ΤΟ ΦΡΙΚΑΛΕΟ ΚΑΡΟΥΛΙ 2 «Καὶ αὐτοὶ οἱ τολμῶντες αἰσθάνονται ὅτι διαπερνοῦν μὲ τὸ “πορθμεῖον” εἰς μίαν ἄλλην ζωὴν καὶ ἄλλον τόπον.»

ΤΟ ΦΡΙΚΑΛΕΟ ΚΑΡΟΥΛΙ [Β´]

Μοναχὸς Χαρίτων
Καρούλια, 2.5.1992

περιοδ. «ΠΡΩΤΑΤΟΝ», 
ἀρ. τ. 35
(Μάϊος-Ἰούν. 1992)

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Α´ Μέρος: ΣΤΟ ΦΡΙΚΑΛΕΟ ΚΑΡΟΥΛΙ 1 https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/05/17/στὸ-φρικαλέο-καρούλι/

.          Στὴν ἑπόμενη Καλύβη κατοικεῖ ὁ Σέρβος Ἱερομόναχος παπα-Στεφάν. Σ’ αὐτὴν ἀσκήτευσε προπολεμικῶς καὶ ὁ Γερο-Σωφρόνιος. Ἐδῶ συνέγραψε καὶ τὸν βίο τοῦ Ἁγίου Γέροντος Σιλουανοῦ. Ἔκτισε ὁ παπα-Στεφὰν μικρὸ ναὸ πρὸς τιμὴν τοῦ Ἁγίου Σάββα ἀρχιεπισκόπου Σερβίας. Ἐπὶ καθημερινῆς βάσεως κρούει τὴν καμπάνα τὰ μεσάνυχτα καὶ ξυπνᾶ τοὺς ἀμελεῖς. Εἶναι συγγραφεὺς καὶ τὸν πλησιάζουν τὰ πουλιὰ ὡς μαρτυρεῖ καὶ μιὰ φωτογραφία σ’ ἕνα ἀπὸ τὰ βιβλία του.
.          Λίγο πιὸ πάνω εἶναι τὸ ξεροκάλυβο -σπηλιὰ τοῦ μοναχοῦ Θεολόγου, ὁ ὁποῖος τέλειωσε τὴν ζωή του μὲ πτῶσι ἀπὸ τὰ ὑψηλὰ βράχια. Ὁ παπα-Νίκων ἐτελείωσε τὴν ζωή του σ’ ἕνα σπιτάκι δεξιὰ ὅπως ἀνεβαίνουμε τὸ λιθόστρωτο καλντερίμι.
.          Ἔπειτα συναντοῦμε τὴν Καλύβυη τοῦ μοναχοῦ Νείλου τοῦ Ρώσου, ὁ ὁποῖος εἶχε σκάψει τὸν τάφο του κι ἐκεῖ ἔκανε τὶς ἀκολουθίες του· ὅπως διηγεῖται ὁ μοναχὸς Σάββας Νεοσκητιώτης, τὸν βρῆκε καθιστὸν καὶ προσευχόμενον μὲ τὸ κομποσχοίνι τεθνεῶτα ἤδη. Τὴν Καλύβη του ἐπῆρε καὶ ἀνεκαίνισε ἐκ βάθρων ὁ μοναχὸς Γερόντιος Πελοποννήσιος, κατὰ κόσμον Γεώργιος Κερκεμέζος, ταξίαρχος τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας σὲ πολεμικὴ διαθεσιμότητα.
.          Προχωρώντας συνασντοῦμε δεξιά μας τὸ Καλύβι τοῦ Ρώσου Ἰωήλ, ἀσκητικοῦ καὶ ἀγωνιστοῦ μοναχοῦ Μάρκου, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ἁπλοῦς καὶ ἀπέριττος μοναχός. Πιὸ πάνω εἶναι ἡ Καλύβη τῆς Ἁγίας Τριαάδος. Ἐδῶ ἐμόνασε ὁ παπα-Θεοδόσιος πρύτανις τοῦ Πανεπιστημίου Πετρουπόλεως. Ἔζησε ἐδῶ ἀπὸ τὸ 1900 ἕως τὸ 1937. Τὸν εἶχαν καλέσει γιὰ πατριάρχη στὴ Ρωσία πρὶν ἀπὸ τὸν Νίκωνα ἀλλὰ δὲν δέχθηκε. Τὸν παρασημοφόρησε ἡ ρωσικὴ σύνοδος καὶ ὁ τσάρος. Ὑπάρχει καὶ σχετικὴ τιμητικὴ περγαμηνή, ἡ ὁποῖα φυλάσσεται στὰ Καρούλια.
.          Κατὰ τὸ ἔτος 1920 κατέφθασε πεζοπορῶν ἐκ Ρωσίας ὁ ἀξιωματικὸς τοῦ τσαρικοῦ στρατοῦ, ὁ μετέπειτα στάρετς Νικοντίμ. Ἔμεινε ἐπὶ δεκαεπτὰ ἔτη ὡς ὑποτακτικὸς τοῦ παπα -Θεοδόσιου καὶ ἐκοιμήθη τὸ ἔτος 1984 εἰς ἡλικίαν 98 ἐτῶν. Προηγουμένως ἀναφέραμε τὶς τελευταῖες μέρες του, οἱ ὁποῖες ἐπισφράγισαν τὴν ὁσιακὴ βιοτή του. Ἔφυγε ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι ἀπὸ τὴν μαρξιστικὴ λαίλαπα ποὺ σάρωσε τὴν πατρίδα του καὶ βρῆκε καταφύγιο στὰ ἀφιλόξενα βράχια τῶν Καρουλίων. Ὁ γράφων αὐτὲς τὶς γραμμὲς ἐνθυμεῖται μὲ πόσην συγκίνησιν τὸν ἐδέχθη ὁ στάρετς Νικοντίμ, ὅταν τὸν ἐπεσκέφθη σὲ μιὰ ἀναστάσιμη ἐποχὴ καὶ ἔψαλε τὸ Χριστὸς Ἀνέστη! Ὁ ἀσκητής, ὅταν ρωτήθηκε γιὰ τὴν στάση τῶν Ἑλλήνων, ἀπάντησε μὲ δάκρυα καὶ συγκίνηση ὅτι αὐτοὶ τοὺς περιέβαλαν μὲ ἀγάπη, ποὺ ξεκινοῦσε ἀπὸ τὸ μοναστήρι τοῦ ὁσίου Ἀθανασίου καὶ διεχέετο καὶ πρὸς αὐτοὺς καὶ στὶς πλούσιες ψυχὲς τῶν φτωχῶν ἀσκητῶν τῆς περιοχῆς.
.          Στὸ μέσα Καρούλι ἡ προσπέλασις γίνεται μόνο μὲ ἁλυσίδες. Χαίνων γκρεμὸς καὶ σκληροὶ βράχοι προκαλοῦν τὸν ἴλιγγο. Λίγοι ἀποτολμοῦν τὴν μετάβασιν ἐπειδὴ ὁ τόπος αὐτὸς δὲν προσφέρεται για ἐρασιτέχνες τοῦ πνεύματος, διότι καὶ αὐτοὶ οἱ τολμῶντες αἰσθάνονται ὅτι διαπερνοῦν μὲ τὸ «πορθμεῖον» εἰς μίαν ἄλλην ζωὴν καὶ ἄλλον τόπον. Ἡ πρώτη σπηλιὰ ποὺ συναντοῦμε εἶχε κάποτε ἐντός της κτίσματα καὶ σώζεται κτιστὸ εἰκονοστάσι καθὼς καὶ πηγάδι γιὰ βρόχινο νερό. Συνεχίζοντας τὸ μονοπάτι βλέπουμε ἐρείπια Καλυβῶν καὶ στέρνες γιὰ βρόχινο νερό. Ἔπειτα κατεβαίνουμε τὶς ἀπότομες καὶ μετέωρες σκάλες καὶ συναντοῦμε τὴν προαναφερθεῖσα σπηλιὰ τῆς Γεννήσεως, ὅπου ζοῦσε γιὰ ἀρκετὲς δεκαετίες ὁ ἀσκητὴς Παχώμιος, ποὺ βρῆκε τραγικὸ θάνατο ἐκ πτώσεως στὸ κενὸ ἐνῶ μετέφερε τὰ καλάθια του.
.          Ἔπειτα συναντοῦμε τὴν Καλύβη τοῦ Γέροντος Διονυσίου Διονυσιάτου, ὁ ὁποῖος ἐκοιμήθη κατὰ τὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ 1960. Ἐσχάτως ἐδῶ ἔμενε ὁ παπα-Ἀντώνης ὁ Ρῶσος. Συγγραφεὺς καὶ γλωσσομαθής, ὁ ὁποῖος λόγῳ βαρειᾶς ἀσθενείας κατέφυγε στὴν μονὴ τοῦ ρωσικοῦ.
.          Πάνω ἀπὸ αὐτὸ ὑπάρχει ἡ κατεστραμμένη σήμερα Καλύβη μὲ βαθὺ σπήλαιο, ὅπου ἔζησε ἐπὶ 50 σχεδὸν χρόνια ὁ μεγάλος ἀσκητὴς Βαρθολομαῖος Διονυσιάτης. Λίγο πιὸ ψηλὰ καὶ δεξιὰ εἶναι τὸ ἡσυχαστήριο τῆς Προρταϊτίσσης. Ἐδῶ ἔζησαν ἐσχάτως ὁ Ρῶσος στάρετς Ἀλέξανδρος κάτοχος τῆς νοερᾶς προσευχῆς, μὲ τὸν ὑποτακτικό του Ἑλληνοπόντιο Ἀνδρέα.
.          Ἀκριβῶς ἀπέναντι βρίσκεται τὸ προμνημονευθὲν ἱστορικὸ κελλὶ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου. Πίσω ἀπ’ αὐτὸ εἶναι τὸ ἀσκητήριο τοῦ μοναχοῦ Φιλαρέτου. Ἦταν προηγουμένως προϊστάμενος στὴν μονὴ Σταυρονικήτα ἀλλὰ ἐγκατέλειψε τ’ ἀξιώματα καὶ τὶς δόξες καὶ προτίμησε τὴν ἀνωνυμία καὶ τὴν ἀφάνεια. Ἦτο ἀκτήμων καὶ ἀνυπόδητος καὶ ἔφτασε στὸ σημεῖο τὸ μοναδικὸ παντελόνι του νὰ φθάνη μέχρι τὰ γόνατα ἀπ’ ὅπου ἐκρέμονταν τὰ κρόσια πρὸς τὰ κάτω… Ἐπρόκειτο περὶ ἀκάκου καὶ ὁσίου μοναχοῦ. Περὶ αὐτοῦ ἔγραψαν Ἕλληνες καὶ ξένοι συγγραφεῖς. Παραπλεύρως ὑπάρχουν δυὸ ἀπρόσιτες ἀητοφωλιές. Μία ἐκ τῶν δύο κατοικεῖται ἀπὸ τὸν μοναχὸ Ἀρσένιο τὸν βιβλιοδέτη.
.          Πάνω ψηλὰ ὡς ἐπιστέγασμα τῶν Καρουλίων σώζονται τὰ ἐρείπια τοῦ περίφημου βιαστοῦ Γέροντος-Γαβριὴλ Πελοποννησίου. Ὑπῆρχε καὶ ναὸς τῶν Ἀρχαγγέλων. Ἦτο μονοχίτων καὶ μέγας νηστευτής. Τὸ μοναδικό του παντελόνι μὲ πολυάριθμα μπαλώματα σώζεται σήμερα στὴν Καλύβη τῶν Ἀβραμιαίων στὴν Ν. Σκήτη. Τὶς τελευταῖες ἡμέρες τῆς ζωῆς του βρῆκε καταφύγιο ὁ καταταλαιπωρημένος ἀσκητὴς στὴν ἀδελφότητα τῶν Δανιηλαίων. Ἡ ἀδελφότης αὐτὴ ἐνίσχυσε καὶ περιέθαλψε πολλοὺς ἐρημίτας εἰς ὅλην τὴν περιοχήν. «Τοιαύτη ἡ Καλύβη τοῦ Δανιήλ, ὅν ἐπαξίως δύναταί τις νὰ ὀνομάση τὸν προεστῶτα τῶν Κατουνακίων» κατὰ τὸν Εὐλόγιο Κουρίλα στὴν Ἱστορία τοῦ Ἀσκητισμοῦ. Ὁ ἴδιος συγγραφεὺς ἐν συνεχείᾳ: «Οὐδεμία σχεδὸν παρηγορία ἐκ τῶν προϊόντων τοῦ ἐδάφους ὑπάρχει ἐνταῦθα, ἀφοῦ τὸ σπουδαῖον στοιχεῖον, τὸ ὕδωρ, λείπει ἐντελῶς καὶ πίνουσιν ὄμβριον…». Τὸ μόνο ἄφθονο προϊὸν ἐδῶ εἶναι τὰ φραγκόσυκα.
.          Στὴν σημερινὴ ἐποχὴ τῶν ἀνέσεων καὶ τῆς καταστροφῆς τοῦ ἁγιορειτικοῦ τ’ ἀπαράκλητα Καρούλια ὑπενθυμίζουν σ’ ὅλους μας τὴν προσήλωσι στὸ ἀσκητικὸ καὶ πατερικὸ ἱδεῶδες τῶν ἀρχαίων χρόνων. Οἱ πατέρες ἐδῶ ἄντεξαν στὶς παντοειδεῖς δοκιμασίες καὶ ἐτάφησαν ἐδῶ ἐμπνεόμενοι καὶ φωτιζόμενοι ἀπὸ τὸ ἐπικὸ Ἀπολυτίκιο τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν καὶ προστάτου Ἀθανασίου: «Τὴν ἐν σαρκὶ ζωήν σου κατεπλάγησαν, Ἀγγέλων τάγματα, πῶς μετὰ σώματος, πρὸς ἀοράτους συμπλοκὰς ἐχώρησας ἀοίδιμε, καὶ κατετραυμάτισας τῶν δαιμόνων τὰς φάλαγγας· Ὅθεν Ἀθανάσιε, ὁ Χριστὸς σὲ ἠμείψατο, πλουσίαις δωρεαῖς· διὸ πάτερ πρέσβευε σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν».

, , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: