«ΑΥΤΟΙ, ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΕΚΑΤΑΣΤΡΕΨΑΝ ΤΟ ΕΘΝΟΣ, ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΟΥΣ» (Παπαδιαμάντης)

Παπαδιαμάντης μιλάει γι τν χρεωκοπία

«.      Τίς ἠμύνθη περὶ πάτρης; Καὶ τί πταίει ἡ γλαῦξ, ἡ θρηνοῦσα ἐπὶ ἐρειπίων; Πταίουν οἱ πλάσαντες τὰ ἐρείπια. Καὶ τὰ ἐρείπια τὰ ἔπλασαν οἱ ἀνίκανοι κυβερνῆται τῆς Ἑλλάδος.
.      Ατο ο πολιτικοί, ατο ο βουλευταί, κατάστρεψαν τ θνος, νάθεμά τους. Κάψιμο θέλουν λοι τους! Τότε σ’ ἐξεθέωναν οἱ προεστοὶ κ’ οἱ «γυφτοχαρατζῆδες», τώρα σὲ «ἀθεώνουν» οἱ βουλευταὶ κ’ οἱ δήμαρχοι.
.      Αὐτοὶ ποὺ εἶχαν τὸ λύειν καὶ τὸ δεσμεῖν εἰς τὰ δύο κόμματα, τοὺς ἔταζαν «φούρνους μὲ καρβέλια», δώσαντες αὐτοῖς οὐχὶ πλείονας τῶν εἴκοσι δραχμῶν μετρητά, ἀπέναντι, καθὼς τοὺς εἶπαν, καὶ παρακινήσαντες αὐτοὺς νὰ ἐξοδεύσουν κι ἀπ’ τὴ σακκούλα τους ὅσα θέλουν ἄφοβα, διότι θὰ πληρωθοῦν μέχρι λεπτοῦ, σύμφωνα μὲ τὸν λογαριασμόν, ὂν ἤθελαν παρουσιάσουν.
.      Τὸ τέρας τὸ καλούμενον ἐπιφανὴς τρέφει τὴν φυγοπονίαν, τὴν θεσιθηρίαν, τὸν τραμπουκισμόν, τὸν κουτσαβακισμόν, τὴν εἰς τοὺς νόμους ἀπείθειαν. Πλάττει αὐλὴν ἐξ ἀχρήστων ἀνθρώπων, στοιχείων φθοροποιῶν, τὰ ὁποῖα τὸν περιστοιχίζουσι, παρασίτων τὰ ὁποία ἀποζῶσιν ἐξ αὐτοῦ…
.      Μεταξὺ δύο ἀντιπάλων μετερχομένων τὴν αὐτὴν διαφθοράν, θὰ ἐπιτύχει ἐκεῖνος ὅστις εὐπρεπέστερον φορεῖ τὸ προσωπεῖον κ’ ἐπιδεξιώτερον τὸν κόθορνον.
.      Ἄμυνα περὶ πάτρης θὰ ἦτο ἡ εὐσυνείδητος λειτουργία τῶν θεσμῶν, ἡ ἐθνικὴ ἀγωγή, ἡ χρηστὴ διοίκησις, ἡ καταπολέμησις τοῦ ξένου ὑλισμοῦ καὶ πιθηκισμοῦ, τοῦ διαφθείροντος τὸ φρόνημα καὶ ἐκφυλίσαντος σήμερον τὸ ἔθνος, καὶ ἡ πρόληψις τῆς χρεωκοπίας».

 Ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα Ἀκρόπολη τὸ 1896

 ΠΗΓΗ: skopelos-news.blogspot.com

Advertisements

, , ,

  1. #1 ἀπὸ τὸν/τὴν Ιωάννης Σταματάς στὶς 25 Μαρτίου 2013 - 11:53 π.μ.

    Ὁ συντοπίτης μου Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1892 καὶ ἕνα χρόνο πρὶν τὴν χρεωκοπία τῆς Ἑλλάδος, ἔγραψε τὸ ἑξῆς ἐντυπωσιακὸ σὲ ἕνα θρησκευτικό του ἄρθρο μὲ τίτλο “Ἅη μου Γιώργη”.

    « Ἄ! Αἱ ἐκλογαί, αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη ἐπὶ ἑβδομήκοντα ἔτη ἀσχολία μας, ἀφ᾽ Ὅ
    ὅτου ἠλευθερώθημεν, ἀφότου δηλαδὴ μετηλλάξαμεν τυράννους, τοὺς ὁποίους διὰ τῶν ἐκλογῶν φανταζόμεθα, ὅτι ἀντικαθιστῶμεν τάχα συχνότερον, ὅπως μὴ ἀποδειχθῆ ψευδὲς τὸ δημῶδες λόγιον: “Ἄλλαξε ὁ Μανωλιὸς κι ἔβαλε τὰ ροῦχ’ ἀλλοιῶς”. Ὡς νὰ ἐχρειάζετο τίποτε ἄλλο, εἰμὴ εἷς εὐσεβὴς βασιλεύς, χριστὸς Κυρίου, ὁ μόνος ἁρμόδιος νὰ ἐκλέγη τοὺς συμβούλους καὶ τοὺς στρατηγούς του, καὶ ἐν μόνῳ τῷ “Ἐν τούτῳ νίκα” ἰσχυρὸς καὶ ἀήττητος ».

    Ὁ Παπαδιαμάντης εὔχεται νὰ ἔχουμε ἕνα εὐσεβῆ χριστιανὸ Βασιλιὰ καὶ ὄχι ἕνα εὐσεβῆ πολιτικό, π.χ. Πρόεδρο ἢ πρωθυπουργὸ (Τὴν ἴδια ἀκριβῶς ἄποψη εἶχε καὶ ὁ ἀρχαῖος Ἕλληνας φιλόσοφος Πλάτων ποὺ ἀναφέρει πὼς τὸ καλύτερο πολίτευμα εἶναι ἡ μοναρχία, ἀρκεῖ ὁ βασιλιὰς νὰ εἶναι ἀγαθὸς καὶ φιλόσοφος καὶ ὄχι ἡ ἀβασίλευτη πολιτεία μὲ ἀγαθὸ καὶ φιλόσοφο αἱρετὸ ἄρχοντα).

    Γιὰ ποιό λόγο ὁ Παπαδιαμάντης ταυτίζεται μὲ τὰ λόγια τοῦ Πλάτωνος; Μήπως ἦταν ἀμόρφωτος καὶ δὲν γνώριζε τὸ ἀβασίλευτο πολίτευμα ποὺ ὑπῆρχε κατὰ διαστήματα ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα καὶ ἀναζωπυρώθηκε ἀπὸ τὴν γαλλικὴ ἐπανάσταση; Ἢ μήπως φοβόταν τὸ ὑπάρχον βασιλικὸ καθεστὼς ; ἢ μήπως ἤθελε νὰ φανεῖ ἀρεστὸς γιὰ νὰ διοριστεῖ στὸ δημόσιο ἢ νὰ ἔχει κάποια ἄλλα ὀφέλη; Ὄχι βέβαια. Ὁ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης δὲν σκεφτόταν μὲ τέτοιο τρόπο. Ἁπλά, γνώριζε καλὰ ὅτι μέσα ἀπὸ ἐκλογὲς δὲν μπορεῖ νὰ φτάσει στὴν κορυφὴ κανένας ἄνθρωπος ποὺ εἶναι εὐσεβής, ἀκέραιος, εἰλικρινής, ἔντιμος καὶ ἀξιοπρεπής.

    Πολλοὶ ἄνθρωποι νομίζουν ὅτι ὅταν ὁ λαὸς εἶναι διεφθαρμένος, θὰ ἐκλέξει διεφθαρμένο ἄρχοντα, ἀλλὰ καὶ ὅταν ὁ λαὸς εἶναι πνευματικὰ καλλιεργημένος θὰ ἀναδείξει συνετοὺς καὶ ἔντιμους ἄρχοντες. Αὐτὴ ἡ ἄποψη ὅμως εἶναι τελείως λανθασμένη. Σὲ μία ἐκλογικὴ ἀναμέτρηση δὲν μπορεῖ ἕνας εὐσεβὴς χριστιανὸς ἢ ἐνάρετος ὑποψήφιος πολιτικὸς νὰ βγεῖ καὶ νὰ πεῖ στοὺς ψηφοφόρους ὅτι πρέπει νὰ τὸν ψηφίσουν, ἐπειδὴ εἶναι καλὸς Χριστιανός, ἔντιμος καὶ καλὸς ἄνθρωπος, καὶ ταυτόχρονα νὰ πεῖ γιὰ τοὺς ἀντιπάλους του ὅτι εἶναι κακοί, ἀνίκανοι καὶ διεφθαρμένοι. Ἕνας ἐνάρετος καὶ πνευματικὰ καλλιεργημένος ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ τὸ κάνει αὐτό. Καὶ αὐτὸ γιατί ἡ σύνεση συνυπάρχει μόνο μὲ τὴν ταπείνωση. Ἀντιθέτως ἕνας ἄνθρωπος ἀδίστακτος γιὰ ἐξουσία καὶ γιὰ δόξα μπορεῖ νὰ τὸ κάνει αὐτὸ μὲ ἀριστοτεχνικὸ τρόπο. Αὐτὸς ἐπιπρόσθετα μὲ εὐκολία θὰ πεῖ ψέματα, θὰ δωροδοκήσει, θὰ ἐκβιάσει, θὰ λαϊκίσει κλπ.

    Ἔτσι λοιπὸν σὲ μία ἐκλογικὴ ἀναμέτρηση αὐτὸς ποὺ πάντα νικᾶ εἶναι αὐτὸς ποὺ θὰ εἶναι ὁ πιὸ πονηρὸς καὶ πανοῦργος καὶ ὄχι ἕνας εὐσεβὴς χριστιανός. Γιατί ὁ πρῶτος δὲν θὰ κερδίσει ψήφους μόνο ἀπὸ τοὺς ὅμοιούς του ἀλλὰ ἐπιπλέον θὰ ξεγελάσει καὶ πολλοὺς ‘καλοὺς’ πολίτες. Ὁ Παπαδιαμάντης περιγράφοντας μὲ γλαφυρὸ τρόπο τὸ μηχανισμό, μὲ τὸν ὁποῖο δουλεύει ἡ πολιτική, θέλει νὰ ἀποδείξει πὼς ἡ διαδικασία γιὰ τὴν κατάκτηση τῆς ἐξουσίας ἀλλοιώνει καὶ φθείρει ἠθικὰ ἕναν ἄνθρωπο περισσότερο ἀπ᾽ ὅ,τι ἡ ἴδια ἡ ἐξουσία.

    Ἄλλωστε οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες φιλόσοφοι ἀλλὰ καὶ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἔλεγαν πὼς ἡ ἀρετὴ κρύβεται καὶ δὲν διατυμπανίζεται. Πῶς λοιπὸν ἡ ἀρετὴ νὰ νικήσει σὲ μία ἐκλογικὴ ἀναμέτρηση; Δὲν μπορεῖ νὰ γίνει αὐτὸ ποτέ.

    Ἀντιθέτως, ὅταν ἡ ἐξουσία μεταβιβάζεται κληρονομικὰ ἀπὸ πατέρα σὲ γιὸ οἱ πιθανότητες νὰ βγεῖ ἕνας βασιλιὰς εὐσεβὴς χριστιανὸς καὶ ἐνάρετος εἶναι 50%.
    Ἐπίσης ἡ κληρονομικὴ διαδοχὴ ἐξασφαλίζει τὴν ὁμαλότητα στὴν πολιτεία καὶ τὸ ἔθνος καθὼς νεκρώνονται τὰ πάθη τῆς φιλαρχίας ἀπὸ διψασμένους γιὰ ἡγεσία ἀνθρώπους καὶ ταυτόχρονα ἡ διαπλοκὴ τῆς ἐξουσίας περιορίζεται σημαντικά. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἄλλωστε ὁ Πλάτων ἀναφέρει ὅτι ὁ ἔρωτας γιὰ τὴν ἐξουσία προκαλεῖ ἀντιζηλίες καὶ διαμάχες μὲ συνέπεια τὴν καταστροφὴ τῆς κοινωνίας.

    Ὁ Παπαδιαμάντης στὸ ἄρθρο του αὐτὸ μᾶς λέει πὼς οἱ ἐκλογὲς δόθηκαν στὸν λαό, ὑποτίθεται, γιὰ νὰ ἐκλέγει ὁ κόσμος αὐτοὺς τοὺς ἄρχοντες ποὺ νομίζει καλύτερους καὶ σωστότερους. Πῶς ὅμως νὰ γνωρίζει ὁ κάθε πολίτης τὰ πολιτικὰ παρασκήνια καὶ τὰ συμφέροντα ποὺ κρύβονται πίσω ἀπὸ κάθε πολιτικὴ παράταξη καὶ κάθε πολιτικὸ ἀρχηγό; Πῶς νὰ γνωρίζει ποιὸς εἶναι ὁ πιὸ ἔντιμος καὶ μὲ ἁγνὲς προθέσεις γιὰ τὴν κοινωνία καὶ ποιός ὄχι; Δὲν μπορεῖ στὴν πραγματικότητα νὰ τὸ γνωρίζει. Συνεπῶς, ψηφίζει αὐτὸν ποὺ θὰ πεῖ τὰ πιὸ ὄμορφα ψέματα καὶ αὐτὸν ποὺ θὰ ἔχει τὰ πιὸ πολλὰ χρήματα (δικά του ἢ συνήθως ἄλλων ἐπιχειρηματιῶν) γιὰ νὰ αὐτοπροβληθεῖ ἢ νὰ ἐξαγοράσει ψηφοφόρους. Ἔτσι ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς λίγους ποὺ ἐξαγοράζονται (καὶ ζοῦν καλὰ ἔστω καὶ γιὰ λίγο εἰς βάρος τοῦ συνόλου) οἱ ὑπόλοιποι πέφτουν ἀπὸ τὸν ἕνα τύραννο στὸν ἄλλο. Ὅσο δύσκολο εἶναι γιὰ ἕνα λαὸ νὰ ἀνατρέψει ἕνα κληρονομικὸ ἄρχοντα, ἐξ ἴσου δύσκολο εἶναι νὰ ἀνατρέψει ἕνα πανοῦργο πολιτικὸ καὶ ἕνα βρώμικο πολιτικὸ σύστημα ποὺ μὲ κάθε δόλιο τρόπο ἀγκιστρώνεται στὴν ἐξουσία ἔχοντας πάντα τὴν ὑποστήριξη τῶν οἰκονομικὰ ἰσχυρῶν.

    Θὰ ἀναρωτηθεῖ εὔλογα κάποιος. Τότε ποὺ ἔγραψε αὐτὰ ὁ Παπαδιαμάντης δὲν ὑπῆρχε Βασιλιάς; Γιατί χρεωκοπήσαμε καὶ γιατί ἐπικρατοῦσε διαφθορὰ στὸ χῶρο τῆς ἐξουσίας; Μήπως ὁ Βασιλιὰς Γεώργιος Α´ ἦταν καὶ αὐτὸς διεφθαρμένος καὶ ὄχι ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ;
    Δὲν πρέπει νὰ ἀγνοήσουμε ὅτι ἡ χρεωκοπία τῆς Ἑλλάδος ἦλθε 30 χρόνια μετὰ τὴν καθιέρωση τῆς ἀρχῆς τῆς δεδηλωμένης. Μέχρι τὴν καθιέρωσή της, ὁ Βασιλιὰς διόριζε τοὺς ὑπουργοὺς ποὺ ὁ ἴδιος θεωροῦσε καλοὺς καὶ ἀξιόπιστους, ἀσχέτως ἂν προέρχονταν ἀπὸ κόμματα μειοψηφίας. Ὁ Τρικούπης ἔγραψε τὸ περίφημο ἄρθρο ‘Τίς πταίει’, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο θεωροῦσε μεγάλη ἀδικία νὰ διορίζονται οἱ ὑπουργοὶ ἀπὸ τὸν Γεώργιο καὶ ἀντ᾽ αὐτοῦ θὰ ἔπρεπε νὰ διορίζονται ἀπὸ τὸν πρωθυπουργὸ καὶ νὰ προέρχονται ἀπὸ τὴν παράταξη τῆς πλειοψηφίας. Αὐτὸ ὀνομάστηκε ‘ἀρχὴ τῆς δεδηλωμένης’. Τὸ καθιέρωσαν λοιπὸν αὐτὸ οἱ τότε πολιτικοί τῆς Ἑλλάδος μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Τρικούπη, ἀφαιρώντας μία μεγάλη δύναμη ἀπὸ τὸ Βασιλιὰ καὶ τί κατάφεραν; Μέσα σὲ 30 χρόνια νὰ χρεωκοπήσουν τὴ χώρα, διότι ὁ λαὸς δὲν γνώριζε ἀπὸ ἐξουσία καὶ ποιὸς εἶναι ὁ κατάλληλος γιὰ πρωθυπουργὸς καὶ γιὰ ὑπουργός. Ἐνῶ ὁ βασιλιὰς ἤξερε γιατί αὐτὸ ἦταν τὸ ἐπάγγελμά του.

    Ὁ Παπαδιαμάντης εὔχεται νὰ ἔχουμε ἕνα εὐσεβῆ Χριστιανὸ βασιλιὰ ὅπως καὶ ὁ Πλάτων ἕνα φιλόσοφο-φιλομαθῆ βασιλιά. Δὲν εὔχονται νὰ ἔχουμε ἕνα βασιλιὰ ἔξυπνο μὲ ὑψηλὸ δείκτη νοημοσύνης. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀπάντηση σὲ ὅσους ἀναρωτιοῦνται τί θὰ γίνει στὴν περίπτωση ποὺ ἕνας βασιλιὰς δὲν εἶναι ἔξυπνος. Ἡ ἀπάντηση εἶναι ὅτι δὲν χρειάζεται ἕνας πατέρας νὰ εἶναι ἔξυπνος, γιὰ νὰ διαχειρίζεται ὀρθὰ τὰ οἰκονομικὰ τῆς οἰκογένειας, γιὰ νὰ ὑπερασπίζεται τὴν περιουσία του καὶ νὰ φροντίζει ὅλα τὰ παιδιά του χωρὶς νὰ ἀδικεῖ κανένα. Ἔτσι καὶ ἕνας ἡγέτης δὲν χρειάζεται νὰ ἔχει ὑψηλὸ δείκτη νοημοσύνης, γιὰ νὰ πατάξει τὴν φοροδιαφυγή, νὰ μὴν σπαταλᾶ τὸ δημόσιο χρῆμα, νὰ ἐπιβλέπει γιὰ τὴν ὀρθὴ ἐφαρμογὴ τῶν νόμων κ.α.

    Δὲν εἶναι τὸ μοναδικὸ γραπτὸ κείμενο στὸ ὁποῖο διαπιστώνουμε τὴν ἀπέχθεια τοῦ Παπαδιαμάντη στὸ θεσμὸ τῶν ἐκλογῶν καὶ τοῦ αἱρετοῦ ἄρχοντα. Πολὺ περιφρονητικὰ λόγια γιὰ τοὺς πολιτικοὺς διαβάζουμε ἐπίσης καὶ στὸ διήγημα ‘Ἔμποροι τῶν ἐθνῶν’. Ἐπιπλέον ὅμως στὸ ἄρθρο ‘Ἅη μου Γιώργη’, βλέπουμε ξεκάθαρα πὼς ὁ Παπαδιαμάντης εἶναι ὑποστηρικτὴς τῆς ἀπόλυτης μοναρχίας καὶ ὄχι τῆς συνταγματικῆς μοναρχίας, ὅταν ὁ μονάρχης εἶναι εὐσεβὴς Χριστιανός.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: