ΚΥΡΙΑΚΗ Α´ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (Ἁγίου Νικολάου Ἀχρίδος) [Γ´]

ΚΥΡΙΑΚΗ Α´ ΝΗΣΤΕΙΩΝ [Γ´ Μέρος]
Ἁγίου Νικολάου Ἀχρίδος (Βελιμίροβιτς) † 1956

Α´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2011/03/12/κυριακὴ-α´-νηστειῶν-ἁγίου-νικολάου/

Β´ Μέρος: https://christianvivliografia.wordpress.com/2011/03/12/κυριακη-α´-νηστειων-ἁγίου-νικολάου-ἀ/

.        «Λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ· πόθεν μὲ γινώσκεις; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι, ὄντα ὑπὸ τὴν συκῆν εἶδον σε» (Ἰω. α´ 49). Κοιτάξτε πῶς ὁ Ναθαναὴλ ἀναδεικνύεται ἀμέσως ὡς ἄνθρωπος δίχως δόλο. Ὁ ἄνθρωπος τοῦ δόλου εἶναι ἀπασχολημένος μὲ τὸν ἑαυτό του καὶ δὲν τὸν νοιάζει γιὰ τοὺς ἄλλους. Στὸν ἄνθρωπο τοῦ δόλου ἀρέσουν οἱ ἔπαινοι καὶ οἱ κολακεῖες. Ἂν ὁ Ναθαναὴλ ἦταν ἄνθρωπος δόλιος, θὰ εἶχε μεθύσει μὲ τὸν ἔπαινο τοῦ Χριστοῦ καὶ θὰ τὸν εὐχαριστοῦσε ἢ μὲ προσποιητὴ ταπείνωση θὰ ἀπέβαλε ἀπὸ πάνω του τὸν ἔπαινο. Τὸν Ναθαναὴλ ὅμως ἔνοιαζε περισσότερο ἡ ἀλήθεια ἀπὸ τὸν ἔπαινο, περισσότερο ὁ Χριστὸς παρὰ ὁ ἑαυτός του. Ἔτσι, μὴ δεχόμενος μὰ οὔτε καὶ ἀπορρίπτοντας τὸν ἔπαινο, ὁ Ναθαναὴλ στρέφεται μὲ ἕνα ἀνοιχτὸ ἐρώτημα ποὺ εἶχε σὰν σκοπὸ νὰ τοῦ ἀποκαλύψει τὴν ἀλήθεια γιὰ τὸν Χριστό:
.        Πόθεν μὲ γινώσκεις; γιατὶ κοίτα, ἐμεῖς συναντώμαστε γιὰ πρώτη φορὰ στὴν ζωή μας! Ἂν μὲ εἶχες φωνάξει μὲ τὸ ὄνομά μου, θὰ μὲ εἶχες ἐκπλήξει λιγότερο, ἐπειδὴ τὸ ὄνομα μπορεῖ κάποιος γρήγορα νὰ τὸ πληροφορηθεῖ καὶ νὰ τὸ βρεῖ. Ὅμως, αὐτὸ ποὺ μὲ ἐκπλήσσει εἶναι ποὺ Ἐσὺ τόσο σύντομα γνωρίζεις τὸ ὄνομα τῆς καρδιᾶς μου καὶ τῆς συνειδήσεώς μου, τὸ ὁποῖο εἶναι ἀπὸ τὰ πιὸ ἀπόκρυφα στὸν ἄνθρωπο καὶ ὁ ἄνθρωπος μὲ πολὺ δυσκολία ἀποκαλύπτει ἀκόμα καὶ στοὺς πλησιέστερους φίλους του.
.        Πόθεν μὲ γινώσκεις; Στὴν ἐρώτηση αὐτὴ ὁ Κύριος τοῦ ἀπαντᾶ μὲ τὴν ἀποκάλυψη ἑνὸς ἄλλου, ἐξωτερικοῦ μυστικοῦ· «πρὸ τοῦ σε Φίλιπππον φωνῆσαι, ὄντα ὑπὸ τὴν συκῆν εἶδον σε». Αὐτὸς ποὺ γνωρίζει τὰ μυστήρια τοῦ πνεύματος, γνωρίζει καὶ τὰ μυστήρια τοῦ σώματος. Αὐτὸς ποὺ βλέπει τὶς κινήσεις τῆς σκέψης καὶ ἀκούει τὸν μυστικὸ ψίθυρό της στὸν ἄνθρωπο, βλέπει ἀκόμα πιὸ εὔκολα τὶς κινήσεις τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος καὶ ἀκούει τοὺς λόγους ποὺ βγαίνουν ἀπὸ τὸ στόμα του.
.         Πρὶν ἀκόμα ὁ Φίλιππος πλησιάσει τὸν Ναθαναήλ, τὸν εἶδε ποὺ καθόταν κάτω ἀπὸ τὴ συκιά. Καὶ πρὶν ἀκόμα ὁ Φίλιππος σκεφτεῖ νὰ πάει στὸν Ναθαναήλ, ὁ Κύριος εἶδε καὶ γνώριζε τὴν καρδιὰ ἐκείνου. Κατὰ τὴν πρόνοιά Του, ὁ Φίλιππος πλησίασε τὸν Ναθαναὴλ καὶ τὸν κάλεσε νὰ ἔρθει καὶ νὰ δεῖ τὸν Κύριο. Ποῦ μπορεῖ νὰ κρυφτεῖ ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὸ βλέμμα τοῦ Θεοῦ; Ποῦ μπορεῖ νὰ ἀποσυρθεῖ μπροστὰ στὴν μεγάλη καὶ φοβερὴ παρουσία Του; Συλλογιζόμενος αὐτὴ τὴν μεγάλη καὶ φοβερὴ παρουσία ὁ Ψαλμωδός, ἀπευθύνεται στὸν Παντεπόπτη Θεὸ καὶ λέει: «Κύριε, ἐδοκίμασάς με καὶ ἔγνως με. Σὺ ἔγνως τὴν καθέδραν μου καὶ τὴν ἔγερσίν μου, σὺ συνῆκας τὴν τρίβον μου ἀπὸ μακρόθεν. Τὴν τρίβον μου καὶ τὴν σχοῖνόν μου σὺ ἐξιχνίασας καὶ πάσας τὰς ὁδούς μου προεῖδες. Ὅτι οὐκ ἔστι δόλος ἐν γλώσσῃ μου, ἰδοὺ Κύριε σὺ ἔγνως πάντα τὰ ἔσχατα καὶ τὰ ἀρχαῖα. Σὺ ἔπλασάς με καὶ ἔθηκας ἐπ’ἐμὲ τὴν χεῖρά σου…. ποῦ πορευθῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός σου καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου ποῦ φύγω;» (Ψ. 138, 1-7).
.         Ὁ Χριστὸς ἀποτελεῖ θαῦμα μέσα στὴν ἱστορία τῆς γῆς, ὄχι μονάχα γιὰ τὰ θαύματα ποὺ ἐπετέλεσε καὶ γιὰ τὶς νεκραναστάσεις, ἀλλὰ τὸ ἴδιο καὶ περισσότερο γιὰ τὴν πανταχοῦ παρουσία τοῦ Πνεύματός Του καὶ τῆς γνώσεώς Του. Ὄντας στὴν γῆ, βρισκόταν ταυτόχρονα καὶ στὸν οὐρανό. Ἀτενίζοντας τοὺς ἀνθρώπους, ἔβλεπε τὴν ἴδια στιγμὴ τὸν Σατανᾶ καθὼς ἔπεφτε ἀπὸ τὸν οὐρανό. Συναναστρεφόμενος τοὺς ἀνθρώπους, ἀποκάλυπτε τὸ παρελθόν τους καὶ ἔβλεπε τὸ μέλλον τους. Διάβαζε τὶς σκέψεις τῶν ἀνθρώπων σὰν ἕνα βιβλίο ἀνοικτό. Ὕστερα ἀπὸ τὴν δόξα καὶ τὸν ἔπαινο τῶν ἀνθρώπων, μιλοῦσε στοὺς μαθητές Του γιὰ τὸ πάθος Του. Μέσα ἀπὸ τὸ πάθος, μιλοῦσε γιὰ τὴν ἐπικείμενη νίκη καὶ δόξα Του. Κοιτώντας τὸν μαρμάρινο ναὸ τῶν Ἱεροσολύμων, ἔβλεπε τὴν καταστροφή του. Μὲ τὸν Μωυσῆ καὶ τὸν Ἠλία μιλοῦσε ὅπως καὶ μὲ τοὺς συγχρόνους Του.
.       Ζώντας σὲ ἕνα περιορισμένο σῶμα, ἔβλεπε ὅλα ὅσα προέρχονται ἀπὸ τὸν οὐρανὸ καὶ ἄκουσε τὸν διάλογο ἀνάμεσα στὸν πλούσιο ἁμαρτωλὸ τῆς Κόλασης καὶ τὸν Ἀβραὰμ στὸν Παράδεισο. Προεῖδε ἀπὸ μακριὰ τὸν τόπο ὅπου ἦταν δεμένα τὸ γαϊδουράκι μὲ τὸ μικρό του καὶ ἔστειλε ἐκεῖ τοὺς μαθητές του γιὰ νὰ τοῦ φέρουν τὸ πουλάρι. Προεῖδε ἀπὸ μακριὰ τὸν ἄνθρωπο στὴν πόλη, ὁ ὁποῖος ἦν κεράμιον ὕδατος βαστάζων καὶ κατεύθυνε τοὺς μαθητές του νὰ τὸν συναντήσουν μὲ τὴν ἐντολὴ νὰ τοῦ ἑτοιμάσουν τὸ Πάσχα. Ὁ χρόνος δὲν μποροῦσε νὰ προβάλει κανένα προπέτασμα στὴν πνευματική Του διόραση.
.        Ὅλα ὅσα ἔγιναν καὶ ὅσα θὰ γίνουν τὰ ἔβλεπε σὰν νὰ βρίσκονται κάτω ἀπὸ τὰ πόδια Του. Οὔτε καὶ ὁ χῶρος εἶχε γι’ Ἐκεῖνον ἀποστάσεις. Αὐτὸ ποὺ συνέβαινε σὲ κλειστὸ χῶρο ἦταν σὰν νὰ γινόταν στὸ ἀνοιχτὸ χωράφι. Ἀκόμα καὶ αὐτὸ ποὺ συνέβαινε καὶ στὸ πιὸ κλειστὸ μέρος, στὶς ἀνθρώπινες καρδιές, ἐνώπιόν Του ἦταν ὀρθάνοιχτο καὶ φανερό.
.       Τούτη ἡ πανταχοῦ παρουσία καὶ παντογνωσία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἦταν ποὺ κατέβαλε τὸν Ναθαναὴλ ὄχι λιγότερο ἀπὸ ὅτι ἡ πλούσια ψαριὰ τὸν Πέτρο στὴν θάλασσα, τοὺς λοιποὺς μαθητὲς τὸ βάδισμα ἐπάνω στὰ κύματα καὶ ὁ κατευνασμὸς τῆς τρικυμίας καὶ τῶν ἀνέμων.
.        Γνωρίζοντας ὁ Κύριος τὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων, ἤξερε ποιὰ ἀπὸ τὶς θεῖες Του δυνάμεις θὰ ἐπενεργήσει περισσότερο στὸν κάθε μαθητή Του. Ἂν τὸν Πέτρο ἐξέπληττε περισσότερο ἡ ἐξουσία Του ἐπὶ τῆς φύσεως, τὸν Ναθαναὴλ ἐξέπληξε ἡ διορατικότητα καὶ παντογνωσία του. Γνωρίζοντας τὰ πάντα ὁ Κύριος, κατεύθυνε τὴν θεία Οἰκονομία τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων σύμφωνα μὲ τούτη τὴν παντογνωσία Του. Ἴσως ὁ Φίλιππος εἶχε ἤδη προοδεύσει ἀπὸ τὶς πρῶτες ἡμέρες τῆς ἀποστολικῆς του κλήσεως ὅταν ἔλεγε στὸν Ναθαναήλ: ἔρχου καὶ ἴδε! Ὁ Φίλιππος ἦταν πεπεισμένος πὼς ὁ πάνσοφος καὶ παντοδύναμος Κύριος θὰ ἀπεκάλυπτε Ἑαυτὸν στὸν Ναθαναὴλ μὲ τὸν τρόπο ποὺ εἶναι ὁ πιὸ κατάλληλος γιὰ τὸ πνεῦμα καὶ τὸν χαρακτῆρα ἐκείνου. Ἴσως μέχρις ἑνὸς σημείου προαισθάνθηκε αὐτὸ ποὺ κατόπιν ἐγνώρισε καθαρά, ποιά δηλαδὴ ἀναρίθμητα καὶ ὑπερθαύμαστα μυστήρια κρύβονται στὰ φθαρτὰ ἀνθρώπινα στήθη τοῦ Διδασκάλου του.
.       Στ᾽ ἀλήθεια, μυστήρια εὑρύτερα ἀπὸ τοὺς οὐρανοὺς καὶ μακρύτερα ἀπὸ τὸν χρόνο κρύβονταν στὰ στήθη τοῦ Θεανθρώπου! Μήπως ὁ Κύριος καὶ Χριστὸς ἀποκάλυψε ἢ ἐξήγησε καὶ τὸ ἕνα χιλιοστὸ ἀκόμα ἀπὸ τὰ μυστήρια καὶ τὶς δυνάμεις ἐκεῖνες ποὺ ἔκρυβε ἐντός Του; Σίγουρα ὄχι. Τὰ πλεῖστα τῶν μυστηρίων καὶ δυνάμεών Του παρέμειναν κεκαλυμμένα καὶ ἀνείπωτα γιὰ νὰ ἀποκαλυφθοῦν καὶ φανερωθοῦν μόλις στοὺς ἁγίους στὴν οὐράνιά Του βασιλεία. Ἦταν τόση ἡ δύναμη ποὺ εἶχε μέσα Του, ὥστε δὲν πιεζόταν γιὰ νὰ κάνει θαύματα παρὰ περισσότερο κοπίαζε νὰ συγκρατηθεῖ, γιὰ νὰ μὴν κάνει πάρα πολλά. Ἀπὸ πλευρᾶς του ἔγιναν καὶ εἰπώθηκαν μόνο τόσα ὅσα εἶναι ἀπαραίτητα γιὰ τὴν σωτηρία μας, δίχως πίεση καὶ βία ἐπάνω στὸ θέλημά μας, στὴν ἐλεύθερη ἐπιλογή μας καὶ τὸν ἐλεύθερο προσανατολισμό μας.

συνεχίζεται

ΠΗΓΗ: Ὁμιλίες στὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐκδ. «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»
Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

 

, , , , , , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: