Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΤΥΦΛΩΝ 4 «Στὴν συνάντηση τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν πίστη μας πραγματοποιεῖται τὸ θαῦμα τῆς σωτηρίας μας: ἡ θεραπεία τῆς πνευματικῆς μας τυφλώσεως, τῆς παρανοίας μας καὶ κάθε ἀρρώστιας καὶ ἀσθένειας». (Ἅγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

γίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Ἡ θεραπεία τῶν δύο τυφλῶν (Κυριακὴ Ζ´Ματθαίου,
Ματθ. θ´  27-35[4
]
(Ἀπὸ τὸ βιβλίο
Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

«Ὁμιλίες Δ´ – Κυριακοδρόμιο», ἐκδ. Πέτρου Μπότση, 2012)

Α´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/07/21/ἡ-θεραπεία-τῶν-δύο-τυφλῶν-1-θεέ-μου-ἄδ/

Β´  μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/07/21/ἡ-θεραπεία-τῶν-δύο-τυφλῶν-2/

Γ´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/07/22/ἡ-θεραπεία-τῶν-δύο-τυφλῶν-3/

.             Ὁ εὐαγγελιστὴς λέει πὼς πρῶτα ὁ Κύριος ἔβγαλε τὸ δαιμόνιο κι ἔπειτα ἔκανε τὸν βουβὸ ἄνθρωπο νὰ μιλήσει. Ἡ πράξη αὐτὴ δείχνει πὼς ὁ Κύριος πάντα προχωρεῖ ἀπὸ τὴν ἐπιφάνεια στὸ κέντρο τῶν πραγμάτων, βαθιὰ μέσα στὴ ρίζα τοῦ κακοῦ. Τὸ πονηρὸ πνεῦμα ἦταν μέσα στὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ εἶχε δεσμεύσει καὶ τὴ γλώσσα τοῦ βουβοῦ ἀνθρώπου. Ἔπρεπε λοιπὸν νὰ βγεῖ πρῶτα ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο τὸ πονηρὸ πνεῦμα καὶ τότε θὰ λύνονταν αὐτόματα τὰ δεσμὰ καὶ θὰ παραδίδονταν τὰ ἡνία ποὺ αἰχμαλώτιζαν τὸν δαιμονισμένο. Γι᾽ αὐτὸ ὁ Κύριος πρῶτα ἔβγαλε τὸ πονηρὸ πνεῦμα κι ἔπειτα χάρισε στὸν ἄνθρωπο τὸ νοῦ καὶ τὴν ὁμιλία.
.             Τὸ περιστατικὸ αὐτὸ μᾶς θυμίζει τὸν παραλυτικό, ποὺ πρῶτα τοῦ εἶπε ὁ Κύριος, «ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου» καὶ ἔπειτα «ἐγερθεὶς ἆρόν σου τὴν κλίνην καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκον σου» (Ματθ. θ´ 2, 6). Ἦταν πάγια τακτικ τοῦ Χριστο ν θεραπεύει πρτα τν σωτερικὸ νθρωπο, τὸ σωτερικό του πάθος, κι πειτα τὴν σωματική του ρρώστια. Θὰ μποροῦσε νὰ λύσει τὴ γλώσσα τοῦ ἀνθρώπου καὶ ν᾽ ἀφήσει τὸ πονηρὸ πνεῦμα μέσα του. Ἔτσι ὅμως τί θὰ εἶχε κατορθώσει; Γιατί νὰ λύσει τὴν γλῶσσα του; Γιὰ νὰ μιλήσει τὸ δαιμόνιο καὶ νὰ ἐκστομίσει βλασφημίες ἐνάντια στὸν Θεὸ καὶ τὸν ἄνθρωπο; Γιατί νὰ ἐλευθερώσει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸ μικρότερο κακὸ καὶ νὰ τὸν ἀφήσει δεμένο μὲ τὰ μεγαλύτερα δεσμά; Μήπως μετὰ ἀπὸ λίγο καιρὸ ὁ διάβολος δὲν θὰ ἔδενε ξανὰ τὴν γλώσσα του καὶ θὰ τὸν ξανάκανε βουβό;
.             Πόσο σοφά, πόσο σωστὰ εἶναι τὰ ἔργα Σου, Κύριε! Τὸ μόνο ποὺ μποροῦμε νὰ κάνουμε, εἶναι νὰ θαυμάζουμε τὴν ἄπειρη σοφία Σου, νὰ μάθουμε ἔτσι νὰ ἐνεργοῦμε καὶ μεῖς μὲ τὸν ἴδιο τρόπο, ἀπὸ τὸ θεμέλιο πρὸς τὴν τελειότητα.
.             «Καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι λέγοντες ὅτι οὐδέποτε ἐφάνη οὕτως ἐν τῷ Ἰσραήλ· οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἔλεγον ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια» (Ματθ. θ´33, 34). Μερικοὶ θαύμαζαν κι ἄλλοι μυκτήριζαν. Μερικοὶ χαίρονταν μὲ τὸ καλὸ κι ἄλλοι ἐνεργοῦσαν ἐνάντια στὸ καλό. Ὁ λαός, οἱ ἁπλοὶ ἄνθρωποι, δόξαζαν τὸν Θεὸ κι οἱ ἡγέτες του σκέφτονταν τὸν πονηρό. Οἱ ἁπλοὶ ἄνθρωποι ὀνόμαζαν τὸν Χριστὸ «Υἱὸ τοῦ Δαβὶδ» καὶ «Κύριο», ἐνῶ οἱ «σοφοὶ ἐν ἐαυτοῖς» γραμματεῖς τὸν ἔλεγαν ἄρχοντα τῶν δαιμονίων, ἀπεσταλμένο τοῦ Βεελζεβούλ. Ο τυφλο βρκαν τ φς τους κα τν εδαν. Ο κουφο βρκαν τν κοή τους κα τν κουσαν. Ο δαιμονισμένοι λευθερώθηκαν κα τν ναγνώρισαν. Οἱ λαλοι μίλησαν κα τν μολόγησαν. Ο σοφο ατο τοῦ κόσμου μως, μ μυαλ σκοτισμένα π τς πίγειες πιδιώξεις κα μ καρδις ποστεωμένες π τὴν ματαιότητα κα τὸν φθόνο, δν μποροσαν ν δον, ν᾽ κούσουν, ν γνωρίσουν κα νὰ μολογήσουν τν Υἱὸ το Θεο, «ἡ γὰρ σοφία τοῦ κόσμου τούτου μωρία παρὰ τῷ Θεῷ ἐστὶ» (Α´Κορ. γ´ 19).
.             Οὐδέποτε ἐφάνη οὕτως ἐν τῷ Ἰσραήλ, ἀναφωνοῦσαν μὲ θαυμασμὸ οἱ ἄνθρωποι. Εἶναι ἀλήθεια πὼς ὁ Μωυσῆς, ὁ Ἠλίας κι ὁ Ἐλισσαῖος ἔκαναν διάφορα θαύματα, μὰ πῶς; Μὲ τὴν βοήθεια τῆς πίστεως, τῆς νηστείας καὶ τῆς προσευχῆς ἀπὸ τὴν πλευρά τους καὶ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὴν ἄλλη. Τὰ θαύματα αὐτὰ τὰ ἔκανε ὁ Θεός, μέσα ἀπὸ τοὺς ἁγίους αὐτοὺς ἀνθρώπους. Τὰ θαύματα τοῦ Χριστοῦ ὅμως ἔγιναν μὲ τὴν δική Του δύναμη καὶ ἐξουσία. Ἡ διαφορὰ μεταξύ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν ἀρχαίων θαυματουργῶν εἶναι ὅπως ἡ διαφορὰ ἀνάμεσα στὸν ἥλιο καὶ τὸ φεγγάρι. Τὸ φεγγάρι φέγγει μὲ τὸ φῶς ποὺ δανείζεται ἀπὸ τὸν ἥλιο, ὁ ἥλιος ὅμως εἶναι αὐτόφωτος, λάμπει μὲ τὸ δικό του φῶς. Οἱ ἀπροκατάληπτες κι ἁπλὲς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων ἔνιωθαν τὴν μεγάλη διαφορά, γι᾽ αὐτὸ κι ἀναφωνοῦσαν: οὐδέποτε ἐφάνη οὕτως ἐν τῷ Ἰσραήλ.
.             Οἱ Φαρισαῖοι δὲν ἀρνοῦνταν τὴν θαυματουργικὴ δύναμη τοῦ Χριστοῦ. Ἂν μποροῦσαν βέβαια θά ᾽χαν ἀρνηθεῖ ὅλα τὰ θαύματα, θὰ τὰ ἔκρυβαν, θὰ κατέφευγαν σὲ ψευδομάρτυρες γιὰ νὰ πιστοποιήσουν τὰ ψέματά τους, ὅπως στὴν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Δὲν μποροῦσαν ὅμως ν᾽ ἀρνηθοῦν αὐτὰ ποὺ ἔγιναν μπροστὰ σὲ μεγάλα πλήθη ἀνθρώπων. Τὸ ξαναλέμε πὼς δὲν ἀρνοῦνταν τὸ θαῦμα, μὰ τὸ ἑρμήνευαν μὲ τὸν δικό τους πονηρὸ καὶ πανοῦργο τρόπο. Ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια, ἔλεγαν. Τὸ εἶπαν αὐτὸ γιὰ τὸν Κύριο σὲ διάφορες περιπτώσεις κι Ἐκεῖνος τοὺς ἔδωσε σκληρὴ καὶ ἀποστομωτικὴ ἀπάντηση. «Εἰ ὁ σατανᾶς ἀνέστη ἐφ᾽ ἑαυτὸν καὶ μεμέρισται, οὐ δύναται σταθῆναι» (Μάρκ. γ´ 23-26), τοὺς εἶπε. (Βλ. ἐπίσης καὶ Ματθ. ιβ´ 24-26· Λουκ. ια´ 17-18).
.             Εἶναι, ἀλήθεια πὼς εἶναι πολὺ σκληρὸ γιὰ τὸν ἄνθρωπο, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν διανοητική του ἐπάρκεια, νὰ φανταστεῖ πιὸ γελοῖα, ἀσυνεπῆ καὶ ἀνόητη ἑρμηνεία τῶν ἔργων τοῦ Χριστοῦ, ἀπ᾽ αὐτὴν ποὺ σκέφτηκε ὁ σκοτισμένος νοῦς τῶν γραμματέων τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τῶν ἀρχόντων τοῦ ἔθνους. Νὰ βγοῦν τὰ δαιμόνια ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο μὲ τὴ βοήθεια τοῦ σατανᾶ! Αὐτὸ εἶναι τὸ ἴδιο περίπου μὲ τὸ νὰ ἰσχυριστοῦμε πώς, «σκοτώνει κάποιος τὰ παιδιὰ κάποιου πατέρα, μὲ τὴ βοήθεια τοῦ πατέρα τους!» Ἢ νὰ ἐπιτίθεται καὶ νὰ ἐξολοθρεύει ἕνα στρατὸ μὲ τὴ βοήθεια τοῦ διοικητῆ. Δὲν εἶναι ψέμα πὼς φθόνος εναι τυφλός. Θά ᾽λεγε κανεὶς πὼς φθόνος εναι καὶ νόητος. Γιατί φθόνος δν κάνει μόνο τν καρδι σκληρ σν πέτρα κα τυφλώνει τ νο, λλ μπερδεύει κα τὴν γλῶσσα. Ἔτσι δὲν ξέρει τί λέει κι ἑπομένως ὅλα ὅσα ἐκφέρει ἡ φθονερὴ γλῶσσα, ἀκούγονται γελοῖα κι ἀνόητα.
.             Ὁ Κύριος δὲν ἔδωσε σημασία σ᾽ αὐτὴν τὴν ἀνόητη κακεντρέχεια τῶν φθονερῶν ἀρχόντων τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ πορεύθηκε ἤρεμα τὸ δρόμο Του, τὸν δρόμο τῆς σωτηρίας ὅλων ἐκείνων ποὺ τοῦ ἐμπιστεύτηκε ὁ Πατέρας, ὥστε «οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο» (Ἰωάν. ιζ´ 12). Γι’ αὐτὸ καὶ καταλήγει τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο:
.             «Καὶ περιῆγεν ὁ Ἰησοῦς τὰς πόλεις πάσας καὶ τὰς κώμας διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καὶ θεραπεύων πάσαν νόσον καὶ πάσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ» (Ματθ. θ´ 35). Οἱ πόλεις καὶ τὰ χωριὰ ἦταν τὸ ἴδιο γι᾽ Αὐτόν. Δὲν ἀναζητοῦσε τὶς πόλεις καὶ τὰ χωριά, ἀλλὰ τοὺς ἀνθρώπους. Ὁ εὐαγγελιστὴς μιλάει γιὰ ὅλες τὶς πόλεις καὶ τὰ χωριά, γιὰ νὰ δείξει τὸν ζῆλο τοῦ Χριστοῦ. «Ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου κατέφαγέ με» (Ψαλμ. ξη´ 9). Γιὰ τὸν Κύριο μία μέρα ἦταν σὰν χίλια χρόνια. Τὸ ἔργο τοῦ Χριστοῦ ἦταν τριμερές, ὅπως βγαίνει καθαρὰ ἀπὸ τὰ λόγια τοῦ εὐαγγελιστῆ: Δίδασκε, κήρυττε τὸ Εὐαγγέλιο τῆς Βασιλείας καὶ θεράπευε κάθε ἀρρώστια καὶ ἀσθένεια τῶν ἀνθρώπων. Δίδασκε, δηλαδὴ ἑρμήνευε τὸ πνεῦμα τῆς πρώτης Δημιουργίας καὶ τοῦ Παλαιοῦ νόμου. Κήρυττε, ἔθετε τὰ θεμέλια τῆς Νέας Κτίσεως, τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἁγίων. Θεράπευε, ἔδινε δηλαδὴ τὴν μαρτυρία τῆς διδαχῆς καὶ τοῦ κηρύγματός Του μὲ τὰ ἔργα Του.
.             Ὅλ᾽ αὐτὰ ὁ Κύριος τὰ ἔκανε ἀπὸ ἀγάπη ὄχι μόνο γιὰ τὸν λαὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, γιὰ τοὺς συγχρόνους Του, ἀλλὰ καὶ γιὰ μᾶς. Ὁ Κύριος εἶναι σύγχρονος μὲ ὅλους ὅσοι ὑπῆρχαν καὶ θὰ ὑπάρξουν. Τό ᾽κανε αὐτὸ ὥστε μὲ τὸ φῶς Τοῦ ν᾽ ἀνάψει τὸ καντήλι τῆς ψυχῆς μας· μὲ τὴν ἀγάπη Του νὰ συναντήσει τὴν πίστη μας· μ τὴν συνάντηση ατ τς γάπης το Θεο μ τν πίστη μας ν πραγματοποιηθε τ θαμα τς σωτηρίας μας: θεραπεία τς πνευματικς μας τυφλώσεως, τς παρανοίας μας κα κάθε ρρώστιας καὶ σθένειας.

.             Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱὲ τοῦ Ζῶντος Θεοῦ, ἐλέησέ μας! Βοήθησέ μας νὰ μάθουμε ν δοξολογομε τὸ νομά Σου μὲ τὸ σῶμα μας, μὲ τὸ λαό μας κι ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, ζωντανοὺς καὶ νεκρούς. Νὰ ὑμνοῦμε τὸ ὄνομά Σου, μαζὶ μὲ τ᾽ ὄνομα τοῦ πανένδοξου καὶ ἄναρχου Πατέρα καὶ τὸ πανάγιο καὶ ζωοποιό Σου Πνεῦμα, τὴν ὁμοούσια καὶ ἀδιαίρετη Τριάδα, τώρα καὶ πάντα καὶ στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

ΠΗΓΗ ἠλ. κειμένου: alopsis.gr

, ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: