ΤΟ ΠΡΟΟΙΜΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΩΣ ΥΠΕΡΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΚΑΛΕΙ ΣΕ ΑΠΟΚΡΟΥΣΗ ΤΩΝ ΑΛΑΣΤΟΡΩΝ ΤΗΣ ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΩΣ

ΕΙΣΑΓ. ΣΧΟΛΙΟ «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Ἡ πλέον ἔγκυρη νομικὴ προσέγγιση ἀπὸ τὸν ἐ. τ. Πρόεδρο τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου κ. Β. Νικόπουλο (πατέρα τῆς πασίγνωστης Χαρᾶς Νικοπούλου!) τῆς ἤδη συντελουμένης ΚΑΤΑΛΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΑΣΤΟΡΕΣ ΤΗΣ ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΩΣ τῆς ἰδιοπροσωπίας μας ἀποτελεῖ μιὰ ἐξαιρετικὴ συμβολὴ στὴν ἀπόκρουσή τους.
.         Ἀλλὰ ὅλο καὶ περισσότερο γίνεται ἡλίου φαεινότερον ὅτι σήμερα δὲν μεριμνοῦν οἱ Ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν Νόμων, παρὰ μόνον ὅταν αὐτὴ ἡ ἐφαρμογὴ βολεύει τὰ συμφέροντά τους. Ἐκ παραλλήλου ἂς ὑπογραμμισθεῖ πὼς ἤδη ἔχει καταλυθεῖ τὸ Σύνταγμα de facto ἀπὸ τὴν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν σταδιακὴ εἰσβολὴ ἐξωγενοῦς Δικαίου, ὅπως π.χ. Εὐρωπαϊκὲς Συνθῆκες, Μνημόνια κ.ἄ τερατουργήματα καταλυτικὰ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων !
.      Ἐκτὸς δὲ τῶν Ἀρχόντων φαίνεται νὰ μὴ ἐνδιαφέρεται ἀποχαυνωμένος ἀπὸ τὸν Ὀχετὸ τῆς Προπαγάνδας, τὸ Ψυχολογικὸ Σὸκ καὶ τοὺς Ψεκασμούς (πραγματικοὺς καὶ ἀλληγορικούς) ὁ Ἴδιος ὁ Λαός, ὁ ὁποῖος ἔχει καὶ κατὰ τὸ Σύνταγμα τὸν τελευταῖο λόγο γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῶν συνταγματικῶν προβλέψεων καὶ τὴν προάσπιση τῆς Ἐλευθερίας του.

ΤΟ ΠΡΟΟΙΜΙΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ΘΕΜΕΛΙΩΔΗΣ ΥΠΕΡΔΙΚΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΥΠΕΡΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΡΧΗ
Γράφει ὁ Βασίλειος Εὐτυχ. Νικόπουλος,
Πρόεδρος Ἀρείου Πάγου ἐ.τ.

.           Στὰ ὅσα ὀρθὰ καὶ νομικῶς θεμελιωμένα γράφτηκαν στὸ τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ «Ἡ Δρᾶσις μας» (τ. 481, σελ. 262-263) σχετικῶς μὲ τὸ θέμα «τῆς ἀποκαθηλώσεως τῶν θρησκευτικῶν συμβόλων (εἰκόνων καὶ Εὐαγγελίων) ἀπὸ τὰ Ἑλληνικὰ Δικαστήρια», ἐπιτρέψτε μου, παρακαλῶ, νὰ προσθέσω κι ἐγὼ τὴν ταπεινή μου γνώμη, στηριγμένος ἀποκλειστικῶς στὸ ἰσχῦον Σύνταγμα τῆς χώρας μας.
.         Συνήθως, ὅταν πρόκειται νὰ ὑπερασπισθοῦμε στὴν Ἑλλάδα κάποιο θρησκευτικὸ καὶ εἰδικότερα χριστιανικὸ-ὀρθόδοξο ζήτημα ἐπικαλούμεθα – καὶ ὀρθῶς – τὸ ἄρθρο 3 παρ. 1 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖο ἀναγνωρίζει, ὡς γνωστόν, ὡς ἐπικρατοῦσα θρησκεία στὴν Ἑλλάδα, τὴν θρησκεία τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, καὶ πάνω σ᾽ αὐτὸ στηρίζουμε ὅλη τὴ νομική μας ἐπιχειρηματολογία, ὅπως περίπου γίνεται καὶ στὸ προαναφερθὲν ἄρθρο τοῦ περιοδικοῦ σας, τὸ σχετικὸ μὲ τὴν «ἀποκαθήλωση τῶν θρησκευτικῶν συμβόλων ἀπὸ τὰ ἑλληνικὰ Δικαστήρια». Ἐν τούτοις, ἰσχυρότερα καὶ νομικῶς ἀκαταμάχητα ἐπιχειρήματα πρὸς ὑπεράσπιση ὄχι μόνο τοῦ συγκεκριμένου αὐτοῦ θέματος, ἀλλὰ καὶ γενικότερα παντὸς θρησκευτικοῦ θέματος, τὸ ὁποῖο καθ᾽ οἱονδήποτε τρόπο ἅπτεται ἢ θίγει «τὴν ὀρθόδοξον ἡμῶν πίστιν», μποροῦν ἀβιάστως καἀσφαλῶς νἀντληθοῦν ἀπὸ τὸ προοίμιο τοῦ Συντάγματος, τὁποῖο, παρὰ τὸν ἀποκλειστικῶς ὀρθόδοξο χαρακτήρα του, ἀγνοεῖται ἐν τούτοις ἀπό τοὺς περισσοτέρους, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι αὐτἐκφράζει τὸ πνεῦμα τοἰσχύοντος Συντάγματος. Πρόκειται γιὰ τὴν θεμελιώδη ὑπερ-δικανικὴν καὑπερ-συνταγματικὴν ἀρχήν, στὄνομα τῆς ὁποίας εἶναι ψηφισμένο τἙλληνικὸ Σύνταγμα.
.        ἀρχὴ αὐτὴ δὲν εἶναι οὔτε ἰδέα τῆς Δημοκρατίας, οὔτε τῆς ἐλευθερίας, οὔτε τοἀνθρωπισμοἢ τοῦ διαφωτισμοῦ, ἀλλὰ εἶναι τὸ «Ὄνομα τῆς Ἁγίας καὉμοουσίου καἈδιαιρέτου Τριάδος». Ναί, ὅσο καὶ ἂν ἠχεῖ παράξενα, ἴσως σήμερα στὴν «ἀποθεοποιημένη» καὶ «ἀποχριστιανισμένη» κοινωνία μας, τὸ ἰσχῦον Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος εἶναι ψηφισμένο ἀπὸ τὴν Ε´ Ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ τῶν ‘Ἑλλήνων «εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος»!
.         Στὸ σημεῖο αὐτὸ ὁ συνταγματικὸς νομοθέτης ἀκολουθεῖ πιστῶς τὴν συνταγματικὴ παράδοση τοῦ τόπου μας, ἀφοῦ καὶ αὐτὰ ἀκόμη τὰ πρῶτα συνταγματικὰ κείμενα τῆς ἐπαναστατημένης Ἑλλάδος ἦταν ψηφισμένα στὸ ὄνομα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ! τοῦτο βεβαίως ἔχει τὴν ἀκατάλυτη νομική του ἀξία. Σημαίνει δηλαδὴ ὅτι ὅλες οἱ διατάξεις τοῦ Συντάγματος καὶ συνακολούθως τῶν συναδόντων ὑποχρεωτικῶς μὲ αὐτὸ νόμων, πρέπει νὰ εἶναι σύμφωνες καὶ νἐμπνέονται ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς ὑπερτάτης Ἀρχῆς, στὄνομα τῆς ὁποίας εἶναι ψηφισμένο τὸ Σύνταγμα, δηλαδὴ τοῦ μόνου Ἀληθινοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ.
.           Αὐτῆς τῆς προοιμιακῆς συνταγματικῆς Ἀρχῆς εἶναι ἀπόρροια τὸ ἄρθρο 3 παρ. Ι τοῦ Συντάγματος, μὲ τὸ ὁποῖο ἡ πίστη στὴν Ἀνατολικὴ Ὀρθόδοξη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία ἀναγνωρίζεται ὡς ἐπικρατοῦσα θρησκεία στὴν Ἑλλαδα, μὲ ὅλα τὰ νομικὰ συνταγματικὰ ἐπακόλουθα αὐτῆς, καθὼς καὶ πολλὲς ἄλλες διατάξεις τοῦ Συντάγματος, ὅπως τὰ ἄρθρα 13 περὶ τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας, 14 παρ. 3 ἐδάφιο α´, τὸ ὁποῖο ἀναφέρεται στὴν κατάσχεση ἐντύπων, ὅταν πρόκειται γιὰ προσβολὴ τῆς χριστιανικῆς καὶ κάθε ἄλλης γνωστῆς θρησκείας, 16 παρ. 2 γιὰ τὴν ὑποχρέωση τοῦ Κράτους νὰ μεριμνᾶ γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης τῶν Ἑλλήνων. Ἀλλὰ καὶ ὅλες οἱ διατάξεις τοῦ Συντάγματος (ἄρθρα 425) περὶ τῶν ἐπικαλουμένων ἀτομικῶν δικαιωμάτων ἢ ἐλευθεριῶν εἶναι διαποτισμένες ἀπὸ τὴν θεμελιώδη προοιμιακὴ ὑπερσυνταγματικὴ ἀρχὴ στὴν ὁποία ψηφίσθηκε τὸ Σύνταγμα, δεδομένου ὅτι ἀπὸ αὐτὴ τὴν Ἀρχή, τῆς Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος, π τν να δηλαδ κα μόνο ληθιν θεό, πορρέουν ὅλα τ δικαιώματα, πειδ Ατς εναι πραγματικ πηγ τς λευθερίας. Ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος τὸ διακηρύσσει ἀπεριφράστως: «οὗ γὰρ τὸ Πνεῦμα Κυρίου ἐκεῖ ἐλευθερία» (Β´ Κoρ. γ´ 17), γι’ αὐτὸ καὶ παραγγέλλει σ᾽ ὅλους μας «τῇ ἐλευθερίᾳ στήκετε, ᾗ Χριστὸς ἡμᾶς ἠλευθέρωσε» (Γαλ. ε´ 1). Ἄλλωστε δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγει ὅτι ἡ κλήση ὅλων τῶν ἀνθρώπων στὴν «ἐν Χριστῷ καινὴν πίστιν», δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ κλήση ἐλευθερίας, ὅπως μᾶς βεβαιώνει καὶ πάλι ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Ὑμεῖς γὰρ ἐπ᾽ ἐλευθερίᾳ ἐκλήθητε, ἀδελφοὶ» (Γαλ. ε´, 13). Ἑπομένως ἡ ψήφιση τοῦ Συντάγματος στὸ «Ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαίρετου Τριάδος» εἶναι σὲ τελευταία ἀνάλυση ψήφιση στὸ ὄνομα τῆς ἐλευθερίας, τὴν ὅποια ὁ Χριστὸς διὰ τοῦ σταυρικοῦ Του θανάτου μᾶς χάρισε.
.          Ὅλα αὐτὰ νομικῶς μεταφραζόμενα σημαίνουν ὅτι ψήφιση το Συντάγματος «ες τ νομα τς γίας Τριάδος» γεννᾶ τὴν βασικ κα θεμελιώδη ποχρέωση πρς πόλυτο σεβασμ το Τριαδικο Θεο ες τ νομα το ποίου εναι ψηφισμένο τ Σύνταγμα, ὁ ὁποῖος σεβασμὸς ἐκδηλώνεται ποικιλοτρόπως, ἀσφαλῶς δὲ καὶ μὲ τὴν ἀνάρτηση τῶν συμβόλων τῆς ἐπικρατούσης θρησκείας, ἀφοῦ στὸ ὄνομα τοῦ ὑπ᾽ αὐτῶν κηρυσσομένου Τριαδικοῦ Θεοῦ ἀναφέρεται εὐθέως καὶ ρητῶς τὸ ἀπαραβίαστο συνταγματικὸ προοίμιο, ὄχι μόνο στὶς αἴθoυσες τῶν δικαστηρίων καὶ τῶν διδακτηρίων τῆς χώρας μας, ἀλλὰ κυρίως στὴ σημαία μας καὶ στὸ ἐθνόσημό μας.
.        Ἀκόμη δὲ τὸ συνταγματικὸ προοίμιο χει τν ννοια ὅτι δν φίσταται καμία πολύτως ρχ στ Κράτος, ποία ν χει τ δικαίωμα ν διατάξει τν «ποκαθήλωση» τν θρησκευτικν συμβόλων γενικς, οὔτε ἡ Κυβέρνηση, οὔτε τὰ Δικαστήρια. Τὰ θρησκευτικὰ σύμβολα θὰ «ἀποκαθηλωθοῦν» μόνον, ὅταν τὸ Σύνταγμα παύσει νὰ εἶναι ψηφισμένο «εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος». Καὶ ὄχι μόνον τὰ ἱερά μας σύμβολα, λλ κα ὁ θρησκευτικς ποπροσανατολισμς τς παιδείας, γι παράδειγμα μ τν κατάργηση το μαθήματος τν Θρησκευτικν τν κατάργηση τς προσευχς στ σχολεα, δν εναι συνταγματικῶς πιτρεπτς ἐν ὅσῳ τὸ Σύνταγμα ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ψηφισμένο στὸ ὄνομα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ. Ἐὰν νομοθέτης το Συντάγματος θελε τν θρησκευτικ ποπροσανατολισμ το Κράτους θ τ πραττε ο διος, παύοντας πλέον ν ψηφίζει τ Σύνταγμα τς Χώρας «ες τ νομα τς γιας Τριάδος». Ἐν ὅσῳ ὅμως ἐκεῖνος ἐμμένει ἐνσυνειδήτως καὶ σταθερῶς σ᾽ αὐτὴ τὴν παραδεδομένη συνταγματικὴ τακτική, εἴμαστε ἅπαντες ὑποχρεωμένοι νὰ τὸν ἀκολουθοῦμε πιστῶς, σεβόμενοι τὸ Σύνταγμα. Κάθε προσπάθεια ποσύνδεσης τοῦ συνταγματικοῦ προοιμίου ἀπὸ τὸ κύριο κείμενο τοῦ Συντάγματος εναι «ντισυνταγματική», διότι συνιστᾶ εὐθεία παραβίαση τοῦ Συντάγματος καὶ βεβαίως δὲν ἀντέχει σὲ καμιὰ ἀπολύτως κριτική. ταν ρνούμεθα νσυνειδήτως τν θεμελιώδη προοιμιακ ρχ το Συντάγματος, πς εναι δυνατν ν κάνουμε λόγο γι τν τήρηση κα φαρμογ τν διατάξεων το Συντάγματος; Ὅταν ἀποκόπτουμε τὴν κεφαλή, δὲν μιλοῦμε γιὰ σεβασμὸ τοῦ σώματος! Ἡ ἄρνηση τοῦ προοιμίου του ἐπάγεται αὐτοδικαίως τὴν ἄρνηση τοῦ Συντάγματος. Καὶ ποιος ρνεται τ προοίμιο ρνεται συλλήβδην ὅλο τ Συνταγμα!
.           Χρέος λοιπν ὅλων μας, κα εδικότερα ὅλων τν ρθοδόξων λλήνων, εναι ν περασπιστομε τ προοίμιο το Συντάγματος. Τὴν ὑποχρέωση αὐτὴ τὴν ἐπιβάλλει σὲ ὅλους μας τὸ ἴδιο τὸ Σύνταγμα μὲ τὸ ἄρθρο 120 παρ. 4, τὸ ὁποῖο ὁρίζει ὅτι ἡ τήρηση τοῦ Συντάγματος ἐπαφίεται στὸν πατριωτισμὸ τῶν Ἕλληνων, ποὺ δικαιοῦνται καὶ ὑποχρεοῦνται νὰ ἀντιστέκονται μὲ κάθε μέσο ἐναντίον ὁποιουδήποτε ἐπιχειρεῖ νὰ τὸ καταλύσει μὲ τὴ βία. δια ὅμως ποχρέωση φίσταται κα στν περίπτωση πο πιχειρεται κατάλυση το Συντάγματος χι μ τ βία, λλ μ λλ μμεσα κα πλάγια μέσα, κα κυρίως μ τ συστηματικ ρνηση κ μέρους τν κυβερνώντων ν τ φαρμόζουν, διότι σεβασμς στ Σύνταγμα ποτελεῖ θεμελιώδη ποχρέωση ὅλων τν λλήνων, ὅπως ἐπίσης ὁρίζει τὸ ἴδιο ἄρθρο 120 παρ. 2 τοῦ Συντάγματος.
.          Δυστυχῶς ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας παρατηροῦνται πολλ κρούσματα, θ λέγαμε, παραβίασης το Συντάγματος κ μέρους κρατικν ὀργάνων, ὅπως στν τομέα τς οκονομίας, τς ργασίας, τς οκογένειας, τς παιδείας, χωρς καμι πολύτως «ντίσταση»! Τὸ φαινόμενο εἶναι λίαν ἀνησυχητικό, τόσο γιὰ τὸ θράσος τῶν ἀρνητῶν τοῦ Συντάγματος, ὅσο καὶ γιὰ τὴν ἀδράνεια ὅλων ἐκείνων ποὺ ὀφείλουν νὰ ἀντιδράσουν, καὶ πολὺ σύντομα, ἂν δὲν ἀρχίσει ἤδη, θὰ αἰσθανθοῦμε τὶς καταστροφικές του συνέπειες. Χρειάζεται λοιπν πειγόντως ν ὀργανωθοῦν ὅλες ο γιεῖς δυνάμεις το τόπου κα ν ντισταθον στν πνευματικ λεθρο πο μς πειλεῖ. Κα πρτα κκλησία, ποία δυστυχς μέχρι στιγμς δν φαίνεται ν χει ντιληφθε τν κίνδυνο σ ὅλη τν τρομακτική του διάσταση, γι᾽ ατ κα «πνώττει». Καιρὸς λοιπὸν νὰ ἀφυπνισθεῖ καὶ νὰ ἡγηθεῖ τοῦ ἀγώνα! Ἔπειτα τὸ Ἅγιον Ὅρος, ἡ κιβωτὸς τῆς Ὀρθοδοξίας, τὸ ὁποῖο, εὐτυχῶς, ἵσταται ὄρθιο καὶ μάχεται ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρόν, ἀλλὰ ὄχι ὀργανωμένα, ὅπως ἐπιβάλλεται ἀπὸ τὶς περιστάσεις. Ἀκολούθως οἱ ζῶσες καὶ ἀγωνιστικὲς θρησκευτικὲς Ἀδελφότητες, οἱ ὁποῖες ἀγωνίζονται μέν, ἀλλὰ ἑκάστη στὸ δικό της στενὸ κύκλο, ἐνῶ ἐπιβάλλεται νὰ ἐπεκτείνουν συντονισμένα τὶς ἐνέργειές τους ἀπ᾽ ἄκρου εἰς ἄκρον τῆς πατρίδας μας. Κα τέλος ὅλοι ο πιστο ν παγρυπνομε κα ν τοιμαζόμεθα γι πραγματικ γώνα ἐναντίον ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπιβουλεύονται τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια τῆς φυλῆς μας, στὰ ὁποῖα μὴ λησμονοῦμε ὅτι συμπεριλαμβάνεται καὶ τὸ ψηφισμένο στὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος, Σύνταγμα τῆς χώρας μας.
.         Ἀλλα γιὰ τὴν ὀργάνωση τοῦ πνευματικοῦ ἀγώνα ὅλων τῶν χριστιανικῶν καὶ πνευματικῶν δυνάμεων τῆς χώρας ἴσως χρειασθεῖ μὲ τὴν ἀδειά Σας, νὰ ἐπανέλθουμε, διότι «οἱ καιροὶ οὐ μενετοί».

ΠΗΓΗ: περιοδ. «Η ΔΡΑΣΙΣ ΜΑΣ», τ. 486, Φεβρουάριος 2011
Στοιχειοθεσία: «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»

 

 

, , , , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: