«Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ. ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ»! [ΙΕΡΕΙΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ τῆς ΚΑΤΟΧΗΣ-2]

«Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ
ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ»

Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Γ. Δ. Κούβελα:

 «ΙΕΡΕΙΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ»,
ἔκδ. Β´, ἐκδ. «ΤΗΝΟΣ», Ἀθῆναι,
σελ. 18-21

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

 

βλ. σχετ.: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/10/31/ἱερεῖς-μάρτυρες-τῆς-κατοχῆς-1/

.           Εἶναι τὰ τελευταῖα λόγια ἑνὸς γενναίου Μακεδόνα παπᾶ, λίγο πρὶν τὰ γερμανικὰ πολυβόλα τὸν ρίξουν κάτω νεκρό. Πρόκειται γιὰ τὸν Κωνσταντῖνο Κούστα, ἐφημέριο στὰ χωριὰ Περικοπὴ καὶ Ἀετὸς τῆς Μητροπόλεως Καστοριᾶς. Καταγόταν ἀπὸ οἰκογένεια Ἀρματωλῶν καὶ Κλεφτῶν, ποὺ εἶχαν προσφέρει πολλὰ στὴν Ἐπανάσταση τοῦ Εἰκοσιένα. Μέσα του λοιπὸν ἔτρεχε αἷμα ἡρώων. Ὅταν μάλιστα οἱ Γερμανοὶ ἔφτασαν στὸ χωριό του, τὸ Νυμφαῖο τῆς Φλώρινας, προέτρεψε τοὺς κατοίκους νὰ ἐξοικονομίσουν ὄπλα καὶ νὰ ὀργανωθοῦν σὲ ἔνοπλη ὁμάδα, γιὰ νὰ μποροῦν νὰ ἀντιμετωπίζουν τὸν ξένο Κατακτητή, ποὺ πατοῦσε τὰ χώματα τῆς πατρίδας.
.           Τὸ Νυμφαῖο, ὅπου εἶδε τὸ φῶς τῆς ζωῆς καὶ μεγάλωσε ὁ Κωνσταντῖνος Κούστας, ἦταν τότε ἕνα πλούσιο καὶ προοδευτικὸ χωριό, σωστὸ ἀρχοντοχώρι. Οἱ κάτοικοί του εἶχαν ἀνοίξει δρόμο μὲ τὴν Αἴγυπτο, ὅπου μετανάστευσαν πολλοί. Ἐκεῖ προόδευαν μὲ τὴν ἐργασία τους ἢ τὸ ἐμπόριο, προπάντων τοῦ χρυσοῦ. Ὅταν γύριζαν στὸ χωριό τους, ἔφερναν ἀρκετὸ χρυσάφι. Ἔτσι ἄρχισαν νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν χρυσοχοΐα, ἐπάγγελμα, ποὺ τοὺς ἀπέφερε σημαντικὰ κέρδη καὶ πολὺ βελτίωσε τὸ βιοτικὸ καὶ κοινωνικό τους ἐπίπεδο.
.           Μικρὸς ποὺ ἦταν ὁ Κωνσταντῖνος, βοηθοῦσε τὸν πατέρα του στὶς ἀγροτικὲς δουλειές. Ἀργότερα ἦρθε στὴν Θήβα, κοντὰ σ᾽ ἕνα θεῖο του, ποὺ διατηροῦσε χρυσοχοεῖο. Ἐκεῖ ἔμαθε γρήγορα αὐτὴ τὴν δουλειὰ καὶ ἀναδείχτηκε πολύτιμος συνεργάτης τοῦ συγγενῆ του. Ἔξυπνος καὶ δραστήριος, ὅπως ἦταν, κατόρθωσε σύντομα νὰ διευθύνει μόνος του τὴν ἐπιχείρηση τοῦ θείου του.
.           Ὅταν ἄρχισε ὁ Βαλκανικὸς πόλεμος τοῦ 1912, τὸ ἠρωϊκὸ αἷμα ποὺ ἔτρεχε στὶς φλέβες του, ξύπνησε μέσα του. Ἄφησε τότε τὸν κερδῶο Ἑρμῆ καὶ μαζὶ μὲ τὸν ἀδελφό του, κατατάχτηκε στὸν Ἑλληνικὸ Στρατό, ὡς ἐθελοντὴς στρατιώτης. Οἱ νικηφόρες μάχες κατὰ τὸν ἔνδοξο ἐκεῖνο πόλεμο ἀναπτέρωσαν τὸ ἐθνικὸ φρόνημα τῶν πανελλήνων ἀπ᾽ ἄκρη σ᾽ ἄκρη. Ἰδιαίτερα οἱ ἀδελφοὶ Κούστα, ποὺ ἦταν ἀπόγονοι ἀγωνιστῶν τοῦ ᾽21, πολέμησαν μὲ ἐνθουσιασμὸ καὶ ἀντρειοσύνη γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῶν σκλαβωμένων ἀδελφῶν μας.
.           Ἦταν ὅμως καιρὸς ν᾽ ἀνοίξει δικό του σπίτι. Νὰ νοικοκυρευτεῖ,  νὰ δημιουργήσει οἰκογένεια, ποὺ τόσο ἀγαποῦσε καὶ ἤθελε. Τὸ 1915, στὸ Νυμφαῖο, τὸ χωριό του, γίνεται ὁ γάμος του μὲ μιὰ καλὴ κοπέλλα, τὴν Αἰκατερίνη Γυφτίτσου. Δὲν πρόφτασε ὅμως νὰ χαρεῖ τὴν οἰκογενειακὴ ζωὴ καὶ ξέσπασε ὁ πρῶτος παγκόσμιος πόλεμος. Ἐπιστρατεύθηκε. Δύο χρόνια ὑπηρέτησε. Ὅταν ἀπολύθηκε, γύρισε στὴν πατρίδα του, κοντὰ στοὺς δικούς του.
.           Καθὼς κυλοῦν τὰ χρόνια, ὅλο καὶ πιὸ πολὺ ὡριμάζει μέσα του ἡ κλίση στὴν Ἱερωσύνη. Ἐπιθυμεῖ νὰ γίνει λειτουργός τοῦ Ὑψίστου, διάκονος τῶν Μυστηρίων τοῦ Χριστοῦ. Καὶ ἡ ὥρα αὐτή, ἡ εὐλογημένη καὶ μεγάλη, φτάνει. Τὸ 1931, σὲ μιὰ ἐνορία τοῦ Πειραιᾶ, χειροτονεῖται κληρικός. Εὐλαβὴς καὶ συνετὸς ἐφημέριος, καλλίφωνος, πρόθυμος σὲ ἔργα φιλανθρωπίας, δὲν ἄργησε νὰ ἀποκτήσει τὸν σεβασμὸ καὶ τὴν ἀγάπη τῶν χριστιανῶν.
.           Τὰ νέφη ὅμως τοῦ Β´ παγκοσμίου πολέμου ὅσο πᾶνε καὶ κυκλώνουν τὸν οὐρανὸ τῆς Ἑλλάδος. Ὁ π. Κωνσταντῖνος παίρνει τὴν οἰκογένειά του καὶ ξαναγυρίζει στὸ χωριό του, τὸ Νυμφαῖο της Φλώρινας. Ἐδῶ ὅμως τὸν βρίσκουν κατατρεγμοὶ καὶ βάσανα. Ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσει τὴν προπαγάνδα τῶν Σλάβων, ποὺ λυμαίνονται τὴν Μακεδονία μας. Βούλγαροι καὶ Ρουμάνοι συναγωνίζονται, ποιοὶ νὰ κάνουν πιὸ δύσκολη τὴν ζωή του καὶ ἀκόμα δυσκολοτερο τὸ ποιμαντικό του ἔργο. Σὰν καλὸς ποιμένας ὁ π. Κωνσταντῖνος στέκεται κοντὰ στὸ ποίμνιό του μὲ παλικαριὰ καὶ χριστιανικὴ αὐταπάρνηση. Καθοδηγεῖ τοὺς ἐνορίτες του, διδάσκει τὰ Ἑλληνόπουλα, ὀργανώνει παιδικὰ συσσίτια.
.           Κι ὅταν ἡ γερμανικὴ μπότα ἔσπασε τὰ σύνορα τῆς Ἑλλάδος καὶ πάτησε τὰ ἑλληνικὰ χώματα, οἱ Σλάβοι βρῆκαν τοὺς Γερμανοὺς προθύμους συμμάχους στὴν δράση τους κατὰ τῶν Ἑλλήνων. Μιὰ μέρα ποὺ ὁ πατὴρ Κωνσταντῖνος εἶχε πάει νὰ λειτουργήσει στὸ χωριὸ Ἀετός, ὄργανα τοῦ Βούλγαρου κομιτατζῆ Κάλτσεφ τὸν κυνήγησαν μὲ τὶς πέτρες καὶ λίγο ἔλειψε νὰ τὸν σκοτώσουν. Παράλληλα τὸν συκοφαντοῦν στοὺς Κατακτητές. Τὸν κατηγοροῦν, πῶς ἐφοδιάζει τοὺς ἀντάρτες μὲ ὄπλα καὶ πῶς κινεῖται νὰ συγκροτήσει ἀνταρτικὴ ὁμάδα.
.           Ἑορτὴ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος, 6 Αὐγούστου 1943, ἡμέρα Κυριακή. Ὁ π. Κωνσταντῖνος τελεῖ τὴν Θεία Λειτουργία. Σὲ κάποια στιγμὴ ὅρμησαν μέσα στὸ ναὸ οἱ Γερμανοί. Χωρὶς νὰ σεβαστοῦν τὸν ἱερὸ χῶρο, τὸν συλλαμβάνουν. Δὲν τὸν ἀφήνουν νὰ τελειώσει τὸ Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Τὸν τραβᾶνε ἔξω. Τὸν σπρώχνουν. Θέλει νὰ τοὺς μιλήσει. Τοῦ ἀρνοῦνται κατηγορηματικά. Τὸν φέρνουν μπροστὰ στὸ ἐκτελεστικὸ ἀπόσπασμα. Ἀτάραχος, μὲ ἀκμαῖο τὸ ἐθνικὸ φρόνημα, εἶναι ἕτοιμος γιὰ τὴν θυσία τῆς ζωῆς του. Καὶ τότε ἔχει τὸ θάρρος νὰ ἀπευθυνθεῖ στοὺς Γερμανοὺς καὶ μὲ αὐστηρὰ λόγια νὰ τοὺς πεῖ: – Μ᾽ αὐτὰ τὰ ἐγκλήματα ποὺ κάνετε, ἡ Γερμανία δὲν θὰ νικήσει ποτέ. Καὶ ἡ πατρίδα μου θὰ ἐλευθερωθεῖ.

.           Ζήτω ἡ Ἑλλάς!

.           Ἦταν τὰ τελευταῖα του λόγια. Τὰ πολυβόλα βρόντηξαν κι ἔσπειραν τὸν θάνατο. Ἕνας ἀκόμη μάρτυρας τῆς πατρίδας ἦταν νεκρός. Ὁ ἱερέας Κωνσταντῖνος Κούστας, ἀπὸ τὸ Νυμφαῖο τῆς Φλώρινας.

.           Ἂς εἶναι αἰωνία ἡ μνήμη του!

, , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: