ΠΑΤΕΡ ΑΦΕΣ ΑΥΤΟΙΣ· ΟΥ ΓΑΡ ΟΙΔΑΣΙ ΤΙ ΠΟΙΟΥΣΙ (Α´ Λόγος ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ)

Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς·  
οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι
(Λουκ. κγ´ 34)

.        Ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ Χριστοῦ εἶναι μία προσευχὴ πρὸς τὸν οὐράνιο Πατέρα Του γιὰ νὰ συγχωρήση τὴν ἁμαρτία τῶν σταυρωτῶν Του. «Μὲ τὸν λόγο αὐτὸ ὁ Κύριος, δείχνοντας ὑπερβολὴ ἀγάπης καὶ ἀνεξικακίας, δὲν κάνει τὴν γῆ νὰ σχισθῆ καὶ νὰ καταπιῆ τοὺς σταυρωτές Του, ἀλλὰ ἀντίθετα παρακαλεῖ τὸν Πατέρα Του νὰ συγχωρήση τὸ σφάλμα τους. Καὶ βέβαια αὐτὸ ἐπρόκειτο νὰ συγχωρηθῆ, ἂν αὐτοὶ δὲν ἔμεναν στὴν ἀπιστία, ἀλλὰ πίστευαν καὶ μετανοοῦσαν … Ἀπὸ τὸν λόγο τοῦτο ἔμαθε ὁ Στέφανος νὰ πῆ γιὰ τοὺς λιθοβολιστές του, Κύριε μὴ στήσης αὐτoῖς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην … Καὶ ὅλοι γενικὰ οἱ Ἅγιοι, ὡς μιμητὲς τοῦ Χριστοῦ καὶ ἀκόλουθοι, ἀπὸ τὸν λόγο τοῦτο ἔμαθαν νὰ συγχωροῦν τοὺς ἐχθρούς τους» (Ἅγ. Νικόδημος Ἁγιορ.).
.          Ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ ἀγκάλιασε κάθε ἄνθρωπο, προσφέρθηκε ἀκόμη καὶ στοὺς σταυρωτές Του. Ὅταν οἱ ἄδικοι δικαστὲς κατεδίκασαν τὸν Χριστὸ εἰς θάνατον, δέχθηκε τὴν ἀπόφαση σιωπώντας. Καὶ ὅταν ἐκτελέσθηκε ἡ ποινὴ καὶ προσηλώθηκε στὸ ξύλο τοῦ Σταυροῦ, ὄχι μόνο δὲν ἔπαυσε νὰ ἀγαπᾶ τοὺς φονευτές, ἀλλὰ καὶ παρακαλοῦσε τὸν Πατέρα Του νὰ μὴν τοὺς τιμωρήση γιὰ ὅσα τόλμησαν νὰ κάνουν στὸν μονογενῆ Υἱό Του. Μάλιστα ὄχι ἁπλῶς παρακαλοῦσε, ἀλλὰ καὶ ἀπολογοῦνταν γιὰ χάρη τους. Καὶ τὰ λόγια τῆς ἀπολογίας Του ἦταν λόγια ἀγάπης καὶ εὐσπλαγχνίας: Ἄφες αὐτοῖς, Πάτερ, ἔλεγε,  οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι (Ἅγ. Νικόλαος Καβάσιλας).
.     Ὁ Χριστὸς ζήτησε ἀπὸ τὸν Πατέρα Του νὰ συγχωρήση τοὺς σταυρωτές Του, διότι αὐτοὶ δὲν γνώριζαν τί ἔκαναν. Δὲν γνώριζαν τὸ μέγεθος τοῦ κακουργήματός τους. Οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι. «Δηλαδὴ ἀγνοοῦσαν τὴν θεία οἰκονομία καὶ τὸ μυστήριο ποὺ συντελοῦνταν. Δὲν γνώριζαν, βέβαια, ὅτι ὁ Σταυρὸς πρόκειται νὰ λάμψη τόσο πολύ, ὅτι (ἐκείνη τὴν ὥρα) γινόταν ἡ σωτηρία τῆς οἰκουμένης καὶ ἡ συμφιλίωση τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἀνθρώπους» (Ἅγ. Ἰω. Χρυσόστομος) .
.         Ὅπως λέγει ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος, «μποροῦμε νὰ δοῦμε τὴν ἀνέκφραστη φιλανθρωπία τοῦ Χριστoῦ ὄχι μόνον ἀπὸ τὸν σταυρὸ ποὺ ὑπέμεινε ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ λόγια ποὺ εἶπε ἐπάνω στὸν Σταυρό. Διότι καὶ τότε ποὺ ἦταν καρφωμένος στὸν Σταυρὸ καὶ αὐτοὶ Τὸν εἰρωνεύονταν, Τὸν περιγελοῦσαν καὶ Τὸν ἔφτυναν, ἔλεγε· Πάτερ, ἅφες αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι. Τὴν ὥρα τῆς σταυρώσεώς Του προσεύχεται γιὰ τοὺς σταυρωτές Του! Ἂν καὶ αὐτοὶ ἔλεγαν: εἰ Υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, κατάβηθι ἀπὸ τοῦ σταυροῦ, ὅμως ἐκεῖνος δὲν κατεβαίνει ἀπὸ τὸν Σταυρό, ἐπειδὴ ἀκριβῶς εἶναι Υἱὸς τοῦ Θεοῦ· ἄλλωστε ἦλθε στὴ γῆ γιὰ νὰ σταυρωθῆ γιὰ τὴν σωτηρία μας … Ἐκεῖνοι ἔλεγαν: Εἰ Υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, σῶσον σεαυτόν, Αὐτὸς ὅμως ἔκανε τὰ πάντα γιὰ νὰ σώση ἐκείνους ποὺ Τὸν ἔβριζαν, καὶ ἔλεγε: “Συγχώρησέ τους τὴν ἁμαρτία, διότι δὲν ξέρουν τί κάνουν”. Τί ἔγινε λοιπόν; τοὺς συγχώρησε τὴν ἁμαρτία τους; τοὺς συγχώρησε, ἐφ᾽ ὅσον θέλησαν νὰ μετανοήσουν. Διότι ἂν δὲν τοὺς συγχωροῦσε τὴν ἁμαρτία, δὲν θὰ γινόταν ὁ Παῦλος ἀπόστολος. Ἂν δὲν τοὺς συγχωροῦσε τὴν ἁμαρτία, δὲν θὰ πίστευαν ἀμέσως (μὲ τὸ πρῶτο κήρυγμα) τρεῖς χιλιάδες καὶ (ἀργότερα) πέντε χιλιάδες καὶ πολλὲς μυριάδες»
.        Ἀπὸ τὸν λόγο αὐτό, ποὺ εἶπε ὁ Κύριος στὸν Σταυρό, φανερώνεται ἡ  ἄπειρη μακροθυμία Του. Γράφει ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης: «Δεσμὰ καὶ μαστιγώσεις, ραπίσματα στὰ μάγουλα, πρόσωπο γεμάτο ἐμπτυσμούς, πλάτη αὐλακωμένη ἀπὸ χτυπήματα, ἀσεβὲς δικαστήριο, ἡ σκληρὰ ἀπόφαση, στρατιῶτες … ποὺ χλεύαζαν, εἰρωνεύονταν καὶ ἔβριζαν, … καρφιὰ καὶ χολὴ καὶ ὄξος, καὶ ὅλα τὰ φοβερώτατα ποὺ Τοῦ προξενοῦσαν χωρὶς νὰ εἶναι ἔνοχος ἢ μᾶλλον ποὺ ἦταν ἡ πληρωμή Toυ γιὰ τὶς πολλὲς καὶ διάφορες εὐεργεσίες Του. Καὶ πῶς ἀντιμετώπιζε ἐκείνους ποὺ Τοῦ προξενοῦσαν ὅλα αὐτά; “Πατέρα, συγχώρησέ τους, διότι δὲν ξέρουν τί κάνουν”. Μήπως δὲν μποροῦσε νὰ ρίξη πάνω στὰ κεφάλια τοuς ἀπὸ ψηλὰ τὸν οὐρανὸ ἢ νὰ σκίση τὴν γῆ καὶ νὰ ἐξαφανίση τοὺς ὑβριστές του; …  Ὡστόσο ὑπέφερε ὅλα αὐτὰ μὲ πραότητα καὶ μακροθυμία, Ἐκεῖνος ποὺ νομοθετεῖ τὴν μακροθυμία στὴν ζωή σoυ μὲ τὸ δικό Του παράδειγμα».
.      Ὁ Κύριος ἐφάρμοσε πρῶτος ἐκεῖνα ποὺ δίδαξε. Εἶπε σὲ ὅλους μας γαπτε τoὺς χθρoς  μν καὶ μὲ τὸν πρῶτο λόγο ποὺ εἶπε στὸν Σταυρὸ ἔδειξε ἔμπρακτα αὐτὴν τὴν μακροθυμία καὶ τὴν ἀγάπη πρὸς τοὺς ἐχθρούς. Ὁ ἅγιος Νικόδημος ἀπευθύνεται στὸν κάθε πιστό: «Ὅταν ἔχης κανέναν ἐχθρὸ ποὺ σὲ ἀδίκησε ἢ σὲ ὕβρισε, ἢ σὲ ἐδίωξε μέχρι θανάτου, τρέξε στὸν Σταυρὸ καὶ θυμήσου τὸν πρῶτο λόγο ποὺ εἶπε ὁ Κύριος καὶ συγχώρησε τοὺς σταυρωτές Του, καὶ συγχώρησε κι ἐσὺ τὸν ἐχθρό σου μὲ ὅλη τὴν καρδιά σου».

ΠΗΓΗ: Ἱερομονάχου Γρηγορίου: «Οἱ ἑπτὰ Λόγοι τοῦ Χριστοῦ ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ»,
Ἱ. Κουτλουμουσιανόν Κελλίον Ἁγ. Ἰω. Θεολόγου, Ἅγιον Ὄρος 2009.
Στοιχειοθεσία: «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

, ,

  1. ΔΙΨΩ (Ε´ Λόγος ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ) [Γρηγορίου ἱερομ. Ἁγιορείτου] | Χριστιανικὴ Βιβλιογραφία

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: