ΟΙ «ΑΕΤΟΝΥΧΗΔΕΣ ΜΑΓΟΙ» ΤΩΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ…ΣΤΙΓΜΗ

Νέο, σημερινὸ “χτύπημα” ἀπὸ γραφίδα ὑπὲρ τῶν μεταφράσεων τῶν λειτουργικῶν κειμένων (βλ. σχετ. amen.gr):

«Μεγάλο μέρος τῆς θείας λατρείας:κατανόητες λέξεις καὶ μαγικὴ σκέψη (…) Ο ερες τν πρωτόγονων φυλν λλ κα διάφοροι σύγχρονοι γύρτες, ετονύχηδες “μάγοι” στηρίζουν τν ποτιθέμενη δύναμή τους (κα τ κέρδη τους) σ ατ τν ποτιθέμενη περφυσικ δύναμη το χου τς μορφς κάποιων διαίτερων λέξεων. Πείθουν τος επιστους πς ρκε ν προφέρουν ν γράψουν κάποιες μυστικς λέξεις κα ατομάτως όρατες πάρξεις ποκύπτουν στ δύναμη τν λέξεων κα τος πηρετον»

.       Αὐτὰ γράφει ἡ γραφίδα ποὺ ὑπερμαχεῖ τῶν “μεταφράσεων”. Καὶ ἐμμέσως πλὴν σαφῶς ἀφήνει εὐδιάκριτο τὸν ὑπαινιγμὸ ὅτι ἡ Λατρεία τῆς (ἑλληνόφωνης) Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἶναι “μαγική” καὶ τὴν νέμονται «ἀγύρτες μάγοι». Μάλιστα, «ἀγύρτες μάγοι»! Αὐτὸ τὸ ἦθος ἐδίδαξαν στὴν γραφίδα οἱ ἀετονύχηδες τῆς αὐθαιρεσίας καὶ οἱ «ἀγιατολάχ» τῆς καινοτομίας καὶ φυσικὰ αὐτὰ τὰ προχειρολογήματα ἀντιγράφει ἡ γραφίδα. Μ᾽ αὐτὴ τὴν ὡς ράκος ἀποκαθημένης φλυαρία τὴν ἐξόπλισαν, γιὰ νὰ παπαγαλίζει μονότονα καὶ πληκτικὰ τὰ ἴδια νερουλιασμένα ἀναμασήματα, καὶ νὰ συκοφαντεῖ μὲ ἰταμὸ τρόπο τὴν ἁγία μας λειτουργικὴ (ἐκκλησιαστικὴ) γλῶσσα καὶ τοὺς διακόνους της, ὅτι τάχα χρησιμοποιώντας «ἰδιαίτερες λέξεις μὲ ὑπερφυσικὴ δύναμη» ἐξαναγκάζουν «αὐτομάτως κάποιες ἀόρατες ὑπάρξεις» γιὰ νὰ ἐκτελοῦν τὶς ἐντολές τους. Σὲ τέτοια εὐτέλεια δὲν ἀνιχνεύεται ποτὲ οὔτε ἐλάχιστο ἴχνος αὐτοσεβασμοῦ.

Καὶ συνεχίζει ἡ γραφίδα μεταξὺ ἄλλων:

«Ἐἀν βρισκόμαστε στὸν καιρὸ τῆς εἰκονομαχίας, τὸ Πνεῦμα θὰ φώτιζε τὸν Παλαμᾶ καὶ θὰ μπορούσαμε νὰ τὸν ἀκούσουμε νὰ μᾶς ψιθυρίζει: Δὲν τιμοῦμε τὸ ξύλο καὶ τὰ χρώματα, τιμοῦμε τὸ ἱερὸ πρόσωπο ποὺ ἀπεικονίζεται σὲ μίαν εἰκόνα. Δν τιμομε τς λέξεις, τν συνδυασμ χων γραπτν σημείων, λλ τ ερ νόημα πο εκονίζουν. Δν τιμομε τ σημεο, λλ τ σημαινόμενο. εκόνα χει παιδαγωγικ κα φιλάνθρωπη δράση, κάνοντας ρατ τ όρατο γι τν δύναμη νθρώπινη φύση κα τν νο. Καταδέχεται ν μεταφράσει τ πνευματικ φς σ φωτοστέφανο γύρω π τ κεφάλι Ἑνός γίου ἢ μίας γίας, γι ν μπορε ν τ κατανοήσει κα πι πλς κα θος πιστός, κόμα κα τ βρέφος, τ παιδ τ νήπιο, κόμα κα νεοεισερχόμενος στν κκλησία.τσι γιότητα γίνεται σχμα κα χρμα κατανοητ στν στιγμ π τν καθένα κα τν καθεμιά

.            Πρῶτον: «Ἐὰν βρισκόμασταν στὸν καιρὸ τῆς εἰκονομαχίας, τὸ Πνεῦμα θὰ φώτιζε» νὰ … μὴ βιαζόμαστε, γιατὶ ὁ Παλαμᾶς ἀκόμα δὲν εἶχε προφθάσει νὰ γεννηθεῖ ! (καὶ συνεπῶς νὰ θεολογήσει) καὶ τὸ Πνεῦμα θὰ μᾶς ὑπεδείκνυε νὰ ἀπευθυνθοῦμε στὸν Δαμασκηνὸ ἢ τὸν Στουδίτη, πρὸς ἐπίλυσιν τῶν ἀποριῶν μας!
.          Ἐκτὸς αὐτοῦ θὰ μᾶς φώτιζε νὰ ἀκολουθοῦμε τὴν πατερικὴ θεολογικὴ διατύπωση καὶ «συνδυασμὸ ἤχων» περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ νὰ ἀναφερόμαστε στοὺς Ἁγίους καὶ νὰ τοὺς τιμᾶμε μὲ τὸν σεβαστικὸ ὀρθόδοξο τρόπο: «Ἅγιος Γρηγόριος» Παλαμᾶς καὶ «Ἅγιος Ἰωάννης» Δαμασκηνὸς, κι ὄχι «μὲ συνδυασμὸ ἤχων καὶ λέξεων» ποὺ φανερώνουν ἐπηρμένη ἀκαδημαϊκὴ ἐξοικείωση, ὡσὰν ὁ «Παλαμᾶς» νὰ εἶναι τὸ “παιδὶ γιὰ τὰ θελήματα”.

.         Δεύτερον: Ἀφοῦ δὲν τιμμε τὸν «ἦχο» ἀλλὰ τὸ «ἱερὸ νόημα» (!!!sic) τότε π.χ. ἀντὶ γιὰ τὸν «ἦχο» “Χριστὸς” μποροῦμε κάλλιστα νὰ χρησιμοποιοῦμε τὸν «ἦχο» “Ἀλλάχ”. Ἀντὶ γιὰ τὸν «ἦχο» “Θεοτόκος” μποροῦμε νὰ χρησιμοποιοῦμε τὸν «ἦχο» “Χριστοτόκος” ἢ προσφυέστερα “Νότρ Ντάμ”. Κι ἀντὶ γιὰ τὸν «ἦχο» Ἐκκλησία μποροῦμε νὰ χρησιμοποιοῦμε τὸν «ἦχο» “Συναγωγή”. Τὸ περιεχόμενο «ἱερὸ» νόημα εἶναι τὸ ἴδιο!

.       Τρίτον: ἀφοῦ τιμμε «τὸ ἱερὸ πρόσωπο ποὺ ἀπεικονίζεται σὲ μίαν εἰκόνα», τότε νὰ προβοῦμε ἀνενδοίαστα στὴν “μετάφραση” τῆς Παναγίας Πορταΐτισσας τῶν Ἰβήρων ἐπιζωγραφίζοντάς την γιὰ νὰ γίνει μοντέρνα καὶ καθαρὴ εἰκόνα ποὺ νὰ φαίνεται «στὴν στιγμή». Κι ἀκόμα καλύτερα νὰ βάλουμε ἕνα ἁγιογράφο νὰ ζωγραφήσει τὴν εἰκόνα τῆς ἑορτῆς τῶν Βαΐων μὲ τὸν Χριστὸ νὰ κάθεται πάνω σὲ ἕνα μηχανάκι φορώντας ἕνα παντελόνι τζήν! Αὐτὴ θὰ ἦταν ἡ πιὸ συνεπὴς μετάφραση, τελείως κατανοητὴ καὶ ἀπὸ τοὺς πιὸ ἁπλοὺς καὶ «ἀθώους» (;), ποὺ δὲν γνωρίζουν …ἀρχαιολογία!

.    Τέταρτον: Μία Εἰκὼν δὲν ἔχει ποτὲ δράση. Ἔχει πάντοτε Χάρη. Καὶ ἐντελῶς συμπτωματικῶς οἱ διαφορετικοὶ αὐτοὶ «ἦχοι» (δράση καὶ Χάρη) σημαίνουν τελείως διαφορετικὲς πραγματικότητες.

.     Πέμπτον: «ἀκόμα καὶ τὸ βρέφος». Ἰδοὺ ἡ νοησιαρχία σὲ ὅλη της τὴν μεγαλειώδη ἐκδίπλωση: Θὰ μεταφρασθεῖ ἡ Λατρεία, γιὰ νὰ τὴν «καταλαβαίνουν» τὰ βρέφη! Ἔ, λοιπόν, δὲν μᾶς ἔφτανε ὁ ὀχετὸς τῆς προπαγάνδας ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ζωὴ τοῦ τόπου, προσετέθη τώρα καὶ ὁ χείμαρρος τῆς …μωρολογίας!

.      Ἕκτον: «τσι γιότητα γίνεται σχμα κα χρμα κατανοητ στν στιγμ». Αὐτὸ ἦταν πραγματικὰ ἡ χαριστική βολή. Ἡ ἁγιότητα γίνεται σχῆμα (sic) κατανοητ στν στιγμ. Mὲ τὴν “εἰκόνα” λοιπὸν ἡ Ἁγιότητα (σημ.: ὄχι τὸ συγκεκριμένο πρόσωπο τοῦ Ἁγίου !) γίνεται ὄχι μόνο «κατανοητή» (ναί, διαβάζετε σωστά, ἡ ἁγιότητα γίνεται ΚΑΤΑΝΟΗΤΗ!), ἀλλὰ πολὺ περισσότερο ὅλη αὐτὴ ἡ κατανόηση τῆς ἁγιότητας ἐπιτελεῖται ΣΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ, δηλ. …fast track ! Ἔχουμε πλέον ἀπογειωθεῖ καὶ κινούμαστε  σὲ ὑπερβατικοὺς κόσμους, ὅπου τὰ σχόλια παρακμάζουν!

.           Πάντως ἡ ἐν λόγῳ γραφὶς κάνει μιὰ ὄντως ἐμπνευσμένη ἀναδίπλωση, πρὶν ὁλοκληρώσει τὸ σύρσιμό της ἐπὶ τοῦ χάρτου, καὶ γεμίζει τὸν ἀναγνώστη μὲ ἐλπιδοφόρο μήνυμα: «Ὁ τυφλὸς τοῦ Εὐαγγελίου ἀκούει κάτι μεσ᾽ στὸ σκοτάδι του καὶ νιώθει καθαρὰ πὼς εἶναι σημάδι ἔλευσης τοῦ Χριστοῦ».
.        Πραγματικά, βουτηγμένοι μέσα στὸ σκοτάδι τῆς συγχύσεως καὶ τῆς ἀκατανόητης ἀσυνεννοησίας θὰ ἦταν λυτρωτικὸ νὰ νιώθαμε καθαρά ἕνα σημάδι, ἐμεῖς οἱ τυφλοί, κάποιο χτύπο στὴν καρδιά καὶ τὴν εὐκταία Του Φωνή ὅτι ἦρθε!

Λ. Α. Ι.

 

, , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: