ΕΙΣ ΤΟΝ ΒΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ [Ε´]

Μοναχοῦ Ἀρσενίου Βατοπαιδινοῦ
Εἰς τὸν Βίον
τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου [Ε´]

Γ´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/04/27/εἰς-τὸν-βίον-τοῦ-ἁγ-γεωργίου-3/

Δ´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/05/01/εἰς-τὸν-βίον-τοῦ-ἁγ-γεωργίου-4/

.          Ἔβλεπε κανεὶς τὴν προθυμία τοῦ μάρτυρα, διέκρινε τὸν θεϊκό του ζῆλο, ἀλλὰ ἀδυνατοῦσε πρὸς στιγμὴν νὰ περπατήσει ἀπὸ τοὺς πόνους. Τότε μὲ ρόπαλα τὸν κτυποῦσαν νὰ περπατήσει· δάκρυα ξεπήδησαν ἀπὸ τὰ μάτια του. «Τρέχε Γεώργιε», εἶπε καὶ ταυτόχρονα ψέλλισε: «Κύριε, Κύριε σῶσε με στὴν θλίψη μου. Ἐσὺ εἶσαι ἡ καταφυγή μου, γιὰ τὸ ὄνομά σου πάσχω. Γνωρίζεις τὴν προθυμία τῆς ψυχῆς μου καὶ τοῦ σώματός μου τὴν ἀδυναμία. Μὴ μὲ ἐγκαταλείπεις, νὰ μὴν ποῦν οἱ ἄθεοι αὐτοί, ποῦ εἶναι ὁ Θεὸς τοῦ Γεωργίου; Νὰ μὴν πεῖ ὁ διάβολος ὅτι ἔγινε ἰσχυρότερος ἀπὸ Σένα». Καὶ πάλι ἀπάντηση μὲ φωνὴ δόθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ στὴν ψυχή του: «Θάρρος Γεώργιε, μαζί σου εἶμαι». Ἄκουσε τὴν φωνὴ αὐτὴ καὶ ταυτόχρονα πῆρε πνευματικὴ δύναμη, ὥστε νὰ περπατήσει μέχρι τὴν φυλακὴ μὲ τὰ φοβερὰ αὐτὰ ὑποδήματα.
.          Καὶ πάλι τὸ πρωΐ στὸ δικαστικὸ βῆμα ὁ βασιλιὰς τοῦ εἶπε: «Μὲ πολὺ θράσος ὑπομένεις τὰ βάσανα· μέχρι πότε θὰ ἀντέξεις;». Καὶ ὁ Γεώργιος τοῦ εἶπε: «Ἐγὼ βέβαια, δέχομαι ἀντιλήψεις τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ μου καὶ κάνω ὑπομονὴ μὲ τὴν δύναμή του, ἔτσι ποὺ τὰ βασανιστήριά σου νὰ τὰ θεωρῶ παιχνίδια μικρῶν παιδιῶν. Ἐσὺ ὅμως εἶσαι πνευματικὰ τυφλὸς καὶ παιχνίδι στὰ χέρια τῶν δαιμόνων· ποιὰ εἶναι ἡ ἐλπίδα σου νὰ λατρεύεις ἀναίσθητα καὶ κωφὰ ξόανα γιὰ θεούς; Καλύτερα νὰ ντρέπεσαι νὰ ὀνομάζεις θεοὺς αὐτοὺς ποὺ ἔζησαν μὲ πορνεῖες καὶ φόνους καὶ τώρα βρίσκονται στὴν ἄσβεστη φωτιά, ποὺ περιμένει κι ὅσους τοὺς σέβονται».
.          Πάλι ντροπή, ἔκπληξη καὶ θυμὸς ἀκολούθησαν τὰ λόγια του μάρτυρος καὶ διαταγὲς νὰ τὸν μαστιγώνουν μὲ νεῦρα βοδιῶν καὶ νύχια σιδερένια νὰ ξεσχίζουν τὶς σάρκες του. Ἀλλὰ αὐτὸς ἦταν ἔμπλεως θείας Χάριτος καὶ φαινόταν σὰν νὰ ἔπασχε κάποιος ἄλλος. .          Ὁ Μαγνέντιος ὑποκρινόμενος φιλανθρωπία, ζήτησε νὰ κατεβάσουν τὸν Γεώργιο ἀπὸ τὸ ξύλο τοῦ μαρτυρίου, τὸ ὁποῖο ἀφοῦ ἔγινε, τοῦ εἶπε: «Ἐὰν θέλεις, σύμφωνα μὲ τὴν διδασκαλία σου νὰ γίνουμε Χριστιανοί, δεῖξε μας ἕνα θαῦμα. Βλέπεις ἐκείνους τοὺς τάφους; Ἀνάστησε ἕναν ἀπὸ τοὺς νεκροὺς καὶ θὰ πιστέψουμε στὸν Θεό σου».
.          Ὁ Γεώργιος τοῦ εἶπε: «Στὸν Θεό μου, ποὺ δημιούργησε τὰ πάντα “ἐκ τοῦ μὴ ὄντος”, εἶναι εὔκολο νὰ ἀναστήσει καὶ τὸν νεκρό, ἀλλὰ τὸ σκοτάδι τῆς ἀσεβείας σᾶς σκεπάζει καὶ εἶστε μεθυσμένοι ἀπὸ τὴν ἀπάτη τοῦ ἐχθροῦ. Κι αὐτὸ τὸ θαῦμα θὰ γίνει, καὶ πάλι ἄπιστοι θὰ μείνετε. Ἀλλ’ ἐγὼ γιὰ τὸν κόσμο ποὺ εἶναι γύρω μας, θὰ παρακαλέσω τὴν φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ, νὰ κάνει αὐτὸ τὸ θαῦμα μπροστὰ στὰ μάτια σας». Γονάτισε κι ἀπὸ τὸ βάθος τῆς καρδιᾶς προσευχήθηκε: «Χριστὲ Βασιλεῦ, ποὺ γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων ἀνέχθηκες Σταυρὸ καὶ ὑπέμεινες ἐπονείδιστο θάνατο· Ἐσὺ ποὺ θέλεις ὅλοι οἱ ἄνθρωποι νὰ σωθοῦν καὶ νὰ ἔλθουν σὲ ἐπίγνωση τῆς ἀλήθειάς Σου· Ἐσὺ ποὺ μὲ τοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους Σου ἐμεγάλυνες τὴν παρουσία Σου μὲ τὰ θαύματα ποὺ ἐργάστηκες δι’ αὐτῶν, γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ τῶν πεπλανημένων λαῶν· Αὐτὸς καὶ τώρα ἄκουσε τὴν προσευχή μου καὶ ἀνάστησε ἕναν ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς νεκρούς, γιὰ τὴν δόξα τοῦ προσκυνητοῦ Σου Ὀνόματος καὶ τοῦ συνανάρχου Σου Πατρὸς καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».
.          Τελείωσε τὴν προσευχή του καὶ ἰσχυρὸς σεισμὸς ἔγινε· σωρὸς ἀπὸ χώματα μετακινήθηκε καὶ ἐμφανίστηκε κάποιος ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ εἶχαν πεθάνει ἀπὸ παλιά. Τὸ πλῆθος ἔμεινε ἄναυδο! Ὁ νεκρός, ζωντανὸς πλέον, διέσχισε τὸ πλῆθος καὶ ἔπεσε στὰ πόδια τοῦ Μάρτυρος λέγοντας: «Σὲ παρακαλῶ, δοῦλε τοῦ Ὑψίστου Θεοῦ, δῶσε μου τὴν ἐν Χριστῷ σφραγίδα (δηλ. τὸ Βάπτισμα)». Κι ὁ Γεώργιος τοῦ εἶπε: «Ἐὰν πιστεύεις στὸν Θεὸ ποὺ σοῦ ξανάδωσε τὴν ζωή, θὰ σωθεῖς». Κι αὐτός: «Πιστεύω –εἶπε– στὸν Χριστό, τὸν μεγάλο Θεό· Αὐτὸν ποὺ μόλις μὲ τὴν προσευχή σου ἀπὸ τοὺς νεκροὺς μὲ ἀνέστησε». Ἀλλ’ ὁ βασιλιὰς καὶ οἱ γύρω ἀπὸ αὐτόν, γεμάτοι ἔκπληξη, γρήγορα ρωτοῦσαν: «Πές μας τὸ ὄνομά σου· μὲ ποιό τρόπο ἔζησες καὶ πότε;». Κι αὐτός: «Τὸ ὄνομά μου εἶναι Τωβίδ, ἱερέας δὲ τῶν ψεύτικων θεῶν ἤμουν καὶ πέθανα πρὶν τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ καὶ παραπέμφθηκα στοὺς τόπους τῆς αἰώνιας κολάσεως μὲ τοὺς ὁμοίως ὑποδουλωμένους στὴν πλάνη μου». Κι ὁ Γεώργιος: «Σὲ σένα μιλῶ, ποὺ ἐπανῆλθες παράδοξα ἀπὸ τὸν θάνατο στὴν ζωή. Πήγαινε σὲ ἕναν ποταμό, κατάδυσε τὸν ἑαυτό σου τρεῖς φορὲς μέσα στὰ νερά, στὸ Ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καθαρίσου στὸ θεῖο αὐτὸ λουτρὸ καὶ πήγαινε χαρούμενος στὸν παράδεισο μὲ ὅποιον τρόπο γνωρίζει ὁ Κύριος». Ἦταν φυσικό, μετὰ ἀπὸ αὐτὸ τὸ γεγονός, νὰ πιστέψουν πλῆθος κόσμου καὶ στρατιωτῶν στὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, θαυμάζοντας τὴν δύναμή Του.
.          Ὁ σκληροτράχηλος ὅμως καὶ ἀλαζόνας Διοκλητιανός, βλέποντας τί ἔγινε, γεμάτος ἀπὸ ἀκάθεκτη μανία εἶπε: «Μὰ τοὺς Θεούς, ὁ Γεώργιος εἶναι μάγος καὶ παρουσίασε σὲ σχῆμα ἀνθρώπου κάποιο πνεῦμα γιὰ νὰ ἐξαπατήσει τοὺς ἀφελεῖς». Κοιτώντας αὐτὸν καὶ τοὺς περὶ αὐτόν, λυπημένος ὁ Γεώργιος εἶπε: «Ἀλλοίμονο στὴν ἀφροσύνη καὶ τὴν ἀνοησία σας· μὲ τόση πείρα γευθήκατε καὶ εἴδατε τὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ μου καὶ ἀκόμα τολμᾶτε νὰ βλαστημᾶτε; Φαντασία θεωρεῖτε αὐτὸ τὸ τεράστιο γεγονὸς τῆς δυνάμεώς Του; Ἂς μὴν ἀπατᾶσθε· οἱ πονηρὲς φαντασίες δὲν ἀντέχουν οὔτε τὴν ἐπίκληση τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ!».
.          Ὁ βασιλιὰς ἔστειλε σιδηροδέσμιο τὸν Γεώργιο πάλι στὴν φυλακὴ κι αὐτὸς γεμάτος ντροπὴ πῆγε στὸ παλάτι.
.          Τὸ ὑπερφυὲς ὅμως γεγονὸς τῆς ἀναστάσεως τοῦ νεκροῦ, διαφημίστηκε σὲ κάθε πόλη καὶ χώρα, ὥστε σὰν ποτάμια ὁ κόσμος ἔτρεχε στὴν φυλακή, ἔδιναν χρήματα καὶ δῶρα στοὺς δεσμοφύλακες γιὰ νὰ δοῦν τὸν Γεώργιο καὶ ν’ ἀκούσουν τὴν διδασκαλία του. Ταυτόχρονα πολλοὶ ἄρρωστοι γίνονταν ὑγιεῖς –ὅπως τὴν ἐποχὴ τῶν Ἀποστόλων– πράγμα ποὺ χαροποιοῦσε τὸ πλῆθος καὶ πίστευαν· καὶ ἡ πίστη στὸν Χριστὸ ἐξαπλωνόταν.
.          Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη οἱ ἀγρότες χρησιμοποιοῦσαν τὰ βόδια γιὰ τὸ ὄργωμα καὶ τὶς μεταφορές. Ἕνας ἀγρότης μὲ τὸ ὄνομα Γλυκέριος, ἔφθασε πονεμένος στὴν φυλακή, διότι ψόφησε τὸ βόδι του καὶ παρακαλοῦσε τὸν Γεώργιο λέγοντας: «Κύριε τὸ βόδι αὐτό, μοῦ ἦταν τόσο χρήσιμο· ζοῦσα ἀπ’ αὐτὸ καὶ πρὶν ἀπὸ λίγο ξεψύχησε». «Ἐὰν πιστεύεις στὸν Θεό μου, θὰ ἀναστηθεῖ τὸ ζῶο σου», τοῦ εἶπε ὁ Γεώργιος καὶ βεβαιώνοντας ὁ Γλυκέριος ὅτι πιστεύει, ὁ Γεώργιος τοῦ εἶπε: «Πήγαινε καὶ θὰ τὸ βρεῖς ὑγιές». Πράγματι, ἔτσι συνέβη! Ὅμως, ἐνῶ ὁ Γλυκέριος ἔγινε ἀπόστολος τοῦ γεγονότος, ἀμέσως τὸν συνέλαβαν οἱ στρατιῶτες καὶ τὸν παρέστησαν στὸν βασιλιά, ὁ ὁποῖος διέταξε νὰ τὸν κατακόψουν μεληδόν.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΒΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ [ϛ´] 

, , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: