ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΙΑΣΩΝ ΚΑΙ ΣΩΣΙΠΑΤΡΟΣ: «Ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστό, μπροστὰ στὴν ὁποία τὰ πάντα θεωροῦνται δεύτερα καὶ μικρά»

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΕΚ ΤΩΝ ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ
ΙΑΣΩΝ ΚΑΙ ΣΩΣΙΠΑΤΡΟΣ

Τοῦ Πρωτ. Γ. Δορμπαράκη

 .          Ἀπὸ τοὺς ἀποστόλους αὐτοὺς ὁ Ἰάσων ἦταν ἀπὸ τὴν Ταρσὸ καὶ πρῶτος ὁδηγήθηκε ἀπὸ ἐκεῖ πρὸς τὴν χριστιανικὴ πίστη. Ὁ Σωσίπατρος  καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀχαΐα καὶ δέχτηκε τὴν πίστη στὸν Χριστὸ μετὰ ἀπὸ αὐτόν. Καὶ οἱ δύο ὑπῆρξαν μαθητὲς τοῦ ἀποστόλου Παύλου καὶ ὁ μὲν Ἰάσων καταστάθηκε διδάσκαλος τῆς πόλεώς του, ὁ δὲ Σωσίπατρος ἀνέλαβε τὴν διαποίμανση τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἰκονιέων.
.          Οἱ ἀπόστολοι αὐτοὶ ἀφοὶ ποίμαναν τὶς Ἐκκλησίες τους μὲ καλὸ τρόπο, πῆγαν Δυτικά. Ἔφτασαν στὴν νῆσο τῶν Κερκυραίων καὶ ἀνήγειραν περικαλλῆ ναὸ πρὸς τιμὴν τοῦ πρωτομάρτυρος Στεφάνου. Ἐκεῖ λειτουργοῦσαν στὸν Θεὸ καὶ ὁδήγησαν ἔτσι πολλοὺς πρὸς τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ. Κατηγορήθηκαν ὅμως στὸν βασιλιὰ Κερκυλλίνο καὶ κλείστηκαν στὴν φυλακή, ὅπου ἦταν ἤδη κλεισμένοι καὶ ἑπτὰ λήσταρχοι, τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα ἦταν τὰ παρακάτω: ὁ Σατορνίνος, ὁ Ἰακίσχολος, ὁ Φαυστιανός, ὁ Ἰανουάριος, ὁ Μαρσάλιος, ὁ Εὐφράσιος καὶ ὁ Μαμμίνος. Αὐτοὺς μὲ ὅσα τοὺς εἶπαν καὶ ἔκαναν τοὺς μετέστρεψαν στὴν χριστιανικὴ πίστη, κάνοντάς τους πρόβατα ἀντὶ λύκων. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ μετά, ρίχτηκαν σὲ λέβητες γεμάτους ἀπὸ πίσσα καὶ θειάφι καὶ κηρὸ καὶ ἔλαβαν τὰ στεφάνια τοῦ μαρτυρίου ἀπὸ τὸν Χριστό. Τὸ ἴδιο καὶ ὁ δεσμοφύλακας, ποὺ πίστεψε κι αὐτὸς στὸν Χριστό, ἀφοῦ τοῦ κόψανε τὸ δεξὶ χέρι καὶ τὰ δύο πόδια, τοῦ κόψανε στὴν συνέχεια καὶ τὸν αὐχένα, τὴν ὥρα ποὺ ἐπεκαλεῖτο τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ.
.          Ὁ βασιλιὰς ἔβγαλε ἀπὸ τὴν φυλακὴ τοὺς ἁγίους Ἰάσονα καὶ Σωσίπατρο καὶ τοὺς παρέδωσε στὸν ἔπαρχο Καρπιανό, προκειμένου νὰ τοὺς τιμωρήσει. Ὁ Καρπιανὸς τοὺς ἐξέτασε καὶ τοὺς ἔριξε καὶ πάλι δέσμιους στὴν φυλακή. Ὅταν τοὺς εἶδε ἔτσι δεμένους ἡ Κερκύρα, ἡ κόρη τοῦ βασιλιᾶ, καὶ ἔμαθε ὅτι πάσχουν γιὰ τὸν Χριστό, εἶπε ὅτι εἶναι καὶ αὐτὴ Χριστιανή, ἐνῶ ὅλα τὰ στολίδια ποὺ φοροῦσε τὰ ἔδωσε στοὺς φτωχούς. Τὸ ἔμαθε ὁ πατέρας της κι ἐπειδὴ δὲν μπόρεσε νὰ τὴν μεταστρέψει ἀπὸ τὸν σκοπό της, τὴν κλείνει καὶ αὐτὴν στὴ φυλακὴ καὶ τὴν παραδίδει μάλιστα σὲ κάποιον Αἰθίοπα ἄσωτο γιὰ νὰ τὴν διαφθείρει. Ὅταν ὅμως αὐτὸς πλησίασε τὴν θύρα τῆς φυλακῆς, κατασπαράχτηκε ἀπὸ θηρίο. Ἡ Κερκύρα τὸ ἔμαθε καὶ τὸν ἔκανε καλά, λυτρώνοντάς τον ἀπὸ τὸ θηρίο. Μὲ τὰ θαύματα αὐτὰ τὸν ἔκανε χριστιανό, ὁπότε ὁ Αἰθίοπας φώναξε δυνατά:  Μέγας ὁ Θεὸς τῶν χριστιανῶν!, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ βασανισθεῖ φοβερὰ ἀμέσως ἀπὸ τὸν τύραννο καὶ νὰ φύγει ἀπὸ τὴν ζωὴ αὐτή. Οἱ στρατιῶτες τότε ἔφεραν ξύλα κοντὰ στὴν φυλακή, τὰ ἄναψαν καὶ προσπάθησαν νὰ κατακάψουν τὴν μάρτυρα. Ἔγινε κι αὐτὸ ἀλλὰ ἡ Κερκύρα παρέμεινε ἄφλεκτη, ὁπότε πολλοὶ βλέποντας τὸ θαῦμα ὁδηγήθηκαν στὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἀναρτᾶται σὲ ξύλο καὶ ὑποβάλλεται σὲ πνιγηρὸ καπνὸ τόσο πολύ, ἕως ὅτου παρέδωσε τὸ πνεῦμα της στὸν Θεό. Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ ὁ βασιλιὰς ξεκίνησε διωγμὸ κατὰ τῶν χριστιανῶν, κι ἐπειδὴ οἱ ἅγιοι εἶχαν διαφύγει σὲ ἕνα παρακείμενο μικρὸ νησί, ὁ ἴδιος μπῆκε σὲ πλοῖο γιὰ νὰ πάει νὰ τοὺς τιμωρήσει. Εὐρισκόμενος ὅμως στὸ μέσο τοῦ πελάγους, ὅπως παλιὰ ὁ Φαραώ, καταποντίστηκε στὴν θάλασσα. Καὶ ὁ μὲν λαὸς τοῦ Κυρίου προσέφερε εὐχαριστηρίους ὕμνους στὸν Θεό, ὁ Ἰάσων δὲ καὶ ὁ Σωσίπατρος ποὺ ἀπολύθηκαν ἀπὸ τὴν φυλακή, δίδασκαν χωρὶς ἐμπόδιο πιὰ τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ.
.          Ὅταν ἀνέλαβε ἄλλος βασιλιὰς τὴν ἐξουσία καὶ ἔμαθε τὰ σχετικὰ μὲ τοὺς ἁγίους, διέταξε νὰ φέρουν σιδερένιο βόδι, νὰ ρίξουν μέσα πίσσα καὶ ρητίνη καὶ κηρό, νὰ τὸ φλογίσουν πάρα πολὺ καὶ νὰ ρίξουν τοὺς ἁγίους σ᾽αὐτό. Ὅταν ἔγινε αὐτὸ καὶ οἱ ἅγιοι διαφυλάχτηκαν ἄφλεκτοι, πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἀπίστους ἄλλοι μὲν καταφλέχτηκαν, ἄλλοι δὲ ἔγιναν χριστιανοί. Ὁ δὲ βασιλιάς, ἀφοῦ κρέμασε στὸν τράχηλό του λιθάρι, θρηνοῦσε μὲ τὰ λόγια:  «Θεὲ τοῦ Ἰάσονα καὶ τοῦ Σωσιπάτρου, ἐλέησέ με». Ὁ δὲ μακάριος Ἰάσων, παρόντος τοῦ βασιλιᾶ,  νουθέτησε ὅλον τὸν λαό, τὸν δίδαξε, τὸν κατήχησε καὶ τοὺς βάπτισε ὅλους στὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἐπονομάζοντας μάλιστα τὸν βασιλιὰ Σεβαστιανό. Μετὰ ἀπὸ λίγες ἡμέρες, ὁ υἱὸς τοῦ βασιλιᾶ ἀρρώστησε καὶ πέθανε. Προσευχήθηκε ὅμως ὁ ἀπόστολος καὶ τὸν ἀνέστησε. Ἀπὸ τότε λοιπὸν ἔκανε πολλὰ θαύματα καὶ ἀνήγειρε περικαλλεῖς ναούς, καὶ ἀφοῦ τὰ τακτοποίησε ὅλα καλὰ καὶ ὅσια καὶ αὔξησε τὸ ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ, σὲ προχωρημένα γεράματα πῆγε πρὸς τὸν ἀγαπημένο του Χριστό.
.          Οἱ ἅγιοι Ἰάσων καὶ Σωσίπατρος γιὰ μία ἀκόμη φορὰ προβάλλουν αὐτὸ ποὺ συνιστᾶ τὴν προτεραιότητα ὅλων τῶν συνεπῶν χριστιανῶν: τὴν γάπη πρς τν Χριστό, μπροστ στν ποία τ πάντα θεωρονται δεύτερα κα μικρά. Δὲν παύει ἡ Ἐκκλησία μας διὰ τῆς ὑμνολογίας της νὰ ἐξαγγέλλει τὴν ἀλήθεια αὐτή, δεδομένου ὅτι ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστὸ  ἀποτελεῖ τὴν μοναδικὴ ὁδὸ τῆς σωτηρίας. Χωρὶς τὴν ἀγάπη πρὸς Ἐκεῖνον τὰ πάντα γίνονται ἀποστεωμένα, ἄνευρα, ἀνόητα. Ἐκπίπτει καὶ  ἡ χριστιανικὴ πίστη σὲ ἕναν ἠθικισμό, ποὺ μπορεῖ νὰ ἔχει ὡραίους κανόνες ζωῆς, δὲν ἔχει ὅμως τὴν ἴδια τὴν ζωή. Κι αὐτὴν τὴν ζωὴ τὴν προσφέρει μόνον ἡ θερμότητα τῆς καρδιᾶς πρὸς τὸν Θεό. Πρόκειται γιὰ τὴν ἴδια τὴν ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ ποὺ καλεῖ τὸν ἄνθρωπο νὰ Τὸν ἀγαπήσει  ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς, ἐξ ὅλης τῆς καρδίας, ἐξ ὅλης τῆς διανοίας, ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος, ὅπως καὶ  γιὰ τὴν προϋπόθεση ποὺ ἔθετε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, γιὰ νὰ μπορεῖ κανεὶς νὰ Τὸν ἀκολουθεῖ καὶ νὰ συντονίζεται μὲ τὴν ἐνέργεια τῆς χάρης Του:  Ἐὰν ἀγαπᾶτε με, τὰς ἐντολὰς τὰς ἐμὰς τηρήσατε. Τὸ ἑρμηνευτικὸ κλειδὶ λοιπὸν καὶ τῆς ζωῆς τῶν ἁγίων Ἰάσονα καὶ Σωσιπάτρου, αὐτὸ ποὺ δίνει τὴν δυνατότητα κατανοήσεως τῆς ὅλης πορείας τους εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἀγάπη τους πρὸς τὸν Κύριο. Ἐκεῖνον ἀγάπησαν ὑπεράνω ὅλων, Σ᾽ Ἐκεῖνον κόλλησαν τὶς ψυχές τους, τὰ ἴχνη Ἐκείνου ἀκολούθησαν.  «Πάντα κατελίπετε τερπνά, Χριστὸν ἀγαπήσαντες, οὗ τὰς ψυχὰς ἐκολλήθητε, ὀπίσω ἔνδοξοι· ἴχνεσί τε τούτου πίστει προσηνέχθητε, Ἰάσων καὶ Σωσίπατρε πάνσοφοι» (Ὅλα τὰ ὡραῖα τῆς ζωῆς αὐτῆς τὰ ἀφήσατε κατὰ μέρος, γιατί ἀγαπήσατε τὸν Χριστό, στὸν Ὁποῖο κολλήσατε τὶς ψυχές σας, ἔνδοξοι. Ἀκολουθήσατε λοιπὸν τὰ ἴχνη Του μὲ πίστη, Ἰάσων καὶ Σωσίπατρε) (στιχηρὸ ἑσπερινοῦ).
.        Δὲν ἦταν δυνατὸν ὅμως νὰ μὴν ἀγαπήσουν τὸν Χριστὸ καὶ νὰ μὴν ἀκολουθήσουν τὰ ἴχνη τῆς ζωῆς Του, ὅταν ξέρει κανεὶς ὅτι ὑπῆρξαν μαθητὲς καὶ ἀκόλουθοι ἐκείνου ποὺ ἀγάπησε μὲ πάθος τὸν Κύριο καὶ χάριν τοῦ εὐαγγελίου Του γύρισε ὅλον τὸν κόσμο, δίνοντας στὸ τέλος καὶ τὴν ἴδια τὴ ζωή του γιὰ τὸ ὄνομά Του: τοῦ ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν, τοῦ ἁγίου Παύλου, ὁ ὁποῖος διετράνωνε πάντοτε  «ἡγοῦμαι πάντα σκύβαλα εἶναι, ἵνα Χριστὸν κερδήσω», ὅλα τὰ θεωρῶ σκουπίδια, προκειμένου νὰ κερδίσω τὸν Χριστό. Ὅπως τὸ σημειώνει καὶ ὁ ἅγιος ὑμνογράφος:  Τοῦ Παύλου φοιτηταί, σοφοί, γενόμενοι, κατ᾽ ἴχνος ἐκείνου τε πορευθέντες διαδράμετε τὰ σύμπαντα, τὸν σωτήριον λόγον καταγγέλλοντες (Γίνατε φοιτητὲς τοῦ Παύλου, σοφοί, καὶ τρέξατε σ᾽ ὅλον τὸν κόσμο ἀκολουθώντας τὰ ἴχνη ἐκείνου, κηρύσσοντας τὸν σωτήριο λόγο) (ὠδὴ γ´). Ἔτσι οἱ ἅγιοι μιμήθηκαν τὸν Παῦλο ποὺ μιμήθηκε τὸν Κύριο, κατὰ τὸ  μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ. Κι αὐτὸ δείχνει πόση σημασία ἔχει γιὰ τὴν πνευματικὴ ζωή μας ἐκεῖνος στὸν ὁποῖο προσκολληθήκαμε σὰν σὲ δάσκαλό μας. Ἀνάλογα μὲ τὸν δάσκαλο διαμορφώνεται καὶ ἡ πνευματικὴ ζωὴ τοῦ μαθητῆ, μὲ ἄλλα λόγια τὸ φῶς ἢ ὁ ζόφος τοῦ δασκάλου γίνεται φῶς ἢ ζόφος καὶ τοῦ μαθητῆ.  Φωτιστήκατε πλούσια ἀπὸ τὰ δόγματα τοῦ Παύλου καὶ γίνατε φωστῆρες τῆς οἰκουμένης, τρισμακάριοι (Τοῖς δόγμασι τοῦ Παύλου καταυγασθέντες, γεγόνατε φωστῆρες τῆς οἰκουμένης, τρισμακάριοι) (Κοντάκιο).
.          Καὶ βεβαίως τὸ φῶς τῶν ἀποστόλων Ἰάσονος καὶ Σωσιπάτρου, φῶς τοῦ Χριστοῦ στὴν πραγματικότητα, καταύγασε τὴν Ἀνατολὴ καὶ τὴ Δύση –  καταλάμψατε τὴν Ἀνατολὴ καὶ φτάσατε καὶ δύσατε στὴν Δύση (Ἀνατολὴν γὰρ καταλάμψαντες, πρὸς Δύσιν φθάσαντες ἔδυτε) (ὠδὴ ζ´) –  κατ᾽ ἐξοχὴν ὅμως τὴν νῆσο Κέρκυρα, διότι ἐκεῖ κυρίως ἔδρασαν, θαυματούργησαν, ἔδωσαν τὴν ζωή τους, γι᾽ αὐτὸ καὶ ὁ ὑμνογράφος τοὺς Κερκυραίους πρωτίστως καλεῖ νὰ χαροῦν καὶ νὰ γεμίσουν ἀπὸ πνευματικὴ εὐφροσύνη.  Ἡ πάμφωτη καὶ θεϊκὴ ἑορτὴ τῶν Ἀποστόλων καλεῖ τὰ πλήθη τῶν Κερκυραίων νὰ χαροῦν. Ἐμπρὸς λοιπὸν γεμίστε μέχρι κορεσμοῦ ὅλοι ἀπὸ πνευματικὴ εὐφροσύνη ( Ἡ παμφαὴς καὶ θεία τῶν Ἀποστόλων ἑορτή, τῶν Κερκυραίων τὰ πλήθη πρὸς εὐωχίαν συγκαλεῖ. Δεῦτε κορέσθητε πάντες πνευματικῆς εὐφροσύνης) (Ἐξαποστειλάριο). Ἡ κλήση ὅμως τῆς ἑορτῆς καὶ τῆς εὐφροσύνης εἶναι καὶ γιὰ ὅλους τοὺς πιστούς, ὅπου γῆς. Ο γιοι ποτελον τ ντρυφήματα λων. Κι ὁ λόγος εἶναι σαφής, κατὰ τὸν ὑμνογράφο:  Ὅλοι εἴμαστε ποίμνιό σας, ποὺ λυτρωθήκαμε ἀπὸ τὴν πλάνη μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ (Πάντες γάρ ἐσμεν ποίμνιον ὑμῶν, λυτρωθέντες τῆς πλάνης ἐν χάριτι) (Οἶκος κοντακίου).

ΠΗΓΗ: pgdorbas.blogspot.com

, , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: