ΚΑΤΕΒΗ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΣΧΑΤΙΑ

«Αὐτὸς ὁ ἐκ Θεοῦ Θεὸς Λόγος κενώσας ἀπορρήτως καὶ καταβὰς ἄνωθεν εἰς τὴν ἀνθρωπίνην ἐσχατιὰν καὶ ταύτην ἑαυτῷ συνδήσας ἀλύτως καὶ ταπεινωθεὶς καὶ πτωχεύσας τὸ καθ᾿ ἡμᾶς, τὰ κάτω πεποίηκεν ἄνω· μᾶλλον δὲ πρὸς ἓν συνήγαγεν ἄμφω, τῇ θεότητι μίξας τὴν ἀνθρωπότητα, καὶ οὕτω πρὸς τὰ ἄνω φέρουσαν ὁδὸν ἅπασιν ὑπέδειξεν τὴν ταπείνωσιν, ἑαυτὸν εἰς παράδειγμα προθεὶς ἀνθρώποις τε καὶ ἀγγέλοις ἁγίοις σήμερον.…ἐντεῦθεν ἄνθρωποι τὸ εὐδιόρθωτον ἔχουσι, τὴν ταπείνωσιν ἐπιγνόντες ὁδὸν ἀνακλήσεως»Ἅγ. Γρηγόριος Παλαμᾶς («Ὁμιλία ΝΗ´ εἰς τὴν κατὰ  σάρκα σωτήριον γέννησιν τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν
 Ἰησοῦ Χριστοῦ» ΕΠΕ τ. 11 σελ. 460-462).

Ὁ Θεὸς “ἄδειασε” καὶ κατέβηκε ἀπορρήτως στὴν ἀνθρωπίνη ἐσχατιά, στὸ ἔσχατο ἄκρο τῆς ἀνθρώπινης κατάντιας, γιὰ νὰ σώσει τὸν ἄνθρωπο. Συνεπῶς ἡ σωτηρία αὐτὴ δὲν εἶναι ἐπιτυχία τοῦ ἀνθρώπου ἀλλὰ δωρεὰ τοῦ Θεοῦ καὶ ἀνταπόκριση τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ μαζὶ μὲ τὴν πίστη ζητεῖται ἡ ἀφομοίωση, ἡ βιωματικὴ οἰκείωση τοῦ παραδείγματος τοῦ Σωτῆρος, τῆς ἐσχάτης ταπεινώσεώς Του. Ἀλλὰ κάθε φορὰ ἐμεῖς προτιμᾶμε τὶς θεολογικὲς μεγαλοστομίες καὶ ἀκροβασίες, ἐνῶ ὁ Χριστὸς παραμένει πτωχός, ἄστεγος, ἄοικος, ἀνέστιος καὶ τεταπεινωμένος στὴν φάτνη, στὸ σπήλαιο καὶ στὸν Σταυρό. Ὁ Χριστὸς δὲν σαρκώθηκε γιὰ νὰ χορηγήσει φιλοσοφικὰ καὶ θεολογικὰ κουίζ, ἀλλὰ γιὰ νὰ σώσει τὸν ἄνθρωπο ἀναμιγνύοντας τὴν ἀνθρωπότητα μὲ τὴν θεότητα. Καὶ ἡ σωτηρία δὲν περνάει σχεδὸν καθόλου μέσα ἀπὸ τὰ ὑψηλὰ διανοήματα ὅσο μέσα ἀπὸ τὰ ταπεινὰ φρονήματα. Ὑποχρεωτικά. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὁδὸς τῆς ἐπιστροφῆς στὸν Θεό, αὐτὴ εἶναι ἡ ὁδὸς τῆς ἀνακλήσεως, ὅπως λέει ὁ ἅγ. Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς.

Ἐκτὸς κι ἂν ὁ Χριστός ἔκανε λάθος. Kαὶ θὰ ἔπρεπε προηγουμένως, προτοῦ σαρκωθεῖ, νὰ συμβουλευθεῖ τοὺς εὐρύνοες τῶν ἀνοιχτῶν ὁριζόντων καὶ τὶς σοφὲς συναφειακὲς εἰσηγήσεις τοῦ «ἐρχομένου μέλλοντος». Πιθανότατα θὰ τὸν προέτρεπαν νὰ μὴ πέσει τόσο χαμηλά, Αὐτός, Ἕνας ὁλόκληρος Θεός, καὶ θὰ τοῦ ὑπεδείκνυαν διακριτικὰ νὰ φροντίσει ὥστε νὰ μὴ γεννηθεῖ ἀπὸ Ἑβραία μητέρα ἀλλὰ ἀπὸ κάποια “ὑπερεθνικὴ” (ἢ καὶ…πολυεθνική) μητέρα. Ἀκόμη θὰ τὸν συνεβούλευαν νὰ μὴ ἀναμιγνύεται σὲ “πολιτικὰ θέματα” μιλώντας γιὰ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, νὰ μὴ κλαίει γιὰ τὶς συμφορὲς τῆς πατρίδος Του (Ἱερουσαλήμ [Λουκ. ιθ´ 41]), γιὰ τοὺς φτωχοὺς καὶ πονεμένους καὶ ἀδικημένους, νὰ μὴ ἐλέγχει τὶς πνευματικὲς ρίζες τῶν καταχρήσεων τῶν Ἀρχόντων, νὰ μὴ ὁμιλεῖ περὶ ἐπισυναγωγῆς τῶν νοσσίων ὑπὸ τὰς πτέρυγας τῆς ὄρνιθος. Γενικότερα, εἰ δυνατὸν νὰ μὴ μιλάει καθόλου, ὡς ἐντελῶς ἀναρμόδιος! Καὶ νὰ κάνει μόνο ἁγιασμούς ! Ἄ ! Καὶ ἐπιβλητικὲς χρυσοποίκιλτες καὶ διαφημισμένες τελετὲς καὶ βραβεύσεις στοὺς Ἔχοντες Χορηγούς. Ἀνώδυνες καὶ …ἐπαίσχυντες.

, , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: