Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΤΗΡ ΗΜΩΝ ΣΤΕΦΑΝΟΣ Ο ΝΕΟΣ (Ὁδηγήθηκε στὸ μαρτύριο λόγῳ τῆς ἐπιμονῆς του στὴν ὀρθόδοξη πίστη)

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΤΗΡ ΗΜΩΝ ΣΤΕΦΑΝΟΣ Ο ΝΕΟΣ

 Τοῦ π. Γ. Δορμπαράκη

.          «Ὁ ὅσιος Στέφανος γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 715 μ.Χ., ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς, τὸν Ἰωάννη καὶ τὴν Ἄννα. Ἀσκήθηκε ἀπὸ τὴν νεότητά του στὴν μονὴ τοῦ ἁγίου Αὐξεντίου, ποὺ ἦταν στὴν Βιθυνία. Ἡ μονὴ βρισκόταν σὲ ὑψηλὸ τόπο, ποὺ ὀνομαζόταν Βουνὸ τοῦ ἁγίου Αὐξεντίου. Ἔγινε ἡγούμενος τῶν μοναχῶν ἐκεῖ. Ἡ φήμη τῶν πνευματικῶν του ἀγώνων ἀκούστηκε παντοῦ καὶ ἡ εὐωδία τῶν ἀρετῶν του ὁδήγησε πολλοὺς σ’  αὐτόν. Ἀπέθανε μὲ μαρτυρικὸ θάνατο λόγῳ τῆς προσκύνησης τῶν ἁγίων εἰκόνων, ἐπὶ Κωνσταντίνου τοῦ καλουμένου Κοπρωνύμου. Πρὸ τοῦ μαρτυρικοῦ τέλους του, ὁ Κοπρώνυμος τὸν κατεδίκασε ἐπὶ ἕνδεκα μῆνες σὲ δεσμὰ καὶ φυλακές. Ἔπειτα διέταξε καὶ τὸν ἔσυραν κατὰ γῆς καὶ τὸν λιθοβόλησαν σὰν τὸν πρωτομάρτυρα Στέφανο, ἐξ οὗ καὶ ἐπονομάστηκε νέος Στέφανος. Τὸν κτύπησαν στὴ συνέχεια μὲ ξύλο στὰ μηνίγγια καὶ ἀφοῦ τοῦ συνέτριψαν τὸ κεφάλι, ἄφησε τὸ πνεῦμα του τὸ 767 μ.Χ.».
.          Ὁ ἅγιος Ἰωσήφ, ὁ ὑμνογράφος τοῦ ὁσίου, δὲν μπορεῖ νὰ μὴν τονίσει ἀφ᾽ ἑνὸς τὸ διπλὸ στεφάνι ποὺ ἔλαβε ὁ Στέφανος ἀπὸ τὸν ἀγωνοθέτη Κύριο: τῆς μοναχικῆς ἀσκήσεως καὶ τῆς μαρτυρικῆς ἀθλήσεως («διπλοὺς τοὺς στεφάνους ἔλαβες ἀσκήσεως καὶ ἀθλήσεως, Πάτερ» ), ἀφ᾽ ἑτέρου τὸ παρόμοιο τέλος ποὺ εἶχε μὲ τὸν ὁμώνυμό του πρωτομάρτυρα Στέφανο, δηλαδὴ τὸ τέλος διὰ λιθοβολισμοῦ καὶ κτυπημάτων («λαὸς ὁ παράνομος…λίθοις σε ὡς τὸν πρώταθλον ἀφειδῶς ἔβαλε καὶ τὴν κάραν, πάτερ, τὴν ἁγίαν σου συνέτριψε», δηλαδή: ὁ παράνομος λαὸς σὲ κτύπησε μὲ λίθους σκληρὰ σὰν τὸν πρώταθλο Στέφανο, καὶ τὴν κάρα σου, πάτερ, τὴν ἁγία τὴν συνέτριψε).  Κατὰ πάγια μάλιστα τακτικὴ τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας, κάτι ποὺ ἀκολουθεῖ καὶ ὁ ἅγιος Ἰωσήφ, τὰ δύο στεφάνια, τῆς ἄσκησης καὶ τοῦ μαρτυρίου,  συνδέονται ἀρρήκτως μεταξύ τους μὲ τὴ σχέση αἰτίου καὶ αἰτιατοῦ: ἡ ἀσκητική του ἄθληση ὁδήγησε καὶ στὸ μαρτύριο, σὰν νὰ ἦταν τὸ μαρτύριο τὸ ἐπιστέγασμα τῶν ἀσκητικῶν του καμάτων. «Μαρτυρικαῖς ἔστεψε τιμαῖς τοὺς ἀσκητικούς σου ἀληθῶς καμάτους, ὅσιε Στέφανε, ὁ ἀγωνοθέτης μόνος Θεὸς ἠμῶν». (Ὁ ἀγωνοθέτης μόνος Θεός μας, ὁ Χριστός, ὅσιε Στέφανε, στεφάνωσε μὲ μαρτυρικὲς τιμὲς τοὺς ἀσκητικούς σου πράγματι κόπους). Κι εἶναι ἀλήθεια: πλὴν ἐξαιρέσεων, τὸ μαρτύριο τοῦ αἵματος μπορεῖ νὰ τὸ περάσει μόνον ἐκεῖνος ποὺ ἔχει ἀθληθεῖ στὸ μαρτύριο τῆς συνειδήσεως, κάτι ποὺ κατ᾽ ἐξοχὴν φανερώνεται μὲ τοὺς ἀσκητικοὺς καμάτους.
.          Ὁ ὅσιος Στέφανος ὁδηγήθηκε στὸ μαρτύριο λόγῳ τῆς ἐπιμονῆς του στὴν ὀρθόδοξη πίστη, ποὺ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη (8ος μ.Χ. αἰώνας) ἀποδεικνυόταν μὲ τὴν ἀποδοχὴ τῶν εἰκόνων («μαρτυρήσας ὡς αὐτοῦ εἰκόνα σεβαζόμενος πάντων τε τῶν ἁγίων»). Ἦταν ἀπὸ ἐκείνους ποὺ κατ᾽ ἐξοχὴν μὲ τὴν πράξη τῆς ζωῆς του συνέβαλε στὴ στερέωση τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος – μὴ ξεχνᾶμε ὅτι ἡ εἰκονομαχία ἦταν στὴν πραγματικότητα χριστολογικὴ αἵρεση, δηλαδὴ ἀμφισβητοῦσε τὴν ἀληθινὴ εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ ὡς Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου – γι’  αὐτὸ καὶ εἶχε καὶ ὁ ἴδιος εἰκόνες: τοῦ Κυρίου, τῆς Παναγίας, τῶν ἄλλων ἁγίων, τὶς ὁποῖες σεβόταν, ἀσπαζόταν, προσκυνοῦσε, ἀπονέμοντας βεβαίως τιμητικὴ προσκύνηση σ’ αὐτές. Ἕνας ὕμνος μάλιστα τοῦ ὑμνογράφου μᾶς ἀποδίδει «ζωγραφικὰ» τὴ στάση τοῦ ὁσίου ἀπέναντι στὶς εἰκόνες. Ὁ ὅσιος γονατιστὸς προφανῶς μπροστὰ στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας Μητέρας τοῦ Κυρίου μας, τὸν Ὁποῖο βαστάζει στὴν ἀγκαλιά της, κατασπάζεται ἔνδακρυς Ἐκείνη καὶ τὸν Υἱό Της, προσευχόμενος νὰ δώσουν λύση στὸ πρόβλημα ποὺ ταλάνιζε τὴν Ἐκκλησία καὶ νιώθοντας αἰσθητὰ τὴ χάρη τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία τὸν ἐνδυνάμωνε νὰ βδελυχθεῖ τὸ δυσσεβὲς δόγμα τοῦ δυσσεβοῦς βασιλιᾶ, συνεπῶς καὶ νὰ δώσει καὶ τὴν ἴδια τὴ ζωὴ ὑπὲρ τῆς ἀληθοῦς πίστεως. «Σεπτὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Τοῦτον τεκούσης ἀσπαζόμενος, μάκαρ, βασιλέως δυσσεβοῦς τὸ δόγμα τὸ δυσσεβὲς ἐβδελύξω, σθένει Θείου Πνεύματος».
.          Ἡ περιγραφὴ τοῦ ὑμνογράφου ἐν προκειμένῳ γίνεται σημεῖο προσανατολισμοῦ. Στὸ κάθε πρόβλημα, δικό μας ἢ τῶν ἄλλων, ἡ προσευχητικὴ στάση μας μπροστὰ στὴν εἰκόνα τοῦ Κυρίου καὶ τῆς Παναγίας μας εἶναι τὸ κατ᾽ ἐξοχὴν ὅπλο μας. Ἡ προσευχὴ αὐτή, ἐνδυναμούμενη καὶ ἀπὸ κάποια προσπάθεια ἐφαρμογῆς τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου μας, μᾶς ὁδηγεῖ στὴ διέξοδο τῶν προβλημάτων μας. Κι ἡ σπουδαιότερη διέξοδος τὶς περισσότερες φορὲς εἶναι ἡ ἀπὸ τὸν Κύριο προσφορὰ τῆς χάρης τῆς ὑπομονῆς, ὥστε νὰ ἀντέχουμε τὰ προβλήματα.

ΠΗΓΗ: «ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΝ»

Διαφήμιση

, , , , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: