Ο ΑΓ. ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ο ΥΔΡΑΙΟΣ

Ὁ γιος νεομάρτυς κα μεγαλομάρτυς Κωνσταντνος ὁ Ὑδραος

 Μαρτύρησε στὴν Ρόδο στὶς 14 Νοεμβρίου 1800

.              Ὁ Ἅγιος Κωνσταντῖνος καταγόταν ἀπὸ τὴν νῆσο Ὕδρα. Οἱ γονεῖς του ὀνομάζονταν Μιχαλάκης καὶ Μαρίνα. Ἡ Ὕδρα εἶναι ἄγονο νησὶ γι’ αὐτὸ καὶ οἱ κάτοικοί της ἀσχολήθηκαν μὲ τὴ ναυτιλία. Ἔτσι ὁ ἅγιος σὲ ἡλικία δεκαοκτὼ ἐτῶν βρέθηκε στὴν Ρόδο. Ἐκεῖ συναναστρεφόταν τὸν πασὰ τῆς Ρόδου Χασάν, ἕνα ἐξωμότη Γεωργιανό. Ὁ πασὰς πρόσεξε τὴν ἐξυπνάδα καὶ τὸν καλὸ χαρακτήρα τοῦ νεαροῦ Ὑδραίου καὶ ἔβαλε ὅλη του τὴν τέχνη νὰ τὸν ἐξισλαμίσει.Τελικὰ τὸν κατάφερε ὁ μιαρὸς μὲ κολακεῖες καὶ πολλὰ δῶρα. Γιὰ τρία χρόνια ἔμεινε στὸ Ἰσλάμ, στὴν ὑπηρεσία τοῦ πασᾶ, μὲ πολλὲς δόξες καὶ τιμές, ὅμως δοκίμαζε τὴν ἀπόρριψη ἀπὸ τοὺς ἄλλους Χριστιανοὺς καὶ τὸ σπουδαιότερο τῆς μητέρας του, ἡ ὁποία, ὅταν κάποτε ὁ Κωνσταντῖνος ἐπισκέφτηκε τὴν Ὕδρα, δὲν τοῦ ἄνοιξε κἂν τὴν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ λέγοντάς του ὅτι δὲν τὸν ἀναγνωρίζει γιὰ παιδί της.
.              Ἄρχισε ὅμως ἡ συνείδησή του νὰ τὸν ἐλέγχει ἀκατάπαυστα μὲ ἀποτέλεσμα νὰ θρηνεῖ γιὰ τὸ μεγάλο κακὸ ποὺ εἶχε πάθει. Τελικὰ πῆγε σὲ κάποιο πνευματικὸ καὶ ἐξομολογήθηκε. Ὅσα χρήματα ἔπαιρνε, τὰ μοίραζε στοὺς φτωχούς. Ποθοῦσε δὲ νὰ παρουσιαστεῖ καὶ νὰ ὁμολογήσει τὸν Χριστὸ μπροστὰ στὸν πασὰ ἀλλὰ ὁ πνευματικός του τὸν ἀπέτρεπε, ἐπειδὴ φοβόταν μήπως δειλιάσει λόγῳ τῆς νεαρῆς του ἡλικίας. Ἔτσι τὸν συμβούλεψε νὰ φύγει καὶ νὰ πάει σὲ ἄλλο τόπο, ὥσπου νὰ ἀνδρωθεῖ , νὰ σκληραγωγηθεῖ καὶ τότε νὰ παρουσιαστεῖ γιὰ ὁμολογία. Ὑπακούοντας στὸν πνευματικὸ ἔφυγε καὶ πῆγε στὴν Κωνσταντινούπολη. Ἀναζήτησε ἔμπειρο πνευματικὸ στὸ Πατριαρχεῖο, ὅπου μὲ συντετριμμένη καρδιὰ καὶ θερμὴ κατάνυξη ἐξομολογήθηκε τὴν ἄρνησή του καὶ τὸν πόθο του γιὰ μαρτύριο. Ὁ πνευματικὸς τὸν παρουσίασε στὸν Πατριάρχη Γρηγόριο τὸν Ε´, ὁ ὁποῖος τὸν νουθέτησε πατρικὰ καὶ τὸν ἔστειλε στὸ Ἅγιον Ὄρος, γιὰ νὰ ἁρματωθεῖ πνευματικὰ μὲ τὶς εὐχὲς τῶν ἁγιορειτῶν Πατέρων. Στὴν Μονὴ Ἰβήρων συνδέθηκε μὲ τὸν περίφημο καὶ κοινὸ πνευματικὸ τοῦ Ὄρους παπα-Σέργιο τῆς Σκήτης τῶν Ἰβήρων. Εἶχε δὲ μεγάλη εὐλάβεια στὴν εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τὴν Πορταΐτισσα, τὴν ὁποία παρακαλοῦσε νὰ τὸν ἐνισχύσει γιὰ νὰ ὑπομείνει τὸ μαρτύριο γιὰ χάρη τοῦ Υἱοῦ της. Οἱ Πατέρες τῆς Μονῆς προσπαθοῦσαν νὰ τὸν ἐμποδίσουν, ἐκεῖνος ὅμως εἶχε τόσο μεγάλο πόθο γιὰ τὸ μαρτύριο, ποὺ κυριολεκτικὰ φλεγόταν. Τελικὰ μὲ τὶς εὐχὲς τῶν Πατέρων ἀναχώρησε γιὰ τὴν Ρόδο, ὅπου εἶχε ἐξωμόσει. Φθάνοντας στὴνν Ρόδο καὶ πάλι ἐξομολογήθηκε σὲ ἕνα πνευματικὸ τὸν σκοπό του. Ἐκεῖνος προσπάθησε νὰ τὸν ἐμποδίσει φοβούμενος τὴν ἔκβαση. Τὸ ἴδιο ἔκαναν καὶ ἄλλοι Χριστιανοί. Ἐκεῖνος ὅμως ὅσο ἐμποδιζόταν τόσα περισσότερο ποθοῦσε νὰ μαρτυρήσει. Ἔτσι μετὰ ἀπὸ προσευχὴ ξεκίνησε γιὰ τὸν ἀγώνα του.
.          Πῆγε μόνος του καὶ παρουσιάστηκε στὸν πασὰ καὶ τὸν χαιρέτησε. Ὁ πασὰς ἀρχικὰ δὲν τὸν γνώρισε, διότι ὁ ἅγιος φοροῦσε ράσο καὶ ἁγιορείτικο σκοῦφο. Ὁ ἅγιος τοῦ θύμισε :

– Ἐγὼ εἶμαι ἐκεῖνος ὁ Κωνσταντῖνος , ποὺ τὸν ἔπεισες νὰ ἀρνηθεῖ τὸν Χριστὸ καὶ νὰ πιστέψει στὸν Μωάμεθ.

Ὁ πασὰς τοῦ ἀπάντησε :

­­– Ἐγὼ δὲν σὲ γνωρίζω ποιὸς εἶσαι, γιατί εἶσαι καλόγερος. Ἀλλὰ ἐὰν εἶσαι δικός μου, γιατί φορᾶς αὐτὸ τὸ μαῦρο ροῦχο ποὺ δὲν εἶναι τῆς θρησκείας μας; Ὁ δικός μας νόμος λέει νὰ φορᾶμε ἄσπρα ἐνδύματα καὶ λαμπρά, γιὰ νὰ ξεχωρίζουμε ἀπὸ τοὺς Χριστιανούς. Βγάλτα λοιπὸν αὐτὰ τὰ καταφρονεμένα μαῦρα ποὺ φορᾶς κι ἐγὼ θὰ σὲ ντύσω μὲ ἄσπρα καὶ λαμπρὰ καὶ θὰ σοῦ δώσω κι ὅσα χρήματα χρειάζεσαι, γιὰ νὰ ἀπολαμβάνεις τὸν κόσμο καὶ νὰ χαίρεσαι μαζί μου καὶ οἱ Χριστιανοὶ νὰ σὲ φοβοῦνται καὶ νὰ σὲ προσκυνοῦν.

.          Ὁ Ἅγιος τότε μὲ πολὺ θάρρος τοῦ ἀποκρίθηκε :

–Ἔλα κι ἐσύ, ἡγεμόνα, νὰ πιστέψεις καὶ νὰ ὁμολογήσεις τὸν Χριστὸ Θεὸ ἀληθινό, νὰ σὲ φωτίσει νὰ δεῖς τὸ ἀληθινὸ φῶς, νὰ κερδίσεις τὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Νὰ δεῖς τὰ καλὰ τοῦ Παραδείσου, νὰ χαίρεσαι καὶ νὰ εὐφραίνεσαι μ’ ὅλους τοὺς ἀγγέλους καὶ τοὺς ἁγίους.
– Ποιός σου ἔμαθε ὅλες τὶς φλυαρίες αὐτές, τοῦ λέγει ὁ πασάς. Ἐγὼ σ’ ἔκαμα γιό μου, νὰ σὲ παντρέψω, νὰ μὲ κληρονομήσεις κι ἐσὺ τὰ περιφρόνησες ὅλα αὐτὰ κι ἔγινες καλόγερος ;

.          Τότε ὁ πασὰς διέταξε νὰ ρίξουν τὸν Ἅγιο στὴν φυλακὴ καὶ ἀγανακτισμένος κλείστηκε στὸ χαρέμι του ἀπὸ τὸ κακό του καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρες, πῦρ καὶ μανία κατὰ τοῦ μάρτυρος, ζήτησε νὰ τὸν φέρουν μπροστά του .Τὸν ρώτησε :

– Τί ἦταν αὐτὰ τὰ λόγια ποὺ τόλμησες προχτὲς νὰ πεῖς ἐναντίον μου ;
– Σοῦ εἶπα, τοῦ ἀπάντησε ὁ μάρτυς, νὰ πιστέψεις στὸν Χριστό, γιατί ἡ δική σας πίστη εἶναι βρώμικη καὶ ψεύτικη. Πιστεύετε σ’ ἕνα ψεύτη ποὺ δὲν ἔκανε κανένα θαῦμα οὔτε δίδαξε καμιὰ ἀλήθεια καὶ κανένα καλὸ παρὰ μόνο μυθολογίες, κακίες καὶ διαφθορά. Κι ἐσεῖς τὸν ἀκολουθεῖτε ὡς προφήτη, γι’ αὐτὸ θὰ πᾶτε μαζί του στὴν κόλαση καὶ θὰ κατακαίεστε μαζὶ μὲ τοὺς ἀδελφούς σας τοὺς δαίμονες. Ἔλα λοιπὸν νὰ γίνεις Χριστιανός, γιὰ νὰ χαίρεσαι αἰώνια στὸν Παράδεισο.

.           Τότε διέταξε ὁ πασὰς νὰ τὸν δείρουν, νὰ τοῦ ξεριζώσουν τὶς τρίχες τῆς κεφαλῆς του, νὰ τοῦ ξεσκίσουν τὶς σάρκες μὲ σιδερένια νύχια καὶ νὰ τοῦ σπάσουν τὰ σαγόνια μὲ πέτρες, γιὰ νὰ μάθει νὰ μιλάει καλύτερα στοὺς ἡγεμόνες. Οἱ στρατιῶτες τὸν ἅρπαξαν καὶ μὲ πολὺ μίσος ἐκτελοῦσαν τὴν ἐντολὴ τοῦ κυρίου τους, φτύνοντάς τον στὸ πρόσωπο καὶ βρίζοντάς τον, ἐνῶ συγχρόνως τὸν εἰρωνεύονταν: Ἂς ἔλθει ὁ Χριστός σου, νὰ σὲ σώσει ἀπὸ τὰ χέρια μας.
.           Ὁ ἅγιος τὰ ὑπέμεινε ὅλα αὐτὰ λέγοντας “Μνήσθητί μου, Κύριε, ἐν τῇ Βασιλείᾳ Σου”. Τέλος μισοπεθαμένο τὸν ἔριξαν στὴ φυλακὴ δεμένο μὲ βαριὲς ἁλυσίδες στὰ πόδια καὶ τὸν λαιμό.
.          Τὴν ἄλλη μέρα τὸν ἔφεραν πάλι μπροστὰ στὸν δικαστή.

– Μετανόησες γιὰ τὶς χτεσινές σου φλυαρίες, Χασάνη; τὸν ρώτησε ὁ πασάς.
– Ἐγὼ δὲν εἶμαι Χασάνης ἀλλὰ εἶμαι Χριστιανός, Κωνσταντῖνος τὸ ὄνομά μου καὶ δὲν λέω φλυαρίες ἀλλὰ πιστεύω καὶ ὁμολογῶ Πατέρα, Υἱὸν καὶ Ἅγιον Πνεῦμα, τρία Πρόσωπα, ἕνα Θεὸ ἀληθινό. Τοῦτον προσκυνῶ, τοῦτον δοξάζω, τὴν δὲ θρησκεία σας ἀναθεματίζω.

.         Τότε οἱ στρατιῶτες, μὲ διαταγὴ τοῦ πασᾶ, τοῦ ἔδωσαν πεντακόσιους ραβδισμοὺς στὴ ράχη καὶ πεντακόσιους στὰ πόδια, τόσο ποὺ ἔπεσαν τὰ νύχια τῶν ποδιῶν του καὶ τὸ αἷμα ἔτρεχε ποτάμι.
.            Νομίζοντας ὅτι πέθανε τὸν σήκωσαν ἀναίσθητο καὶ τὸν πέταξαν στὴν φυλακή. Ἐκεῖ ὁ τρισμακάριστος ἀξιώθηκε θείας ἀντιλήψεως. Ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς παρουσιάστηκε καὶ θεράπευσε τὶς πληγές του καὶ τὸν ἀπεκατέστησε ὑγιῆ. Μετὰ ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες τὸν ὁδήγησαν πάλι στὸν πασά.

– Σοῦ ἄρεσε, Χασάνη, αὐτὸ ποὺ σοῦ ἔκανα ; τὸν ρώτησε ὁ πασάς. Ἔλα τὸ γρηγορότερο στὴν πίστη μας, γιὰ νὰ σοῦ χαρίσω ὅσα σοῦ ἔταξα.
– Ξέρεις πολὺ καλά, πασά, πρὶν ἀπὸ λίγες μέρες τί βασανιστήρια μοῦ ἔκανες. Ποῦ εἶναι τώρα ἐκεῖνες οἱ πληγές; βλέπεις κανένα σημάδι ; Κοίταξε, λείπει κανένα μου νύχι; Ὁ Δεσπότης μου Χριστὸς μὲ ἐπισκέφτηκε στὴ φυλακὴ καὶ μὲ θεράπευσε ὡς ἀληθινὸς Θεὸς ποὺ εἶναι. Αὐτὸν προσκυνῶ καὶ λατρεύω, τὸν δὲ δικό σας Μωάμεθ ἀποστρέφομαι, γιατί εἶναι διεφθαρμένος καὶ ὅποιος τὸν ἀκολουθεῖ πάει μαζί του στὴν κόλαση. Πίστεψε λοιπὸν στὸν Χριστό, ὅπως πιστεύουν μέχρι τώρα καὶ οἱ δικοί σου γονεῖς.
.          Ὁ πασὰς διέταξε νὰ τὸν βάλουν πάλι στὴν φυλακὴ καὶ τὰ πόδια του στὸ τιμωρητικὸ ξύλο, τὸ λεγόμενο τουμπρούκι. Ἐκεῖνες τὶς ἡμέρες φυλάκισαν δύο ἱερεῖς ἀπὸ τὸ χωριὸ Σορόνι, κάποιους Χριστιανοὺς καὶ Τούρκους. Μία νύχτα, θέλοντας ὁ Χριστὸς νὰ δοξάσει τὸν μάρτυρά Του καὶ πρὸ τοῦ τέλους, ἔστειλε μέσα στὸ βαθὺ σκοτάδι τῆς νύχτας καὶ ἔλαμψε φῶς μέγα καὶ ὁ Ἅγιος λύθηκε θαυματουργικὰ ἀπὸ τὶς ἁλυσίδες καὶ τὸ τουμπρούκι. Στάθηκε δὲ καὶ προσευχόταν πρὸς τὴν Ἀνατολή. Τὸ ἴδιο ἔκαναν καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Χριστιανοί, οἱ δὲ Τοῦρκοι φώναζαν ἀλλὰχ ἀλλάχ, διότι ὅλοι ἔβλεπαν τὸ ἐξαίσιο ἐκεῖνο φῶς. Τὸ οὐράνιο αὐτὸ φῶς εἶδαν καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν φυλακὴ οἱ φρουροὶ καὶ ἔτρεξαν νομίζοντας πὼς ἡ φυλακὴ ἔπιασε φωτιά. Ὅταν οἱ φρουροὶ πληροφορήθηκαν τὸ γεγονός, τὸ ἀνέφεραν στὸν πασά. Ἐκεῖνος τοὺς εἶπε νὰ μὴ τὸ ἀνακοινώσουν, γιατί εἶναι εἰς βάρος τῆς θρησκείας τους. Παρομοίως φοβέρισε καὶ τοὺς αὐτόπτες φυλακισμένους.
.              Ἀπὸ τότε δὲν τὸν ἔφερε μπροστά του πάλι ὁ πασὰς ἀλλὰ τὸν βασάνιζαν οἱ ὑπηρέτες τῆς πλάνης μέσα στὴν φυλακή. Ἕνας ἰμάμης μία μέρα σήκωσε τὸ μιαρό του χέρι, νὰ τὸν χαστουκίσει καὶ ἀμέσως τὸ χέρι του ἔγινε κατάμαυρο. Ἀπὸ τότε κανεὶς δὲν τολμοῦσε νὰ τὸν πειράξει. Ἔμεινε στὴν φυλακὴ πέντε μῆνες ταλαιπωρούμενος ἀπὸ τὴν πείνα, τὴν δίψα, τὴν βρωμιά, τὶς ψεῖρες καὶ τὴν ὅλη δυστυχία τῆς φυλακῆς. Μόνο ἕνας εὐλαβὴς Χριστιανὸς τὸν ἐπισκεπτόταν καὶ τοῦ ἔφερνε τὴν Θεία Κοινωνία. Ὁ πασὰς φοβόταν νὰ ἐκτελέσει τὸν Ἅγιο ἐξ αἰτίας τῆς μεγάλης ἐπιρροῆς τῶν Ὑδραίων στὸν ἀρχιναύαρχο τοῦ στόλου τοῦ Αἰγαίου. Ἔγραψε σὲ κάποιον ἐπιφανῆ Ὑδραῖο ζητώντας τὴν γνώμη του γιὰ τὴν ὑπόθεση. Ὁ Ἅγιος, μαθαίνοντας το μέσα ἀπὸ τὴν φυλακή, τοῦ ἔγραψε κι ἐκεῖνος ζητώντας νὰ μὴ τὸν ὑποστηρίξει ἀλλά, ἂν ἀγαπάει τὸν συμπατριώτη του, νὰ τὸν ἀφήσει νὰ πεθάνει γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι ὁ καπετὰν-Γιώργης ἀπάντησε στὸν πασὰ νὰ τὸν κάνει ὅ,τι θέλει.
.        Κάποια μέρα ὁ πασὰς τὸν ἔβγαλε ἀπὸ τὴν φυλακὴ καὶ τὸν διέταξε νὰ μεταφέρει πέτρες. Σὲ μία στιγμὴ ὁ Ἅγιος προσποιήθηκε πὼς δραπετεύει, γιὰ νὰ τὸν ἀναγκάσει νὰ τὸν θανατώσει. Ἕνας χριστιανομάχος παραστεκόμενος τοῦ πασᾶ τὸν ἔπιασε καὶ τὸν χτυποῦσε μὲ μανία μὲ τὴ μαχαίρα του σὲ ὅλο του τὸ σῶμα. Καὶ πάλι τὸν ἔκλεισαν στὴ φυλακή. Ἀφοῦ ἀπηύδησε ὁ ἡγεμόνας νὰ παιδεύει μάταια τὸν ἀθλητὴ τοῦ Χριστοῦ, τὸν ἔφερε μπροστά του, τελευταία φορά, καὶ τὸν ρώτησε ἂν ἀρνεῖται τὸν Χριστό. Ὁ Ἅγιος τοῦ ἀπάντησε :

–Σοῦ εἶπα ὅτι Χριστιανὸς εἶμαι καὶ τὸν Χριστό μου δὲν τὸν ἀρνοῦμαι ἀκόμη κι ἂν κατακόψεις σὲ μύρια κομμάτια. Κάμε λοιπὸν ὅ,τι θέλεις μία ὥρα ἀρχύτερα, γιατί ὁ Κύριος μὲ προσμένει.

.          Προγνωρίζοντας ὁ Ἅγιος τὸν θάνατό του ζήτησε ἀπὸ ἐκεῖνον τὸν εὐλογημένο Χριστιανὸ νὰ τοῦ φέρει τὰ Ἄχραντα Μυστήρια. Πράγματι, χαράματα τῆς Τετάρτης, 14 Νοεμβρίου, τὸν στραγγάλισαν μέσα στὴν φυλακή. Μετὰ τὸ μαρτύριο τοῦ Ἁγίου, ὁ Τοῦρκος ποὺ τὸν ἔπνιξε βρῆκε κακὸ θάνατο. Χτυπήθηκε ἐκεῖ ποὺ κοιμόταν ἀπὸ ἀστροπελέκι, τὸ ὁποῖο κατέκαυσε αὐτόν, ἐνῶ οἱ ἄλλοι ποὺ ἦσαν δίπλα του ἔμειναν ἀβλαβεῖς.
.         Τὸ πρωὶ ἔδωσε τὴν ἄδεια ὁ πασὰς στοὺς Χριστιανοὺς νὰ τὸν θάψουν. Τὸ ἅγιο λείψανό του ἐνταφιάστηκε στὸν ναὸ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου στὸ Βαρούσι. Πλῆθος θαύματα ἀκολούθησαν. Ὅποιος πήγαινε καὶ προσκυνοῦσε τὸν τάφο του μάρτυρος θεραπευόταν δι’ αὐτοῦ, μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀπὸ ὁποιοδήποτε νόσημα ἀσθενοῦσε.
.         Ἡ μητέρα του, ἡ ὁποία ζοῦσε καὶ ἔμαθε γιὰ τὸ μαρτύριο τοῦ γιοῦ της καὶ δόξαζε τὸν Θεό, πῆγε ἡ ἴδια στὴν Ρόδο, ὅπου ἔκανε τὴν ἀνακομιδὴ τῶν ἱερῶν του λειψάνων, τὰ ὁποῖα μετέφερε στὴν Ὕδρα.

ΠΗΓΗ: vatopaidi.wordpress.com

, , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: