ΘΝΗΣΙΜΑΙΕΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΓΙΑ ΘΝΗΣΙΜΑΙΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΘΝΗΣΙΜΑΙΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΣΕ ΕΝΑ ΘΑΝΑΤΕΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΧΩΡΙΣ ΖΩΗ!

 .        ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Χριστὸς Ἀνέστη!
.      Ἂν ἀναζητήσουμε ἕνα ἀσφαλὲς κριτήριο γιὰ νὰ διαχωρίσουμε τὸ “πνευματικὸ” ἀπὸ τὸ “κοσμικό”, ἕνα κριτήριο ποὺ νὰ μᾶς βεβαιώνει ὅτι κάτι εἶναι ἀληθινὸ καὶ ὄχι ψεύτικο, τότε ἴσως νὰ μᾶς ἐξυπηρετοῦσε ἠ πραγματικότης τοῦ θανάτου. Ὁ θάνατος καταπίνει ὅ,τι εἶναι πρόσκαιρο, θνησιμαῖο, ψεύτικο, κάλπικο, κοσμικό. Ἀντιθέτως τὸ πνευματικό (ἀδιάφορα ὑλικὸ ἢ ἄυλο!), τὸ αἰώνιο καὶ ἀληθινὸ ὑπερνικάει τὸν θάνατο.
.       Κι ὅμως ὁ ἄνθρωπος ἐνῶ δηλώνει ὅτι ἀγαπάει τὴν ζωή καὶ ἀπεχθάνεται τὸν θάνατο, τόσο περισσότερο πλειοδοτεῖ στὸν κόσμο τοῦ θανάτου, τόσο πιὸ πολὺ ἐπενδύει στὰ “προϊόντα” του, τόσο πιὸ πολὺ ἐπιμένει στὴν ὑποδούλωσή στὴν δυναστεία του. Εἶναι πραγματικὰ ἐνδιαφέρον ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἀνθρώπων ἑλκύεται ἀπὸ τὸν θάνατο καὶ τὶς θανατηφόρες ὑποσχέσεις του. Ἀντιθέτως ὁ ζωηφόρος θάνατος τοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ θανάτωση τοῦ θανάτου διὰ τὴς Ἀναστάσεως τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν θανόντος Κυρίου προκαλεῖ στοὺς ἀνθρώπους φόβο καὶ ἀπέχθεια. Ἐνδεικτικὰ μπορεῖ νὰ ἀναφερθεῖ ἡ ἀποστροφὴ τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὴν Νηστεία, ἡ ὁποία ὠς μικρὸς θάνατος, ὡς βιωματικὴ μέθεξη στὰ παθήματα τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν παθόντος Κυρίου προηγεῖται (κατὰ τὴν Μ. Τεσσαρακοστὴ) τῆς ἐν Χριστῷ Νίκης ἐπὶ τῆς νεκρότητος διὰ τῆς νεκρώσεως τῆς νεκρικῆς-κοσμικῆς ἀντιλήψεως περὶ ἐπιβιώσεως. Ἡ ἴδια ἡ “ἐπιβίωση” νεκρώνει τὴν ζωὴ καὶ ὁ θάνατος εἰσχωρεῖ στὸ μεδούλι τῆς ὑπάρξεως διὰ τῆς βιολογικῆς ὁδοῦ!
.          Καὶ ἐνῶ τὸ πιὸ σοβαρὸ πρόβλημα τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ὁ θάνατος, ἡ νέκρωση τῆς ζωῆς, ὄλος ὁ θεοποιημένος δυτικὸς (ἀποκαλούμενος) πολιτισμὸς εἶναι πολιτισμὸς θανάτου, ποὺ πότε μὲ τὴν «οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη», πότε μὲ τοὺς πολέμους, πότε μὲ τὶς «ἀγορές», πότε μὲ τὴν φιλοσοφία τοῦ μηδενισμοῦ, κάθε φορὰ πάντως μὲ κάτι, ὑπηρετεῖ πρὀθυμα τὴν θανατερὴ διαδικασία τοῦ θανάτου.
.          Καὶ τώρα στὴν ἐπιθανάτια Ἑλλάδα ἐγγίζει ἡ πολιτικὴ ἀποθέωση τοῦ θανάτου: Ἐκλογές: Θνησιμαῖες ὑποσχέσεις θανατηφόρων ἀνθρώπων γιὰ θνησιμαίους ἀνθρώπους μὲ θνησιμαῖες ἐλπίδες σὲ ἕνα θανατερὸ περιβάλλον χωρὶς Ζωή.
 .         Τί παράξενο!

Ἡ κατάργηση τοῦ θανάτου

Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.

.           «Ποιὸς μπορεῖ νὰ περιγράψει τὴν δύναμη τοῦ Κυρίου καὶ νὰ καταστήσει ἀκουστοὺς τοὺς ὕμνους ποὺ Τοῦ ταιριάζουν» (Ψαλμ. Ρε´ 2). Νὰ λοιπὸν ποὺ ἔφτασε ἡ σωτήρια ἑορτὴ ποὺ ποθούσαμε, ἡ μέρα ποὺ ἀναστήθηκε ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, τὸ θεμέλιο τῆς εἰρήνης, τὸ σημεῖο ἀπ’ τὸ ὁποῖο ἄρχισε ἡ συμφιλίωσή μας μὲ τὸν Θεό, ποὺ ἐξαφανίστηκαν οἱ πόλεμοι, ποὺ καταργήθηκε ὁ θάνατος, ποὺ νικήθηκε ὁ διάβολος. Σήμερα οἱ ἄνθρωποι πανηγυρίζουν μὲ τοὺς ἀγγέλους, καὶ ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν σωματικὴ ὑπόσταση ὑμνοῦν τὸν Θεὸ μαζὶ μὲ τὶς ἀσώματες δυνάμεις. Σήμερα καταλύεται ἡ τυραννία τοῦ διαβόλου, σήμερα λύθηκαν τὰ δεσμὰ τοῦ θανάτου, ἀφανίστηκε ἡ κυριαρχία τοῦ Ἅδη. Σήμερα εἶναι εὐκαιρία νὰ ἀναφέρουμε πάλι τὰ προφητικὰ ἐκεῖνα λόγια: «Τί ἔγινε θάνατε, τὸ κεντρί σου; Τί ἔγινε ἅδη ἡ κυριαρχία σου;». Σήμερα ὁ Κύριός μας, ὁ Χριστός, συνέτριψε τὶς χάλκινες πύλες καὶ ἐξαφάνισε τὸν θάνατο. κόμη κα τ νομά του το λλαξε, γιατί δν τν λέμε πλέον θάνατο, λλ κοίμηση κα πνο. Προτοῦ δηλαδὴ νὰ ἔλθει στὴ γῆ ὁ Χριστὸς καὶ προτοῦ νὰ φροντίσει μὲ τὴν σταυρική Του θυσία γιὰ τὸν ἄνθρωπο, προκαλοῦσε φόβο ἀκόμη καὶ ἡ λέξη θάνατος.
.        Γιατί ὁ πρωτόπλαστος ἄνθρωπος καταδικάστηκε ν’ ἀκούει τὴν λέξη αὐτὴ σὰν κάποια μεγάλη τιμωρία, «Τὴν ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία θὰ φᾶς ἀπὸ αὐτὸν τὸν καρπό, θὰ τιμωρηθεῖς μὲ θάνατο». Καὶ ὁ μακάριος Ἰὼβ μ’ αὐτὴν τὴν λέξη ἀνέφερε τὸν θάνατο καὶ εἶπε: «Ὁ θάνατος εἶναι γιὰ τὸν ἄνθρωπο ἀνάπαυση». Καὶ ὁ προφήτης Δαβὶδ εἶπε: «Κακὸς εἶναι ὁ θάνατος τῶν ἁμαρτωλῶν». Τὸν χωρισμὸ τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὸ σῶμα δὲν τὸν ἔλεγαν μόνο θάνατο, ἀλλὰ καὶ ἅδη. Γι’ αὐτὸ πρόσεξε τί λέει ὁ πατριάρχης Ἰακώβ: «Θὰ κατεβάσετε τὰ γηρατειά μου μὲ λύπη στὸν ἅδη». Καὶ ὁ προφήτης πάλι: «Ὁ ἅδης ἄνοιξε ὁλάνοιχτα τὸ στόμα του». Καὶ ἄλλος προφήτης πάλι λέει: «Θὰ μὲ σώσει ἀπ’ τὸν ἅδη ποὺ βρίσκεται στὸ κατώτατο μέρος». Πολλὰ σημεῖα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης θὰ βρεῖς ποὺ ἀναφέρουν τὴν ἀναχώρηση ἀπὸ τούτη τὴν ζωὴ ὡς θάνατο ἢ ἅδη. π τότε μως πο Χριστς κα Θες μς προσέφερε τν αυτό Του γι θυσία, κα π τότε πο γινε νάσταση, βγαλε ατς τὶς λέξεις κα φερε καινούργια κα παράξενη κατάσταση στ ζωή μας. Γιατί ἀπὸ τότε, ἀπὸ τὴν Ἀνάστασή του κι ἑξῆς, τὴν ἀναχώρηση ἀπὸ αὐτὴν τὴ ζωή, δὲν τὴν λέμε πιὰ θάνατο, ἀλλὰ κοίμηση καὶ ὕπνο. Ἀλλ’ ὅμως, πῶς μποροῦμε νὰ τὸ ἀποδείξουμε αὐτό; Ἄκουσε προσεκτικὰ τί λέει ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, «Ὁ φίλος μας ὁ Λάζαρος κοιμήθηκε, ἀλλὰ πηγαίνω γιὰ νὰ τὸν ξυπνήσω». σο εναι δηλαδ εκολο γι μς ν ξυπνήσουμε κα ν σηκώσουμε ρθιο κάποιον πο κοιμται, τόσο εκολο εναι κα στν Κύριο λων μας ν ναστήσει νεκρό. Ἀλλὰ ἐπειδὴ τὰ λόγια Του ἦταν πρωτάκουστα καὶ ἀσυνήθιστα, δὲν τὰ κατανόησαν σωστὰ οὔτε οἱ μαθητές Του, μέχρις ὅτου τὰ εἶπε πιὸ ξεκάθαρα, ἀπὸ συγκατάβαση γιὰ τὴν ἀδυναμία τους, γιὰ νὰ Τὸν κατανοήσουν. Καὶ ὁ διδάσκαλος ὁλόκληρης τῆς οἰκουμένης, ὁ μακάριος Παῦλος, γράφοντας πρὸς τοὺς Θεσσαλονικεῖς λέει: «Δὲν θέλω νὰ ἀγνοεῖτε τί συμβαίνει μὲ κείνους ποὺ κοιμήθηκαν, γιὰ νὰ μὴ λυπάστε ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι ποὺ δὲν ἔχουν ἐλπίδα». Καὶ σὲ ἄλλο σημεῖο πάλι: «Ἄραγε καὶ κεῖνοι ποὺ κοιμήθηκαν μὲ πίστη καὶ ἐλπίδα στὸν Θεὸ χάθηκαν;». Καὶ πάλι: «Ἐμεῖς οἱ ζωντανοί, ποὺ ἀπομείναμε ἐδῶ, δὲν θὰ προφθάσουμε ἐκείνους ποὺ κοιμήθηκαν». Καὶ σὲ ἄλλο σημεῖο ἀκόμη: «Ὅπως πιστεύουμε ὅτι ὁ Ἰησοῦς πέθανε καὶ ἀναστήθηκε, ἔτσι νὰ πιστεύουμε ὅτι ὁ Θεὸς θὰ πάρει μαζί του ἐκείνους ποὺ κοιμήθηκαν».

 ΠΗΓΗ: hristospanagia3.blogspot.com (ἀπὸ enoriaka.gr)

, , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: