καὶ ἐπειδὴ ὁ Θεὸς ἐθεωρεῖτο παρὼν στὸ στρατόπεδο ἀλλὰ καὶ στὶς μάχες, ἔπρεπε τὸ στρατόπεδο νὰ εἶναι καθαρὸ ἀπὸ κάθε μολυσμὸ (βλ. Ἀρ. ε´ 1 ἑξ). Γι’ αὐτὸ οἱ πολεμιστὲς ἐξαγνίζονταν, τηροῦσαν νηστεία (Α´ Βασ. ιδ´ 24), καὶ κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ πολέμου ἀπέφευγαν κάθε τί ποὺ θὰ τοὺς ἐμόλυνε (Β´ Βασ. ια´ 10-11). Ὑπῆρχε μάλιστα καὶ βιβλίο, ποὺ ὅμως ἔχει ἀπωλεσθεῖ, μὲ τὸν τίτλο «Βιβλίο τῶν πολέμων τοῦ Γιαχβέ».
.           Ἀλλὰ μήπως καὶ μεῖς γιὰ τοὺς ἐθνικούς μας ἀγῶνες δὲν ὀνομάσαμε τὴν Παναγία «Ὑπέρμαχο στρατηγό»; Ὡστόσο οὔτε ὁ Θεὸς οὔτε ἡ Παναγία κάνουν πολέμους, οὔτε ἐχθρεύονται τοὺς ἀνθρώπους. Εἶναι ἀνεξάντλητοι ὠκεανοὶ ἀγάπης. Θέλουν μόνο τὴ σωτηρία ὅλων τῶν ἀνθρώπων. Καὶ ὅταν κρίνουν, ἐπεμβαίνουν, γιὰ νὰ μὴ ἐπικρατήσει τὸ ἄδικο. Τὰ περὶ Θεοῦ πολεμιστοῦ λοιπὸν λέγονται ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ Ἰσραὴλ γιὰ λόγους ἐθνικοῦ γοήτρου.
.           Ἄλλωστε «ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστὶν» (Α´ Ἰω. δ´ 8). «Τὸ κακὸν οὐ παρὰ Θεοῦ οὐδὲ ἐν Θεῷ οὔτε ἐξ ἀρχῆς γέγονεν, οὔτε οὐσία ἐστὶν αὐτοῦ» κατὰ τὸν Μ. Ἀθανάσιο[5]. Ὁ δὲ Μ. Βασίλειος παρατηρεῖ: «Δὲν εἶναι εὐσεβὲς νὰ λέγουν ὅτι τὸ κακὸ ἔγινε ἀπὸ τὸν Θεό, ἐπειδὴ κανένα ἐναντίον δὲν γίνεται ἀπὸ ἐναντίον, δηλ. οὔτε ἡ ζωὴ ποτὲ γεννᾶ θάνατον, οὔτε τὸ σκοτάδι γίνεται ἀρχὴ τοῦ φωτὸς οὔτε ἡ ἀσθένεια κάνει τὴν ὑγεία». Καὶ προσθέτει: «Ἂν τὸ κακὸν δὲν εἶναι ἀγέννητον, οὔτε ἀπὸ τὸν Θεὸν ἔγινε, πόθεν ἔχει τὴν φύσιν; Ἐπειδή, ὅτι ὑπάρχουν κακὰ στὸν κόσμο, κανένας δὲν ἀντιλέγει. Τί εἶναι λοιπὸν τὸ κακόν; ἐμεῖς λέμε», ἀπαντᾶ, «ὅτι τὸ κακὸν δὲν εἶναι φύση ζῶσα καὶ ἔμψυχος, ἀλλὰ διάθεση τῆς ψυχῆς ποὺ ἐναντιώνεται στὴν ἀρετή, ἡ δὲ διάθεση αὐτὴ προξενεῖται ἀπὸ τοὺς ἀμελεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τὴν ἀμέλειά τους στερήθηκαν τὸ ἀγαθὸν καὶ τὴν ἀρετήν[6]. Ὁ δὲ ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς βεβαιώνει: «Ἡ μὲν ἀρετὴ δόθηκε στὴ φύση μας ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ αὐτὸς εἶναι ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ αἰτία κάθε ἀγαθοῦ καὶ εἶναι ἀδύνατο ἔξω ἀπὸ τὴ συνεργία καὶ τὴ βοήθειά του νὰ θελήσουμε ἢ νὰ πράξουμε κάποιο ἀγαθὸ (…). Ἡ κακία δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἀναχώρηση ἀπὸ τὸ ἀγαθὸ»[7].

 4. Oἱ πόλεμοι καὶ τὰ δεινὰ παιδαγωγικὲς ράβδοι τοῦ Θεοῦ

 .           Ἔχοντας λοιπὸν ὑπ᾽ ὄψιν ὅσα ἀναφέραμε ὣς τώρα, ὅπως ἐπίσης τὸν ὅλο πολιτισμὸ τῶν Χαναναίων καὶ γενικὰ τῶν τότε εἰδωλολατρικῶν λαῶν, πρέπει νὰ δοῦμε καὶ τοὺς ὁλοκληρωτικοὺς πολέμους τοῦ Ἰσραὴλ ἐναντίον τους κάτω ἀπὸ ἄλλη σκοπιά. Oἱ λαοὶ ἐκεῖνοι εἶχαν θεοποιήσει τὴν ἀκολασία. Oἱ θυσίες παιδιῶν ἦταν καθημερινὴ πρακτική. Ἐπιπλέον οἱ Χαναναῖοι εἶχαν ἀπορρίψει τὶς εὐκαιρίες γιὰ ἔλεος, ποὺ τοὺς προσφέρθηκαν. Ἄλλωστε ὁ Θεὸς δὲν διέταξε ἐξ ἀρχῆς τὴν ἐξολόθρευσή τους (βλ. Ἐξ. κγ´ 27-30). Διότι ὡς Θεὸς τῆς ἀνεξιχνίαστης ἀγάπης καὶ δικαιοσύνης ἔχει βεβαιώσει: Δὲν θέλω νὰ ἀποθάνει ὁ ἀσεβὴς μὲ τὴν ἀσέβειά του, ἀλλὰ ποθῶ νὰ μετανοήσει, νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὸ δρόμο ποὺ ἀκολουθεῖ καὶ νὰ ζεῖ εὐτυχὴς μὲ τὸν νόμο μου (Ἰεζ. λγ´ 11). Ὁ Θεὸς δὲν ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο γιὰ νὰ τὸν καταστρέψει[8].
.           Ὁ Θεὸς ἐπέτρεψε τὴν ἐξολόθρευση τῶν ἐθνικῶν τῆς γῆς Χαναὰν κατὰ λόγο δικαιοσύνης. Διότι οἱ λαοὶ ἐκεῖνοι εἶχαν διαφθαρεῖ τελείως καὶ τώρα ἐτιμωροῦντο δίκαια ἀπὸ τὸν Κύριο, τὸν ρυθμιστὴ τῆς Ἱστορίας, γιὰ τὶς παρανομίες τους, ὅπως συνέβη καὶ μὲ τοὺς πρὶν ἀπὸ τὸν κατακλυσμὸ (πρβλ. Γέν. ιη´-ιθ´). Κατ’ ἄλλους ἐτιμωροῦντο καὶ διότι οἱ λαοὶ ἐκεῖνοι εἶχαν καταρασθεῖ τὴ γῆ, ποὺ ἐγκατέλειψε προσωρινὰ ὁ Ἰακώβ, ὅταν κατέφυγε λόγῳ τῆς πείνας στὴν Αἴγυπτο. Ἐξ ἄλλου οἱ Ἰσραηλίτες ἔπρεπε νὰ ἀποφύγουν τοὺς μικτοὺς γάμους μὲ τοὺς λαοὺς αὐτούς, διότι οἱ ἀπόγονοί τους θὰ ἀπομακρύνονταν ἀπὸ τὸν ἀληθινὸ Θεὸ (Δευτ. ζ´ 2-4). Ἀλλὰ καὶ διότι οἱ λαοὶ αὐτοὶ κατὰ τὴ λατρεία τους ἔκαναν πράγματα βδελυκτὰ στὸν ἅγιο Θεό, ἀφοῦ θυσίαζαν στοὺς θεοὺς τους τοὺς υἱοὺς καὶ τὶς θυγατέρες τους (Δευτ. ιβ´ 30-31). Μὴ λησμονοῦμε ὅτι ὁ ἅγιος Θεὸς τιμωρεῖ τὴν ἁμαρτία καὶ τὴν ἀσέβεια ὄχι μόνο τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν, ἀλλὰ καὶ τοῦ Ἰσραήλ. Στοὺς στίχ. 1-14 τοῦ 7ου κεφ. τοῦ Ἰεζεκιὴλ ἀναφέρεται σχετικὰ μὲ τὴν καταστροφὴ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τοὺς Βαβυλωνίους τὸ 598 π.Χ. 5 φορὲς ἡ φράση «πέρας ἥκει», 2 φορὲς «ἥκει ὁ καιρὸς» καὶ 3 φορὲς «ἤγγικεν ἡ ἡμέρα» καὶ «ἰδοὺ ἡ ἡμέρα». Στὸ στίχο 6 τοῦ ἴδιου κεφαλαίου, ὁ Θεὸς λέγει πρὸς τὸν Ἰσραὴλ – δὲν θὰ σὲ λυπηθεῖ τὸ μάτι μου οὔτε θὰ σὲ εὐσπλαχνισθεῖ. Θὰ σὲ κρίνω μὲ δικαιοσύνη, ὅπως σοῦ ἀξίζει. Καὶ σχολιάζει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος: Ὁ Θεὸς δείχνει τὴν ἀγαθότητα καὶ εὐσπλαχνία του, γιὰ νὰ ἁπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες μας, ὄχι γιὰ νὰ προσθέσουμε ἁμαρτίες. Ἂν λοιπὸν δὲν κάνεις αὐτό, ἡ ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ τιμωρία θὰ εἶναι φοβερότερη. Διότι εἶναι μακρόθυμος, ἀλλὰ καὶ τιμωρός[9].
.           Πρέπει νὰ γνωρίζουμε ὅτι ἀπὸ πλευρᾶς θεολογικῆς οἱ τιμωρίες θεωροῦνται ὡς παιδαγωγικὴ ράβδος τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ λαοῦ του (Ἀμ. ε´ 4, 14-15). Εἶναι τὰ ἀγκάθια μὲ τὰ ὁποῖα ὁ Θεὸς τῆς ἀγάπης φράσσει τὸ δρόμο τοῦ λαοῦ του, γιὰ νὰ τὸν ἀποτρέψει ἀπὸ χειρότερη πτώση. Ὁ Ὠσηὲ θεωροῦσε τὴν εἰδωλολατρία ὡς πορνεία, διότι τὴ σχέση τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Ἰσραὴλ τὴν ἔβλεπε τόσο στενή, ὅσο στενὴ εἶναι ἡ σχέση τοῦ ἄνδρα καὶ τῆς γυναίκας στὸ γάμο (βλ. Ὠσ. θ´ 4-5 καὶ 8-9). Ἑπομένως ὁ σκοπὸς τῶν τιμωριῶν εἶναι παιδαγωγικός. Τὸ βόρειο βασίλειο τοῦ Ἰσραὴλ καταστράφηκε ἀπὸ τοὺς Ἀσσυρίους λόγῳ τῆς ἀποστασίας του ἀπὸ τὸν Θεὸ (722 π.Χ.). Ἀλλὰ καὶ τὸ νότιο βασίλειο τοῦ Ἰούδα γι’ αὐτὸ ὁδηγήθηκε στὴ Βαβυλώνιο αἰχμαλωσία (6ος αἰ. π.Χ.).
.           Κατὰ τὴν Π.Δ., ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρη τὴν ἁγία Γραφή, ἡ Ἱστορία δὲν εἶναι τυχαία πλοκὴ ἀνεξέλεγκτων γεγονότων. Εἶναι σταδιακὴ ἀποκάλυψη τῆς παιδαγωγικῆς ἀγάπης καὶ τῆς δικαιοσύνης τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος παιδαγωγεῖ καὶ διὰ τῶν λυπηρῶν, πολέμων, ἀναστατώσεων, βιαίων φυσικῶν φαινομένων κ.λπ. μὲ σταθερὸ σκοπὸ τὴ σωτηρία ἑνὸς λαοῦ ἢ καὶ ὁλόκληρου τοῦ κόσμου, διὰ τοῦ σωτῆρος Χριστοῦ. Οἱ πόλεμοι, οἱ ἀνασταστώσεις καὶ τὰ δεινὰ εἶναι παραχωρήσεις καὶ κρίσεις τοῦ Θεοῦ, εἶναι προσωρινὴ ἄρση τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ συνέλθει ὁ ἀποστάτης ἄνθρωπος.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: https://christianvivliografia.wordpress.com/2013/02/13/ἡ-δῆθεν-σκληρότητα-τοῦ-θεοῦ-3/


βλ. σχετ.:
 
https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/02/10/παλαιὰ-διαθήκη-ἀλήθεια-καὶ-ψεύδη/

, , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: