«ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ ΟΤΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΚΟΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ» (Συνέντευξη-καταπέλτης Β. Μαρκεζίνη ἐφ᾽ ὅλης τῆς ὕλης) [Α´]

ΕΙΣ. ΣΧΟΛΙΟ «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Μιὰ συνέντευξη ποὺ συγκεκριμενοποιεῖ καὶ τεκμηριώνει ὅσα οἱ φρόνιμοι διαισθάνονται, χωρὶς νὰ μποροῦν νὰ τὰ ἀποδείξουν: Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΒΑΙΝΕΙ ΔΙΑΡΚΩΣ ΕΠΙΔΕΙΝΟΥΜΕΝΗ στὸ ἔσχατο ἄκρο! Ἀξίζουν συγχαρητήρια στὸ «Ἀντίβαρο» ποὺ τὴν ἐξασφάλισε.

Συνέντευξη μ τν καδημαϊκ Καθηγητ κ. Βασίλειο Μαρκεζίνη
σχετικ
μ τν οκονομική, πολιτική, κα ξωτερικ κρίση
πο
ντιμετωπίζει Χώρα μας.
[Α´]

Ἄν, ἀντὶ συνενεντεύξεως, σᾶς εἴχαμε ζητήσει ἄρθρο, τί τίτλο θὰ διαλέγατε γιὰ νὰ ἐκφράσετε τὴν κεντρικὴ ἰδέα ποὺ περιέχουν τὰ ὅσα θὰ μᾶς πεῖτε;

.          Ἀσφαλῶς τὴν φράση ἀπὸ τὴν Κόλαση τοῦ Δάντη  «Ἐγὼ εἰμὶ ἡ ἄγουσα εἰς τὴν ἀλγοῦσαν πόλιν», ποὺ καταλήγει μὲ τὴν πασίγνωστη καὶ ἀνατριχιαστικὴ φράση: «Ἄφετε πᾶσαν ἐλπίδα ὅλοι ἐσεῖς οἱ εἰσερχόμενοι» [στὴν Κόλαση].

 Δηλαδή, σκοπίμως χρωματίζετε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ μὲ μελανὰ χρώματα τὸ περιεχόμενο τῆς συνεντεύξεως καί, φαντάζομαι, τὸ μέλλον τῆς Χώρας μας ὅπως τὸ βλέπετε. Δύο ἐρωτήματα λοιπόν: Πρῶτον, ἐδῶ, τὸ «ἐγὼ» στὴ φράση τοῦ Δάντη ποῦ ἀναφέρεται; Δεύτερον, γιατί τέτοια μελαγχολία;

 .          Τὸ «ἐγὼ» ἀναφέρεται πρωτίστως στὴν κυβέρνηση ἀλλὰ καὶ στὴν ὑποτακτικὴ μερίδα τῶν ΜΜΕ ποὺ μὲ ἀπίστευτη συνέπεια ἀλλὰ καὶ – κατὰ τὴν ἄποψη μερικῶν – ἀσύλληπτη ἰδιοτέλεια μετέτρεψαν τὸ μισο-κατεστραμμένο κράτος, ποὺ κληρονόμησαν, σὲ πλῆρες ἐρείπιο, γεμάτο ἀπὸ ψυχολογικὰ ἡμιθανεῖς πολίτες χάρη στὴν ἀπὸ κοινοῦ παραπληροφόρηση ποὺ μαζὶ – κυβέρνηση καὶ ΜΜΕ – ἐγκληματικὰ ἐνορχήστρωσαν, γιὰ νὰ καλύψουν τὴν κυβερνητικὴ ἀσυνεννοησία, τὴν ἔλλειψη σχεδίου, καὶ τὴν μικροπολιτικὴ νοοτροπία, μὲ τὴν ὁποίαν μᾶς κυβέρνησαν τὰ τελευταῖα δύο χρόνια.

   Ἡ «καταστροφή», στὴν ὁποία ἀναφέρεσθε, ἔχει κυρίως νὰ κάνει μὲ τὴν οἰκονομία ἢ καὶ μὲ ἄλλες πτυχὲς τοῦ δημοσίου βίου;

 .          Στὸ πρόσφατο βιβλίο μου «Ἡ Ἑλλὰς τῶν Κρίσεων» ἐτόνισα, ὅτι ἡ Χώρα μας, ἐν ἀντιθέσει μὲ τὶς ἄλλες ποὺ δοκιμάζονται –π.χ. τὴν Ἰρλανδία καὶ τὴν Πορτογαλία – πάσχει ἀπὸ πολλὲς κρίσεις – ἠθική, οἰκονομική, ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, μεταναστευτική, καὶ μεγεθυνόμενη κρίση μειονοτήτων – ποὺ ὅλες εἶναι ἐν πολλοῖς ἀπόρροια τῆς πολιτικῆς ποὺ ἀκολούθησαν οἱ κυβερνήσεις Σημίτη, Καραμανλῆ καὶ τώρα Παπανδρέου. Μποροῦμε, βεβαίως, νὰ πᾶμε καὶ πιὸ πίσω στὴν ἀπόδοση εὐθυνῶν, ἀλλὰ ὅσο ἀπομακρυνόμεθα ἀπὸ τὸ «σήμερα» τόσο ἡ αἰτιώδης συνάφεια μὲ τὸ «προχθὲς» ἀποδυναμώνεται μία καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα «ἂν ἔσφαλαν οἱ πρωθυπουργοὶ τοῦ “προχθές”, γιατί οἱ πρωθυπουργοὶ τοῦ “χθὲς”  ἢ τοῦ “σήμερα” δὲν ἀπέφυγαν τὰ ἴδια λάθη ἢ δὲν διόρθωσαν ἐγκαίρως τὰ περασμένα»;

Φαντάζομαι ὅτι κατατάξατε τὶς κρίσεις κατὰ προτεραιότητα, ἀλλὰ ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ μᾶς μιλήσετε πρῶτα γιὰ τὴν οἰκονομία. Μετὰ γιὰ τὰ ἐξωτερικὰ καὶ νὰ τελειώσουμε μὲ τὴν «ἠθικὴ» κρίση. Ἴσως, σὲ κάποια ἄλλη συνέντευξη, νὰ μᾶς μιλήσετε γιὰ τὰ μειονοτικὰ ἀλλὰ καὶ τὸ μεταναστευτικό, πού, γνωρίζω ἀπὸ τὸ βιβλίο σας, θεωρεῖτε ὅτι μπορεῖ νὰ μεταβληθεῖ στὸ ὑπ’ ἀριθμὸν ἕνα πρόβλημα τῆς Εὐρώπης τοῦ μέλλοντος.

 .          Εὐχαρίστως.  οκονομικ κρίση εναι προφανής. Εναι ατ πο πλήττει λο κα πι βαρει λλ κα δικα τν κόσμο, δίως μικρούς, μεσαίους, κα συνταξιούχους. Ο κυβερνντες κα πειθήνιος τύπος φέρουν μεγάλη εθύνη, πο συνεχίζουν ν παραπλανον τὸν λα κα ν μν το λένε τι κατάσταση θ γίνει κόμη χειρότερη. Θυμηθεῖτε π.χ. πῶς μᾶς ἔλεγαν πέρυσι πὼς «τέλος τὰ μέτρα», ἢ «φτάσαμε πάτο», ἢ «θὰ βγοῦμε στὶς ἀγορὲς τὸ 2011». Αὐτὰ εἶναι ψεύδη,  τόσο ψεύδη ὅσο ψευδὴς ἦταν καὶ ἡ διαβεβαίωση τοῦ κ. Καραμανλῆ τὸ 2008, ὅτι ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία ἦταν «θωρακισμένη» ἔναντι τῆς ἔξωθεν προερχομένης χρηματοπιστωτικῆς κρίσεως.

 Ἄν μοῦ ἐπιτρέψετε, νὰ σᾶς διακόψω; Μήπως «ψεύδη» εἶναι βαρειὰ λέξη καί, ἀντ’ αὐτῆς, θὰ ἔπρεπε νὰ μιλᾶμε γιὰ λάθη;

.          Προσωπικά, δὲν πείθομαι μὲ τὴν σκέψη σας, μιᾶς καὶ νομίζω ὅτι ἦταν καὶ τὰ δύο. Τὸ λέγω αὐτό, μιὰ καὶ ἔχομε ἐνδείξεις ὅτι οἱ κ.κ. Ἀλογοσκούφης καὶ Δούκας προειδοποιοῦσαν τὸν τότε Πρωθυπουργό, ἀλλὰ αὐτὸς δίσταζε νὰ λάβει μέτρα, μήπως τὸν βλάψουν ἐκλογικά.  Ἀλλὰ ἂς δεχθῶ πρὸς στιγμὴν τὴν ἄποψή σας, χάριν τοῦ διαλόγου.
.          Ἂν αὐτὲς οἱ δηλώσεις δὲν ἦταν συνειδητὰ ψεύδη, τότε, δεδομένης τῆς σημασίας τοῦ θέματος καὶ τῶν συνεπειῶν τέτοιων ἀνακριβῶν δηλώσεων, καταλήγομε στὸ συμπέρασμα, ὅτι οἱ ἡγέτες μας δὲν λέγανε σκόπιμα ψέμματα, ἀλλὰ ταν πλς νίκανοι , ν θέλετε, πολ νίκανοι, μία καὶ μερικοὶ ἀπὸ μᾶς ἀπὸ τότε τοὺς προειδοποιούσαμε, ὅτι δὲν ἔχουν ἔτσι τὰ πράγματα. Γιὰ τὴν περίπτωση τοῦ κ. Παπανδρέου, βλέπετε π.χ., τὴν συνέντευξη ποὺ ἔδωσα στὴν Ναυτεμπορικὴ τὸν περασμένο Ὀκτώβριο. Σὲ ἐποχὴ ποὺ ἡ κυβέρνηση μᾶς ἔλεγε, ὅτι: (α) «δὲν θὰ ὑπάρξουν νέα μέτρα» καὶ (β)  «θὰ βγοῦμε στὶς ἀγορὲς τὸ 2011». Προσωπικά, ὅμως, εμαι τοιμος ν δεχθ τν κδοχ τς «νικανότητος», μιὰ καὶ αὐτὴ δὲν καθιστᾶ καλύτερη ἀλλὰ χειρότερη τὴν θέση τῶν κυβερνώντων. ς διαλέξουν λοιπν οἱ ναγνστες μεταξὺ τοῦ «ψετες» κα «νίκανοι»! Καίτοι τὸ να δν ποκλείει τὸ λλο…

Καλά, ἂς ἀφήσομε κατὰ μέρος ὅ,τι ἔγινε στὸ παρελθόν. Τώρα, χάρις στοὺς χειρισμοὺς τοὺς Πρωθυπουργοῦ δὲν «πήραμε ἀνάσα» ἤ, ὅπως εἶπε πιὸ πρόσφατα ὁ νέος ἀντιπρόεδρος, «βάλαμε ἐπιτέλους πάτο στὴν οἰκονομικὴ κρίση»;

 .          Μανία ποὺ ἔχουν οἱ κυβερνῶντες μ’ αὐτὴ τὴν ἔκφραση! Δὲν καταλαβαίνουν ἀκόμη, ὅτι ὁ κόσμος – ἀκόμη καὶ ὅσοι ὀπαδοὶ τοὺς ἔχουν μείνει – δὲν τοὺς πιστεύει πιὰ καὶ ὅτι ὁ μόνος λόγος ποὺ παραμένουν γιὰ λίγο ἀκόμη στὴν ἐξουσία, εἶναι γιατί οἱ ἴδιοι οἱ βουλευτὲς τοῦ κυβερνῶντος κόμματος δὲν τολμοῦν νὰ ψηφίσουν … κατὰ συνείδηση; Νὰ  ἀπαντήσω ὅμως στὸ ἐρώτημά σας.
.          Δὲν πήραμε ἀνάσα, ἀντιθέτως θὰ χάσομε ἀκόμη πιὸ πολὺ τὴν ἀναπνοή μας, καθὼς στὶς ἑπόμενες ἑβδομάδες καθὼς οἱ διακοπὲς τελείωσαν καὶ οἱ ἀγορὲς θὰ ἐπιστρέψουν στὸ γνωστό τους παιχνίδι.
.          Πάρτε το πόφαση: οκονομικ κρίση εναι χειρότερη παρ ποτ καὶ τοῦτο ὄχι μόνον γιατί καὶ ὅλη ἡ Εὐρώπη βρίσκεται σὲ κρίση, στερούμενη, ἐπίσης, χαρισματικῆς ἡγεσίας, ποὺ τὴν ὁδηγεῖ στὸ χεῖλος τῆς ἀβύσσου, μέχρις ὅτου ἀποφασίσει – ἂν μπορέσει ποτὲ νὰ ἀποφασίσει – τὴν βαθύτερη ἐνοποίησή της. Τὰ τονίζω ὅλ’  αὐτά, γιατί γιὰ μένα εἶναι ζήτημα χρόνου, προτοῦ οἱ ἀγορὲς ἐντείνουν τὰ κτυπήματά των στὴν Ἰταλία καὶ στὴν Γαλλία. Ἂν βγῶ δικαιωμένος, νομίζετε, ὅτι οἱ Εὐρωπαῖοι θὰ ἔχουν τὸ καιρὸ ἢ καὶ τὴν διάθεση νὰ ἀσχολοῦνται μ’ ἐμᾶς;
.          Κοιτάξτε, λοιπόν, τοὺς ἀριθμοὺς καὶ κρίνατε ὄχι μόνο τὸ ἀποτέλεσμα, ἀλλὰ καὶ τὸ κατὰ πόσο τὸ περιβόητο Μνημόνιο Ι βελτίωσε ἢ χειροτέρεψε τὴν κατάστασή μας. Μετὰ ρωτῆστε, ἂν τὸ Μνημόνιο ΙΙ, ποὺ ἐπαναλαμβάνει τὴν ἴδια, ἀποτυχημένη, συνταγὴ θὰ ἔχει καλύτερη τύχη; Γιὰ τ’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ: Πόσα Μνημόνια πρέπει ν μς φορτώσουν στν πλάτη, προτο καταλάβουμε, τι φιλοσοφία τους δν συνταιριάζει μ τν νάγκη ν χομε νάπτυξη; Τὸ μόνο ποὺ μπορεῖτε, ἴσως, νὰ πεῖτε ὑπὲρ αὐτῶν εἶναι, ὅτι καθιστοῦν σαφῆ – μαζὶ μὲ τὴν ἀνάπτυξη – τὴν ἄμεση ἀνάγκη ὀρθολογικὰ στοχευμένης περιστολῆς τῶν δημοσίων δαπανῶν.

.          Ἀνεργία. Ἀπὸ περίπου 9% πρὸ δύο ἐτῶν σχεδὸν 17% τώρα, σίγουρα μὲ περαιτέρω ἀνοδικὲς τάσεις, καὶ μὲ «νεαρὴ ἀνεργία» – 17-40 ἐτῶν – στὰ 40%. Προσοχὴ ἐδῶ: ἡ νεανικὴ ἀνεργία ἦταν μία ἀπὸ τὶς δύο κοινὲς αἰτίες ὅλων τῶν ἐξεγέρσεων στὴν Βόρειο Ἀφρικὴ καὶ Μέση Ἀνατολὴ (ἡ ἄλλη ἦταν τὰ ἀπολυταρχικὰ καθεστῶτα, ποὺ δὲν ἰσχύει σ’ ἐμᾶς
.         Ἔσοδα. Ὅπως προέβλεψε ὁ κ. Σαμαρὰς (καὶ λίγοι ἄλλοι) τὸ Μνημόνιο μεγάλωσε τὴν ὕφεση καὶ αὐτή, μὲ τὴ σειρά της, μείωσε τὰ ἔσοδα.  Σ’ αὐτὸ προσθέτομε, ὅτι δύο χρόνια «χρηστῆς» κυβερνήσεως ἀκόμη δὲν κατάφεραν(;), ἔπεισαν(;), προσπάθησαν νὰ πείσουν(;) τοὺς ἐφοριακοὺς νὰ εἶναι πιὸ ἀποτελεσματικοὶ στὴ δουλειά τους. (Θὰ ἐπανέλθω ἐπ’ αὐτοῦ παρακάτω, γιατί ἀποτελεῖ πραγματικὰ σκάνδαλο.) Μήπως θὰ ἔπρεπε νὰ ἀρχίσομε μὲ τὴν μετακίνηση τῶν μὴ ἀποδοτικῶν ὑπαλλήλων ἢ καὶ τὴν ἀντικατάστασή των μὲ πιὸ ἀποδοτικούς; (Ἀφήνω γιὰ ἄλλη συζήτηση τὰ συνταγματικὰ κωλύματα καὶ πῶς αὐτὰ μποροῦν, ἀκόμη καὶ μὲ τὸ παρὸν Σύνταγμα, νὰ παρακαμφθοῦν σὲ κατάλληλες περιπτώσεις, μιὰ καὶ δὲν μπορῶ νὰ πιστέψω, ὅτι τέτοια ἀπραξία, ἂν ἀληθεύει, προστατεύεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα.)
.         Ἔξοδα. Παρὰ τὰ ἄδικα/δρακόντεια μέτρα καὶ τὴν περίφημη ἀρχή, ὅτι οἱ προσλήψεις θὰ εἶναι 1 γιὰ κάθε 5 ἀποχωρήσεις, παρὰ τὶς ὑποσχέσεις ἐξυγίανσης στὸν χῶρο τῆς Ὑγείας, τὰ ἔξοδα γιὰ τὸ πρῶτο ἑξάμηνο αὐτοῦ τοῦ ἔτους ἔφτασαν σχεδὸν 40 δισ. εὐρώ, (ἔναντι ἐσόδων 22.5 δισ. εὐρώ). Ἂν ἀφαιρέσει κανεὶς τοὺς τόκους, ἀξίας, 9,3 δισ. εὐρώ, τ πρωτογενς ταμειακ λλειμα ταν τς τάξεως τν 9.3 δισ. ερώ.  Στὴν πραγματικότητα τὰ ἔξοδα πρέπει νὰ αὐξηθοῦν ἄλλα 6. 6 δισ. εὐρώ, ἂν λάβομε ὑπ᾽ ὄψιν ὅ,τι τὸ δημόσιο χρωστᾶ στοὺς προμηθευτές του. Καὶ ἂν ἀκόμη, ὡς διὰ μαγείας, ἑξαφανίζετο τὸ τεράστιο καὶ αὐξανόμενο δημόσιο χρέος μας, πάλι θὰ εὐρισκόμεθα πρὸ σοβαρὰ ἐλλειματικοῦ προϋπολογισμοῦ. Οὔτε κατὰ διάνοια λοιπὸν πλησιάζομε τὸ σημεῖο νὰ ἔχομε πρωτογενὲς πλεόνασμα.
.          Καὶ γιὰ νὰ συνδέσομε αὐτοὺς τοὺς ἀριθμοὺς μὲ μία προηγούμενη παρατήρηση. Οἱ ἀριθμοὶ ποὺ ἔδωσα προέρχονται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο Οἰκονομικῶν καὶ δίνουν μία εἰκόνα τοῦ μεγέθους τῆς κυβερνητικῆς ἀνικανότητας.  Πόσοι, ὅμως, ἀπὸ τοὺς μόνιμους δημοσιογράφους τῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων καὶ λοιπῶν ΜΜΕ τοὺς σχολίασαν; Πόσοι διερεύνησαν ν αξηση ξόδων φείλεται στ γεγονς τι συνεχίζονται – π λλες μορφς – ο προσλήψεις; Πόσοι διερωτήθηκαν ν ατς ο προσλήψεις χουν καθαρ κομματικος σκοπούς; Ἰδού, λοιπόν, ἄλλο ἕνα μικρὸ ἀλλὰ συγκεκριμένο παράδειγμα τῆς συμπράξεως μερίδος τοῦ Τύπου στὴν διαπραττομένη κακοδιαχείριση ποὺ πραγματοποιεῖται εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ!
.         Δημόσιο χρέος. Ἐδῶ ἔχομε αὔξηση, ἂν καὶ αὐτὸ ποὺ χρειαζόμεθα ἐσπευσμένα εἶναι μείωση, ὥστε νὰ μὴ φεύγει ἐτησίως ἕνα τόσο μεγάλο μέρος τῶν ἰσχνῶν ἐσόδων μας σὲ πληρωμὲς τόκων.  Ὅσο γιὰ τὸ δημόσιο χρέος, οἱ ἀριθμοὶ μιλᾶνε μόνοι τους: 126% τοῦ ΑΕΠ τὸ 2009, 158% τὸ 2010, καὶ μετὰ τὴν «ἀνάσα» – νέο δανεισμὸ τοῦ Ἰουλίου – ἂν πραγματοποιηθεῖ – ξένοι ἀναλυτὲς τὸ τοποθετοῦν μεταξὺ 168% καὶ 177% τοῦ ΑΕΠ. Τέτοιο χρέος ΔΕΝ ξεπληρώνεται μ τίποτα. Οὔτε ἀναδιαρθρώσεις – ποὺ ὁ Πρωθυπουργὸς πρὸ ἑπτὰ περίπου μηνῶν μᾶς ἔλεγε «ποτὲ δὲν θὰ γίνουν», ἀλλὰ γίνονται καθημεριν μως μ λλα νόματα. Φθάνουν πιά! Οὔτε δηλώσεις ξένων ἐπισήμων μετρᾶνε, οὔτε οἱ διαβεβαιώσεις τῶν δικῶν μας τραπεζιτῶν ἀξίζουν μία δεκάρα. Καὶ τοῦτο γιατί οτε κυβέρνηση ποτ πεδέχθη δημόσια (στω κα ν μέσα της τ νοιώθει), οτε ποτ κανες τ γραψε στν Τύπο τ επε στν λληνικ Λα σταράτα, τι ατ πο μετράει εναι γνώμη τς γορς κα χι ο γνμες το συμπαθος κ. Τρισ το κ. λι Ρέν.
.          Ἔτσι, μόλις σήμερα – 28 Αὐγούστου 2011 – βρίσκομε στὸ «Βῆμα» δύο ἄρθρα ποὺ μισο-ἀναφέρονται στὴν δύναμη τῶν ἀγορῶν. Ἡ ἀνάλυση ὅμως, ἀπὸ τὴν πλευρὰ ποὺ ἐγὼ ἐξέταζω τὸ πρόβλημα, εἶναι ἐλλειπής. Καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ κείμενα, βάζοντας ὡς ἐπικεφαλίδα τὴν «γελαστὴ» φωτογραφία τῶν κ.κ. Παπανδρέου, Ρομπάι καὶ Μπαρόζο, ὑποσυνείδητα συνεχίζει νὰ δίνει τὴν ἐσφαλμένη ἐντύπωση ὅτι οἱ Εὐρωπαῖοι πολιτικοί, ποὺ ἔχομε αὐτὴ τὴν στιγμή, εἶναι σὲ θέση νὰ νικήσουν τὶς ἀγορές.
.          Γιατί αὐτὴ ἡ ἐμμονὴ σὲ κάτι ποὺ καθημερινὰ ἀποδεικνύεται λανθασμένο; Γιατί αὐτὴ ἡ ὑποτίμηση τῆς δύναμης τῶν ἀγορῶν; Γιατί τὰ πικρόχολα σχόλια, δεδομένου ὅτι κάνομε πολιτικὸ-οἰκονομικὴ ἀνάλυση τὸ πῶς δουλεύουν οἱ οἰκονομίες στὴν ἐποχή μας καὶ δὲν μιλᾶμε γιὰ πρόσωπα, ποὺ πιθανῶς ἡ ἄπληστη λαιμαργία τὰ καθιστᾶ προσωπικὰ ἀντιπαθῆ; Γιατί ὁ πολὺς ὁ κόσμος δὲν ἔχει καταλάβει – ἢ ἀρνεῖται ψυχολογικὰ νὰ δεχθεῖ – ὅτι αὐτοὶ ποὺ μετρᾶνε στὴν οἰκονομία εἶναι τὰ καλοπληρωμένα σαΐνια τῆς ἀγορᾶς καὶ ὄχι οἱ ἀκαδημαϊκὰ ἐκπαιδευμένοι ὑπάλληλοι καὶ σύμβουλοι τῶν κυβερνήσεων ἤ, ἀκόμη λιγώτερο, τὰ ἐφήμερα πολιτικὰ ἀφεντικά τους, ποὺ ἀναλαμβάνουν «ὑπερ-τεχνικὰ» ὑπουργεῖα χωρὶς νὰ ἔχουν τὶς ἀπαιτούμενες ἐξειδικευμένες γνώσεις!
.       Βγαίνομε στὶς ἀγορές. Μὰ καὶ τώρα τὰ σπρὲντς ξεπερνᾶνε τὶς 1.500 μονάδες, καὶ οἱ ξένοι φίλοι ἀναγνωρίζουν, ὅτι κάτι τέτοιο – ἀναζήτηση δανείων ἀπὸ τὶς ἀγορές– ἀνήκει πλέον στὴν σφαίρα τῶν ὀνείρων πρὸ τοῦ 2012 τὸ ἐνωρίτερο, ἂς μὴν τὸ συζητᾶμε κάν.
.          Τί ἄλλο νὰ πῶ στὸ ἐρώτημά σας; Νὰ μιλήσω γιὰ ἀναδιάρθρωση τοῦ χρέους; Γιὰ περαιτέρω σοβαρὸ κούρεμα ποὺ εἶναι ἀναπόφευκτο, (παρ’ ὅλο ποὺ πρὸ ὀλίγων μόλις μηνῶν ὁ Πρωθυπουργός, μᾶς ἔλεγε ὅτι δὲν τίθεται κἂν θέμα «ἀναδιαρθρώσεως τοῦ χρέους» (ὡς ἂν ἡ ἐπιμίκυνση νὰ μὴν εἶναι μορφὴ ἀναδιαρθρώσεως); Γιὰ τὸ «εὐρωομόλογο», ποὺ ὅλοι ἐμφανίζονται νὰ τὸ θέλουν, ἀλλὰ ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ ἔλθει χωρὶς Εὐρωπαϊκὴ ἐνοποίηση, τὴν ὁποία οἱ μεγάλοι δὲν θέλουν; Γι παύση πληρωμν, πο γι πολλος σοβαρος οκονομολόγους εναι θέμα μόνον χρόνου;
.          Ἂς ἀφήσω καλλίτερα τοὺς ἀναγνῶστες σας νὰ βγάλουν μόνοι τὰ συμπεράσματά τους, νὰ καταλάβουν τὰ χάλια τῆς ἀγορᾶς, νὰ ἐκτιμήσουν τὴν σημασία τῶν πρόσφατων πτωτικῶν τάσεων τοῦ χρηματιστηρίου μας, ἰδίως γιὰ τὶς τράπεζές μας, καὶ νὰ ἀποφασίσουν τελικὰ μόνοι τους, ἂν τὸ «μούδιασμα» ποὺ τοὺς προκαλεῖ ἡ συστηματικὴ κυβερνητικὴ προπαγάνδα, θὰ εἶναι ἀνεκτὸ ἀκόμη γιὰ πολὺ ἢ στὸ τέλος θὰ μᾶς βγάλει ὅλους στοὺς δρόμους ἡ μονόχνωτη τρόϊκα μὲ τὴν ἀποτυχημένη συνταγή της, ποὺ ἔβαλε ἐξ ἀρχῆς τὴν «ἀνάπτυξη» σὲ δεύτερη μοίρα, μετὰ τὶς «οἰκονομίες» καὶ «περικοπές».
.          Στοὺς ἀναγνῶστες σας ἀφήνω ἐπίσης νὰ ἀποφασίσουν, ἂν οἱ Ἕλληνες πλούσιοι ποὺ ἀπὸ καιρὸ βγάζουν τὰ πλούτη τους στὸ ἐξωτερικό, ἀλλὰ καὶ οἱ ἁπλὰ εὔποροι ποὺ προσπαθοῦν νὰ διασώσουν τὶς οἰκονομίες τους «ἔξω», θὰ ξαναφέρουν «μέσα» τὰ λεφτὰ τους μόνο καὶ μόνο γιατί τοὺς τὸ ζήτησε ὁ, ἀναμφισβήτητα εὐφυής, ἀλλὰ ξεγελασθεὶς Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ καθίσει στὴν ἠλεκτρικὴ καρέκλα τῆς Καραγιώργη Σερβίας, χωρὶς νὰ ἔχει ἐξασφαλίσει πρῶτα ἀπ’ τὸν Πρωθυπουργὸ τὴν συγκατάθεσή του νὰ ἀνακρούσει πρύμνα σ’ ὅλο τὸ φάσμα τῆς οἰκονομικῆς τοῦ πολιτικῆς;  ντας εφραδέστατος, προφανς ξέλαβε τ ργο πο νελάμβανε ς παιτον πολιτικ διαπραγμάτευση. Στν οσία, μως, βρέθηκε δεμένος π τς τυχες τεχνοκρατικς συμφωνίες, ποὺ ὁ προκάτοχός του εἶχε ἀποδεχθεῖ καὶ «ἁμαρτίες προκατόχων παιδεύουσι διαδόχους.»
.          Στὰ ἀνωτέρω προσθέσατε τὴν ἀνάγκη νὰ ἀναμοφωθεῖ δομικὰ ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία. Φράση ποὺ περιλαμβάνει δραστική, πλὴν ὅμως καὶ μελετημένη, περικοπὴ τῶν ἐργαζομένων στὸν δημόσιο τομέα– ποὺ ὄχι μόνον δὲν γίνεται ἀλλὰ καταστρατηγεῖται μὲ – ὅπως ἤδη ὑπαινίχθηκα – κομματικὲς (προφανῶς) προσλήψεις, ἀναμόφωση τῆς φορολογικῆς ὑπηρεσίας – περὶ τῆς ὁποίας κατωτέρω – καὶ συγχωνεύσεις ποὺ ἔχουν ἤδη ἀναληφθεῖ ὡς ὑποχρεώσεις, ἀλλὰ δὲν ἐκτελοῦνται. Ἀλλ’ ἀντιμετωπίζονται μὲ τὸ «κολπάκι» τῶν «μετατάξεων», τὸ ὁποῖο οὐδόλως λύνει τὸ πρόβλημα ποὺ ἔθεσα.

 Καὶ γιὰ τὰ Ἐξωτερικὰ ἔχετε τὴν ἴδια ἀπαισιοδοξία;

 .        Ἀναμφισβήτητα «ναί». Καὶ μάλιστα γιὰ δύο λόγους ποὺ συναντοῦμε καὶ στὴν οἰκονομικὴ διαχείριση. Ἐξηγοῦμαι.
.        Πρῶτον, παρατηροῦμε ἀποδοχὴ τῶν πρωθυπουργικῶν ἐπιθυμίων, χωρὶς κἂν μία στοιχειώδη ἐπαγγελματικὴ συζήτηση μὲ εἰδικοὺς ἐκφράζοντες ἐλευθέρως τὶς ἀπόψεις των. Τονίζω, «πρωθυπουργικῶν», μιὰ καὶ ἂν κρίνομε ἀπὸ τὴν προσωπικότητα καὶ τὸ γνωστὸ ἔργο τοῦ μέχρι πρόσφατα Ὑπουργοῦ – ὁ νέος, τουλάχιστον, ἔχει καὶ προσόντα καὶ διεθνῆ ἐμπειρία – γνωρίζομε ὅτι τύποις μόνο εἶχε τὸν τίτλο καὶ ὅτι στὴν πράξη ἦταν «ἐπιτηρητὴς» τοῦ Ὑπουργείου. Ἔτσι, ὅλες οἱ πληροφορίες, ποὺ φτάνουν στ᾽ αὐτιά μου, ἐπιβεβαιώνουν ὅτι οἱ πρέσβεις – ἀπὸ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως καὶ κάτω – οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουν νὰ βρεθοῦν ἐκτὸς κυκλώματος, ἀμέσως ὑποτάσσονται στὸν ἄκρατο κομματισμό, ποὺ ἐδῶ καὶ χρόνια ἔχει χωρίσει τὸ ὑπουργεῖο σὲ «ἡμετέρους» καὶ «ἀγνοουμένους» (ἢ καὶ διωκομένους).
.        Δεύτερον, ὑπάρχουν περιπτώσεις, ὅπου φαίνεται, ὅτι ἀποφεύγεται ἡ γνώμη τῆς νομικῆς ὑπηρεσίας, ἰδίως ἂν ἀναμένεται ὅτι δὲν θὰ δώσει στοὺς πολιτικοποιημένους ὑπαλλήλους τὴν νομικὴ συμβουλὴ ποὺ θέλουν νὰ ἀκούσουν τὰ πολιτικὰ ἀφεντικά τους. Ἂν ἡ νομικὴ ὑπηρεσία παραμερισθεῖ de factο, συμβουλὴ μπορεῖ νὰ κληθεῖ νὰ δώση ἄλλη («συγγενὴς») Διεύθυνση. Ἀλλὰ ἂν καὶ αὐτὴ δὲν δώσει τὴν ἐπιθυμητὴ ἀπάντηση, τὸ κείμενό της θὰ «χαθεῖ» μέσα στὸ Ὑπουργεῖο, ἔστω καὶ ὅταν ἀκόμη ἡ ἐν λόγῳ ἀπάντηση λεπτομερῶς ἐξηγεῖ τοὺς κινδύνους ποὺ κρύβει μία πρωτοβουλία γιὰ τὸ ἐθνικὸ συμφέρον. Καὶ αὐτὸ τὸ τελευταῖο δὲν εἶναι θεωρητικὸ παράδειγμα, μιᾶς καὶ ζήσαμε κάτι τέτοιο πρὸ ἑνὸς περίπου χρόνου.
.        Καὶ χάριν σχετικῆς πληρότητος ἀναφέρω, τέλος, καὶ τὴν ξαιρετικ συναινετικότητα το πουργείου – πο μερικο θ λέγανε φτάνει ν μοιάζει μ ποτακτικότητα – στς πιθυμίες ξένων δυνάμεων. Αὐτὴ βεβαίως συνδέεται μὲ μακρὰ παράδοση ποὺ ξεκινάει ἀπὸ τὴν ψυχροπολεμικὴ περίοδο, ἀλλά, σήμερα, ἐκπηγάζει κυρίως ἀπὸ τὴν πεποίθηση τοῦ (ἢ τῆς) Ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ διατήρηση καλῶν σχέσεων μὲ μιὰ φούχτα ξένων πρέσβεων στὴν Ἀθήνα μπορεῖ νὰ εἶναι «χρήσιμη» … στὸν ἴδιο ἢ τὴν ἴδια!
.        Ὅλ᾽ αὐτὰ τὰ παραδείγματα, τὰ ὁποῖα στηρίζονται ὄχι σὲ ὑποθέσεις ἀλλὰ σὲ πληροφορίες ἢ γνώσεις, ποὺ προέρχονται ἀπὸ μία ὁλόκληρη ζωὴ στὴν πολτική, ἐξηγοῦν τὴν ἑλληνικὴ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῶν τελευταίων δέκα ἐτῶν, μία πολιτικὴ ποὺ μόνο μικρὲς ἀναλαμπὲς σὰν τὸ «Βουκουρέστι» μπορεῖ νὰ ἐπιδείξει. Ἀλλὰ ποὺ καὶ αὐτὲς δὲν τὶς ὀφείλομε στὸ Ὑπουργεῖο τῶν Ἐξωτερικῶν ἢ τοὺς διπλωμάτες, μιὰ καὶ γιὰ τὸ τί ἔγινε στὸ Βουκουρέστι οἱ διπλωμάτες αἰφνιδιάσθηκαν ὅσο καὶ οἱ πολιτικοί τους προϊστάμενοι, δεδομένου ὅτι ἡ καίρια κίνηση ἦλθε ἀπὸ τὸ πρωθυπουργικὸ χέρι καὶ κρατήθηκε μυστικὴ μέχρι τὸ τέλος. Μένομε, λοιπόν, μ τ λυπηρ συμπέρασμα, τι ξωτερικ πολιτικ μιᾶς λόκληρης δεκαετίας πιθανς ν κερδίζει τν τίτλο τς πι «μαύρης» περιόδου τς διπλωματικς μας στορίας.
.        Ἀπαγγέλλω τὸ αὐστηρὸ αὐτὸ κατηγορητήριο, γιατί τὰ «διπλωματικὰ» χαρακτηριστικά, ποὺ περιέγραψα ἀνωτέρω, δὲν εἶναι μόνο ἄκρως ὑποτιμητικὰ γιὰ τοὺς ἐπαγγελματίες διπλωμάτες, ἀλλὰ καὶ γιατί εἶχαν καὶ ὡς συνέπεια νὰ ἐνισχύσουν -καὶ ὄχι νὰ φρενάρουν, ὡς ὀφείλαμε νὰ κάνουμε- τὴν συνεχιζομένη αὔξηση τοῦ τουρκικοῦ ἐπεκτατισμοῦ ἀλλὰ καὶ τῆς τουρκικῆς θρασύτητος εἰς βάρος μας.  Μὲ ἄλλα λόγια, ὁ τρόπος διαμοφώσεως τοῦ ἐξωτερικοῦ δόγματος τῆς Χώρας δὲν ἦταν μόνο αὐστηρὰ κομματοποιημένος ἀλλὰ καὶ βλαβερὸς γιὰ τὴν Χώρα.
.        Βεβαίως, δὲν σᾶς κρύβω, ὅτι μ εχαριστε τ γεγονός, τι τελευταία Τουρκία ποκαλύπτεται – σὲ μᾶς ἀλλὰ καὶ στοὺς Ἀγγλοσάξωνες πάτρονές της – ς δίστακτη, πεκτατική, κα κομπλεξαρισμένη χώρα ναντι τῆς Ερώπης, ἀποδεικνύοντας στοὺς εὔπιστους συμπατριῶτες μας, πόσο λάθος εἶχαν οἱ Ἀμερικανο-Τουρκόφιλοι «ἐπιστήμονες», ποὺ περιτριγυρίζουν τὸ Ὑπουργεῖο τῶν Ἐξωτερικῶν, καὶ προσπαθοῦν μαζί του νὰ μᾶς πείσουν, ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἦσαν πάντα «ἀνεκτικὰ» ἀφεντικὰ καί, οὕτως ἢ ἄλλως, ἔχουν ἀλλάξει. πιτέλους, ἡ λήθεια ρχίζει ν διαφαίνεται παρ τς «βαθυστόχαστες» τηλεοπτικς σαπουνόπερες, τς ποες ο γείτονες χρησιμοποιον ς «ποσυνείδητη προπαγάνδα», ντιλαμβανόμενοι σ τί χαμηλ διανοητικὸ πίπεδο χουν κατεβάσει ο τρες τέσσαρες τελευταες κυβερνήσεις τν σκέψη μας, σον φορ στ θνικά μας συμφέροντα.
.        Ἀδράνεια καὶ ὑποτακτικότης, λοιπόν, ἀποτελοῦν τοὺς κύριους πυλῶνες τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς μὲ τὴν (φροῦδα) ἐλπίδα, ὅτι ἡ Τουρκία μπορεῖ νὰ ἐξευρωπαϊσθεῖ κάποτε καί, ἴσως ἀκόμη, νὰ ἀνταποδόσει τὴν ἀμέριστη ὑποστήριξη ποὺ τῆς δίνουμε ἀπὸ τὸ 1999, ἔστω κι ἂν αὐτὸ σημαίνει, ὅτι δὲν ἀσκοῦμε τὰ κυριαρχικά μας δικαιώματα ἤ, θὰ μποροῦσαν νὰ ἰσχυρισθοῦν μερικοί, καὶ τὰ παραδίδομε ὄχι ἁπλῶς ἀμαχητὶ ἀλλὰ χωρὶς καν παζάρι.
.        Βεβαίως, οἱ τελευταῖες ἑβδομάδες περιέχουν μερικὲς ἀσθενεῖς ἐνδείξεις περὶ τοῦ ἀντιθέτου, ἴσως γιατί οἱ δύο (νέοι) ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ δείχνουν αὐξημένη εὐαισθησία στὸ τί γίνεται, ἢ μπορεῖ νὰ γίνει, στὸν Ἰσραηλινὸ-Κυπριακὸ τομέα. Οἱ ἐνδείξεις, ὅμως, παραμένουν ἀκόμη «ἀσθενεῖς», κυρίως δεδομένου τοῦ πρωθυπουργικοῦ «κόμπλεξ»  ἔναντι τῆς Τουρκίας.  Ὁ μόνος τρόπος γιὰ νὰ «καταπιεσθεῖ» αὐτὸ τὸ κομπλὲξ – ποὺ πηγάζει πιθανῶς ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ πολιτικὴ ποὺ καταρρέει ἦταν δική του ἐφεύρεση- εἶναι ἂν μεταβληθοῦν τὰ Ἀμερικανικὰ συμφέροντα στὴν περιοχὴ καὶ αὐτὰ ἐνθαρρύνουν – πρὸς ἴδιον ὄφελος – μία πιὸ τολμηρὴ ἀντίθεση πρὸς τὴν γείτονα.
.        Μέχρις στιγμῆς, ὅμως, ὅλα τὰ ἀνωτέρω δὲν εἶναι μόνο λάθη, ποὺ δικαιολογοῦν στοὺς Τούρκους τὴν ἐντύπωση, ὅτι εἴμεθα πτωχευμένοι, διχασμένοι, ψυχολογικὰ ἐξουθενωμένοι. Εναι λάθη, τ ποα δικαιολογον πόλυτα κα τν πεποίθηση, τι ρα πλησιάζει, φο μς ναγκάσουν σ περβολικς παραχωρήσεις στ Αγαο, ν στρέψουν τν προσοχή τους στν λληνικ Θράκη κα μία μέρα ν τν καταστήσουν νεξάρτητο μουσουλμανικ κρατίδιο στ πρότυπα τοῦ Κοσσυφοπεδίου τς ΦΥΡΟΜ.
.        Γιὰ μένα, ὅμως, μία τέτοια ἐξέλιξη, ὄχι μόνο πρέπει νὰ πολεμηθεῖ δι᾽ ὅλων τῶν μέσων, ἀλλὰ καὶ νὰ συνοδευθεῖ ἀπὸ τὴν προειδοποίηση, τι ομέρες πολιτικς, ν χι κα ποινικς, εθύνης πλησιάζουν κασως, μάλιστα, χι μόνο γι τος πολιτικος πευθύνους, λλ κα γι μία δωδεκάδα περίπου συνυπευθύνους παλλήλους κα μυστικο-συμβούλους τοπουργείου τν ξωτερικν κα το Πρωθυπουργο.

 .        Προτοῦ, ὅμως, φτάσομε σ᾽ αὐτὸ τὸ στάδιο ἴσως, ὡς πρῶτο βῆμα, πρέπει νὰ εἶναι κάποιος τρόπος νὰ καταστήσει εὐρύτερα γνωστὰ τὰ ὀνόματα τῶν σημαντικῶν αὐτῶν παρασκηνιακῶν συμβούλων ποὺ συμμετέχουν στὴν ἐφαρμογὴ αὐτῆς τῆς θλιβερῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Γιατί καιρὸς εἶναι νὰ τρομάξομε μερικοὺς «σήμερα», ἐρευνήσομε μεθοδικὰ «αὔριο» τί ἔπραξαν, καὶ ἂν αὐτὲς οἱ ἔρευνες δικαιολογοῦν περαιτέρω δικαστικὲς ἐνέργειες, ἂς προχωρήσομε ἀναλόγως, ὥστε νὰ ἑδραιώσουμε μία ἀπόλυτα ἔννομη καὶ ἐθνικὴ συμπεριφορὰ γιὰ τὸ «μεθαύριο».
.        Μόνο ἔτσι θὰ μάθουμε – ἴσως– καὶ πόσο αὐτοὶ οἱ σύμβουλοι ἀμείφθησαν γιὰ τὶς ὑπηρεσίες των, ἀπὸ ποῦ προέρχονται αὐτὰ τὰ χρήματα, καὶ ἂν οἱ παραλῆπτες τους πληρώνουν τὸν ἁρμόζοντα φόρο. Καὶ ἂν μᾶς ἀπαντήσει κανείς, ὅτι πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἐρωτήματα θὰ παραμείνουν ἀναπάντητα, λόγῳ τῶν χαρακτηριστικῶν, ποὺ παρουσιάζουν τὰ «ἁμαρτωλὰ» καὶ συνεχῶς –φαντάζεται κανεὶς κρίνων ἀπὸ ἐνδείξεις– καταχρώμενα «μυστικὰ κονδύλια», τολμῶ νὰ προβλέψω ὅτι πλησιάζει ἡ στιγμὴ ὅπου μερικοὶ ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν διαχειρισθεῖ ἐπὶ καθημερινῆς βάσεως τὰ μυστικὰ κονδύλια γιὰ διαδοχικὲς κυβερνήσεις θὰ βροῦν «εὐφυεῖς τρόπους» νὰ συνδράμουν στὴν δικαστικὴ ἀποκάλυψη τῶν σκανδάλων καὶ γενικώτερα νὰ ἀνταποκριθοῦν στὴν μάχη ποὺ δίδω (ἐγὼ καὶ ἄλλοι) γιὰ περισσότερη πραγματικὴ διαφάνεια στὸν τομέα τῶν κρατικοδίαιτων ἱδρυμάτων, ΜΚΟ, καὶ μυστικὰ ἀμειβομένων συμβούλων. Γιατί, ὅσο καὶ ἂν ἔχει διαβρωθεῖ ἡ πολιτικὴ καὶ δημοσιοϋπαλληλικὴ ζωή, θέλω νὰ πιστέυω ὅτι ὑπάρχουν ἀκόμη πολλοὶ τίμιοι πατριῶτες, ποὺ ὑπηρετοῦν αὐτὴ τὴν στιγμὴ τὸ κράτος καὶ ποὺ στὴν κρίσιμη στιγμὴ θὰ βοηθήσουν τὴν ἐξυγίανση.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΠΗΓΗ: «Ἀντίβαρο»

, ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: