ΕΝΟΤΗΣ ΕΝ ΧΡΙΣΤῼ ἢ ΕΝ “ΠΟΙΚΙΛΟΜΟΡΦΙᾼ”;

ΕΙΣΑΓ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Ἀκολουθοῦν δύο ἑνότητες σχετικὲς μὲ τὴν «Ἑνότητα». Ἡ πρώτη παρουσιάζει τί «τρέχει» στὶς ἡμέρες μας: Ἡ δῆθεν ἑνότητα ἐν ὀνόματι τῆς νεοεποχήτικης «θεότητας» τῆς ποικιλομορφίας. Ἡ δεύτερη ἀφορῶσα στὴν ἐν Χριστῷ ἑνότητα ἀποτελεῖ μία ὀρθόδοξη προσέγγιση ἐξ ἀφορμῆς τῶν παγκοσμιοποιητικῶν προκλήσεων.

«Ἑνότητα στὴν ποικιλομορφία»

.       Τὸ λατινικὸ ‘In varietate concordia’ – ‘Ἑνότητα στὴν πολυμορφία’ (‘Unity in diversity’) στὰ ἀγγλικά, εἶναι τὸ ἐπίσημο μότο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης (ΕΕ). Πρόκειται γιὰ ἕνα ἀπὸ τὰ νεώτερα σύμβολα τῆς Εὐρώπης, παράλληλα μὲ τὴν εὐρωπαϊκὴ σημαία καὶ τὸν εὐρωπαϊκὸ ὕμνο.
.       Τὸ εὐρωπαϊκὸ σύνθημα γιὰ πρώτη φορὰ θεσπίστηκε τὸν Μάϊο 2000. Ἀπὸ τότε αὐτὸ τὸ σύνθημα χρησιμοποιήθηκε ἀπὸ ἀρκετοὺς Εὐρωπαίους ἀξιωματούχους κατὰ τὶς ὁμιλίες τους στὸ Στρασβοῦργο, συμπεριλαμβανομένου τοῦ πρώην Προέδρου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἐπιτροπῆς Ρομάνο Πρόντι, ὁ ὁποῖος στὶς 4 Ἰουλίου 2001 εἶχε πεῖ: «ἡ πραγματική μας δύναμη εἶναι ἡ ‘ἑνότητα στὴν πολυμορφία’».

 Παγκόσμιο Νόμισμα

.       Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι τὴν φράση αὐτὴ (‘Unity in diversity’) ἔχει τὸ νέο «παγκόσμιο νόμισμα» ποὺ πρωτοπαρουσίασε ὁ Ρῶσος πρόεδρος Dmitry Medvedev τὸ 2009 στὴν Σύνοδο τῆς G8 στὴν L’Aquila τῆς Ἰταλίας.  «Αὐτὸ εἶναι τὸ διεθνὲς νόμισμα. Αὐτὸ εἶναι τὸ σύμβολο τῆς ἑνότητάς μας καὶ τῆς ἐπιθυμίας μας νὰ ἐπιλύσουμε αὐτὰ τὰ θέματα ἀπὸ κοινοῦ», εἶχε πεῖ o Medvedev δείχνοντας τὸ νόμισμα ποὺ ἔγραφε “United Future World Currency”.

 Τί σημαίνει

.       Ὡς σύνθημα ἡ ‘ἑνότητα στὴν ποικιλομορφία’ (ἢ πολυμορφία) εἶναι ἕνα σύνθημα ποὺ εἶναι ἀρκετὰ διαδεδομένο καὶ ἔχει στόχο νὰ δώσει ἕνα σύνθημα «συνεργασίας μεταξὺ διαφορετικῶν ὁμάδων ἀνθρώπων σὲ μία ἑνιαία κοινωνία καὶ κοινωνικο-οἰκολογικὴ φιλοσοφία ποὺ περιγράφει τὴν αἴσθηση τῆς ἑνότητας παρὰ τὰ φυσικὰ ἢ ψυχολογικὰ ἐμπόδια».
.       Τελευταῖα τὸ σύνθημα ἔχει ἀρχίσει νὰ διεισδύει στὴν χριστιανικὴ φρασεολογία καὶ ἐμφανίζεται ὅλο καὶ περισσότερο σὲ διάφορες χριστιανικὲς ἰστοσελίδες. (a)

Νέα Ἐποχή.

.         Ἡ φράση εἶναι τὸ πιὸ συχνὸ καὶ ἀγαπημένο μότο τῶν ὁμάδων ποὺ ἐντάσσονται στὸ εὐρύτερο κίνημα τῆς Νέας Ἐποχῆς (New Age). Ἡ ἐκ τῶν θεμελιωτῶν τοῦ κινήματος τῆς Νέας ἐποχῆς, θεοσοφίστρια, Alice Bailey ἐξῆρε «μοναδικότητα – ὁλότητα» (“oneness”) ἢ «ἑνότητα στὴν πολυμορφία». Ἔγραψε: «Οἱ Φονταμενταλιστὲς Χριστιανοὶ ἔχουν μεγάλο φόβο γιὰ κάθε κίνηση πρὸς μία παγκόσμια κυβέρνηση, ὅπως τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη ἢ πρὸς τὴν “ἑνότητα”. Θεωροῦν ὅτι αὐτὸ τὸ ἔργο εἶναι τοῦ διαβόλου … ἕνας χρήσιμος τρόπος γιὰ τοὺς φονταμενταλιστὲς νὰ ξεπεράσουν τὸν φόβο τους εἶναι νὰ θυμόμαστε τὸ θέμα τῆς ἑνότητας στὴν ποικιλομορφία, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν βάση τόσο τοῦ ἔργου τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν καὶ τοῦ κινήματος τῆς Νέας Ἐποχῆς – τὸν σεβασμὸ τῆς διαφορετικότητας, ἐνῶ ἑστιάζουμε στὴν ὑποκείμενη ἑνότητα “

 Θεοσοφία

.      Ἡ Θεοσοφία, θεωρεῖται ἀπὸ τοὺς ὀπαδούς της «ἡ ρίζα ὅλων τῶν Θρησκειῶν ἡ ὁποία πιστοποιεῖ τὴν ἑνότητά τους”. (…)

ΠΗΓΗ: «ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ»

Καὶ ἡ Ὀρθόδοξη προσέγγιση:

(ἑπιμέλεια «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»)

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο Πρωτ. Ἰω. Φωτοπούλου
«Θεανθρώπινη Καθολικότητα ἢ Πανθρησκειακὴ Παγκοσμιότητα»,
(Ἀθῆναι 2003, σελ. 97-101)

Ταυτίζεται ἡ πρός πάντας ἀγάπη μέ τήν ἐν Χριστῷ ἑνότητα,
τήν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ κοινωνία;

.        «Μετέχοντας στήν λατρεία —ἰδιαίτερα στήν Θ. Κοινωνία— ὁ πιστός διαστέλλεται ἐν εὐχαριστίᾳ, ὑπερβαίνει τά ἀτομικά του ὅρια·μεταλαμβάνοντας τοῦ “Σώματος τοῦ Χριστοῦ” συσσωματοῦται ἐν Αὐτῷ καί γίνεται “παγκόσμιος”, ἑνώνεται μέ ὅλους ἐκείνους τούς ὁποίους ὁ Χριστός ἔχει περιλάβει στήν ἄνευ ὁρίων ἀγάπη Του. “Τείνει νά φέρει ἐντός του ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα (Ol. Clement)”» . Αὐτή ἡ, τρόπον τινά, διάχυση τῆς Ἐκκλησίας ἔξω ἀπό τά ὅριά της, ἡ δυνατότητα νά εἴμαστε ἑνωμένοι μέ ὅλους ἀκόμα καί μέ τούς ἐχθρούς τοῦ Χριστοῦ, ἀκυρώνει τό μυστήριο τῆς ἑνότητος τῶν πάντων ἐν τῷ Χριστῷ, τήν σπουδή τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, Μαρτύρων καί Διδασκάλων γιά τήν ἐνσωμάτωση τῶν πάντων ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, ἐν τῷ Χριστῷ.
.        Ἐπειδή ἐπί πολλά χρόνια καλλιεργεῖται μιά ἀγαπολογία καί διαρκῶς γίνεται λόγος γιά ἑνότητα τῶν πάντων καί γιά οἰκουμενικότητα, δημιουργεῖται σύγχυση μεταξύ ἀγάπης πρός πάντας καί ἀγάπης ὡς ἑνότητος τῶν πιστευόντων ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ. Ὡς σημαία αὐτῆς τῆς συγκεχυμένης διδασκαλίας χρησιμοποιεῖται ἡ φράση ἀπό τήν προσευχή τοῦ Χριστοῦ, «ἵνα ὦσιν ἕν» (Ἰω. ιζ´ 12, 21, 23). Πράγματι ὁ Κύριος κατά τήν ἀρχιερατική Του προσευχή παρακαλεῖ τόν Πατέρα Του γιά τούς ἀνθρώπους νά εἶναι ἕνα. Γιά ποιούς ὅμως; «οὐ περὶ τοῦ κόσμου ἐρωτῶ, ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι» (Ἰω. ιζ´ 10) «καὶ περὶ τῶν πιστευόντων διὰ τοῦ λόγου αὐτῶν εἰς ἐμέ» (Ἰω. ιζ´ 21). Μόνο οἱ πιστεύοντες εἰς Αὐτόν «διὰ τοῦ λόγου» τῶν Ἀποστόλων καί τῶν διαδόχων τους Ἁγίων Πατέρων, μόνον οἱ ὀρθοδόξως πιστεύοντες δύνανται νά εἶναι ἕνα, καθώς ἡ Ἁγία Τριάς εἶναι ὁ εἷς Θεός, καί ἐν ταυτῷ νά εἶναι ἑνωμένοι μέ τόν Θεό. Ἡ προσευχή ἀπό τόν Κύριο γίνεται γιά ὅλους, γιά νά πιστεύσουν σ᾽ Αὐτόν καί νά κοινωνήσουν μ᾽ Αὐτόν. Τό ἴδιο καί ἡ προσευχή τῆς Ἐκκλησίας γίνεται γιά τήν σωτηρία ὅλων. Τό ἴδιο καί ἡ προσευχή κάθε πιστοῦ γίνεται γιά ὅλους. Ἡ ἀγάπη πάλι ἁπλώνεται πρός ὅλους, ἀκόμα καί πρός τούς ἐχθρούς.
.         Ἀξίζει ἐδῶ νά παραθέσουμε ὅσα γράφει ὁ ὅσιος Ἰσαάκ ὁ Σῦρος περί τῆς ἐλεήμονος καρδίας: «Ἠρωτήθη πάλιν… Καὶ τί ἐστι καρδία ἐλεήμων; καὶ εἶπε: καῦσις καρδίας ὑπὲρ πάσης τῆς κτίσεως, ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων, καὶ τῶν ὀρνέων, καὶ τῶν ζώων, καὶ τῶν δαιμόνων καὶ ὑπὲρ παντὸς κτίσματος. Καὶ ἐκ τῆς μνήμης αὐτῶν, καὶ τῆς θεωρίας αὐτῶν ρέουσιν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ δάκρυα. Ἐκ τῆς πολλῆς καὶ σφοδρᾶς ἐλεημοσύνης τῆς συνεχούσης τὴν καρδίαν, καὶ ἐκ τῆς πολλῆς καρτερίας σμικρύνεται ἡ καρδία αὐτοῦ, καὶ οὐ δύναται βαστάξαι ἤ ἀκοῦσαι ἤ ἰδεῖν βλάβην τινά, ἤ λύπην μικράν ἐν τῇ κτίσει γινομένην·καὶ διὰ τοῦτο καὶ ὑπὲρ τῶν ἀλόγων, καὶ ὑπὲρ τῶν ἐχθρῶν τῆς ἀληθείας καὶ ὑπὲρ τῶν βλαπτόντων αὐτὸν ἐν πάσῃ ὥρᾳ εὐχὴν μετὰ δακρύων προσφέρει, τοῦ φυλαχθῆναι αὐτοὺς καὶ ἱλασθῆναι αὐτοῖς ὁμοίως καὶ ὑπὲρ τῆς φύσεως τῶν ἑρπετῶν ἐκ τῆς πολλῆς αὐτοῦ ἐλεημοσύνης τῆς κινουμένης ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἀμέτρως καθ᾽ ὁμοιότητα τοῦ Θεοῦ».
.       Νεοελλην. ἀπόδοση: «Ἐρωτήθηκε πάλι: Τί θά πεῖ καρδία ἐλεήμων; καί εἶπε: Θά πεῖ, καῦσις καρδίας γιά ὅλη τήν κτίση. Γιά τούς ἀνθρώπους, γιά τά πουλιά, γιά τά ζῶα, τούς δαίμονες καί γιά κάθε κτίσμα. Κι ἀπό τή θύμησή τους κι ἀπό τή θέα τους τρέχουν τά μάτια του (τοῦ ἐλεήμονος) δάκρυα. Κι ἀπό τήν πολλή καί σφοδρή ἐλεημοσύνη πού συνέχει τήν καρδιά του κι ἀπό τήν πολλή καρτερία, μικραίνει ἡ καρδία τουκαί δέν μπορεῖ νά ἀντέξει ἤ νά ἀκούσει ἤ νά ἰδεῖ νά συμβαίνει κάποια βλάβη ἤ μικρή λύπη στήν κτίση. Καί γι᾽ αὐτό καί γιά τά ἄλογα ζῶα καί γιά τούς ἐχθρούς τῆς ἀληθείας καί γι᾽ αὐτούς πού τόν βλάπτουν, κάθε στιγμή προσφέρει στόν Θεό προσευχή γιά νά φυλαχθοῦν καί γιά νά ἐλεηθοῦν. Κι ἀπό τήν πολλή ἐλεημοσύνη πού κινεῖται ἄμετρα στήν καρδιά του, καθ᾽ ὁμοιότητα τοῦ Θεοῦ, κάμει τό ἴδιο, ἀκόμα καί γιά τή φύση τῶν ἑρπετῶν».
.       Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ δέν ἔχει ὅρια. Ὁ ἅγιος Ἰσαάκ γράφει ὅτι «οἱ ἐν τῇ γεέννῃ κολαζόμενοι, τῇ μάστιγι τῆς ἀγάπης μαστίζονται» καί ὅτι «ἄτοπόν ἐστι λογίζεσθαί τινα, ὅτι οἱ ἁμαρτωλοί ἐν τῇ γεέννῃ στεροῦνται τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ». Καί στήν κόλαση λοιπόν ἁπλώνεται ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἀλλά οἱ κολαζόμενοι ὑποφέρουν ἐπειδή «εἰς τήν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ ἔπταισαν», δηλ. ἐπειδή καθ᾽ ὅλη τήν ζωή τους μέ τήν ἀποστασία τους δέν ἀνταποκρίθηκαν σ᾽ αὐτήν τήν ἄμετρη ἀγάπη, δέν κοινώνησαν μέ τόν Θεό.
.      Μ᾽ ὅλα αὐτά, νομίζουμε, ἔγινε σαφές ὅτι ἡ πρός τούς ἐχθρούς τῆς πίστεως, τούς ἀλλοθρήσκους ἤ τούς ἀθέους ἀγάπη δέν συνεπάγεται καί τήν ὀργανική ἑνότητα μαζί τους. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θά ἔπρεπε νά ἑνωθεῖ ἡ κόλαση μέ τόν Παράδεισο! Καί οἱ ἅγιοι πού λυποῦνται τούς δαίμονες θά ἔπρεπε —ἄπαγε τῆς βλασφημίας!— νά εἶναι ἑνωμένοι μαζί τους.

, , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: