ΟΙ ΠΕΙΘΗΝΙΕΣ ΟΡΝΤΙΝΑΝΤΣΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΕΣ «ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ»

Δημοσκοπήσεις προκλητικς μετανοησίας
Τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ

.     Ἡ δημοκρατία εἶναι κοινωνικὸ κατόρθωμα, ὄχι ἰδεολογικὴ συνταγή. Γιὰ τὴν ἰδεολογικὴ συνταγὴ βεβαίως δὲν ὑπάρχουν ἀδιέξοδα, οἱ ἰδεολογίες προσχεδιάζουν συνήθως παραδείσους. Ἐνῶ τὸ κοινωνικὸ κατόρθωμα προϋποθέτει ἐξ ὁρισμοῦ καὶ τὸ ἐνδεχόμενο τοῦ μὴ κατορθώματος, τῆς ἀποτυχίας ἢ τῆς ἀνικανότητας.
.     Ὅταν μία συλλογικότητα ἀποτυγχάνει ἢ δὲν εἶναι ἱκανὴ νὰ κατορθώσει τὴν δημοκρατία (δὲν διαθέτει τὴν ἀπαιτούμενη κατὰ κεφαλὴν καλλιέργεια), τότε πρέπει κάπως ἀλλιῶς νὰ ἐξασφαλιστεῖ ἡ διαφορὰ τῆς κοινωνίας τῶν ἀναγκῶν ἀπὸ τὴν θηριωδία τῆς ζούγκλας. Συνήθως ατν τν ρόλο σπεύδουν ν τν ναλάβουν ατεπάγγελτοι «σωτρες» – σατραπικ τομα συμμορίες ξουσιολάγνων. Μιλᾶμε τότε γιὰ «αὐταρχικὰ καθεστῶτα», ποὺ περιορίζουν τὰ ἀτομικὰ δικαιώματα (συνήθως μὲ τρόπο αὐθαίρετο) προκειμένου νὰ ἀποτρέψουν τὴν γενικευμένη αὐθαιρεσία τῶν νόμων τῆς ζούγκλας.
.    Γιὰ νὰ ἐπιβληθεῖ ἕνα αὐταρχικὸ καθεστὼς πρέπει (κατὰ κανόνα) νὰ ἀσκήσει βία. Σὲ ἐποχὲς ὄχι καὶ πολὺ μακρινὲς τὴν ἀποτελεσματικότερη βία μποροῦσαν νὰ τὴν ἀσκήσουν οἱ ἐξ ἐπαγγέλματος ἔνοπλοι πολίτες (στρατιωτικοί, ἀστυνομικοί). Ἕνα στρατιωτικὸ πραξικόπημα ἦταν ἡ φυσιολογικὴ κατάληξη πολύχρονων ἀποτυχημένων προσπαθειῶν νὰ κατορθωθεῖ ἡ δημοκρατία, κατάληξη τῆς ὑποβαθμισμένης κατὰ κεφαλὴν καλλιέργειας ποὺ διαστρέφει τὴν συνταγὴ τῆς δημοκρατίας σὲ πρόσχημα συντεχνιακῶν αὐθαιρεσιῶν. Λειτουργοῦσαν τὰ στρατιωτικὰ πραξικοπήματα σὰν δικλίδες βραχυχρόνιας ἐκτόνωσης τῆς δυσαρέσκειας γιὰ τὴν ἀποτυχία ἢ τὴν ἀνικανότητα καὶ ἐπέτρεπαν, μετὰ τὸ «διάλειμμα», τὴν ἐπανεκκίνηση τῆς προσπάθειας μήπως καὶ κατορθωθεῖ δημοκρατία.
.   Σήμερα, γιὰ λόγους ποὺ ἀπαιτοῦν μακρὰ ἀνάλυση (πολὺ ἐνδιαφέρουσα), ποτελεσματικότερη βία δν σκεται μ τ πλα, κόμα κα τ πλα τ λέγχουν μεθοδικ στημένοι μηχανισμο τς οκονομίας. Αὐτοὶ ποὺ σήμερα ἀποφασίζουν αὐθαίρετα καὶ ἐπιβάλλουν ἐκβιαστικὰ τὰ ποσοστὰ τῶν καταδικασμένων στὴν ἀπόγνωση τῆς ἀνεργίας, τὴν ἐξευτελιστική τῆς ἀνθρωπιᾶς τοῦ ἀνθρώπου μείωση μισθῶν καὶ συντάξεων, ατο ο δυνάστες λαν σήμερα δν φορνε στολς κα πηλήκια, παράσημα κα ξίφη, δν τιτλοφορονται δικτάτορες στρατιωτικο πραξικοπηματίες. Εναι κοστουμαρισμένοι κοινότοπα πάλληλοι διωτικν «οκων ξιολόγησης κρατικν οκονομιν», στελέχη διεθνν χρηματοπιστωτικν ργανισμν παντοδύναμων στν διεθν τζόγο Τραπεζν. Κα κτελεστς τν ποφάσεων ατν τν τυράννων καριέρας, πειθήνιες ρντινάντσες (ὅσο ποτὲ λοχίας σὲ στρατιωτικὴ δικτατορία ἢ λακὲς γόνων κληρονομικῆς ἡγεμονίας), εναι κλεγμένοι πρωθυπουργο κα πουργο οκονομίας κρατν ποτυχημένων νίκανων ν κατορθώσουν τὴν δημοκρατία.
.    Διότι ἡ δημοκρατία, ὅταν εἶναι κοινωνικὸ κατόρθωμα καὶ ὄχι χρησιμοθηρικὴ συνταγή, εἶναι ἀποδεδειγμένα τὸ ἰσχυρότερο ἀνάχωμα στὴν βία, τὴν ἔνοπλη ἢ τοῦ δόλιου τζόγου. Ἂν ὁ μαρξισμὸς καὶ τὰ ἐφιαλτικά του ἔκγονα (λενινισμὸς – σταλινισμός, μαοϊσμὸς καὶ τὰ συναφῆ) ἀγνόησαν τὸ ἄθλημα τῆς δημοκρατίας καὶ σημάδεψαν τὴν Ἱστορία μὲ φρίκη ὁλοκληρωτισμοῦ, εἶναι γιατί ξεκινοσαν π τν δια μ τν καπιταλισμ κδοχ τς συλλογικότητας ς societas: «ταιρισμο π κοιν συμφέροντι». Καὶ ὁ τομοκεντρισμς το συμφέροντος ποκλείει τὴν δημοκρατία ς θλημα σχέσεων κοινωνίας. Μπορεῖ, στὴν καλύτερη περίπτωση, νὰ τὴν ἀλλοτριώνει σὲ συνταγὴ – σύμβαση μὲ νομικούς, χρησιμοθηρικοὺς ὅρους. Ἀλλὰ τότε ἐκδικεῖται ὁ ρεαλιστικότερος δείκτης γνησιότητας ἢ ἀλλοτρίωσης τῶν σχέσεων κοινωνίας: ἡ οἰκονομία. Ατονομεται οκονομία π τν κοινωνία τν ναγκν, μεταβάλλεται σ μέσο πλο γι τν σκηση βίας, ποτάσσεται σ μεθοδικ στημένους ργαλειακος μηχανισμούς.
.    Στὴν Ἑλλάδα σήμερα ἡ ἐργαλειοποιημένη δυναστευτικὴ οἰκονομία, μὲ τὴν βία ποὺ συνεπιφέρει (νομιμότατα), εἶναι ργανικ γέννημα τς κομματοκρατίας. Τ κόμματα φόρτωσαν στος λληνες να λιγγιδες χρέος, προκειμένου ν μπορον τὰ δια, μ δάνειο χρμα καὶ δίστακτη διοτέλεια, νὰ ξαγοράζουν ψήφους κα συνειδήσεις, νὰ κφαυλίζουν μεγάλες πληθυσμιακς μάδες, νὰ νοίγουν διαύλους νήθικου πλουτισμο στ στελέχη τους. Μὲ ποτέλεσμα, ν εναι σήμερα οἱ λληνες πόδουλοι, μ προοπτικς δεκαετιν, στὰ νεξέλεγκτα πλοκάμια δίστακτων θεσμν διεθνος κερδοσκοπίας ποὺ φήνει πίσω του ψυχορραγντας καπιταλισμός.
.   Ἡ δημοκρατία, ὡς ἄθλημα καὶ ἐπιδίωξη, εἶναι ἡ μόνη δυνατότητα γιὰ νὰ ἀποτινάξουμε τὸν ζυγὸ ποὺ μᾶς ἔχουν ἐπιβάλει οἱ «ἀγορές», ἡ μόνη δυνατότητα γιὰ νὰ συνεχίσει νὰ ὑπάρχει Ἑλληνισμὸς στὰ μέσα τοῦ 21ου αἰώνα. Ἀλλὰ καινούργιο κρασὶ δὲν μπαίνει σὲ παλιοὺς ἀσκούς. Γι ν κατορθωθε δημοκρατία, πρέπει τ σημεριν κόμματα κα τ φαλο κράτος πο χρησιμοποιον ς ποχείριο, νὰ ποβληθον π τ πολιτικ σκηνικό. ταν τ ατημα τς ποβολς τους γίνει καθολικ συνειδητό, τρόπος τς ποβολς τους θ γεννηθε ργανικ κα πρόβλεπτα. Δν χει κανένα νόημα ν ψάχνουμε γι τν τρόπο, ν δν προηγηθε πίγνωση τς πιτακτικς νάγκης.
.  Δυστυχῶς, οἱ δημοσκοπήσεις τῆς «K» (15.7.2011) δίνουν προβάδισμα ἕξι μονάδων στὴ N. Δ. καὶ δεκαέξι μονάδων, μπροστά, στὴν «παράσταση νίκης». Δυστυχῶς, γιατί χάνεται ἔτσι καὶ ἡ τελευταία εὐκαιρία νὰ κατορθωθεῖ δημοκρατία στὸν τόπο χωρὶς τὴν «μαμὴ» τῆς βίας – αἷμα ἢ πείνα. Αὐτὸ τὸ κόμμα, ποὺ ἡ πενταετία τῆς κυβερνητικῆς του θητείας ἔδειξε ὁλοφάνερα πόσο σάπιο, δηλαδὴ πόσο ἐκπασοκισμένο εἶναι, πόσο ἀμετανόητα φαῦλο καὶ ἀνίκανο, ἑτοιμάζεται νὰ βυθίσει ἀκόμα πιὸ βαθιὰ τὴν χώρα στὴν ἄβυσσο. Δικαιώνεται ὁ κ. Σαμαρὰς ποὺ ἐπιβράβευσε ὡς «τομεάρχες» τὰ πιὸ ἀνυπόληπτα ἀποφόρια τοῦ πολιτικοῦ καὶ κοινωνικοῦ βίου – οἱ δημοσκοπήσεις τοῦ ἐπιτρέπουν νὰ κατέβει στὶς ἐκλογὲς μὲ τέτοιας ὑποστάθμης «ἐπιτελεῖο».

.     Βιάστηκαν σοι πίστεψαν τι μ τν λίγιστο «Γιωργάκη» φτάσαμε στν πάτο τς συμφορς.

 ΠΗΓΗ: ἐφημ. «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» (kathimerini.gr, 24.07.2011)

, ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: