ΚΡΑΤΟΣ …ΑΡΟΥΡΑΙΩΝ

ΣΧΟΛΙΟΝ «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Πάντα εὐθύβολες οἱ ἐπισημάνσεις τοῦ Δημ. Νατσιοῦ. Τὸ σημερινό του ἄρθρο μᾶς… προσγειώνει στὴν ἄρουρα. Ἐπειδὴ τὴν ἐγκαταλείψαμε, ἀπωλέσαμε μεγάλα κεφάλαια τῆς ψυχῆς μας. Καὶ  μεταβληθήκαμε σὲ …ἀρουραίους. Μὲ φυσικὸ ἐπακόλουθο καὶ τὸ ἑλληνικὸ κράτος νὰ εἶναι ἄχθος ἀρούρης !

 Κράτος… ἄχθος ἀρούρης
τοῦ Δημήτρη Νατσιοῦ

 .         Οἱ διακοπές, ἡ ἠρεμία τῶν πασχαλινῶν ἡμερῶν, προσφέρονται καὶ γιὰ τὴν ἐνασχόληση μὲ τὴν σχεδὸν λησμονημένη σήμερα τέχνη τῆς ἀνάγνωσης. Κάποια βιβλία, τὰ ὁποῖα, ἐπειδὴ μᾶς ἐκύκλωσαν, αἱ τοῦ βίου μας ζάλαι καὶ μέριμναι, δὲν πρόλαβαν νὰ ξεφυλλιστοῦν, ἀποσπῶνται ἀπὸ τὸ ράφι τῆς βιβλιοθήκης καί….ἄρχεται ἡ ἀπόλαυση τῆς μελέτης.
.       Εἶχα διαβάσει σὲ μικρότερη ἡλικία, ὅταν πολλὲς φορὲς διαβάζουμε ἀνώριμα, περίπου βουλιμικὰ κάποια βιβλία, τὴν ἐξαίσια πραγματεία τοῦ Ξενοφῶντος μὲ τίτλο «Οἰκονομικός». Ἀνήκει στὴν τετραλογία τῶν φιλοσοφικῶν του ἔργων, ποὺ στρέφονται γύρω ἀπὸ τὴν μορφὴ τοῦ μεγάλου δασκάλου του, τοῦ Σωκράτη. Τὰ ἄλλα τρία τιτλοφοροῦνται «Ἀπομνημονεύματα», «Συμπόσιον» καὶ «Ἀπολογία». Στὸ ἔργο αὐτὸ ὁ μέγας φιλόσοφος ἀναφέρεται κυρίως στὴν γεωργία, σημειώνοντας στὴν εἰσαγωγὴ τοῦ πέμπτου κεφαλαίου ὅτι «ἔοικε γὰρ ἡ ἐπιμέλεια αὐτῆς εἶναι ἅμα τε ἡδυπάθειά τις καὶ οἴκου αὔξησις καὶ σωμάτων ἄσκησις εἰς τὸ δύνασθαι ὅσα ἀνδρὶ ἐλευθέρῳ προσήκει», δηλαδή, ἡ γεωργία εἶναι πηγὴ τέρψεως καὶ τῆς περιουσίας αὔξηση καὶ τοῦ σώματος ἄσκηση, ὥστε νὰ μπορεῖ τὸ σῶμα νὰ κάνει ὅσα ἁρμόζουν σ’ ἕναν ἄνθρωπο ἐλεύθερο, διότι «τῶν σωμάτων θηλυνομένων καὶ αἱ ψυχαὶ πολἀρρωστότεραι γίγνονται». Πρὶν σχολιάσουμε τοὺς λόγους τοῦ προγόνου μας, μία ἀκόμη ἐπίκαιρη παραπομπή. Στὸ ἴδιο κεφάλαιο, στίχος 17, λέει ὁ Σωκράτης. «Καλῶς δὲ κακεῖνος εἶπεν ὃς ἔφη τὴν γεωργίαν τῶν ἄλλων τεχνῶν μητέρα καὶ τροφὸν εἶναι. Εὖ μὲν γὰρ φερομένης τῆς γεωργίας ἔρρωνται καὶ αἱ ἄλλαι τέχναι σχεδόν τι καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν». Μετάφραση: (Χρησιμοποιῶ τὴν ἔκδοση «Βιβλιοθήκη τῶν Ἑλλήνων). Καὶ ὡραῖος εἶναι ὁ λόγος ἐκείνου ποὺ εἶπε πὼς ἡ γεωργία εἶναι τῶν ἄλλων τεχνῶν μητέρα καὶ τροφός. Διότι, ἂν ἡ γεωργία πάει καλά, καλὰ πηγαίνουν καὶ οἱ ἄλλες τέχνες· ὅπου, ἀντιθέτως, ἡ γῆ, κατ’ ἀνάγκην, μείνει χέρσα, ἐκεῖ σχεδὸν σβήνουν καὶ οἱ ἄλλες τέχνες, στεριανὲς καὶ θαλασσινές».
.       Πᾶμε, τώρα, μία βόλτα σ’ ἕνα μανάβικο τῆς σήμερον.  Τί ἀντικρίζεις; Ντομάτες Βελγίου, πατάτες Αἰγύπτου, κρεμμύδια καὶ λεμόνια Τουρκίας, ἑσπεριδοειδῆ Ἱσπανίας. Γέμισε ὁ τόπος ἀπὸ εἰσαγόμενα φροῦτα. (Δὲν ἐξαιρῶ τά ἄνοστα καὶ ἐπιβλαβῆ πολιτικά). Ἕνας τόπος εὐλογημένος σὰν τὸν δικό μας, «ἡλιοστάλακτος», ἀγκαλιασμένος ἀπὸ θάλασσα – «Θεέ μου πόσο μπλὲ ξοδεύεις γιὰ νὰ μὴν σὲ βλέπουμε», θὰ πεῖ ἐξαίσια ὁ Ἐλύτης- εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσάγει ντομάτες; Λιβάδι ἀπέραντο ἡ πατρίδα μας, ὁ καιρός της καλοσυνεύει δύο μῆνες ἐνωρίτερα ἀπὸ τῶν «Εὐρωπαίγων», εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἔχει ἐπάρκεια σὲ γεωργοκτηνοτροφικὰ ἀγαθά; Ἀντὶ νὰ εἴμαστε τὸ περιβόλι τῆς Εὐρώπης, ἡ γῆ μας εἶναι σχεδὸν ἀμόλυντη λόγῳ τῆς ἀνύπαρκτης βιομηχανίας, καταντήσαμε χερσοτόπι, καταστρέψαμε τὴν γεωργία, τὴν μητέρα τῶν τεχνῶν, κατὰ τὸν Σωκράτη. Ὅλοι οἀνέμπνευστοι μπακαλόγατοι πού, κακῇ τὥρᾳ, κυβέρνησαν τὸν τόπο λὲς καὶ συνωμότησαν γιὰ νὰ διαλύσουν τὴν γεωργία. Ποινικοποίησαν τὴν χειρωναντικἐργασία, ξερίζωσαν τὸν λαἀπὸ τὶς ἑστίες του, τὸν στοίβαξαν στὶς ἀπάνθρωπες τσιμεντουπόλεις, μετέτρεψαν πολλοὺς σἀεροκοπανατζῆδες τοῦ Δημοσίου καὶ …ἰδοὺ τἀποτελέσματα: τρῶμε τὰ σκόρδα καὶ τὰ κρεμμύδια τῶν Τούρκων, καταναλώνουμε τὰ γαλακτοκομικὰ τῶν Ὀλλανδῶν. Καὶ τὰ δικά μας τὰ μοσχοαναθρεμμένα βλαστάρια σπουδάζουν μεταπτυχιακὰ καὶ διδακτορικά, «λιανοπαίδια», θύματα, ἀνίδεα γιὰ τὴν φρίκη ποὺ τοὺς ἀναμένει.
.        Ἂς γνωρίζουμε ὅτι ἡ κατοχὴ γῆς-ἡ ἰδιοκτησία τονώνει τὸ ἐθνικὸ αἴσθημα λόγῳ προσωπικοῦ γοήτρου καὶ ἀλληλεγγύης πρὸς τὴν πατρίδα. Ἡ γῆ γεννᾶ δεσμοὺς ποὺ κινοῦν, ποὺ ἀφυπνίζουν τὸν ἄνθρωπο. Ὅταν μιλᾶμε γιὰ φιλοπατρία, μιλᾶμε καὶ γιὰ ἀγάπη τῆς γῆς, τοῦ χώματος ποὺ μᾶς ἀνέστησε. Τὰ λιοντάρια τοῦ 1940 ἦταν ἀγροτόπαιδα, σκληροτράχηλοι δουλευτάδες τῆς γῆς, πολέμησαν καὶ νίκησαν, γιατί ὑπερασπίζονταν τὀργωμένα χωράφια τους καὄχι τὸν κοπανιστὸ «ἀέρα» τοῦ ρετιρὲ μίας πολυκατοικίας. «Ἡ γῆ» λέει ὁ Σωκράτης, «παρακινεῖ σημαντικὰ τοὺς γεωργοὺς νὰ ὑπερασπίζουν ἔνοπλοι τὴν χώρα, γιατί παράγει τοὺς καρπούς της στὸ ὕπαιθρο, ὥστε νὰ τοὺς παίρνει ἐκεῖνος ποὺ νικᾶ». Εἴδαμε τί ἔγινε κατὰ τὴν γερμανικὴ Κατοχή. Κατέκλεψαν οἱ πρόγονοι τῆς Μέρκελ τὴν παραγωγὴ καὶ ὁ λαός, κακουχούμενος καὶ λιμοκτονῶν, ἀποδεκατίστηκε.
.       «Οὕτω καὶ τἤθη γενναιοτάτους τοὺς αὐτῇ συνόντας ἡ γεωργία ἔοικε παρέχεσθαι». Ἡ γεωργία διαμορφώνει εὐγενέστατο τἦθος τῶν ἀνθρώπων, ποἀπασχολοῦνται μ’ αὐτή. Πλὴν τῆς φιλοπατρίας, ἡ γεωργία ἐξευγενίζει τὸν ἄνθρωπο, τὸν ὁπλίζει μὑπομονή, καρτερία, γενναιότητα. Βλέπει ἄνθρωπος τὸ θαῦμα τῆς κτίσης, ταπεινώνεται, κοπιάζει, μοχθεῖ καί, ὅταν ἔρθει ὁ καρπός, χαίρεται καὶ καμαρώνει. Μία αἰτία τῆς τωρινῆς ἀπιστίας καὶ τῆς ἀλαζονείας εἶναι καἀπομάκρυνσή μας ἀπὸ τὴν γῆ. Μὲς στὶς φωσφορίζουσες τσιμεντουπόλεις θαυμάζουμε τἔργα τῶν χειρῶν μας, τἐφήμερα καὶ πομπώδη, χάσαμε τὰ «καλὰ λίαν» ἔργα τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος στὸν λόγο του «Εἰς Ἀνδριάντας» σημειώνει: «Ἅπαν ἀσελγείας εἶδος ἐξελήλαται, πολλὴ δὲ πανταχοἀνθεἡ σωφροσύνη. Τὸ δὲ αἴτιον, ἐπίπονός ἐστιν αὐτοῖς ὁ βίος, καὶ διδασκαλεῖον τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς σωφροσύνης ἔχουσι τὴν τῆς γῆς ἐργασίαν καὶ τέχνην μετιόντες, ἣν πρὸ τῶν ἄλλων ἁπασῶν ὁ Θεὸς εἰς τὸν βίον εἰσήγαγε τὸν ἡμέτερον». (ὁμιλ. ΙΘ´, Ι, ΕΠΕ 32, 578). Δηλαδή: «Κάθε εἴδους ἀσέλγειας ἔχει ἀπομακρυνθεῖ καὶ παντοῦ στὶς ἀγροτικὲς περιοχὲς ἀνθεῖ ἡ σωφροσύνη. Καὶ ἡ αἰτία εἶναι ἡ κουραστικὴ ζωὴ τῶν γεωργῶν καὶ ὡς σχολεῖο τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς ἁγνότητας ἔχουν τὴν καλλιέργεια τῆς γὴς καὶ ἀσκοῦν τὴν τέχνη, ποὺ ὁ Θεὸς εἰσήγαγε στὴ ζωὴ πρὶν ἀπ’ ὅλες, δηλαδὴ τὴν γεωργία». Ἡ ἐργασία στὸ χωράφι σὲ καταπονεῖ μέν, ἀλλὰ νιώθεις τὴν χαρὰ τῆς ἐργασίας. Ὁ φραπὲς στὰ κηφηνεῖα, ἀπραξία, ἡ νωθρότητα γεννοβολᾶ τοὺς ἀφιονισμένους κουκουλοφόρους πού, κατὰ τὴν βλακώδη κοινοτοπία, ἀμαυρώνουν τὸ λεγόμενο ἑλληνικὸ ποδόσφαιρο. Οἱ νέοι, οἱ πακεταρισμένοι καὶ σιδερωμένοι στὶς μεγαλουπόλεις, οὔτε λέξεις ἔχουν γιὰ νὰ μιλήσουν, οὔτε διακονοῦν τὴν γῆ γιὰ νὰ «πονοῦν» καὶ νὰ συμπονοῦν. Τὰ λεγόμενα «ἐπεισόδια» τοὺς ἐκτονώνουν. Ὅπως στρώσαμε ἔτσι κοιμόμαστε. Σὲ λίγα χρόνια τὴν ἑλληνικὴ γῆ θὰ τὴν δουλεύουν οἱ λαθρομετανάστες. Ἡ γεωργικὴ τέχνη ἐξ ἄλλου, λέει ὁ Σωκράτης, δὲν χρειάζεται πτυχία καὶ «ἡ γῆ, τὸ ξέρουν ὅλοι, εὐεργετεῖ ὅσους τὴν εὐεργετοῦν». (20,14). Ὁ μόνος ποὺ κατανόησε τὴν σημασία τῆς γεωργίας καὶ ἐργάστηκε μὲ ἀποστολικὸ ζῆλο γιὰ τὴν προαγωγή της ἦταν ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας. Εἶναι νομίζω περιττὴ ἡ ἀπαρίθμηση τῶν ἐπιτευγμάτων του.
.       Δὲν θὰ μποροῦσε νἀπουσιάζει ἡ διὰ βίου ἀμάθεια ἀπὸ τὴν περιρρέουσα ἀπαξίωση καὶ περιφρόνηση τῆς γεωργικῆς καὶ κάθε χειρωνακτικῆς τέχνης. Σχεδὸν ἀνύπαρκτη στὰ βιβλία γλώσσας ἡ προβολὴ καὶ ἡ ἐξύμνηση τῆς ἐργατικότητας, τῆς φιλοπονίας, τοῦ μόχθου. Στὴν Ϛ´ Δημοτικοῦ ποὺ διδάσκω, στὸ γ´ τεῦχος τῆς γλώσσας, στὴν ἑνότητα γιὰ τὴν ἐργασία, ὡς «ἐπαγγέλματα μὲ προοπτική», (σέλ.22), προτείνονται τά: ὑπεύθυνος τροφοδοσίας ξενοδοχείων, τεχνικὸς Η/Υ, γραφίστας ἠλεκτρονικῆς σχεδίασης ἐντύπου καὶ ἠχολήπτης. Δουλειὲς ἀτσαλάκωτες, τοῦ γραφείου, ἅπασες δορυφοροῦσες τὶς νέες τεχνολογίες, πλὴν μιᾶς, αὐτῆς τοῦ σερβιτόρου. Ἄρα Ἕλλην τῆς αὔριον, ὅπως τὸν ὁραματίζεται τἑλληνομάχον «διαβίου», θὰ λυγίζει τὴν μέση του ὑπηρετώντας καλοζωισμένα, ἀργόσχολα γραΐδια τοῦ Βορρ, τοὺς ἰδιοκτῆτες τῆς γῆς καὶ τῶν ρόδινων ἀκρογιαλιῶν μας. Οἱ πιὸ «τυχεροὶ» βεβαίως. Οἱ λοιποὶ θὰ σερφάρουν καὶ θὰ ἐπικοινωνοῦν μὲ τοὺς χιλιάδες «φίλους» τοῦ facebook. Ἄχθος ἀρούρης, βάρος τῆς γῆς.

Δημήτρης Νατσιὸς 
δάσκαλος-Κιλκίς

, , , , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: