ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ

ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ
( Ἰωάν. ιζ ́ 1-13)

1. Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΟΞΑ

.     Στὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Α ́ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἀκοῦμε ἕνα τμῆμα τῆς λεγομένης ἀρχιερατικῆς προσευχῆς τοῦ Κυρίου μας· μιᾶς προσευχῆς συγκλονιστικῆς ποὺ ἔκανε ὁ Κύριος μπροστὰ στοὺς μαθητές του τὴν Μεγάλη Πέμπτη τὸ βράδυ. Ἐκεῖ στὸ ὑπερῶο τῆς Ἱερουσαλήμ, μετὰ τὸν Μυστικὸ Δεῖπνο ὁ Κύριος, ἀφοῦ ὕψωσε τὰ μάτια του στὸν οὐρανό, εἶπε: Πάτερ, ἦλθε ἡ ὥρα νὰ θυσιασθῶ γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ κόσμου. Δέξου τὴν θυσία μου αὐτὴ καὶ δόξασε τὸν Υἱό σου, γιὰ νὰ Σὲ δοξάσει καὶ ὁ Υἱός σου· γιὰ νὰ λυτρώσει ὅσους πίστεψαν σ᾽ Αὐτὸν καὶ νὰ τοὺς προσφέρει τὴν αἰώνια ζωή. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ αἰώνια ζωή, τὸ νὰ γνωρίζουν οἱ πιστοὶ Ἐσένα τὸν μόνο ἀληθινὸ Θεὸ καὶ ἐμένα ποὺ μὲ ἀπέστειλες στὸν κόσμο. Ἐγὼ Σὲ δόξασα πάνω στὴν γῆ. Καὶ μὲ τὴν θυσία ποὺ θὰ προσφέρω σὲ λίγο πάνω στὸ σταυρό, ὁλοκλήρωσα τελείως τὸ ἔργο ποὺ μοῦ ἔδωσες νὰ ἐπιτελέσω. Καὶ τώρα ποὺ θὰ φύγω ἀπὸ τὸν κόσμο αὐτό, δόξασέ με καὶ ὡς ἄνθρωπο ἐσύ, Πάτερ, μὲ τὴν δόξα τὴν ὁποία εἶχα κοντά σου πρὶν νὰ δημιουργηθεῖ ὁ κόσμος.
.      Μέσα στὴν συγκλονιστικὴ αὐτὴ ἀρχιερατικὴ προσευχὴ ἀκοῦμε τὸν Κύριο πολλὲς φορὲς νὰ μιλάει γιὰ τὴν δόξα του. Σὲ ποιά ὅμως δόξα ἀναφέρεται; Ὅσο κι ἂν μᾶς φαίνεται παράξενο, ὁ Κύριος ἀναφέρεται κυρίως στὴ δόξα τῆς σταυρικῆς του θυσίας ποὺ θὰ ἀκολουθήσει. Βέβαια ὁ Κύριος δοξάστηκε καὶ μὲ τὰ ἐκπληκτικὰ θαύματά του, μὲ τὴν ἁγία ζωή του, μὲ τὴν ἀπαράμιλλη διδασκαλία του, μὲ τὴν Ἀνάστασή του καὶ τὴν Ἀνάληψή του.
.     Ὅμως ἡ μεγαλύτερη δόξα τοῦ Κυρίου μας δὲν πραγματοποιήθηκε σ᾽ αὐτὲς τὶς στιγμὲς τοῦ θριάμβου, ἀλλὰ στὶς τραγικότερες καὶ πιὸ ταπεινωτικὲς στιγμὲς τῆς ζωῆς του. Ὁ Κύριός μας ἀνῆλθε στὴν κορυφὴ τοῦ μεγαλείου του, ὅταν ἀνυψώθηκε στὴν κορυφὴ τοῦ Γολγοθᾶ καὶ ἀποκάλυψε στοὺς ἀνθρώπους τὸ ἀνυπέρβλητο ὕψος τῆς ἀρετῆς του. Μιᾶς ἀρετῆς ποὺ ἀκτινοβόλησε στὸν οὐρανό, στὴν γῆ καὶ τὰ καταχθόνια. Διότι ὁ Κύριός μας πάνω στὸν σταυρὸ ἀποκάλυψε στὸν μεγαλύτερο βαθμὸ τὴν τέλεια ἀγάπη του γιὰ τὰ πλάσματά του. Ἐκεῖ στὴν τρομερὴ ἀγωνία τοῦ Πάθους ἔδειξε τὴν βασιλική του μεγαλειότητα. Μὲ ἀνεξικακία καὶ ὑπομονὴ δοκίμασε ὄχι μόνο τοὺς ἀφόρητους πόνους τοῦ μαρτυρίου, ἀλλὰ καὶ σήκωσε μὲ ἐγκαρτέρηση τὸ ἀβάστακτο βάρος τῶν ἁμαρτιῶν μας. Ὁ σταυρός του ἔγινε τὸ ὑψηλότερο βῆμα τῆς ἀνθρωπότητος, ποὺ διακηρύττει μία δόξα ἄφθαστη.
.       Σὲ τέτοιου εἴδους δόξα ὅμως ὁ Κύριος καλεῖ καὶ ὅλους ἐμᾶς. Διότι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἴμαστε πλασμένoι γιὰ τὴν δόξα. Δυστυχῶς ὅμως ἀναζητοῦμε τὴν καταξίωσή μας σὲ λάθος δρόμο: στὴν ματαιότητα, στὰ τάλαντα, στὴν ἐξουσία, στὴν ἀναγνώριση. Αὐτὴ ὅμως ἡ κοσμικὴ καταξίωση εἶναι ψεύτικη, φευγαλέα. Ἡ ἀληθινὴ δόξα βρίσκεται στὸν δρόμο τῆς θυσίας, στὴν κοινωνία τῶν παθημάτων τοῦ Κυρίου μας. Ὑψωνόμαστε ὅταν θυσιαζόμαστε· ὅταν ὑπομένουμε πειρασμούς, περιφρονήσεις, συκοφαντίες, ἀδικίες· ὅταν ξέρουμε νὰ συγχωροῦμε καὶ νὰ εὐεργετοῦμε· ὅταν σταυρώνουμε καθημερινὰ τὸν ἑαυτό μας καὶ τὰ πάθη του.

2. Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ

.      Στὴν συνέχεια τῆς ἀρχιερατικῆς του προσευχῆς ὁ Κύριος προσεύχεται γιὰ τοὺς μαθητές του καὶ γιὰ ὅλους τοὺς πιστούς. Πάτερ ἅγιε, λέει, ἐγὼ φανέρωσα τὸ ὄνομά σου στοὺς ἀνθρώπους ποὺ μοῦ ἐμπιστεύθηκες. Ἀπεκάλυψα σ᾽ αὐτοὺς τὶς ἀλήθειες ποὺ μοῦ ἔδωσες. Καὶ αὐτοὶ δέχθηκαν τὸν λόγο σου καὶ πίστεψαν ὅτι ὅλα ὅσα ἔχω, ἀπὸ Σένα προέρχονται καὶ ὅτι ἐγὼ ἀπὸ Σένα γεννήθηκα. Τὴν στιγμὴ αὐτὴ Σὲ παρακαλῶ γιὰ ἐκείνους ποὺ μοῦ ἔδωσες. Ἐγὼ δὲν θὰ εἶμαι πλέον σωματικῶς στὸν κόσμο. Αὐτοὶ ὅμως θὰ εἶναι. Ὅσο ἤμουν μαζί τους τοὺς φύλαξα. Πάτερ ἅγιε, φύλαξέ τους μὲ τὴν πατρική σου δύναμη, ὥστε νὰ παραμείνουν ἑνωμένοι μαζί μου καὶ μεταξύ τους. Νὰ εἶναι ἑνωμένοι, ὅπως κι ἐμεῖς εἴμαστε ἕνα. Στὸ δεύτερο αὐτὸ τμῆμα τῆς ἀρχιερατικῆς προσευχῆς του ὁ Κύριος προσεύχεται γιὰ ὅλους τοὺς μαθητές του, ὥστε νὰ ἔχουν μεταξύ τους ἑνότητα.
.      Αὐτὴ εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἐπιθυμία τοῦ Κυρίου κατὰ τὴν συγκλονιστικὴ αὐτὴ ὥρα. Νὰ μένουμε ὅλοι οἱ πιστοὶ ἑνωμένοι μαζί του καὶ μεταξύ μας μέσα στὴν ἁγία του Ἐκκλησία. Καὶ γιατί τὸ ἐπιθυμεῖ αὐτὸ ὁ Κύριος τόσο πολύ; Διότι γνώριζε ὅτι οἱ αἱρετικοὶ ὡς λύκοι ἄγριοι θὰ ὁρμήσουν νὰ κατασπαράξουν τὴν Ἐκκλησία του, θὰ καταπληγώσουν τὸ σῶμα της καὶ θὰ τὸ κομματιάσουν. Καὶ προσεύχεται γιὰ τὴν ἑνότητα τῶν πιστῶν, διότι γνωρίζει ὅτι ὅταν οἱ Χριστιανοὶ χάσουν τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως, χάνουν καὶ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, χάνονται καὶ οἱ ἴδιοι. Αὐτὸ σημαίνει πιὸ συγκεκριμένα ὅτι ὅλοι οἱ αἱρετικοί, Παπικοί, Προτεστάντες καὶ τόσοι ἄλλοι, δὲν εἶναι μέλη τῆς μιᾶς ἁγίας Ἐκκλησίας, καὶ γι᾽ αὐτὸ δὲν ἔχουν τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, δὲν ἔχουν πραγματικὰ Μυστήρια, δὲν ἀνήκουν στὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ εἶναι αἱρετικὲς ὁμάδες. Ὅλοι αὐτοὶ ἔχουν ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν ἀλήθεια του. Καὶ δὲν μποροῦν νὰ φθάσουν στὸν ἁγιασμὸ καὶ στὴν θέωση ἔξω ἀπὸ τὴν μία ἀληθινὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.
.       Τὴν ἀλήθεια αὐτὴ τὴν γνώριζαν πολὺ καλὰ οἱ ἅγιοι θεοφόροι Πατέρες τῆς Α ́ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Γι᾽ αὐτὸ καὶ πολέμησαν δυναμικὰ τὸν αἱρεσιάρχη Ἄρειο. Διότι κατανοοῦσαν ὅτι ὅποιος δὲν εἶναι ἑνωμένος μὲ τὴν Ἐκκλησία, εἶναι στὴν πλάνη, εἶναι στὸ σκοτάδι, εἶναι ἐπικίνδυνος. Αὐτὴ τὴν παρακαταθήκη ἄφησαν καὶ σὲ μᾶς: νὰ μένουμε ἄρρηκτα ἑνωμένοι μὲ τὸν Χριστό μας καὶ τὴν Ἐκκλησία του. Διότι ἢ εἶσαι ἑνωμένος μὲ τὸν Χριστὸ καὶ ἀνήκεις στὴν μία ἀληθινὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἢ εἶσαι αἱρετικός, ὁπότε εἶσαι ἐκτὸς τῆς Ἐκκλησίας. Ξεκάθαρα πράγματα!

ΠΗΓΗ: περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ», ἀρ. τ. 1980, 01.06.2009
Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

, , , , , , , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: