Η ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ ΜΑΣ

Ἡ προσδοκία μας
Στεργίου Σάκκου, ὁμ. καθηγ. Πανεπιστ.
ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ο ΘΕΟΣ ΣΤΗ ΓΗ ΜΑΣ»,
ἔκδ. δ´, Θεσ/νίκη 2005,
ἐκδ. «ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΙΣ»

Δύο χιλιάδες περίπου χρόνια πρὸ Χριστοῦ ἕνας Ἑβραῖος μίλησε γιὰ τὸν Μεσσία ποὺ περίμενε ὁ λαός του ὡς τὸν ἔνδοξο ἄρχοντά του καὶ τὸ χαρακτήρισε «προσδοκία ἐθνῶν» (Γεν. μθ´, 10). Ἦταν ὁ πατριάρχης Ἰακώβ, καὶ προφήτευσε ὅτι βασιλικὸς ἀπόγονός του θὰ εἶνε ὁ Μεσσίας, ὁ ὁποῖος θὰ ἔλθη ὄχι μόνο γιὰ τὸ Ἰουδαϊκὸ ἔθνος, ἀλλὰ γιὰ ὅλα τὰ ἔθνη. Δὲν εἶνε ἁπλῶς καταπληκτικὴ ἡ προφητεία, εἶναι καταπληκτικὸ καὶ ἀπὸ ποιὸν διατυπώθηκε. Ὁ Ἰακὼβ ἦταν ἐγγονὸς τοῦ Ἀβραάμ, ἀπὸ τὸν ὁποῖο κατάγεται τὸ γένος τῶν Ἑβραίων, ὑπῆρξε δηλαδὴ ἡ ἀπαρχὴ τῆς καθαρῆς ἑβραϊκῆς ράτσας. Αὐτὸς πῆρε ἀπὸ τὸν Κύριο ὡς δεύτερο ὄνομα τὸ Ἰσραήλ, μὲ τὸ ὁποῖο ὀνομάζεται ἀπὸ τότε τὸ κράτος τῶν Ἑβραίων, καὶ ἀποτέλεσε τὴ ρίζα τῆς ἰσχυρῆς καὶ καταμάχητης γενιᾶς τῶν Ἰσραηλιτῶν. Σ’ αὐτόν, τέλος, ὀφείλεται καὶ τὸ τρίτο ὄνομα τῶν Ἑβραίων, ποὺ δηλώνει τὴ θρησκεία τους, τὸ Ἰουδαῖοι, καθ’ ὅσον γιός του ἦταν ὁ Ἰούδας, ὁ προπάτορας τῆς φυλῆς ποὺ κράτησε ἀκέραιο μέσα στοὺς αἰῶνες τὸ ἀληθινὸ ἰουδαϊκὸ θρήσκευμα.

Τὸ παράδοξο καὶ ἀξιοπερίεργο εἶνε πῶς αὐτὸς ὁ Ἰακώβ, ὁ ὁποῖος ταυτίσθηκε τόσο μὲ τὸ ἔθνος του, ὥστε, θὰ λέγαμε, ἔγινε σῆμα κατατεθέν του, αὐτὸς ὁ ὁποῖος προσέδωσε στὸ λαό του ὅλες τὶς  προσωνυμίες (Ἑβραῖος-Ἰσραηλίτες-Ἰουδαῖος), ἀλλὰ ἐνσάρκωσε προτύπως καὶ τὰ ἰδανικά του (καθαρὴ ράτσα – ἰσχυρὴ γενιὰ – ἀληθινὸ θρήσκευμα), πῶς αὐτὸς ὁ ἐθνάρχης Ἰακὼβ δὲν παρουσιάζει τὴ δόξα τοῦ λαοῦ του, τὸν Μεσσία, ἐθνικιστικά, ἔστω πατριωτικά, ἀλλὰ τὸν παρουσιάζει ὑπερεθνικὸ καὶ οἰκουμενικό. Στὴν ἀρχὴ-ἀρχὴ τῆς ἱστορίας τοῦ Ἰσραὴλ προβάλλει ἡ ὕψιστη καὶ γλυκύτατη ἐλπίδα τοῦ λαοῦ του ὡς πρώτιστη καὶ βαθύτατη λαχτάρα ὅλων τῶν ἐθνῶν.
Ὁπωσδήποτε εἶνε γνωστὸ καὶ παραδεκτὸ γιὰ τὸν πιστὸ ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο φώτισε τὴ σκέψι, κίνησε τὴν καρδιὰ καὶ ἄνοιξε τὸ στόμα τοῦ πατριάρχου γιὰ νὰ ἐκφρασθῆ ἔτσι. Ὁ Θεός, ποὺ τόσο ἐνδιαφερόταν νὰ καλλιεργήση στὸν περιούσιο λαὸ του τὸ φρόνημα τῆς ἀποκλειστικότητος τῶν ἐπαγγελιῶν –γιὰ νὰ τὸν κρατήση μακριὰ ἀπὸ τὴ γοητεία τῶν εἰδωλολατρικῶν ἰδεῶν– στὸ πιὸ καίριο σημεῖο αὐτῶν τῶν ἐπαγγελιῶν, στὴν κορυφὴ ὅπου ὅλες τείνουν καὶ στὸ ἀποκορύφωμα ὅπου ὅλες τελειοῦνται σπάει τὸ φράγμα τῆς ἀπομονώσεως καὶ ἁπλώνει τὴν ἐπαγγελία τοῦ ἀναμενομένου Μεσσία πάνω σ’ ὅλους τοὺς λαούς. Κλείνει ὅλα τὰ ἔθνη μέσα στὸν ἴδιο κύκλο ἀγωνίας, προσφέρει σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους μιὰ ἀγκάλη καταπαύσεως καὶ ἑνώνει τοὺς πάντες μὲ τὸν κοινὸ πόθο τῆς λυτρώσεως. Θεωρώντας αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα μποροῦμε μᾶλλον νὰ κατανοήσουμε τὸ παράδοξο τῆς προφητείας. Ὁ Θεός, ἐνῶ ὑπηρετεῖ καὶ ἐξυπηρετεῖται στὸ σχέδιο τῆς οἰκονομίας του ἀπὸ τὴν ἐκλεκτικὴ ἐπιλογὴ ἑνὸς λήμματος πιστῶν, ἔχει ὅμως ἀπώτερο σκοπό του τὴ σωτηρία ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ἐπιτυγχάνεται μέσα στὴν ἑνότητα τῆς ἁγίας του Ἐκκλησίας, ὅπως ἀποκαλύπτει ἡ Καινὴ Διαθήκη. Πόλος δὲ αὐτῆς τῆς ἑνότητος τοῦ κόσμου, Ἰουδαίων καὶ ἐθνικῶν, καὶ κάθε ἄλλης διαχωριστικῆς τάξεως –ἡ ὁποία οὐσιαστικὰ συμπεριλαμβάνεται σ’ αὐτὲς τὶς δύο– καθίσταται τὸ πρόσωπο τοῦ Μεσσία Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἐν τούτοις, τὸ πιὸ παράδοξο καὶ πιὸ ἐντυπωσιακὸ εἶνε ὅτι δύο χιλιάδες χρόνια περίπου μετὰ Χριστὸν ἡ προφητεία ἐκείνη τοῦ Ἰακὼβ ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύη, ἐνῶ ἐπαληθεύεται συνεχῶς, καὶ ὁ Ἰησοῦς παραμένει πάντοτε ἡ προσδοκία τῶν ἐθνῶν. Ὁ νέος Ἰσραήλ, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, γιορτάζει κάθε Χριστούγεννα τὴν πρώτη του παρουσία, σκιρτᾶ μέσα στὴ χάρι τῆς ἐνσαρκώσεώς του, καὶ περιμένει μὲ λαχτάρα τὸ δεύτερο ἐρχομό του, ὅπως ἡ νύμφη τὸ νυμφίο της. Καὶ τὰ σύχρονα ἔθνη, ὁ κόσμος τῆς ἄγνοιας, ἀλλὰ καὶ τῆς διαφθορᾶς καὶ τῆς ἀποστασίας –«χριστιανικῆς» καὶ μὴ– ἐνῶ γνωρίζει τὰ Χριστούγεννα, νοσταλγεῖ τὸν Χριστὸ ποὺ δὲν γνώρισε ἢ ποὺ ἀρνήθηκε, σπαρταρᾶ μακριά του, μέσα σὲ φροῦδες ἡδονὲς καὶ ἀναζητᾶ μὲ ἀγωνία τὴ συνάντησι μαζί του, ὅπως ὁ χαμένος τὸ σωτήρα του. Σ’ αὐτὴ τὴν ἀποκαραδοκία τοῦ Λυτρωτοῦ συναντῶνται καὶ σήμερα ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, πιστοὶ καὶ ἄπιστοι, ἐγγίζουν τὶς καρδιές τους καὶ συνενώνονται, συνεννοοῦνται. Συνωθοῦνται γύρω ἀπὸ τὴ φάτνη, ποὺ διαγγέλλει ὅτι φιλοξενεῖ σαρκωμένη τὴ μόνη Ἐλπίδα καὶ προσμένουν. Ὅσοι ἀσπάζονται μὲ πίστι τὸ μήνυμά της, δίνουν τὰ χέρια καὶ ἀδελφώνονται˙ μὲ τὴ χάρι τοῦ μυστηρίου τῆς θείας σαρκώσεως γίνονται ἕνα σῶμα μὲ κεφαλὴ τὸν Χριστό. Ὅσοι δὲν δέχονται τὸ θεϊκὸ γεγονός, μένουν ἁπλῶς νὰ συναντῶνται στὸν κοινὸ –ἀνικανοποῆτο γι’ αὐτούς– πόθο καὶ νὰ ψάχνουν μάταια ἄλλες ἀδελφώσεις.
Σ’ ὅλες ἐκεῖνες τὶς πομπώδεις προσπάθειες τοῦ καιροῦ μας καὶ τῶν αἰώνων γιὰ ἑνώσεις ἐθνῶν, κοινοτήτων, γιὰ ὁμοσπονδίες, συνασπισμούς, γιὰ ἀδελφοποιήσεις, διαφαίνεται ὁλοκάθαρα καὶ ἀντηχεῖ κραυγαλέα ἡ προσδοκία τῶν ἐθνῶν. Αὐτὴ ἡ κρυφὴ καὶ προαιώνια λαχτάρα τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς ποὺ φέρνει τὸν ἕνα κοντὰ στὸν ἄλλο, γεμίζει τὰ μάτια μὲ ἐλπίδα καὶ φουσκώνει τὴν καρδιὰ ἀπὸ ἐνθουσιασμό. Ἀλλὰ καὶ στὰ ἀμφίβολα ἕως ἀποτυχημένα ἀποτελέσματα ἐκείνων τῶν προσπαθειῶν φαίνεται καὶ δηλώνεται ὅτι λάθος ἐνεργοῦν οἱ ἄνθρωποι χωρὶς Χριστό, κακῶς πράττουν μακριά του. Οὔτε τὴν προσδοκία τους χορταίνουν οὔτε τὴν ἑνότητα πετυχαίνουν. Ζυγίστε μέχρι σήμερα πόσος ὁ κόπος καὶ πόση ἡ ἀπογοήτευσι στὰ τόσα συστήματα ἑνώσεων˙ βαραίνουν τὰ δάκρυα, τὸ αἷμα τῶν διχασμῶν καὶ τῶν πολέμων, ἡ διάψευσι κάθε προσδοκίας. Ἀκόμη καὶ σὲ ὀργανώσεις θρησκευτικές, πλὴν μὲ ψεύτικους θεούς, ἀκόμη καὶ σὲ ὀργανισμοὺς χριστιανικούς, πλὴν χωρὶς ἀληθινὸ Χριστό, οἱ ἔχθρες ἰσχύουν, οἱ διασπάσεις ἐνεργοῦν. Ὅπου ὁ ἄνθρωπος προβάλλει τὸ ἐγώ του, συντρίβεται ἡ προσδοκία του σὲ χίλια κομμάτια ποὺ τὸν πληγώνουν.
Ἀπὸ πλευρᾶς Θεοῦ ὅμως ὀρθώνεται ἀκατάλυτη ἡ ἐπαγγελία˙ ὁ Χριστὸς ποὺ γεννιέται ἐκπληρώνει τὴν προσδοκία μας σ’ ὅποιο τόπο καὶ ἂν βρισκώμαστε, σ’ ὅποια ἐποχὴ κι ἂν ἔχουμε γεννηθῆ. Μᾶς δίνει τὴν εἰρήνη μὲ τὸ χορτασμό του, μᾶς παρέχει τὴν ἑνότητα μὲ τὴν ἐπίσκεψί του. Στὸν κόσμο μας τὸ διαλυμένο, στὶς καρδιὲς μας τὶς θρυμματισμένες δὲν ὑπάρχει ἄλλη ἀνταπόκρισι ἐκτὸς ἀπὸ αὐτὸν τὸν Μεσσία.

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝ. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

, ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: