ΕΙΣ ΤΟΝ ΒΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ [Β´] «Μία ἀσεβέστατη πρὸς τοὺς θεοὺς θρησκεία, ἡ λεγομένη τῶν Χριστιανῶν, μὲ τὴν παρουσία της σαλεύει τὴν εἰρήνη στὴν κραταιὰ αὐτοκρατορία μας καὶ σέβεται κάποιον Ἰησοῦ, ποὺ κατακρίθηκε ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους σὲ σταυρικὸ θάνατο»

Μοναχοῦ Ἀρσενίου Βατοπαιδινοῦ
Εἰς τὸν Βίον
τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου [Β´]

Α´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/04/23/εἰς-τὸν-βίον-τοῦ-ἁγ-γεωργίου-1/

.         Ὁ Διοκλητιανὸς ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς μεθυσμένους ἀπὸ τὴν αὐτοθέωσή τους αὐτοκράτορες, ὁ ὁποῖος λάτρευε ἀντὶ τοῦ Δημιουργοῦ, τὰ πονηρὰ σκοτεινὰ κτίσματά Του, ποὺ ἔπαιζαν θεατρινίστικα τὸν ρόλο τοῦ Θεοῦ. Ὁ Διοκλητιανὸς ἦταν στὴν ἐξουσία, ὅταν πάνω σ’ αὐτὴ τὴν γῆ ἔλαμψε μοναδικά, γιὰ νὰ συνεχίσει πλέον νὰ λάμπει αἰώνια, ὁ μεγαλομάρτυς Γεώργιος.
.         Γιὰ τοὺς γονεῖς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου γνωρίζουμε ἀπὸ τὸν βιογράφο τοῦ μαρτυρίου του –ποὺ ἦταν πιστὸς ἀκόλουθός του– ὅτι καταγόταν ἀπὸ γενεὰ Χριστιανῶν προγόνων καὶ ὅτι καὶ οἱ δύο ὑπῆρχαν τόσο ἐνάρετοι, ὥστε σήμερα νὰ τιμῶνται ὡς Ἅγιοι. Ὁ μὲν πατέρας του Γερόντιος μαρτύρησε ἐνῶ ἦταν στρατηλάτης στὸ ἀξίωμα, ἡ δὲ μητέρα του ζώντας ὀσιακά, μεγάλωσε τὸ μονάκριβο ὀρφανό της καὶ πέθανε εἰρηνικὰ πρὶν γνωρίσει τὴν μελλοντικὴ οὐράνια δόξα του.
.         Ἡ Καππαδοκία ἦταν ἡ πατρίδα τους καὶ ἀπὸ τέτοιους γονεῖς ἦταν τελείως φυσικὸ νὰ προβάλει ὁ συγκεκριμένος υἱός, ὁ Γεώργιος, ποὺ ἔγινε στὴν συνέχεια ἡ παρηγοριὰ κάθε Χριστιανοῦ, ὅπως ὁ ποιητὴς ἀναφέρει στὸ ἀπολυτίκιό του: «Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτὴς καὶ τῶν πτωχῶν ὑπερασπιστής· ἀσθενούνων ἰατρός, βασιλέων ὑπέρμαχος, τροπαιοφόρε μεγαλομάρτυς Γεώργιε· πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῶ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἠμῶν».
.         Νέος στὴν ἡλικία, γεννημένος μέσα στὸ φῶς τῆς προσευχῆς τῶν γονέων του, ἀναθρεμμένος μὲ τὶς ἀρετὲς ποὺ ἐκεῖνο τὸ φῶς μεταδίδει στοὺς λάτρες του, γεμάτος ἀπὸ σύνεση, σωφροσύνη καὶ σοφία, πρόσθεσε, μὲ τὴν αὔξηση τῆς ἡλικίας του, στὴν σεμνότητά του, τὴν δικαιοσύνη καὶ σὰν ἰδιαίτερο τελείως δικό του χαρακτηριστικό, μία ἀξεπέραστη ἀνδρεία, ποὺ πήγαζε ἀπὸ τὴν μεγάλη πίστη του πρὸς τὸν Χριστὸ καὶ τὴν πρόνοιά Του, πίστη ποὺ προερχόταν ἀπὸ τὴν πλούσια θεωρία τοῦ φωτὸς τοῦ Θεοῦ, ποὺ κατοικοῦσε μέσα του.
.         Αὐτὸ τὸ φῶς διηύθυνε τὶς αἰσθήσεις του, τὶς σκέψεις του, τὰ λόγια του. Αὐτὸ τὸ φῶς τὸν δίδασκε γνώση ὄχι μόνο στὰ ὑπεραισθητά, ἀλλὰ καὶ σ’ αὐτὰ ἀκόμη τὰ γήϊνα, ὥστε νὰ ξεχωρίζει ἀνάμεσα στοὺς πολλοὺς καὶ πολὺ σύντομα νὰ τοῦ δοθοῦν ἀξιώματα πολιτικοῦ καὶ στρατιωτικοῦ διοικητοῦ.
.         Δὲν ξεπερνοῦσε τὰ 22 χρόνια της ζωῆς του κι ἐνῶ τὸν περίμεναν μεγαλύτερα ἀξιώματα, μιὰ ποὺ ἐκτὸς τῶν ἀρετῶν του, τῆς φυσικῆς ὀμορφιᾶς καὶ σωματικῆς δυνάμεώς του εἶχε κληρονομήσει καὶ γήϊνα πλούτη ἀπὸ τοὺς γονεῖς του, ξαφνικὰ τὰ μοίρασε ὅλα στοὺς φτωχοὺς καὶ πῆρε τὴν μεγάλη ἀπόφαση –σὰν μυθικὸς ἥρωας ποὺ ὅμως ἦταν κατὰ πάντα συνάνθρωπός μας– γυμνὸς ἀπὸ τὰ γήϊνα –πράξη αὐτοθυσίας ποὺ ὁ κάθε ἐχέφρων ἀντιλαμβάνεται τὸ μέγεθος της– νὰ περπατήσει τὸν δρόμο ποὺ πρῶτος περπάτησε ὁ Θεὸς στὴν γῆ γιὰ μᾶς· κι αὐτὸ δὲν ἔγινε καθόλου ἄκαιρα.
.         Ὁ Διοκλητιανὸς –διὰ τοῦ Μαξιμιανοῦ τοῦ γαμβροῦ του– εἶχε πετύχει μεγάλες νίκες κατὰ τῶν Περσῶν. Ὁ Μαξιμιανὸς εἶχε τότε τὴν ἕδρα του στὴν Νικομήδεια, κι ἀφοῦ κατ’ ἀρχὰς εἶχε πολλάκις νικηθεῖ ἀπὸ τοὺς Πέρσες, ποὺ κατέστρεφαν τὴν περιοχή του, τὴν Παλαιστίνη, τὴν Ἀρμενία καὶ τὴν Καππαδοκία, κάλεσε τὸν Διοκλητιανό, ποὺ μὲ τὴν σημαντικότερη στρατειά του κατέφθασε ἀπὸ τὴν Ρώμη μὲ τὴν γυναίκα του Ἀλεξάνδρα –ἡ ὁποία ἤθελε νὰ δεῖ τὴν κόρη της ποὺ εἶχε παντρευτεῖ τὸν Μαξιμιανὸ– ἔχοντας μαζί τους, τοὺς πιὸ στενοὺς συγγενεῖς τους, Μαγνέντιο, Θέογνι καὶ Δαδιανό, οἱ ὁποῖοι ἦσαν τοπάρχες τῆς Λιβύης, τῆς Αἰγύπτου καὶ τῆς Συρίας, ἐνίσχυσε τὸν Μαξιμιανὸ μὲ τὴν στρατειά του, ὁ ὁποῖος τελικὰ πέτυχε ὁλοκληρωτικὲς νίκες κατὰ τῶν Περσῶν καὶ γύρισε πίσω στὴν Νικομήδεια, ὅπου συναθροίστηκαν ὅλοι οἱ συγγενεῖς, βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνες.
.         Μετὰ ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἐπιτυχία, θέλησαν, μὲ μεγάλες πανηγύρεις, νὰ κάνουν θυσίες στοὺς θεοὺς καὶ μάλιστα στὸν Ἀπόλλωνα, ποὺ λατρευόταν ἰδιαίτερα σ’ ἐκεῖνα τὰ μέρη. Τότε θυμήθηκαν ὅτι ὑπῆρχαν κάτω ἀπὸ τὴν ἐξουσία τους ἄνθρωποι, οἱ Χριστιανοί, ποὺ δὲν λάτρευαν τοὺς θεούς τους. Αὐτὸ τοὺς πίκρανε ἀφάνταστα καὶ ἀποφάσισαν ὅτι ὅλοι αὐτοὶ ἢ ἔπρεπε νὰ λατρεύουν τοὺς θεούς τους ἢ νὰ πεθάνουν. Οἱ θεοί τους εἶναι φανερὸ ὅτι δὲν ἐνδιαφέρονταν γιὰ τὴν ἐντολὴ τῆς ἀγάπης, ἀλλὰ μόνο γιὰ τὴν δόξα τους.
.         Μαζεύτηκαν λοιπὸν ὅλοι οἱ ἡγεμόνες, μὲ πρόεδρο καὶ πρῶτο τὸν αὐτοκράτορα καὶ ἀποφάσισαν νὰ στείλουν παντοῦ αὐτοκρατορικὰ διατάγματα, ποὺ ἔλεγαν περίπου τὰ ἑξῆς: «Ὁ Διοκλητιανός, ὁ μέγιστος ἀεισέβαστος αἰώνιος βασιλιάς, στοὺς στρατηγοὺς καὶ ἡγεμόνες καὶ προϊσταμένους ποὺ ἡγεμονεύουν στὶς χῶρες καὶ ἐπαρχίες τῆς Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας, χαίρετε! Ἐπειδὴ ἀκούσαμε ὅτι μία ἀσεβέστατη πρὸς τοὺς θεοὺς θρησκεία, ἡ λεγομένη τῶν Χριστιανῶν, μὲ τὴν παρουσία της σαλεύει τὴν εἰρήνη στὴν κραταιὰ αὐτοκρατορία μας καὶ σέβεται κάποιον Ἰησοῦ, ποὺ κατακρίθηκε ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους σὲ σταυρικὸ θάνατο, βλασφημοῦν δὲ καὶ εἰρωνεύονται τὸν μέγα θεὸ Ἀπόλλωνα, τὸν Ἑρμῆ καὶ τὸν Διόνυσο, τὸν Ἡρακλῆ καὶ τὸν Δία, οἱ ὁποῖοι χαρίζουν εἰρήνη στὴν αὐτοκρατορία, γι’ αὐτὸ διατάζουμε νὰ συλλαμβάνονται καὶ νὰ τιμωροῦνται αὐστηρότατα, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, ὥστε νὰ ἀρνοῦνται τὴν θρησκεία τους. Ἂν μὲ τὶς ἀπειλὲς καὶ τὶς τιμωρίες ἀλλάξουν ἄποψη, νὰ τοὺς δίνονται σοβαρὲς δωρεές, σὲ διαφορετικὴ ὅμως περίπτωση –μετὰ ἀπὸ πολλὰ βάσανα καὶ τιμωρίες– νὰ ἀποκεφαλίζονται μὲ ξίφος. Ἐὰν δὲν ἐφαρμόσετε μὲ ἀκρίβεια τὰ προστασσόμενα, θὰ ὑποστεῖτε τὶς ἴδιες τιμωρίες. Σπουδάστε νὰ ἐκτελέσετε τὶς διαταγές μας!».
.         Τὰ διατάγματα στάληκαν σὲ κάθε χώρα, σὲ κάθε πόλη. Ἑτοιμάστηκαν βασανιστήρια ὄργανα καὶ δόθηκε ἡ εὐκαιρία σ’ ὅσους ἔτρεφαν ἔχθρα καὶ μίσος κατὰ τῶν Χριστιανῶν νὰ ἐκπληρώσουν τὴν ἐπιθυμία τοὺς αὐτή, προδίδοντας τοὺς πιστοὺς στοὺς ἄρχοντες. Καὶ ἄλλοι μὲν ἀπὸ τοὺς πιστοὺς προετοιμασμένοι μὲ τὴν πίστη καὶ τὴν ἀρετή, ἀγωνίζονταν περνώντας ἀπὸ φρικαλέα βασανιστήρια καὶ νικοῦσαν, «μάρτυρες γενόμενοι τῆς ἀληθείας» καὶ σὰν ἄλλα νοητὰ ἀστέρια καὶ ἥλιοι λάμπουν μέχρι σήμερα στὸ στερέωμα τῆς Ἐκκλησίας. Ἄλλοι ὅμως δυστυχῶς δὲν ἄντεχαν μέχρι τὸ τέλος καὶ ἔχαναν τὸν στέφανο τοῦ μαρτυρίου.
.        Ἀνάμεσα στὸν πόνο καὶ στὸν θόρυβο τῶν ἡμερῶν, περιερχόταν ὁ εἰκοσιδυάχρονος Γεώργιος παρακολουθώντας τὰ δρώμενα. Ἦταν ἤδη τιμημένος μὲ τὸ ἀξίωμα τοῦ Κόμη καὶ τοῦ εἶχε ὑποσχεθεῖ ὁ Διοκλητιανὸς καὶ τὸ ἀξίωμα τοῦ Στρατηλάτη. Σεμνός, ἀνδρεῖος καὶ δυνατὸς στὸ σῶμα καὶ στὴν ψυχή, ἀναλογιζόταν προσευχόμενος τὴν παρουσία τοῦ Θεοῦ στὴν γῆ, πῶς τὸν πρόδωσε ὁ μαθητής Του, τὸν συνέλαβαν, πῶς τὸν ὁδήγησαν οἱ συνάνθρωποί του στὸ πραιτώριο, πῶς τὸν ἐνέπαιζαν, πῶς τὸν κορόϊδευαν, πῶς τὸν ράπιζαν καὶ τὸν ὁδήγησαν οἱ Ρωμαῖοι στρατιῶτες μπροστὰ στὸν Πιλάτο νὰ ἀπολογηθεῖ, πῶς ὑπέμεινε τὴν συκοφαντικὴ ἐπίθεση τῶν Ἰουδαίων ἀρχιερέων ποὺ σούβλιζε τὴν καρδιὰ μέχρι τὰ τρίσβαθα τῆς ψυχῆς· «περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου», εἶχε πεῖ ὁ Κύριος ποὺ προγνώριζε ὅτι θὰ συμβοῦν ὅλα αὐτά.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: https://christianvivliografia.wordpress.com/2012/04/27/εἰς-τὸν-βίον-τοῦ-ἁγ-γεωργίου-3/

, , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: