Η ΩΜΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ

ΒΙΑ ΚΑΙ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΕΣΤΙΑΣ ΛΑΜΙΑΣ»

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἢ καλύτερα, ἡ ΩΜΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ ποὺ προωθεῖται ἀπὸ τὰ Μέσα γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς Ἐργολαβίας Ἀλλοτριώσεως.

.         Δύο εἶναι τὰ κυρίαρχα θλιβερὰ στοιχεῖα στὴ σημερινὴ τραγικὴ Ἑλληνικὴ πραγματικότητα: ἡ βία καὶ ἡ ὑποκρισία. Εἴμαστε ὡς χριστιανοὶ καὶ Ἕλληνες ἐναντίον καὶ τῶν δύο.

.            Α] Ἡ βία εἶναι ἀπαράδεκτη γιὰ ἕνα χριστιανό. Μπορεῖ κάποια στιγμὴ νὰ ἐξηγεῖται, ἀλλὰ δὲν δικαιολογεῖται. Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς εἶπε ὅτι «ὅποιος παίρνει μαχαίρι γιὰ νὰ σκοτώσει, θὰ πάει ἀπὸ μαχαίρι» (Ματθ. κϛ΄ 52). Τὸ εἶπε μάλιστα στὸν θερμόαιμο καὶ αὐθόρμητο Πέτρο, ὁ ὁποῖος γιὰ νὰ ὑπερασπιστεῖ τὸν διδάσκαλό του στὸν Κῆπο τῶν Ἐλαιῶν, τράβηξε μαχαίρι καὶ «ἀπέκοψε τὸ ὠτίον τοῦ δούλου τοῦ ἀρχιερέως Μάλχου» (Ματθ. κϛ΄ 51).

.           Ὁ Ἴδιος μάλιστα ὁ Κύριος μὲ τὸ παράδειγμά Του στὸν Γολγοθά, ἂν καὶ μποροῦσε, «πάσχων οὐκ ἠπείλει, λοιδορούμενος οὐκ ἀντελοιδόρει, παρεδίδου δὲ τῷ κρίνοντι δικαίως» (Α΄ Πέτρ. β΄ 23). Ἐπί πλέον, στὴν ἐπὶ τοῦ ὄρους Ὁμιλία εἶπε ἐκεῖνο τὸ γνωστὸ καὶ ἐν πολλοῖς παρεξηγήσιμο ἀπὸ τοὺς ἀμαθεῖς καὶ ἐπιπολαίους: «ὅστις σὲ ραπίσει ἐπὶ τὴν δεξιὰν σιαγόνα, στρέψον αὐτῷ καὶ τὴν ἄλλην, ὅστις σὲ ἀγγαρρεύσει μίλιον ἓν ὕπαγε μετ΄ αὐτοῦ δύο καὶ ὅστις σοῦ ζητήσει τὸν χιτώνα δὸς αὐτῷ καὶ τὸ ἱμάτιον» (Ματθ. ε´ 39-41), δηλ. ὅλα αὐτὰ τὰ θεῖα λόγια τοῦ Χριστοῦ συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς μὴ βίας, διότι ἡ βία γεννᾶ βία καὶ δὲν πρέπει «νὰ δίδωμεν τόπον τῷ διαβόλῳ» (Ἐφεσ. δ΄ 27), οὔτε νὰ δηλητηριάζουμε μὲ ἀκατάσχετη ὀργὴ καὶ φονικὸ θυμὸ τὶς διαπροσωπικές μας σχέσεις.
.           «Δοῦλον τοῦ Θεοῦ οὐ δεῖ μάχεσθαι», (Β΄ Τιμ. β΄24) λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος. «Δότε τόπον τῇ ὀργῇ» (Ρωμ. ιβ΄ 19). Μάλιστα λέγει ὅτι «εἶναι καλύτερα νὰ ἀδικούμαστε παρὰ νὰ ἀδικοῦμε» (Α΄ Κόρ. ϛ΄ 7-8). Ὁ Θεός, ὁ δίκαιος, θὰ ἀνταποδώσει καὶ θὰ κάνει ἐκδίκηση γιὰ μᾶς.

.           Β] Βέβαια ἡ βία παρόλο ποὺ εἶναι ἀπαράδεκτη πράξη κατὰ τῆς εἰκόνας τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι ὁ ἄνθρωπος καὶ ἀπειλὴ κατὰ τῆς ζωῆς, ποὺ εἶναι δῶρο Θεοῦ, ὑπὸ προϋποθέσεις καὶ σὲ εἰδικὲς περιπτώσεις, εἶναι ἀνεκτὴ καὶ ἔχει ἐλαφρυντικά. Μακάρι νὰ ἤμασταν ἅγιοι καὶ μὲ τὴν προσευχή μας νὰ διώχναμε ὅλους τοὺς ἐχθρούς μας: ἐθνικούς, κοινωνικοὺς καὶ προσωπικούς. Δὲν εἴμαστε ὅμως, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἰσχύουν συχνὰ κατ᾽ οἰκονομίαν καὶ ἐναλλακτικὲς λύσεις λιγότερο χριστιανικὲς καὶ θεάρεστες (Πρβλ. Ἰακ. δ΄ 1-3)
.           Δὲν εἴμαστε ὅλοι ἅγιοι λοιπόν. Ὡς ἁμαρτωλοὶ καὶ πρὸς τὴν ἁγιότητα πορευόμενοι κάπου μπορεῖ νὰ ξεφύγουμε. Κάποια στιγμὴ ποὺ μᾶς προσβάλλουν, κάποια φορὰ ποὺ μᾶς ὑβρίζουν, οἱ γονεῖς ποὺ ἀναγκάζονται νὰ συνετίσουν τὰ παιδιά τους μὲ ράβδο, ποὺ λέγει καὶ ἡ Ἁγία Γραφή, (Παροιμ. κγ΄ 13-14), οἱ στρατιῶτες στὸν πόλεμο, ποὺ ὑπερασπίζονται τὸν ἄμαχο πληθυσμό, ἡ ἀστυνομία πού, ὅπως χαρακτηριστικὰ λέγει καὶ πάλι ὁ ἀπόστολος Παῦλος, «δὲν φοράει “εἰκῆ” (=γιὰ πλάκα) τὸ μαχαίρι, ἐκδικεῖται τὸ κακὸ καὶ ἐπαινεῖ τὸ ἀγαθὸ» (Ρωμ. ιγ΄ 4), οἱ δικαστὲς ποὺ ἀφαιροῦν δικαιώματα καὶ προνομίες ἀπὸ τοὺς κατηγορουμένους…
.           Ὑπάρχουν λοιπὸν καταστάσεις ποὺ ἡ βία εἶναι ἀνεκτὸ καὶ ἀναγκαῖο κακό, μέχρι μάλιστα τοῦ σημείου νὰ λέγει ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Μέγας, ὅτι «οἱ ἐν πολέμῳ φόνοι, φόνοι οὐ λογίζονται», ἡ δὲ Ἐκκλησία νὰ ἐπιβάλλει στὸν στρατιώτη ποὺ φονεύει ἐπιτίμιο ἀκοινωνησίας ἐπὶ ἕνα μόνο χρόνο καὶ νὰ μὴ τοῦ ἐπιτρέπει νὰ γίνει ἱερέας. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ὁ στρατιώτης, ὁ ὑπερασπιστής, ὁ ἀστυνομικός, εὑρισκόμενοι μπροστὰ σὲ μία σύγκρουση καθηκόντων, σὲ ἕνα σταυροδρόμι ἀποφάσεων, νὰ σκοτώσουν τὸν ἐπιτιθέμενο ἢ νὰ ἀδρανήσουν καὶ νὰ γίνουν αἴτιοι νὰ σκοτωθοῦν ἀδύναμοι ἄνθρωποι, προτιμοῦν τὸ πρῶτο, ἂν δὲν μποροῦν νὰ τὸ ἀποφύγουν.
.           Ἐπιπρόσθετα, ἂν πάρουμε καὶ παραδείγματα τῆς Π. Διαθήκης, ποὺ ἐπικροτοῦνται καὶ ἀπὸ τὴν Κ. Διαθήκη, ἔχουμε ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ τοὺς προφῆτες καὶ τοὺς ἁγίους, οἱ ὁποῖοι «ἀδίκῳ θανάτῳ» ποικιλοτρόπως θανατώθηκαν ὑπὲρ τῆς ἀληθείας καὶ τοῦ λαοῦ, κι ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἔχουμε τοὺς Κριτὲς καὶ ἥρωες, μὲ πρώτους καὶ καλύτερους τὸν Μωϋσέα καὶ τὸν Δαβίδ, νὰ κατάγουν περιφανεῖς καὶ πολύνεκρες νίκες ὑπὲρ τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ λαοῦ. Μάλιστα ὁ Μωϋσῆς σκότωσε τὸν βιαιοπραγοῦντα Αἰγύπτιο κατὰ τοῦ συμπατριώτη του Ἑβραίου καὶ ὁ Δαβὶδ τὸν ἐπιτιθέμενο καὶ βλάσφημο φιλισταῖο Γολιὰθ σὲ μονομαχία (Ἑβρ. ια΄ 24-27, 32-37) Δηλαδὴ ὅλα αὐτὰ ποὺ ἀποτελοῦν τὴν ἱερὰ Ἱστορία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης θὰ πρέπει νὰ τὰ διαγράψουμε, ἐπειδὴ τὸ θέλουν οἱ ὅποιοι ἐκσυγχρονιστές; Ὁ ἅγιος Νικόλαος δὲν ράπισε στὸν Ἄρειο στὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο στὴ Νίκαια τῆς Βιθυνίας τὸ 325 μ.Χ.; Καὶ τοῦτο διότι ἔλεγε βλάσφημα σὲ βάρος τοῦ Κυρίου. Μάλιστα κλείστηκε σὲ φυλακή, ἀλλὰ ὁ Θεὸς τὸν δικαίωσε.  Καὶ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος συμβουλεύει νὰ «ἁγιάζουμε τὴ χείρα μας ραπίζοντας τὸν βλάσφημο συντρίβοντας αὐτοῦ τὴν ὄψη (=τὸ πρόσωπο)».

.           Γ] Καταλαβαίνουμε ὅμως πὼς χρειάζεται διάκριση, γιὰ νὰ δοῦμε καθαρὰ καὶ ἀπροϋπόθετα τὰ πράγματα, στοχεύοντας μόνο στὴν ἀλήθεια. Ὑπάρχει δικαιολογημένη, ἀλλὰ καὶ ἀδικαιολόγητη βία.
.           Ἐπιτιθέμενη καὶ ἀμυνόμενη, λεκτικὴ καὶ χειρωνακτική, ἀπὸ φόβο καὶ ἀγανάκτηση, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἰδεολογία καὶ ἄποψη.
.           Ὑπάρχει βία τῆς στιγμῆς, μεμονωμένη, ἀλλὰ καὶ βία ὡς ἠθικὴ αὐτουργία, καμουφλαρισμένη.
.           Ὑπάρχει βία προσωπική, ἀλλὰ καὶ συνευδοκία στὴ βία. Ὑπάρχει βία «ἐν βρασμῷ ψυχῆς» καὶ βία ὡς πράξη ἀπόγνωσης.
.           βία παραδοσιακὴ ὡς βεντέτα καὶ ἐκδίκηση, ἀλλὰ καὶ βία τοῦ ὑποκόσμου συστηματική.
.           Εἰσαγόμενη βία, ἀλλὰ καὶ ἐγχώρια.
.           Τὴ στιγμὴ ποὺ ἕνα κράτος δὲν μπορεῖ νὰ προστατεύσει τοὺς πολίτες του ἀπὸ τὴν λαθρομετανάστευση καὶ τὴν ἐγκληματικότητα, κάποιοι γιὰ νὰ προστατεύσουν τὴν οἰκογένειά τους καταφεύγουν στὴν αὐτοάμυνα καὶ δυστυχῶς στὴν αὐτοδικία.
.        Ὑπάρχει βία κατὰ τῶν νόμων καὶ πολιτικῶν ἐπιλογῶν μαζικὴ καὶ γενικευμένη, ἀλλὰ καὶ βία ὡς αὐτοκτονία, ὅταν ἡ ἀδυναμία νὰ ἀνατρέψει κάποιος τὸ σάπιο καθεστὼς καὶ τὸ ἀπάνθρωπο σύστημα, ὁδηγεῖ στὴν αὐτοχειρία, γιὰ νὰ μὴ κάνει ἀλλοῦ τὸ κακό, ποὺ ἀπὸ ἀγανάκτηση καὶ ὀργὴ πλημμυρίζει τὴν ψυχή του.
.           Ἐξ ἄλλου ὑπάρχει καὶ βία ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὴ λαϊκὴ ἐτυμηγορία, διότι ἐκφράζει τὴν λαϊκὴ συνείδηση καὶ τὴν συσσωρευμένη ἀντίδραση ποὺ σὰν ἡφαίστειο φωλιάζει στὴν ψυχὴ ἑνὸς λαοῦ καὶ βία καταδικασμένη ἀπὸ ὅλους.
.         Πάντως «ἄνδρα αἱμάτων καὶ δόλιον βδελύσσεται ὁ Κύριος» (Ψαλμ. Ε´ 7)

.           Δ] Ἐν προκειμένῳ φαίνεται ἡ δικαιοσύνη τῶν ἀνθρώπων καὶ πάντων τῶν κρινόντων. Φαίνεται ὅμως καὶ ἡ ὑποκρισία. Δὲν εἶναι βία νὰ ὑποστηρίζει κάποιος τοὺς βιαστές, δολοφόνους, κλέφτες καὶ ἀπαγωγεῖς, τοὺς ἀλλοδαποὺς μὲ τὰ μαχαίρια καὶ τὴν συμμορία μὲ τὰ καλάσνικωφ, τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ ἀποδεδειγμένα Ἕλληνες συνάνθρωποί μας χάνονται ἀπὸ τὴν δράση αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων;
.           εἶναι βία καὶ ὑποκρισία νὰ εἶναι ὁ ἄλλος ὑπουργὸς καὶ ἀξιωματοῦχος, νὰ βλέπει τὴν χώρα του νὰ καίγεται, περιουσίες νὰ χάνονται, ἄνθρωποι νὰ σκοτώνονται καὶ ὁ ἴδιος ἀπὸ μικροπολιτικὸ συμφέρον, δειλία καὶ ἀτολμία νὰ μὴ δραστηριοποιεῖται καὶ ὅλα νὰ πηγαίνουν κατὰ κρημνοῦ;
.           Δὲν εἶναι ἀνθρωποκτονία ἐκ προμελέτης ἡ ψήφιση νόμων καὶ φόρων πάνω ἀπὸ τὴν δύναμη τοῦ λαοῦ μὲ ἀποτέλεσμα τὴν αὐτοκτονία χιλιάδων καὶ τὸν μαρασμὸ κάθε οἰκογένειας;
.           Δὲν εἶναι ἄκρα ὑποκρισία, ὅταν δὲν σὲ ἀγγίζει ἕνα πρόβλημα, νὰ παριστάνεις τὸν «πράο καὶ ταπεινὸ» καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ νὰ μὴ ἀφήνεις σὲ ἡσυχία, ὅποιον θίξει τὸ ἀτομικό σου συμφέρον, ὑποβάλλοντας σωρηδὸν μηνύσεις εἰς βάρος του;
.           Πῶς ἔρχονται ἄνθρωποι καὶ ὑποστηρίζουν τὴν μὴ βία καὶ κηρύττουν τὴν εἰρήνη, τὴν στιγμὴ ποὺ τὰ κόμματά τους ὑποστηρίζουν διαχρονικὰ τὴ δικτατορία τοῦ προλεταριάτου, δὲν ἐπιτρέπουν τὴν ἐλευθερία τοῦ λόγου, δὲν γίνεται καμμιὰ διαδήλωση ἐκεῖ, ὅπου ἔχουν μὲ τὴ βία ἐπιβληθεῖ, ἔχουν γεμίσει μὲ θύματα ἀντιφρονούντων τὰ βουνὰ καὶ τὰ λαγκάδια καὶ οἱ ὁποῖοι ἀπὸ ὅπου πέρασαν, οἱ ὁμοϊδεάτες τους δηλαδή, μετέβαλαν τὰ πάντα σὲ μία ἀπέραντη φυλακὴ καὶ σὲ «κρανίου τόπον»;
.           Ἐδῶ καὶ δύο χρόνια ἐπὶ ΔΝΤ ἀσκεῖται τρομερὴ βία σὲ ἕνα ὁλόκληρο λαὸ καὶ δὲν ἱδρώνει τὸ αὐτὶ κανενὸς εἰσαγγελέως… «Εἴμαστε ἀκριβοὶ στὰ πίτουρα καὶ φτηνοὶ στὸ στάρι».
.           Γιατί ἄλλες ἐπιθέσεις σὲ πολιτικὰ πρόσωπα πέρασαν ἀπαρατήρητες ψυχρὰ καὶ ἀδιάφορα;
.           Γιατί ἐγκλήματα κατὰ ἡμεδαπῶν ἀναφέρονται μισὰ κι ἀνέσωστα, διακριτικὰ καὶ συγκεκαλυμμένα;
.           Ὁ νόμος περὶ ἀσυλίας τῶν βουλευτῶν δὲν εἶναι βία καὶ ὑποκρισία;
.           Ἡ θεότητα τῆς κομπίνας ποὺ προσκυνοῦν οἱ πολιτικοὶ δὲν εἶναι βία στὴν πλάτη τῶν φορολογουμένων;
.           Γιατί δὲν τιμωρήθηκαν ἀκόμη οἱ φονιάδες στὴν Τράπεζα τῆς Μαρφίν;
.           Γιατί πολιτικὰ κόμματα καὶ πολιτικὰ πρόσωπα, ποὺ ζητοῦν τὴν ψῆφο τοῦ λαοῦ δὲν καταδικάζονται καὶ δὲν ἀποκλείονται ἀπὸ τὴν διαδικασία ἐκλογῆς τους, τὴν στιγμὴ ποὺ δίνουν ἄλλοθι στὴ 17 Νοέμβρη, στοὺς καταστροφεῖς κουκουλοφόρους καὶ στοὺς πυρομανεῖς ἀναρχικούς;
.           Ὁ Χριστός μας θὰ ἔλεγε καὶ σὲ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις: «Οὐαὶ ὑμὶν γραμματεῖς καὶ φαρισαῖοι ὑποκριταί! Διϋλίζετε τὸν κώνωπα καὶ καταπίνετε τὴν κάμηλον. Ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον καὶ τὸ ἄνηθον καὶ τὸ κύμινον καὶ ἀφήκατε τὰ βαρύτερα τοῦ νόμου, τὴν κρίσιν καὶ τὸν ἔλεον καὶ τὴν πίστιν» (Ματθ. κγ΄ 23, 24). Ἀλήθεια, τί ἐπιλεκτικότητα, μονομέρεια καὶ ὑποκρισία εἶναι αὐτή; !!!

.           Ε] Πάσχουμε ὄντως ἀπὸ μία περίεργη ξενομανία: βλέπουμε τὰ καλὰ τῶν ξένων ὑπερφυσικὰ καὶ ἐκπληκτικὰ καὶ σπεύδουμε νὰ τὰ μιμηθοῦμε, καὶ τὰ στραβά τους, καὶ μάλιστα τῶν ἀποδεδειγμένα ἐνόχων καὶ ἀπειλούντων τὴν ὑπόσταση τοῦ ἔθνους μας καὶ τὴν ζωὴ τῶν συμπολιτῶν μας, ὡς κάτι ἁπλὸ καὶ σύνηθες, τὸ ὑποβαθμίζουμε, ἐφ᾽ ὅσον μάλιστα δὲν μᾶς ἀφορᾶ ἄμεσα!
.           Φέραμε μὲ τὶς ἐπιλογές μας καὶ τὴν ὀλιγωρία μας μέσα στὸ ἐσωτερικό τῆς χώρας μετανάστες, ποὺ ἦταν οἱ χειρότεροι στὴν πατρίδα τους, καὶ μάλιστα οἱ περισσότεροι μουσουλμάνοι, δηλαδὴ ἐκ πεποιθήσεως βίαιοι καὶ φονεῖς λόγῳ θρησκείας καὶ κουλτούρας, τρόφιμοι φυλακῶν καὶ ποινικὰ ἐπιβεβαρυμένοι ἄνθρωποι, ποὺ σφάζουν στὸ γόνατο συμπατριῶτες τους ποὺ βαπτίζονται χριστιανοὶ στὶς χῶρες προελεύσεως καὶ ὄχι μόνο, καὶ ἀδελφές τους ἀκόμη, ἂν «ἁμαρτήσουν», καὶ προσπαθοῦμε τώρα μὲ ἡμίμετρα νὰ σώσουμε τὴν κατάσταση. Ἀδύνατο!
.           Βρισκόμαστε σὲ καθεστὼς παράνομης εἰσβολῆς ἀλλοφύλων καὶ οἱ κοινωνίες βιώνουν μία τρομακτικὴ πίεση ἔχοντας δίπλα τους γιὰ ὑπεράσπιση μία ἄοπλη καὶ ξεδοντιασμένη ἀστυνομία καὶ ἕνα ἀνύπαρκτο κράτος. Δηλαδὴ πόσο εἶναι κατακριτέος καὶ κακὸς ἕνας λαϊκὸς ξεσηκωμὸς κατὰ τόπους, ὅπου τὰ πράγματα ἔχουν φτάσει στὸ ἀπροχώρητο; Ὁ λαὸς τὸ κάνει αὐτό. Αὐτὸς ξέρει, γιατί αὐτὸς πάσχει. Γιατί τὸ ἴδιο γεγονὸς στὸ Πολυτεχνεῖο, στὴν κατοχή, στην  Ἀντίσταση δὲν ἦταν κακό; Γιατί στὶς χῶρες τῆς ἀφρικανικῆς ἄνοιξης δὲν ἦταν κακό;

Ϛ´] Καὶ τὸ χειρότερο:

.           Οἱ δικαστὲς δικάζουν πλέον μὲ περιορισμένη δυνατότητα εὐθυκρισίας λόγῳ τοῦ συσχετισμοῦ δυνάμεων, συμφερόντων καὶ πιέσεων καὶ ὁ λαὸς γενικευμένα ἀπ᾽ ἔξω ἔχει ἄλλη ἄποψη.
.           Οἱ δημοσιογράφοι καὶ πληρωμένοι κονδυλοφόροι τοποθετοῦνται ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς σύμφωνα μὲ τὴ γνώμη τοῦ καναλιοῦ καὶ τοῦ κόμματός τους, ἀλλὰ στὸ διαδίκτυο  εἶναι τελείως διαφορετικὰ τὰ σχόλια τῶν χρηστῶν. Εὐτυχῶς ποὺ ὑπάρχει καὶ τὸ διαδίκτυο.
.           Οἱ δημοσκοπήσεις καὶ οἱ πολιτικὲς ἐκτιμήσεις  ἀπορρίπτουν κάποιους καὶ ὁ λαὸς στὶς ἐκλογὲς ἀδειάζει παταγωδῶς μὲ τὴν ψῆφο του τοὺς μαθητευόμενους προφῆτες καὶ μελλοντολόγους.

.           Ζ] Λοιπὸν ποῦ εἶναι τελικὰ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ δημοκρατία; Ἔχουμε ἔλλειμμα ἀλήθειας, εἰλικρίνειας, ἀγωγῆς καὶ γενναιότητας πρὸς ὑποδοχὴ τῆς πραγματικότητας. Πετᾶμε στὰ σύννεφα τῶν ἀπόψεων, τῶν φόβων μας, τῶν συμφερόντων  μας καὶ τῶν πονηρῶν διασυνδέσεών μας. Κρίνουμε καὶ κατακρίνουμε ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς.

.       Κρίμα κι εἴμαστε καὶ Ἕλληνες καὶ Ὀρθόδοξοι χριστιανοί!

ΠΗΓΗ: ΧΡΙΣΤ. ΕΣΤΙΑ ΛΑΜΙΑΣ https://sites.google.com/site/xrestia/anartiseisall/82

, ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: