ΚΥΡΙΑΚΗ Α´ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (Ἁγίου Νικολάου Ἀχρίδος)

ΚΥΡΙΑΚΗ Α´ ΝΗΣΤΕΙΩΝ
Ἁγίου Νικολάου Ἀχρίδος (Βελιμίροβιτς) † 1956

.      Ὤ, πόσο φοβερὴ καὶ μεγάλη εἶναι ἡ παρουσία τοῦ Θεοῦ, πόσο φοβερὴ καὶ μεγάλη εἶναι ἡ παρουσία τοῦ Ζῶντος Θεοῦ!
.    Μὲ φόβο παρίστανται ἐνώπιόν Του οἱ ἀγγελικὲς δυνάμεις. Τὰ Σεραφεὶμ ἀποκρύπτουν μὲ τὶς πτέρυγές τους τὰ πρόσωπα, μπροστὰ στὸ ἀστράπτον φῶς καὶ τὸ ἀνέκφραστο κάλλος.
.    Πόσο ὑπέροχος εἶναι ὁ ἥλιος! Πόσο ὡραῖος εἶναι ὁ ἔναστρος οὐρανός! Πόσο δυνατὸ εἶναι τὸ ἀφρισμένο πέλαγος! Πόσο μεγαλόπρεπα εἶναι τὰ ὑψηλόκορφα βουνά! Πόσο φοβερὰ εἶναι τὰ κεραυνοβόλα σύννεφα καὶ τὰ πύρινα ἡφαίστεια! Πόσο προσφιλῆ εἶναι τὰ ἀνθισμένα λιβάδια μὲ τὶς δροσερὲς πηγὲς καὶ τὰ ὁλόλευκα κοπάδια! Μά ὅλα τοῦτα δὲν εἶναι παρὰ μόνον ἔργα τῶν χειρῶν τοῦ Θεοῦ: ὅλα εἶναι νεκρὴ ὕλη ἑνὸς ἀθανάτου Κτίστου. Ἄν ἡ ὕλη εἶναι τόσο ὄμορφη, ποιός μπορεῖ νὰ εἶναι ἄραγε ὁ ἴδιος ὁ Πλάστης;
.    Ἄν ἡ καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου πλημμυρίζει ἀπὸ φόβο ἤ ἀπὸ χαρὰ ἤ ἀπὸ δάκρυα στὴν παρουσία τῶν κτισμάτων τοῦ Θεοῦ, πῶς θὰ νοιώσει ἄραγε στὴν παρουσία τοῦ Παντοδυνάμου καὶ Ζῶντος Θεοῦ;
.     Ποιό ἀπὸ τὰ θνητὰ κτίσματα μποορεῖ νὰ σταθεῖ δίπλα στὸν Ἀθάνατο δίχως νὰ λειώσει; ποιός ἀπὸ τοὺς θνητοὺς ἀνθρώπους μπροεῖ νὰ κοιτάξει κατὰ πρόσωπον τὸν Θεὸ καὶ νὰ μείνει ζωντανός; Γιατί, ἄν φοβερὸ καὶ τρομερὸ εἶναι τὸ νὰ δεῖ κάποιος τὸ πρόσωπο τοῦ ἀγγέλου τοῦ Θεοῦ, πόσο περισσότερο νὰ δεῖ τὸ πρόσωπο τοῦ ἰδίου τοῦ Θεοῦ! Περιγράφοντας τὸ ὅραμα τοῦ ἀγγέλου τοῦ Θεοῦ, λέει ὁ προφήτης Δανιὴλ τὰ ἑξῆς: «καὶ οὐχ ὑπελείφθη ἐν ἐμοὶ ἰσχὺς καὶ δόξα μου μετεστράφη εἰς διαφθορὰν» (Δαν. ι´ 8). Ἔτσι, ἀνίσχυρος γίνεται καὶ ὁ πιὸ δυνατὸς ἄνθρωπος καὶ τόσο ἄσχημος φαντάζει καὶ ὁ ὡραιότερος ἄνθρωπος μπροστὰ στὸν ἄγγελο τοῦ Θεοῦ, τοῦ ὁποίου «τὸ σῶμα ὡσεὶ Θαρσὶς καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡσεὶ ὁράσεις ἀστραπῆς καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡσεὶ λαμπάδες» (Δαν. ι´ 6).
.       Ἐκεῖνο τὸ ἔνδοξο πρωϊνό, ποὺ ὁ Κύριος ἀνεστήθη, «ἰδοὺ σεισμὸς ἐγένετο μέγας, ἄγγελος γὰρ Κυρίου καταβὰς ἐξ οὐρανοῦ… ἦν δὲ ἡ ἰδέα αὐτοῦ ὡς ἀστραπὴ καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ λευκὸν ὡσεὶ χιών. Ἀπὸ δὲ τοῦ φόβου αὐτοῦ ἐσείσθησαν οἱ τηροῦντες καὶ ἐγένοντο ὠσεὶ νεκροί» (Μτθ. ιη´ 2-4). Τέτοιος εἶναι ὁ δοῦλος τοῦ βασιλέως – πόσο πιὸ φοβερὸς θὰ εἶναι ἄργαγε ὁ ἴδιος ὁ Βασιλεύς;
.        Ὤ, ἄν οἱ ἄνθρωποι γνώριζαν διαρκῶς καὶ δὲν ἔχαναν μήτε στιγμὴ τὴν γνώση τούτη, ὅτι τέτοιοι ἀστραποφόροι καὶ χιονόλευκοι ἄγγελοι βρίσκονται δίπλα τους! Αὐτὴ τὴν γνώση ποὺ γινόταν ὅραμα στοὺς προφῆτες καὶ ὅλους τοὺς διορατικοὺς ἀνθρώπους καὶ τοὺς καθιστοῦσε ἄκρως ταπεινοὺς καὶ πράους ἐνώπιον τοῦ οὐρανίου κόσμου, ἀποφασιστικοὺς δὲ καὶ θυμώδεις ἀπέναντι στοὺς ἀμετανοήτους καὶ τυφλωμένους ἁμαρτωλούς. Κάποτε ὁ προφήτης Ἐλισσαῖος προσευχήθηκε στὸ Θεὸ νὰ ἀνοίξει τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ μαθτητοῦ του, γιὰ νὰ δεῖ καὶ ἐκεῖνος αὐτὸ ποὺ ὁ προφήτης μποροῦσε νὰ βλέπει. Καὶ ὁ Θεὸς εἰσήκουσε τῆς δεήσεως τοῦ μεγάλου προφήτου καὶ διήνοιξε τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ παιδιοῦ καὶ «εἶδε καὶ ἰδοὺ τὸ ὄρος πλῆρες ἵππων καὶ ἅρμα πυρὸς περικύκλῳ Ἐλισαιέ» (Δ´ Βας. Ϛ´ 17).
.       Ποιά θὰ εἶναι λοιπὸν ἡ ὄψη τοῦ Βασιλέως τῶν οὐρανίων στρατιῶν, πόσο φοβερὴ καὶ μεγαλόπρεπη ἡ θεωρία τοῦ ἰδίου τοῦ Βασιλέως τῶν οὐρανίων στρατιῶν! Ὅταν ὁ μέγας προφήτης Ἡσαΐας ἀξιώθηκε τέτοιας θεωρίας, ἀναβόησε μετὰ φόβου καὶ φρίκης: «ὤ τάλας ἐγώ, ὅτι κατανένυγμαι, ὅτι ἄνθρωπος ὤν καὶ ἀκάθαρτα χείλη ἔχων ἐν μέσῳ λαοῦ ἀκάθαρτα χείλη ἔχοντος ἐγὼ οἰκῶ καὶ τὸν βασιλέα Κύριον σαβαὼθ εἶδον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου» (Ἡσ. Ϛ´ 5).
.        Ὤ, ἄν γνώριζαν οἱ ἄνθρωποι ὅτι ὁ Βασιλεὺς καὶ Κύριος τοὺς βλέπει ἀδιάλειπτα – αὐτὸς ὁ ἴδιος μεγαλόπρεπος καὶ ἀπαράλλαχτος Βασιελεὺς καὶ Κύριος τὸν ὁποῖον εἶχε μόνον μιὰ φορὰ ὁ Ἡσαΐας καὶ πλημμύρισε ἀπὸ φόβο καὶ φρίκη! Καμία ἁμαρτία δὲν θὰ ἐρχόταν τότε στό νοῦ τῶν ἀνθρώπων καὶ καμμιὰ ἀκαθαρσία. Εἴτε βλέπει ὁ ἄνθρωπος τὸν Θεὸ εἴτε ὄχι, Ἐκεῖνος ὅμως τὸν βλέπει. Δὲν εἶναι τοῦτο φρικτὸ γιὰ ἕναν βλάσφημο; Δὲν εἶναι τοῦτο παραμυθία γιὰ τὸν πάσχοντα χριστιανό;
.      Δὲν εἶναι μόνον ὁ ἐν Τριάδι Ἕνας Θεὸς ποὺ μᾶς βλέπει καὶ παρατηρεῖ κάθε στιγμή τῆς ζωῆς μας ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρο τὸ στράτευμα τῶν οὐρανίων ἀγγέλων καὶ τῶν δοξασμένων Ἁγίων. Ἑκατομμύρια ὀφθαλμοὶ κοιτοῦν ἐπάνω μας ὡς ἕνας ὀφθαλμός. Ἑκατομμύρια ἀγαθὲς ἐπιθυμίες μᾶς παρακολουθοῦν στὸ ἀκανθῶδες καὶ σκοτεινὸ μονοπάτι τῆς ζωῆς. Ἑκατομμύρια χέρια μᾶς προσφέρονται ὡς βοήθεια σάν νά πρόκειται γιὰ ἕνα χέρι. Ὁδηγούμενη ἡ Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῆς γῆς ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα προσπάθησε νὰ παρουσιάσει σστοὺς πιστοὺς τούτη τὴ μεγαλοπρεπή, φοβερὴ καὶ κατανυκτικὴ πραγματικότητα μὲ τὴν βοήθεια τῶν πολυαρίθμων εἰκόνων στὸ τέμπλο, οἱ ὁποῖες παριστοῦν τὸν ἀόρατο κόσμο τῶν οὐρανίων δυνάμεων καὶ ὑπενθυμίζουν τὴν συχνὴ παρουσία τῶν δυνάμεων αὐτῶν στὸν κόσμο.
.        Σεβόμενοι τὶς εἰκόνες, δὲν τιμοῦμε τὶς ζῶσες καὶ οὐράνιες δυνάμεις. Ὁ φόβος τῶν ἁγίων εἰκόνων εἶναι φόβος γιὰ τὶς δυνάμεις αὐτές. Ὅταν αἰσθανόμαστε παρηγορία καὶ χαρὰ ἀπὸ τὶς εἰκόνες, στὴν πραγματικότητα νοιώθουμε παρηγορία καὶ χαρὰ ἀπὸ τὶς οὐράνιες δυνάμεις ποὺ ἔχουν μορφοποιηθεῖ ἐπάνω στὶς εἰκόνες. Μονάχα ἀνόητοι καὶ κατεχόμενοι ἀπὸ κακὰ πνεύματα ἄνθρωποι, θεωροῦσαν τὴν εἰκονολατρία ὡς εἰδωλολατρία.
.       Ποιός ἄλλος ἐπὶ αἰῶνες δὲν πολέμησε τοὺς εἰκονομάχους ἂν ὄχι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ποιός ἄλλος ἔδωσε ἑκατομμύρια μαρτύρων σὲ τούτη τὴ νικηφόρα μάχη; ποιὸς ἄλλος γκρέμισε τὴν εἰδωλολατρία; Εἶναι δυνατόν, ἡ Ἐκκλησία ποὺ γκρέμισε τὴν εἰδωλολατρία νὰ εἶναι εἰδωλολατρική; Ἔτσι σπίλωναν τήν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ οἱ ἀκάθαρτοι αἱρετικοὶ οἱ ὁποῖοι σκεφτόταν μὲ τὸ σαρκικὸ καὶ ὄχι μὲ τὸν πνευματικὸ νοῦ. Ἔτσι, μέσα ἀπὸ τὴν παχύτητα τῆς κρίσης τους δὲν μποροῦσαν νὰ διακρίνουν τὴν εἰκονολατρία ἀπὸ τὴν εἰδωλολατρία.
.       Ὅταν δὲν μποροῦσαν νὰ πετύχουν μὲ τὰ ἀνίσχυρα ἐπιχειρήματά τους οἱ αἱρετικοί, χρησιμοποιοῦσαν τὴν φωτιὰ καὶ τὸ ξίφος ἐναντίον τῶν εἰκόνων καὶ τῶν εἰκονολατρῶν. Στὸ πῦρ ἔκαιγαν τὶς εἰκόνες καὶ μὲ τὸ ξίφος ἀποκεφάλιζαν τοὺς ὀρθοδόξους. Ἐφ᾽ ὅσον ὅμως ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ εἶναι μεγαλύτερη ἀπὸ τὴν φωτιὰ καὶ τὸ ξίφος, στὸ τέλος ἔπεσαν καὶ οἱ αἱρετικοὶ καὶ χάθηκαν ἐνῶ οἱ εἰκόνες παρέμειναν στὸ ἑξῆς γιὰ νὰ κοσμοῦν τοὺς ναοὺς τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ὑπενθυμίζουν στοὺς πιστοὺς τὴν μεγάλη καὶ φοβερὴ παρουσία τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν οὐρανίων δυνάμεων στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς.
.        Εἰς ἀνάμνησιν τῆς νίκης ἐπὶ τῶν εἰκονομάχων καὶ τοῦ θριάμβου τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς τιμῆς τῶν εἰκόνων στὴ περίοδο τοῦ πατριάρχου Μεθοδίου καὶ τῆς εὐγενοῦς Αὐγούστας Θεοδώρας καὶ τοῦ υἱοῦ της Μιχαήλ, οἱ ἅγιοι καὶ θεοφόροι πατέρες ὅρισαν αὐτὴ τὴν πρώτη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν γιὰ νὰ ἑορτάζεται αὐτὸ τὸ γεγονός. Αὐτὴ ἡ Κυριακὴ ὀνομάζεται ἐπίσης καὶ Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς ἀνάμνησιν τῆς νίκης τῆς ὀρθοδόξου ὁμολογίας ἐπὶ τῶν αἱρετικῶν καινοτομιῶν καὶ τῶν κοσμικῶν διανοημάτων. Σὲ σχέση μὲ αὐτὰ ἔχει ἐπιλεγεῖ νὰ ἀναγιγνώσκεται τὴν ἡμέρα αὐτὴ ἡ εὐαγγελικὴ περικοπὴ γιὰ τὸν Ναθαναήλ, γιὰ τὴν ἀμφιβολία του γιὰ τὸν Χριστὸ ἐνῶ βρισκόταν μακριά Του καὶ γιὰ τὴν μεταστροφή του μόλις τὸν πλησίασε. Γιὰ νὰ δειχθεῖ ἔτσι πόσο ἀπαραίτητη εἶναι ἡ παρουσία τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν μεταστροφὴ τῶν ὀλιγοπίστων στὴν πίστη καθὼς καὶ ἡ θαυματουργικὴ δύναμη αὐτῆς τῆς παρουσίας

συνεχίζεται

ΠΗΓΗ: Ὁμιλίες στὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐκδ. «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»
Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: