Η ΑΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

φήσαμε προστάτευτη τν λληνικ Γλῶσσα

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Χαρακτηριστικὸ καὶ συμβολικὸ σημάδι ἀλλοτριώσεως ἡ ἀπαξίωση τῆς Γλώσσης. Μετὰ  ἀπὸ τριάντα πέντε -τουλάχιστον- χρόνια ἐντατικῆς Ἀλλοτριώσεως ἀπὸ τοὺς Ἐργολάβους, ἡ ἀπαξίωση τῆς Γλώσσης “μεταφράσθηκε” σὲ Οἰκονομικὴ Κρίση καὶ κοινωνικὴ ἀποσταθεροποίηση. Ἡ “γλωσσοκτονία” μᾶς ὁδήγησε στὴν αὐτοκτονία (πόσες καθημερινὲς τραγικὲς περιπτώσεις ἀναφέρονται στὴν εἰδησεογραφία), ὅσο κι ἂν ἀκούγεται ὑπερβολικό.

Γράφει ὁ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΕΜΟΣ

.            Αἰσθανόμαστε ὑπερήφανοι κάθε φορὰ ποὺ ἀκοῦμε ἐπαίνους καὶ ἐγκώμια γιὰ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα ἀπὸ διανοουμένους καὶ γενικὰ πνευματικοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ ὅλα τὰ μήκη καὶ τὰ πλάτη τῆς γῆς. Ὅμως, δὲν κάνουμε τίποτε γιὰ νὰ τὴν προστατέψουμε ἀπὸ τὶς κάθε μορφῆς ἐπεμβάσεις καὶ ἀλλοιώσεις.
.            Δὲν κάνουμε αὐτὸ ποὺ γίνεται σὲ ἄλλες χῶρες γιὰ τὴν διατήρηση τῆς ἐθνικῆς τους ταυτότητας ὅπως π.χ. στὴν Γαλλία, Ρωσία, Ἰαπωνία, Κορέα, Κίνα, Ἱσπανία, Γερμανία καὶ ἀλλοῦ. Ὅταν, γιὰ παράδειγμα, πρὶν ἀπὸ τριάντα περίπου χρόνια, ἐπιτροπὲς ἀπὸ εἰδικοὺς στὴν Ἰαπωνία καὶ Κορέα ἀνέλαβαν νὰ ἐξετάσουν τὸ ἐνδεχόμενο ἐκσυγχρονισμοῦ τῆς παραδοσιακῆς τους γραφῆς, ἐξέδωσαν σύντομα τὸ πόρισμά τους, ποὺ ἄρχιζε ὡς ἑξῆς: «Κάτω τὰ χέρια ἀπὸ τὴν ἱστορική μας γραφή! Ἀναγνωρίζουμε τὶς δυσχέρειες, ποὺ ἔχουν οἱ νέοι μας στὴν ἐκμάθηση τῶν ἰδεογραμμάτων, ἀλλὰ ἡ προσπάθεια ποὺ καταβάλλουν ἀποτελεῖ πνευματικὴ ἄσκηση ποὺ ὀξύνει τὸν νοῦ. Μὲ αὐτὴν τὴν γραφὴ ἐπιβιώσαμε. Μὲ αὐτὴ τὴν γραφὴ ἐπιτύχαμε τὸ οἰκονομικὸ θαῦμα τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς».
.            Στὴν Ρωσία ἐπιβάλλεται βαρύτατο πρόστιμο σὲ ὁποιονδήποτε ἀντικαταστήσει γράμμα τοῦ Κυριλλικοῦ ἀλφαβήτου μὲ ἀντίστοιχο Λατινικό. Στὴν Γαλλία γιὰ θέματα ποὺ ἀφοροῦν τὴν γλῶσσα, ζητεῖται ἀπὸ τὴν Κυβέρνηση ἡ γνώμη τῆς Γαλλικῆς Ἀκαδημίας. Κάτι ἀνάλογο ὑπῆρχε παλαιότερα καὶ στὸν Ὀργανισμὸ τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν. Σήμερα ὅμως… Αὐτὰ ἀνήκουν στὸ παρελθόν.
.            Πρὶν λίγα χρόνια, ὁ Πρόεδρος τῆς Γερμανικῆς Βουλῆς ζήτησε τὴν μέσῳ τοῦ Συντάγματος προστασία τῆς Γερμανικῆς Γλῶσσας.
.            Στὴν Ἑλλάδα, ὅλοι διαπιστώνουν ὅτι ὑπάρχει πρόβλημα! Ἀλλά, δυστυχῶς, μόνον διαπιστώνουν! Ὅλοι οἱ ὑπεύθυνοι φορεῖς, πρὶν τὴν τελευταία ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος, ἦταν σύμφωνοι γιὰ τὴν ἀνάγκη Συνταγματικῆς προστασίας τῆς γλῶσσας μας! Ἡ προταθεῖσα πρὸς τὴν Κυβέρνηση σχετικὴ διατύπωση στὸ ὑπὸ ἀναθεώρηση τότε Σύνταγμα εἶχε ὡς ἑξῆς: «Ἡ Ἑλληνικὴ Γλῶσσα ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα ποὺ ἀποτελεῖ ἕνα ἑνιαῖο καὶ ἀδιάσπαστο σύνολο μαζὶ μὲ τὴν ἱστορική της γραφὴ προστατεύεται ὑπὸ τοῦ κράτους ὡς ἔκφανση τῆς διαχρονικῆς ταυτότητος τοῦ Ἑλληνικοῦ Γένους καὶ θεμελίου του εὐρωπαϊκοῦ πνεύματος. Παρεμβάσεις ἐπὶ γλωσσικῶν θεμάτων προϋποθέτουν γνώμη τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν». Τελικά, ἡ πρόταση αὐτὴ παρέμεινε πρόταση. Δὲν συμπεριελήφθη στὸ Σύνταγμα. Ἔτσι, ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἡ μόνη χώρα ποὺ δὲν προστατεύει στὸ Σύνταγμά της τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα.
.            Στὸ Σύνταγμα τοῦ 1952 τὸ ἄρθρο 107 προέβλεπε τὰ ἑξῆς: «Ἐπίσημος γλῶσσα τοῦ κράτους εἶναι ἐκείνη στὴν ὁποία συντάσσεται τὸ πολίτευμα καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Νομοθεσίας τὰ κείμενα. Πᾶσα πρὸς παραφθορὰν αὐτῆς ἐπέμβασις ἀπαγορεύεται». Ἐὰν ἡ διάταξη αὐτὴ ὑπῆρχε καὶ στὸ Σύνταγμα τοῦ 1975 θὰ εἶχαν ἀποφευχθεῖ τὰ σοβαρὰ πλήγματα ποὺ δέχτηκε ἡ γλῶσσα μας καὶ δὲν θὰ φθάναμε στὴ σημερινὴ κακοποίηση καὶ τὴν κατάντιά της.
.            Τί συνέβαινε, ὅμως, στὶς διάφορες ἐποχὲς τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας; Οἱ πρόγονοί μας, λοιπόν, ἦταν πάντοτε ὑπερήφανοι καὶ ἔτρεφαν μοναδικὸ θαυμασμὸ γιὰ τὴν γλῶσσα τους. Τὴν ἀγαποῦσαν καὶ ἔνιωθαν μεγάλο σεβασμὸ γι’ αὐτήν, διότι ἀποτελοῦσε τὸ καύχημά τους. Δὲν ἀνέχονταν οὔτε τὴν κακοποίησή της, ἀλλὰ οὔτε καὶ νὰ τὴν χρησιμοποιοῦν ἄνθρωποι, ποὺ δὲν εἶχαν τὴν πρέπουσα παιδεία καὶ δὲν κατανοοῦσαν τὴν μοναδικότητα καὶ τὸ μεγαλεῖο της!
.         Εἶναι χαρακτηριστικὸ τὸ περιστατικὸ ποὺ μᾶς ἀναφέρει ὁ Πλούταρχος (Θεμιστοκλῆς, 6, 4, 2): γιὰ τὴν σημασία ποὺ ἔδιναν οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες στὴν γλῶσσα καὶ πῶς τὴν προστάτευαν! «Ἐπαινεῖται δ’ αὐτοῦ καὶ τὸ περὶ τὸν δίγλωσσον ἔργον ἐν τοῖς πεμφθεῖσιν ὑπὸ βασιλέως ἐπὶ γῆς καὶ ὕδατος αἴτησιν. Ἑρμηνέα γὰρ ὄντα συλλαβὼν διὰ ψηφίσματος ἀπέκτεινεν, ὅτι φωνὴν Ἑλληνίδα βαρβάροις προστάγμασιν ἐτόλμησε χρῆσαι». Τὸ ἀπόσπασμα αὐτό, λοιπόν, μᾶς λέει ὅτι, ὅταν ὁ Ξέρξης ἀπέστειλε ἀντιπροσωπεία γιὰ νὰ ζητήσει «γῆ καὶ ὕδωρ» (χῶμα καὶ νερό, σημεῖα ὑποταγῆς) ἀπὸ τοὺς Ἀθηναίους, ὁ Θεμιστοκλῆς, παρὰ τὰ καθιερωμένα, διέταξε νὰ συλληφθεῖ ὁ διερμηνέας καὶ μὲ ψήφισμα τὸν ἐθανάτωσε μὲ τὴν αἰτιολογία ὅτι «φωνὴν ἑλληνίδα, βαρβάροις προστάγμασιν ἐτόλμησε χρῆσαι». Δηλαδή, «ἐπειδὴ ἐτόλμησε νὰ χρησιμοποιήσει τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα σὲ βάρβαρα προστάγματα»!
.        Ἡ σημερινὴ θολοκουλτούρα τῶν προοδευτικῶν θὰ χαρακτήριζε αὐτὴν τὴν πράξη φασιστική! Ἐξ ἄλλου, γι’ αὐτούς, ὁποιαδήποτε πράξη ἡ ὁποία δὲν δίνει τὴν ἀσύδοτη ἐλευθερία νὰ καταστρέφεται ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα διὰ τῶν γκρίκλις, τῶν ξενόγλωσσων πινακίδων κ.λπ. ἔχει φασίζουσα γλωσσικὴ νοοτροπία!
.             Στὴν τραγωδία τοῦ «ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ» ὁ μεγάλος μας τραγικὸς ποιητὴς Αἰσχύλος παρουσιάζει καὶ αὐτὸς τὸν Ἐτεοκλῆ νὰ παρακαλεῖ τὸν Δία καὶ τὴν γῆ γιὰ τὴν σωτηρία τῶν Θηβῶν. Αὐτὸ ποὺ εἶναι ἄξιο προσοχῆς καὶ θαυμασμοῦ, ὅμως, εἶναι τὸ πῶς ἐντάσσει τὴν γλῶσσα σ’ αὐτὴν τὴν ἔκκληση: «Μή μοι πόλιν πανώλεθρον ἐκθαμνίσητε δηάλωτον, Ἑλλάδος φθόγγον χέουσαν». Δηλαδὴ «μὴ μοῦ ἀφανίσετε τὴν πόλη, ποὺ ὁμιλεῖ Ἑλληνικά»…
.             Ἀλλὰ καὶ ἡ ἱστορία τῆς Φιλομήλας ἀποκαλύπτει τὸ μεγαλεῖο της ἑλληνικῆς γλῶσσας. Ἡ Φιλομήλα, ὡς γνωστόν, βιάστηκε ἀπὸ τὸν Τηρέα, ὁ ὁποῖος, στὴ συνέχεια, τῆς ἀπέκοψε τὴν γλῶσσα γιὰ νὰ μὴ τὸν μαρτυρήσει. Παρὰ τὸ ὅτι, ὅμως, ὁ Τηρέας τῆς ἀπέκοψε τὴν γλῶσσα, μία ἀρχαία ἑλληνικὴ ἐπιγραφὴ ἀναγράφει τὸν καημὸ τῆς ψυχῆς της: «Γλῶσσαν ἐμὴν ἐθέρισε καὶ ἔσβεσεν Ἑλλάδα φωνήν». Ἡ Φιλομῆλα, λοιπόν, δὲν θρηνεῖ ποὺ τῆς ἔκοψαν τὴν γλῶσσα ἀλλὰ γιὰ τὸ ὅτι δὲν θὰ ἔχει φωνὴ γιὰ νὰ ξαναμιλήσει Ἑλληνικά…
.         Ὅλα τὰ παραπάνω μᾶς ἀποκαλύπτουν ὅτι οἱ ἀρχαῖοι μας πρόγονοι, οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες εἶχαν ἐπίγνωση τῆς ἀξίας τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης καὶ γι’ αὐτὸ ἔκαναν ὅ,τι μποροῦσαν, γιὰ νὰ τὴν προστατεύσουν.
.         Στὴν ἐποχή μας τὴν σκυτάλη πῆραν ἄλλοι λαοί. μες κάνουμε ,τι μπορομε ν τν παξιώσουμε. Ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ γλῶσσα στὸ μεταξὺ κατακτᾶ τὴν Εὐρ. Ἕνωση. Ἐπανέρχεται ἡ διδασκαλία στὴν Δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση τῆς Γαλλίας, ὡς «προϊὸν» ὑψηλῆς ἀξίας. Βάσκοι εὐρωβουλευτὲς πρότειναν στὸ Εὐρ. Κοινοβούλιο τὴν καθιέρωση τῆς ἑλληνικῆς ὡς ἐπίσημης γλῶσσας τῆς Ε.Ε. Σὲ δέκα χῶρες-μέλη τῆς Εὐρ. Ἕνωσης ἡ διδασκαλία τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς ἀποτελεῖ μέρος τοῦ ὡρολογίου προγράμματος στὴν Δευτεροβάθμια Ἐκπαίδευση.
.         Ὁ δρ. Πῆτερ Τζόουνς, ὁ ὁποῖος εἶχε ἀναλάβει τὸ 1998 νὰ συντάξει ἁπλὰ μαθήματα ἀρχαίων Ἑλληνικῶν ποὺ προσφέρονταν ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα «Ἡμερήσιος Τηλέγραφος» στοὺς ἀναγνῶστες της, ἔχει πεῖ γιὰ τὴν γλῶσσα τῶν προγόνων μας: «Οἱ Ἕλληνες τῆς Ἀθήνας τοῦ 5ου καὶ 4ου π.χ. αἰώνα εἶχαν φτάσει τὴν γλῶσσα σὲ τέτοιο σημεῖο, ὥστε μὲ αὐτὴν νὰ ἐξερευνοῦν ἰδέες, ὅπως ἡ δημοκρατία καὶ οἱ ἀπαρχὲς τοῦ Σύμπαντος, ἔννοιες ὅπως τὸ θεῖο καὶ τὸ δίκαιο. Εἶναι μία θαυμάσια καὶ ἐξαιρετικὴ γλῶσσα…».
.         Στὴν Νέα Ὑόρκη, στὴν φτωχογειτονιὰ τοῦ Χάρλεμ διδάσκονται τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικά.
.         Στὴν Γερμανία τὰ ἀρχαία ἑλληνικὰ εἶναι ὑποχρεωτικὸ μάθημα μέχρι καὶ τὴν 11η τάξη.
.         Στὴν Βρετανία ἡ Κυβέρνηση ἀποφάσισε τὴν διδασκαλία τῶν ἀρχαίων Ἑλληνικῶν ἀπὸ τὸ Δημοτικὸ σχολεῖο…
.         Καὶ ἐνῶ ὅλα αὐτὰ καὶ ἄλλα συμβαίνουν σὲ ὅλον τὸν ἄλλο κόσμο, ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα τί κάνουμε; Θεωρομε περιττ βάρος τν διδασκαλία τν ρχαίων λληνικν στ Γυμνάσιο. Μειώνουμε τς ρες διδασκαλίας στ Λύκειο…
.         Ἀλλά, κάνουμε καὶ κάτι χειρότερο: Τρεῖς δεκαετίες τώρα συνεχίζουμε τὴν «ἁπλοποίηση», ἡ ὁποία ξεκίνησε τὸ 1982. Ὁ Γάλλος καθηγητὴς Πανεπιστημίου Masse Roger ἔχοντας ὑπ᾽ ὄψιν του ὅλα αὐτὰ ἐδήλωσε: «Εἶναι διαπιστωμένο ὅτι ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶναι τὸ ὑπέρτατο ἐργαλεῖο σκέψεως. Πράγματι, κάποιος μπορεῖ νὰ σκεφθεῖ μόνον ἑλληνικά. Γι’ αὐτὸ καὶ κάθε ἁπλοίηση στὴν γλῶσσα, στὴν σύνταξη, εἶναι ἁπλὰ ἕνα χάσιμο τῆς σκέψης. Ὅταν μία γλῶσσα ἁπλοποιεῖται, ἁπλῶς χάνει. Δὲν ἔχει νὰ κερδίσει τίποτε. Ὁδηγούμαστε σὲ μία γλῶσσα χωρὶς νόημα, ἁπλὰ φωνητικὴ καὶ ὅλες οἱ λέξεις θὰ ἀρχίσουν νὰ μοιάζουν μεταξύ τους. Ἡ γλῶσσα καταστρέφεται»

ΠΗΓΗ: ἐφημ. «ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ» ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, 09.07.12
(proinoslogos.gr)

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: