«ΚΑΙ ΗΝ ΧΕΙΡ ΚΥΡΙΟΥ ΜΕΤ’ ΑΥΤΩΝ»

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ
(Πράξ. ια´ 19-26) 

Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, οἱ διασπαρέντες ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας, μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λόγον εἰ μὴ μόνον Ἰουδαίοις. Ἦσαν δέ τινες ἐξ αὐτῶν ἄνδρες Κύπριοι καὶ Κυρηναῖοι, οἵτινες εἰσελθόντες εἰς Ἀντιόχειαν ἐλάλουν πρὸς τοὺς Ἑλληνιστάς, εὐαγγελιζόμενοι τὸν Κύριον Ἰησοῦν. Καὶ ἦν χεὶρ Κυρίου μετ᾿ αὐτῶν, πολύς τε ἀριθμὸς πιστεύσας ἐπέστρεψεν ἐπὶ τὸν Κύριον.
 Ἠκούσθη δὲ ὁ λόγος εἰς τὰ ὦτα τῆς ἐκκλησίας τῆς ἐν Ἱεροσολύμοις περὶ αὐτῶν, καὶ ἐξαπέστειλαν Βαρνάβαν διελθεῖν ἕως Ἀντιοχείας· ὃς παραγενόμενος καὶ ἰδὼν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ ἐχάρη, καὶ παρεκάλει πάντας τῇ προθέσει τῆς καρδίας προσμένειν τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἦν ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ πλήρης Πνεύματος Ἁγίου καὶ πίστεως καὶ προσετέθη ὄχλος ἱκανὸς τῷ Κυρίῳ. Ἐξῆλθε δὲ εἰς Ταρσὸν ὁ Βαρνάβας ἀναζητῆσαι Σαῦλον, καὶ εὑρὼν αὐτὸν ἤγαγεν αὐτὸν εἰς Ἀντιόχειαν.
Ἐγένετο δὲ αὐτοὺς ἐνιαυτὸν ὅλον συναχθῆναι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ διδάξαι ὄχλον ἱκανόν, χρηματίσαι τε πρῶτον ἐν Ἀντιοχείᾳ τοὺς μαθητὰς Χριστιανούς. Ἐν ταύταις δὲ ταῖς ἡμέραις κατῆλθον ἀπὸ Ἱεροσολύμων προφῆται εἰς Ἀντιόχειαν· ἀναστὰς δὲ εἷς ἐξ αὐτῶν ὀνόματι Ἄγαβος ἐσήμανε διὰ τοῦ Πνεύματος λιμὸν μέγαν μέλλειν ἔσεσθαι ἐφ᾿ ὅλην τὴν οἰκουμένην· ὅστις καὶ ἐγένετο ἐπὶ Κλαυδίου Καίσαρος. Τῶν δὲ μαθητῶν καθὼς ηὐπορεῖτό τις, ὥρισαν ἕκαστος αὐτῶν εἰς διακονίαν πέμψαι τοῖς κατοικοῦσιν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἀδελφοῖς· ὃ καὶ ἐποίησαν ἀποστείλαντες πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους διὰ χειρὸς Βαρνάβα καὶ Σαύλου.

Ἀπόδοση στὴν Νέα Ἑλληνική:
Τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες, ἐκεῖνοι ποὺ εἶχαν διασπαρῆ ἕνεκα τοῦ διωγμοῦ, ποὺ ἔγινε ἐξ αἰτίας τοῦ Στεφάνου, ἔφθασαν μέχρι τῆς Φοινίκης καὶ τῆς Κύπρου καὶ τῆς Ἀντιοχείας, ἀλλὰ δὲν ἐκήρυτταν τὸν λόγον σὲ κανένα παρὰ μόνο σὲ Ἰουδαίους. Μερικοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἦσαν Κύπριοι καὶ Κυρηναῖοι, οἱ ὁποῖοι, ὅταν ἐμπῆκαν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, ἐμιλοῦσαν εἰς τοὺς ἑλληνιστὰς κηρύττοντες τὸ χαρμόσυνον ἄγγελμα περὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ. Καὶ τὸ χέρι τοῦ Κυρίου ἦτο μαζί τους καὶ μεγάλος ἀριθμὸς ἐπίστεψε καὶ ἐπέστρεψε εἰς τὸν Κύριον.
Ἔφθασε δὲ ἡ εἴδησις γι’ αὐτοὺς εἰς τὰ αὐτιὰ τῆς ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων καὶ ἔστειλαν τὸν Βαρνάβαν ἕως τὴν Ἀντιόχειαν. Ὅταν αὐτὸς ἔφθασε καὶ εἶδε τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ, ἐχάρηκε καὶ παρώτρυνε ὅλους νὰ παραμένουν πιστοὶ εἰς τὸν Κύριον μὲ σταθερὴ καρδιά, διότι ἦτο πραγματικὰ ἄνθρωπος ἀγαθὸς καὶ γεμᾶτος Πνεῦμα Ἅγιον καὶ πίστιν. Ἀρκετὸς δὲ λαὸς προσετέθη εἰς τὸν Κύριον. Τότε ὁ Βαρνάβας ἀνεχώρησε εἰς τὴν Ταρσὸν διὰ νὰ ζητήσῃ τὸν Σαῦλον καὶ ὅταν τὸν εὑρῆκε τὸν ἔφερε εἰς τὴν Ἀντιόχειαν.
Ἕμενε δὲ ἕναν ὁλόκληρον χρόνο εἰς τὴν ἐκκλησίαν καὶ ἐδίδαξαν πλῆθος πολύ. Εἰς τὴν Ἀντιόχειαν οἱ μαθηταὶ ὠνομάσθησαν διὰ πρώτην φορὰν Χριστιανοί. Κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτὰς κατέβηκαν προφῆται ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα εἰς τὴν Ἀντιόχειαν. Ἕνας δὲ ἀπὸ αὐτούς, ὀνομαζόμενος Ἄγαβος, ἐσηκώθηκε καὶ προεῖπε διὰ τοῦ Πνεύματος, ὅτι θὰ ἐγίνετο μεγάλη πεῖνα εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην, ἡ ὁποία καὶ ἔγινε ἐπὶ Κλαυδίου Καίσαρος. Ἀπεφάσισαν δὲ οἱ μαθηταὶ νὰ στείλῃ ὁ καθένας, ἀνάλογα πρὸς τὴν οἰκονομικήν του κατάστασιν, βοήθειαν εἰς τοὺς ἀδελφοὺς ποὺ κατοικοῦσαν εἰς τὴν Ἰουδαίαν. Αὐτὸ καὶ ἔκαναν καὶ τὴν ἀπέστειλαν εἰς τοὺς πρεσβυτέρους διὰ τοῦ Βαρνάβα καὶ τοῦ Σαύλου.

«Η ΔΕΞΙΑ ΤΟΥ ΥΨΙΣΤΟΥ»
«Καὶ ἦν χεὶρ Κυρίου μετ᾽ αὐτῶν,
πολύς τε ἀριθμὸς πιστεύσας ἐπέστρεψεν ἐπὶ τὸν Κύριον».

 .   Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, μὲ τὴν σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπή, ἔρχεται νὰ μᾶς διδάξη, ὅτι ἐκεῖνος ποὺ κυρίως ἐργάζεται καὶ δημιουργεῖ εἶναι ὁ Θεός. Τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ ἐργάζεται ἀθόρυβα καὶ μυστικά. Πῶς ὅμως ἐργάζεται; Μὲ δύο κυρίως τρόπους. Πρῶτα-πρῶτα τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ

ΚΑΘΟΔΗΓΕΙ

.   Τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ εἶναι καθοδηγητικό. Αὐτὸ τὸ ἔνιωσε μὲ ἕνα ἰδιαίτερο τρόπο ἡ πρώτη χριστιανικὴ Ἐκκλησία. Μὲ τὸν θάνατο τοῦ πρωτομάρτυρος Στεφάνου εἶχε ξεσπάσει ἕνας γενικώτερος διωγμὸς ἐναντίον τῶν πιστῶν. Ἔτσι πολλοὶ μαθηταὶ «διεσπάρησαν» σὲ διάφορα μέρη «ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας». Τὸ γεγονὸς αὐτό, ποὺ ἦταν μία δοκιμασία γιὰ τὴ νεοσύστατη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τὸ ἀγαθὸ χέρι τοῦ Θεοῦ τὸ χρησιμοποίησε γιὰ τὴν διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου στὰ ἔθνη. Ὅπως σημειώνει ὁ ἱερὸς Λουκᾶς, οἱ μαθηταὶ αὐτoὶ «εἰσελθόντες εἰς Ἀντιόχειαν ἐλάλουν πρὸς τοὺς Ἑλληνιστὰς εὐαγγελιζόμενοι τὸν Κύριον Ἰησoῦν». Ἔτσι ἔγινε φανερό, ὅτι τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ καθοδηγοῦσε πιὰ τὴν Ἐκκλησία στὸν εὐαγγελισμὸ ὁλόκληρου τοῦ κόσμου.
.     Τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ καθοδηγεῖ καὶ ἐμᾶς, μὲ τὰ γεγονότα καὶ τὶς ἀλλαγές, ποὺ συμβαίνουν στὴν ζωή μας. Τὰ γεγονότα τῆς ζωῆς μας δὲν εἶναι τυχαία. Ἐλέγχονται καὶ κατευθύνονται ἀπὸ τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ. Ἕνα ἐμπόδιο, ποὺ συναντᾶμε στὴν πραγματοποίηση τῶν σχεδίων μας, δὲν εἶναι πάντα χωρὶς νόημα. Μία δυσκολία, ποὺ μᾶς σταματᾶ νὰ κάνουμε κάτι, κατευθύνεται ἀπὸ τὸ προνοητικὸ χέρι τοῦ Θεοῦ. Ὁ πιστὸς ἄνθρωπος, τὸν ὁποῖο φέρνει κοντά μας ὁ Θεός, ἴσως εἶναι ὁ ἀγγελιοφόρος τοῦ θελήματός του. Ἂς τὸν προσέξουμε, ἂς τὸν ἀκούσουμε. Τὸ χριστιανικὸ ἔντυπο, ποὺ πέφτει στὰ χέρια μας, εἶναι ἡ ἐπιστολὴ ποὺ μᾶς στέλνει ὁ Θεός, γιὰ νὰ μᾶς κατευθύνη στὰ ζητήματα τῆς ζωῆς μας. Καὶ ὅταν ἀκόμη στὴν πορεία τῆς ζωῆς μας συναντᾶμε τὴν ἀποτυχία, τὸν πόνο καὶ τὸν θάνατο, ἂς προσπαθοῦμε νὰ ἀνακαλύπτουμε καὶ ἐδῶ τὸ καθοδηγητικὸ χέρι τοῦ Θεοῦ. Ἴσως μὲ τὰ γεγονότα αὐτὰ τοῦ πόνου θέλει νὰ μᾶς ἀνοίξη καινούργιους δρόμους ζωῆς, νὰ μᾶς ἀνοίξη τὰ κλεισμένα αὐτιὰ τῆς ψυχῆς μας, νὰ μᾶς ὁδηγήση στὴν σωτηρία τῆς βασιλείας του.
.   Ὅλα ὅμως αὐτὰ φανερώνουν ὅτι τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ πάντα ἔχει κάτι νὰ δώση. Τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ

ΕΥΛΟΓΕΙ

.    Σκορπίζει πλούσια καὶ ἄφθονη τὴν χάρη καὶ τὴν δύναμή του. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ δεύτερος τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο ἐργάζεται ὁ Θεός. Οἱ μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ καταδιωγμένοι φθάνουν στὴν Ἀντιόχεια. Μία πόλη μεγάλη καὶ πλούσια, ἀλλὰ καὶ ἁμαρτωλή. Διαβόητη γιὰ τὴν διαφθορά της. Ἄγονο φαινόταν τὸ ἔδαφός της γιὰ χριστιανικὴ σπορά. Καὶ ὅμως ὁ σπόρος τοῦ Εὐαγγελίου, ποὺ ἄρχισαν νὰ σπέρνουν οἱ ἁπλοὶ ἐκεῖνοι μαθηταὶ τοῦ Κυρίου, παρουσίαζε ἐκπληκτικὴ καρποφορία. Ἡ ἐξήγηση δὲν εἶναι ἄλλη: «Ἦν χεὶρ Κυρίου μετ᾽ αὐτῶν» γι᾽ αὐτὸ καὶ «πολὺς ἀριθμὸς πιστεύσας ἐπέστρεψεν ἐπὶ τὸν Κύριον». Καὶ τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ εὐλόγησε τόσο πολὺ τὴν σπορὰ στὸν ἄγονο ἐκεῖνο τόπο, ὥστε ἐκεῖ γιὰ πρώτη φορὰ οἱ μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ νὰ πάρουν τὸ ὄνομα ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ!
.     «Ἄγονες οἱ ψυχὲς τῶν παιδιῶν μας», παραπονοῦνται συχνὰ οἱ γονεῖς καὶ οἱ δάσκαλοι, ὅταν βλέπουν νὰ μὴ ἀποδίδουν ἢ καὶ νὰ ἀποτυχαίνουν οἱ προσπάθειές τους γιὰ τὴν ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν, τῶν μαθητῶν τους. «Ἁμαρτωλὴ Ἀντιόχεια ἡ κοινωνία μας», ἐπαναλαμβάνουν μερικοί. «Ποιός θὰ δεχθῆ τὸ μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου;» Καὶ ἄλλοι λένε: «τί μποροῦμε νὰ κάνουμε ἐμεῖς, ἄνθρωποι μὲ περιορισμένες δυνατότητες, χωρὶς ἐπίσημες θέσεις, χωρὶς γνωριμίες;»
.   Ἀλλὰ ἂς διαβάσουμε ξανὰ αὐτὸ ποὺ ἔγινε στὴν Ἀντιόχεια μὲ τοὺς ἁπλοὺς ἐκείνους μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ. Καὶ θὰ δοῦμε ὅτι ὡς Χριστιανοὶ διαθέτουμε ἕνα μυστικὸ ὅπλο: Τὸ παντοδύναμο χέρι τοῦ Θεοῦ. Τὸ συνειδητοποιοῦμε;

ΠΗΓΗ: περιοδ. «ZΩH», ἀρ. τ. 4236, 19.05.2011

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

, ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: