ΣΤΟ ΣΙΝΑ, ΣΤΗΝ ΑΓ. ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑ (β´)

5. Ἡ Ἁγία Αἰκατερίνη.

α) – Γέννησις – καταγωγή.
Ἐγεννήθη εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν τὸ 294 μ.Χ. ἀπὸ ἀριστοκρατικὴν εἰδωλολατρικὴν οἰκογένειαν καὶ ὠνομάσθη Δωροθέα.

β) – Μόρφωσις.
Ἐσπούδασε εἰς τὰς ἐθνικὰς σχολὰς τῆς ἐποχῆς φιλοσοφίαν, ρητορικήν, ποίησιν, μουσικήν, φυσικήν, μαθηματικά, ἀστρονομίαν καὶ ἰατρικήν. Τὸ ἀπαράμιλλον σωματικὸν κάλλος της, ἡ ἐκπληκτική της μόρφωσις, ἡ ἀριστοκρατική της καταγωγὴ καὶ ἡ ἀρετὴ μὲ τὴν ὁποίαν ἐστολίζετο, τὴν ἔκαμαν περιζήτητον νύμφην.
γ) – Μεταστροφή.
Ἐκείνη ὅμως ἠρνεῖτο κάθε παρομοίαν πρότασιν, ἕως ὅτου κάποιος μοναχὸς τῆς ἐγνώρισε τὸν ἀληθινὸν Νυμφίον τῶν ψυχῶν, τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Ἐβαπτίσθη καὶ ὠνομάσθη Αἰκατερίνα, ποὺ σημαίνει Στεφανία ἢ Πολυστεφανία.

δ) – Ὁμολογία Πίστεως.
Κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διωγμῶν τοῦ αὐτοκράτορος Μαξιμίνου, εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ 4ου αἰῶνος, ὡμολόγησε τὴν πίστιν της εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ δημοσίως κατηγόρησε τὸν αὐτοκράτορα διὰ τὰς θυσίας του πρὸς τὰ εἴδωλα. Ἐκεῖνος διέταξε πενήντα ρήτορας ἀπὸ ὅλην τὴν αὐτοκρατορίαν νὰ τὴν μεταπείσουν, ἀλλὰ ἀντιθέτως αὐτοὶ ἐπείσθησαν ἀπὸ τὰ ρητὰ τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων φιλοσόφων, τὰ σχετικὰ μὲ τὸν ἀληθινὸν Θεόν, τὰ ὁποῖα ὑπενθύμισε εἰς αὐτοὺς ἡ ἁγία καὶ ἐπίστευσαν εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

ε) – Μαρτύριον καὶ Θάνατος.
Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ ἐβασανίσθη σκληρά, ἀλλὰ ἀντὶ νὰ καμφθῇ, κατώρθωσε μὲ τὸ ἔνθεον παράδειγμά της νὰ προσελκύσῃ εἰς τὴν Χριστιανικὴν πίστιν τὴν σύζυγον τοῦ αὐτοκράτορος καὶ ἄλλα μέλη τῆς ἀριστοκρατίας. Μετὰ ἀπὸ τὸν ἀποκεφαλισμόν της, Ἄγγελοι παρέλαβαν τὸ σῶμα της καὶ τὸ μετέφεραν εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ ὑψηλοτέρου ὄρους τῆς χερσονήσου τοῦ Σινᾶ, τὸ ὁποῖον σήμερα ἔχει τὸ ὄνομά της.

ϛ) – Τὸ Ἅγιον Λείψανόν της.
Μετὰ ἀπὸ τρεῖς περίπου αἰῶνες ἡ ὕπαρξις τοῦ ἁγίου λειψάνου ἀπεκαλύφθη μὲ ὄνειρον εἰς μοναχοὺς τῆς Μονῆς, ποὺ ἤδη εἶχε ἀνεγείρει ὁ Ἰουστινιανός. Τὸ ἅγιον λείψανον ἀνεκομίσθη καὶ ἐτοποθετήθη εἰς τὸ ἅγιον Βῆμα τοῦ Καθολικοῦ τῆς Μονῆς, μέσα εἰς μίαν μαρμαρίνην λάρνακα. Τὸ μύρον, ποὺ ἀναβλύζει ἀπὸ τὴν ἁγίαν κάραν εἶναι καὶ σήμερα ἕνα συνεχὲς θαῦμα.

ζ) – Τιμὴ καὶ εὐλάβεια.
Ἡ εὐλάβεια πρὸς τὴν ἁγίαν Αἰκατερίνην διεδόθη εἰς τὴν Δύσιν ἀπὸ τοὺς Σταυροφόρους καὶ ἐτιμήθη ὡς μεγάλη Ἁγία. Ἔτσι ἀπὸ τὸν 11ον αἰῶνα ἡ Μονὴ τῆς Μεταμορφώσεως γίνεται γνωστὴ καὶ ὡς Μονὴ τῆς ἁγίας Αἰκατερίνης.

Β´ ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΞΕΝΑΓΗΣΙΣ

1.Τὸ τεῖχος.

Τὸ τεῖχος τῆς Μονῆς ἐκτίσθη ἀπὸ τὸν ἀρχιτέκτονα τοῦ Ἰουστινιανοῦ Στέφανον Ἀϊλίσιον, διὰ νὰ προστατεύση τοὺς μοναχούς, ποὺ κατοικοῦσαν γύρω ἀπὸ τὴν φλεγομένην Βάτο ἀπὸ τὶς ἐπιδρομὲς βαρβάρων καὶ ληστῶν. Τὸ τεῖχος ἀπὸ τὴν βορείαν πλευρὰν ἐπανειλημμένως ἔπαθε ζημίας ἀπὸ τὴν ὑγρασίαν, κατὰ δὲ τὸ 1798 κατέπεσε τελείως τὸ ἐξωτερικὸν μέρος αὐτοῦ ἀπὸ καταρρακτώδη βροχὴν καὶ ἀνηγέρθη πάλιν ἐκ νέου τὸ 1801 ἀπὸ τὰς δυνάμεις κατοχῆς τοῦ Ναπολέοντος. Τὸ ὕψος τοῦ τείχους ποικίλλει ἀπὸ 10 μέχρι 20 μέτρα καὶ τὸ πάχος φθάνει εἰς ὡρισμένα σημεῖα τὰ 2 ἕως 3 μέτρα.

2. Ἱερὸς Ναός.

Συγχρόνως μὲ τὰ τείχη τῆς Μονῆς ἐκτίσθη καὶ ὁ Ναὸς εἰς τὴν βορειοανατολικὴν γωνίαν τοῦ φρουρίου ἀπὸ τὸν ἴδιον ἀρχιτέκτονα, τὸν Στέφανον Ἀϊλίσιον. Ἐθεμελιώθη τὸ 542 μ.Χ. καὶ ἐπερατώθη μετὰ ἀπὸ ἐννέα χρόνια. Ὁ ναὸς τῆς ἁγίας Βάτου ἐνεσωματώθη εἰς τὸ κτήριον. Τὸ Καθολικὸν εἶναι ἕνα γρανιτένιο οἰκοδόμημα, εἰς ρυθμὸν τρικλίτου Βασιλικῆς, μὲ Νάρθηκα, κυρίως Ναὸν καὶ ἱερὸν Βῆμα. Οἱ τοῖχοι, οἱ κίονες, ἡ ξυλίνη στέγη, τὸ Μωσαϊκὸν καὶ οἱ ἐπιγραφὲς εἶναι ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τοῦ Ἰουστινιανοῦ. Ἡ ἀρχαία στέγη καλύπτεται σήμερα ἀπὸ ἕνα ξύλινον ὁριζόντιον φάτνωμα τοῦ 18ου αἰῶνος. Οἱ ἅγιες εἰκόνες χρονολογοῦνται ἀπὸ τὸν 6ον αἰῶνα καὶ ἑξῆς. Ὁ ἐσωτερικὸς διάκοσμος τοῦ Ἱεροῦ Βήματος καὶ τοῦ κυρίως Ναοῦ, τὸ Εἰκονοστάσι καὶ τὸ δάπεδον εἶναι τοῦ 17ου καὶ 18ου αἰῶνος.

3. Τὸ «Μωσαϊκὸν» τοῦ Ἱ. Ναοῦ.

Εἰς τὴν ἀψίδα τοῦ ἱεροῦ Βήματος τοῦ Καθολικοῦ τῆς Μονῆς ὑπάρχει καὶ σώζεται εἰς ἀρίστην κατάστασιν τὸ περίφημον μωσαϊκὸν τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. Ἡ τεχνοτροπία του ὁμοιάζει μὲ ἐκείνη τῶν μωσαϊκῶν τοῦ ἁγίου Βιταλίου τῆς Ραβέννης καὶ τῆς Ἁγίας Σοφίας τῆς Κων/πόλεως. Τὸ θέμα του εἶναι εἰλημμένον ἀπὸ τὸ κατὰ Ματθαῖον ΙΖ’ 2-8. Ὁ Κύριος εὑρίσκεται εἰς τὸ κέντρον μὲ τὸν προφήτην Ἠλίαν εἰς τὰ δεξιὰ καὶ τὸν προφήτην Μωϋσῆν εἰς τὰ ἀριστερά Του καὶ τοὺς τρεῖς μαθητὰς Πέτρον, Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην εἰς τὰ πόδια Του. Τὸ πρωΐ, τὸ φῶς τοῦ ἡλίου ποὺ εἰσέρχεται ἀπὸ τὰ ἀνατολικὰ παράθυρα, ἔντονα ὑπενθυμίζει τὸ σχετικὸν χωρίον τοῦ Εὐαγγελίου: «ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένοντο λευκὰ ὡς τὸ φῶς» (Ματθ. ΙΖ´, 2).
Εἰς τὸ ἴδιον μωσαϊκὸν βλέπει κανεὶς εἰς τὰ χείλη τῆς ἀψίδος τοὺς δώδεκα Ἀποστόλους, τοὺς δώδεκα Προφήτας, τὸν Πρεσβύτερον Λογγῖνον (ἡγούμενον τῆς Μονῆς κατὰ τὸν χρόνον τῆς κατασκευῆς τοῦ μωσαϊκοῦ) καὶ τὸν διάκονον Ἰωάννην (πιθανῶς τὸν Ἰωάννην τῆς Κλίμακος). Ἐπάνω εἰς τὴν ἀψίδα ὑπάρχουν εἰκόνες ποὺ δείχνουν τὸν Μωϋσῆν ἐμπρὸς εἰς τὴν φλεγομένην Βάτον νὰ λύη «τὸ ὑπόδημα τῶν ποδῶν του» καὶ ἄλλη νὰ λαμβάνη τὰς πλάκας τοῦ Δεκαλόγου, ἐπίσης δύο πρόσωπα μὲ φωτοστέφανον (πιθανῶς ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστὴς καὶ ἡ Θεοτόκος), καθὼς καὶ δύο Ἄγγελοι, προσφέροντες δῶρον εἰς τὸν Ἀμνὸν (συμβολισμὸς τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ).

4. Ἡ «Φλεγομένη» ἁγία Βάτος.

«Ἦταν περαιτέρω ἀναγκαῖον νὰ προχωρήσωμε εἰς τὸ βάθος τῆς κοιλάδος, διότι ἐκεῖ εὑρίσκοντο πολλὰ κελλία ἐρημιτῶν καὶ ἕνας ναὸς εἰς τὸν τόπον τῆς Βάτου· ἡ Βάτος αὐτὴ ζῆ μέχρι σήμερα καὶ θάλλει. Εἶναι ἡ Βάτος, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὁ Θεὸς ὡμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν ἐν πυρί. Ἡ Βάτος εὑρίσκεται εἰς ἕνα πολὺ ὄμορφον κῆπον ἐμπρὸς ἀπὸ τὸν ναόν».
Αὐτὴ ἡ περιγραφή, ποὺ ἔδωσε μία γυναῖκα, προσκυνήτρια ἀπὸ τὴν Ἰσπανίαν, ὀνόματι Αἰθερία, ἡ ὁποία ἐπεσκέφθη αὐτὸν τὸν τόπον περὶ τὸ τέλος τοῦ 4ου αἰῶνος.
Μέχρι σήμερα ὁ τόπος τῆς φλεγομένης Βάτου διατηρεῖ τὰ κύρια χαρακτηριστικὰ αὐτῆς τῆς περιγραφῆς. Τὸ παρεκκλήσιον τῆς ἁγίας Βάτου τοῦ Καθολικοῦ τῆς Μονῆς. Ὁ προσκυνητὴς εἰσέρχεται εἰς αὐτὸν τὸν ἁγιώτατον τόπον ἀνυπόδητος, εἰς ἀνάμνησιν τῆς ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «λῦσαι τὸ ὑπόδημα τῶν ποδῶν σου· ὁ γὰρ τόπος ἐν ᾧ σὺ ἔστηκας, γῆ ἁγία ἐστί» (Ἐξ. Γ´, 5). Τὸ παρεκκλήσιον εἶναι ἀφιερωμένον εἰς τὸν Εὐαγγελισμὸν τῆς Θεοτόκου. Ἡ εἰκὼν τοῦ τιμωμένου προσώπου, ἀριστερὰ τῆς ἁγίας Τραπέζης, εἶναι μοναδικὴ καὶ δεικνύει τὴν Θεοτόκον.

ΠΗΓΗ: «Σιναϊτικὰ Δίπτυχα 2010», σελ. 111-115
ἔκδ. Ἱ. Αὐτονόμου, Βασιλικῆς καὶ Αὐτοκρατορικῆς Μονῆς Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ
Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»


 

, , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: