«ΤΗΣ ΝΕΡΑΤΖΙΩΤΙΣΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ» (π. Ἀθαν. Χαμακιώτης) [Β´]

«ΤΗΣ ΝΕΡΑΤΖΙΩΤΙΣΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ» [Β´]
τοῦ Ἀθανασίου Κοτταδάκη
(Ἀπὸ τὸ «Συναξάρι τοῦ 20οῦ αἰώνα»,
ἐκδ. «ΤΗΝΟΣ», Ἀθῆναι 1989)

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.       Ἡ Τουρλάδα εἶναι ἕνα ὀρεινὸ χωριουδάκι κατὰ τὰ μέρη τῶν Καλαβρύτων. Τὰ κάτασπρα φτωχικά του χάνονται μέσα σὲ μία βλάστηση ἀληθινὰ ὀργιώδη καὶ τὰ πυκνώματα μὲ τὶς βελανιδιὲς στὸ μικρὸ λόφο μοιάζουν νὰ τὸ στεφανώνουν μεγαλόπρεπα. Εἶναι ἕνα χωριουδάκι γραφικό, μὰ καὶ πολὺ μικρό, τόσο μικρὸ –διακόσιες ψυχὲς ὅλες κι ὄλες– ποὺ δὲν τὸ δείχνει ὁ χάρτης. Ἐδῶ οἱ ἄνθρωποι ζοῦν ἁπλά, ἀθόρυβα, χαμένοι στὴν ἐρημιὰ τῶν γύρω ὀρεινῶν ὄγκων, λησμονημένοι ἴσως ἀπ’ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ὄχι ὅμως κι ἀπ’ τὸν Θεό. Αὐτός, πάντα παράξενος, ἔχει ἄλλες συνήθειες, ἄλλες προτιμήσεις καὶ ἐπιλογές. Ἔχει τὸ δικό του χάρτη καὶ κεῖ κρατάει τὶς δικές του σημειώσεις. Σημαδεύει κάτι μέρη ἔρημα, ἄσημα, «ἀφανῆ» καὶ ἀπὸ καιρὸ σὲ καιρὸ ἔρχεται σὲ κάποιο ἀπ’ αὐτὰ καὶ κρύβει ἕνα δικό του, φυτεύει τὸ «κλῆμα» του.
.      Ἔτσι, φαίνεται, θὰ ἔγινε καὶ μὲ τὴν Τουρλάδα, τὴν σημείωσε ὁ Θεὸς στὸ χάρτη του, κι ἦρθε κι ἔκρυψε ἐδῶ ἕναν ἄνθρωπό του, ἕνα ποὺ τὸν σφράγισε μὲ τὸ χάρισμα μίας ἅγιας θητείας. Ἦταν ὁ πάτερ Ἀθανάσιος τῆς Νερατζιώτισσας, αὐτὸς ποὺ εἴπαμε πιὸ πάνω, ὁ μικρὸς Γιῶργος τοῦ Βασίλη καὶ τῆς Κωνσταντίνας Χαμακιώτη, ποὺ ἦρθε στὸ φῶς τῆς ζωῆς στὰ 1891 ἀπὸ τὸ εὐλαβικὸ ζευγάρι τῶν ἁπλοϊκῶν καὶ πάμπτωχων ἐκείνων χωρικῶν. Καὶ τί παράξενο, ὥσπου ν’ ἀποσώσει τὰ στοιχειώδη γράμματα τοῦ Δημοτικοῦ ἐτοῦτο τὸ παιδὶ εἶχε δείξει τὶς χάρες του, τὴν σύνεση, τὴν φρονιμάδα καὶ ἰδιαίτερα τὴν εὐσέβειά του. Ποῦ τὸν ἔχανες καὶ ποῦ τὸν εὕρισκες τὸν μικρὸ Γιῶργο, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἅγιο Ἀνδρέα, τὴν ὄμορφη ἐκκλησία τοῦ χωριοῦ, ἔπαιρνε γραμμὴ ὅλα τὰ γύρω γραφικὰ ξωκκλήσια. Ἅη Γιώργη, ἅγιο Στέφανο, ἅγιο Ἰωάννη τὸ Θεολόγο… Κι οἱ συγχωριανοὶ τὸ κατάλαβαν γρήγορα, «νὰ δεῖς, ποὺ αὐτὸς κάποια μέρα θὰ γίνει παπάς», ἔλεγαν, κι οἱ γεροντότεροι συμπλήρωναν μὲ θαυμασμό: «σὰν τὸν Παπουλάκο». Ἦταν, βλέπετε, κι ἡ μάνα ποὺ λαχταροῦσε γιὰ τὰ παιδιά της καὶ πάσχιζε νὰ τ’ ἀναδείξει παρ’ ὅλη τὴν φτώχειά της. «Θέλω νὰ μάθουν γράμματα», τὴν εἶχαν ἀκούσει νὰ λέει πολλὲς φορές, «κάποια μέρα μπορεῖ νὰ γίνουν παπάδες». Νὰ ποῦμε ἐδῶ ὅτι ὁ Θεὸς θὰ εὐλογήσει αὐτὸ τὸν ἱερό της πόθο καὶ θὰ εὐτυχήσει νὰ δεῖ, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Γιῶργο, ἀκόμη ἕνα γιὸ τῆς ἱερομόναχο τὸν Θανάση, ποὺ μόνασε στὸ Μοναστήρι τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς τοῦ Πόρου Τροιζηνίας μὲ τὸ ὄνομα Χαρίτων, τὸ ὄνομα τοῦ ἐπίσης μοναχοῦ θείου του.
.     Καὶ νὰ ξαναγυρίσουμε στὸν μικρὸ Γιῶργο, ποὺ τὰ πράγματα τῆς ζωῆς του δὲν θ’ ἀργήσουν νὰ πάρουν τὸν δρόμο ποὺ διαφαινόταν καθαρά. Στὰ 1906, 20 Ἰουλίου, τοῦ προφήτη Ἠλία, μέρα μεγάλης γιορτῆς, δεκαπεντάχρονος μονάχα θὰ κάνει τὸ πρῶτο ἀποφασιστικὸ βῆμα τῆς ἁγίας πορείας του, θὰ ζητήσει νὰ τὸν δεχτοῦν στὸν τραχὺ δρόμο τῆς μοναχικῆς πολιτείας. Θὰ ἔρθει στὸ ἱστορικὸ Μοναστήρι τῆς ἁγίας Λαύρας, ὅπου μόναζε ὁ θεῖος τοῦ Χαρίτων Ἀναγνωστόπουλος –ἀδελφός της μητέρας του– ἕνας σῶφρον ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, μὲ Ἡγούμενό του τὸν ἅγιο Γέροντα Ἀθανάσιο Γεωργίου καὶ θὰ ζητήσει μὲ μία εὐδιάκριτη εἰλικρίνεια καὶ ἀποφασιστικότητα νὰ τὸν πάρουν κοντά τους. Ἡ ἐπιθυμία του θὰ εὐλογηθεῖ ἀμέσως, ὁ ἄγουρος αὐτὸς νεανίας, εἶχε, θαρρεῖς, στὸ βλέμμα του κάτι ποὺ ἔλεγε πολλά. Εὐτυχής, λοιπόν, θὰ βρεθεῖ τόσο νωρὶς μέσα σ’ ἕνα ἅγιο περιβάλλον, σ’ ἕνα τόσο σημαντικό, καὶ τί δὲν ἔφερνε στὴν μνήμη ἡ ἱστορία του!

.        Ἐδῶ τώρα ἀναδέχεται μὲ χαρὰ καὶ ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τὰ ἀθλήματα τῆς μοναχικῆς ἄσκησης, τὸν κανόνα ποὺ τοῦ ὅρισαν οἱ δυὸ ἔμπειροι Γέροντες. Παράλληλα προσπαθεῖ νὰ διευρύνει τοὺς ὁρίζοντες τῶν γνώσεών του, γι’ αὐτὸ γράφεται καὶ φοιτᾶ στὸ Γυμνάσιο Καλαβρύτων. Φαίνεται ὅμως ὅτι οἱ φυσικές του δυνάμεις δὲν τὸν βοηθοῦσαν, ἡ ὑγεία του ἦταν πάντα ἐπισφαλής, κι ἀναγκάζεται νὰ διακόψει. Ἀλλὰ καὶ πάλι μπροστά, στὰ 1911 θὰ τὸν βροῦμε νὰ φοιτᾶ στὴν Ἱερατικὴ Σχολὴ Ἄρτας γιὰ δυὸ χρόνια. Φθινόπωρο τοῦ 1913 θὰ ξαναγυρίσει στὴν Μονή, ὅπου οἱ Γέροντες θὰ κρίνουν ὅτι πρέπει νὰ τοῦ δώσουν τὸ σχῆμα τοῦ κανονικοῦ μοναχοῦ, ἔχουν περάσει ἑφτὰ χρόνια ἀπὸ τὴν πρώτη μέρα κι ἦταν σὲ ὅλα του τόσο καλός. Μέσα Ὀκτωβρίου τοῦ ἴδιου ἔτους, στὰ εἰκοσιδυὸ τῆς ὄμορφης νιότης του, ὁ ἅγιος Ἡγούμενος θὰ τὸν κείρει μοναχὸ καὶ θὰ τοῦ δώσει τὸ ὄνομά του, Ἀθανάσιος, τὸ ὄνομα τοῦ μεγάλου ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ τόσο ἐπάξια θὰ τιμήσει. Γεμάτος χαρὰ καὶ ἄφατη εὐφροσύνη ἐκεῖνο τὸ βράδυ, μόνος στὸ κελλί, στὰ γόνατα, «ἐν σιγῇ», πόσα δὲν εἶπε, πόσα δὲν στοχάστηκε, πόσες φορὲς δὲν ἐπανέλαβε, «Ἀθανάσιος Ἁγιολαυρίτης, ταπεινὸς μοναχός»! Ἡ μεγάλη ἀρχὴ εἶχε γίνει.

.        Τρία χρόνια ἀργότερα, 16 Ἀπριλίου 1916, εἰκοσιπεντάχρονος κατὰ πὼς ὁρίζουν οἱ ἐκκλησιαστικοὶ κανόνες –κρατοῦσε τὸν σεβασμὸ ποὺ πρέπει στὰ ἱερὰ ὅρια ὁ Γέροντας ἀπὸ νέος ἀκόμη– θ’ ἀνεβεῖ τὸ πρῶτο σκαλοπάτι τῆς ἱερωσύνης, θὰ χειροτονηθεῖ διάκονος. O Μητροπολίτης Αἰγιαλείας Τιμόθεος Ἀναστασίου ἔχει ἐπισημάνει ἀπὸ καιρὸ αὐτὸ τὸ νέο καλόγερο μὲ τοὺς μετρημένους τρόπους, μὲ τὸ τόσο καθαρὸ πρόσωπο. Τὸν χειροτονεῖ λοιπόν, διάκονο, τὸν παίρνει ἀρχιδιάκονό του καὶ τοῦ ἐμπιστεύεται τὴν εὐθύνη τῆς Γραμματείας τῆς Μητρόπολης. Ἐκεῖνος πάλι ἀνταποκρίνεται σὲ ὅλα μὲ ὑποδειγματικὴ εὐσυνειδησία, μὲ περισσὴ αὐταπάρνηση. Ὁ Δεσπότης γρήγορα καταλαβαίνει, ἔχει νὰ κάνει μ’ ἕναν ἄνθρωπο μεγάλης ἀρετῆς. Δὲν κρύβει τὴν χαρά του, τὸν ἐνθουσιασμό του. Μὲ τὸ καμάρι τοῦ ἀνθρώπου ποὺ ἀνακάλυψε ἕνα πολύτιμο μαργαριτάρι τὸν συνιστᾶ κάποια μέρα στὸν ἀρχιμανδρίτη τότε καὶ κατόπιν Μητροπολίτη Ἀργολίδος καὶ Πειραιῶς διαδοχικὰ Χρυσόστομο Ταβλαδωράκη, κληρικὸ μὲ γνώση καὶ εὐσέβεια, λέγοντας: «Χρυσόστομε, ὄρθριζε πρὸς αὐτόν, οὗτος εἶναι ἐκ κοιλίας μητρὸς ἠγιασμένος». Θὰ σημειώσω ἐδῶ ὅτι αὐτὴ ἡ γνωριμία δὲν εἶναι τυχαία οὔτε καὶ χωρὶς νόημα. Εἶναι τὸ πρῶτο σημάδι μὲ τὸ ὁποῖο ὁ Θεὸς δείχνει πῶς διαλέγει τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ρίχνει στὸ δρόμο τοῦ αὐριανοῦ δόκιμου ἐργάτη τῆς ἀγάπης του.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Διαφήμιση

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: