ΤΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΝ ΟΧΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΤΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΝ    Ο Χ Ι    ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
(Α´ ΜΕΡΟΣ)

H 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940
ΚΑΙ Ο ΗΡΩΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑ
ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ.
Η ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΤΩΝ ΙΣΧΥΡΩΝ

Α. Ο ΙΣΧΥΡΟΤΑΤΟΣ ΕΤΑΙΡΟΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ, Ο ΜΠΕΝΙΤΟ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ, ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ
ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΙΝ ΤΗΣ ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ

1. ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

Τὰ νέφη τοῦ Β΄Παγκοσμίου πολέμου εἶχον ἀρχίσει νὰ καλύπτουν τὸν οὐρανὸν τῆς Εὐρώπης. Ὅμως εἰς ἀρκετὰς χώρας ἀκόμη ὁ πόλεμος ἐφαίνετο μακρυνὴ ἐφιαλτικὴ ἰδέα, ὅπως παραδείγματος χάριν εἰς τὴν Ἑλλάδα.
Πράγματι, ὅλα ἐφαίνοντο εἰρηνικὰ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ μάλιστα, παραπλανητικς, τὴν 27ην Ὀκτωβρίου 1940 ἔλαβε χώραν εἰς τὸ θέατρον «Ὀλύμπια» πανηγυρικὴ παράστασις τοῦ μελοδράματος τοῦ διασήμου Ἰταλοῦ συνθέτου Πουτσίνι «Μadam Βutterfly». Μετὰ τὴν παράστασιν ἐπηκολούθησε μεγάλη δεξίωσις εἰς τὴν ἐν Ἀθήναις ἰταλικὴν Πρεσβείαν, ὅπου εἶχον συγκεντρωθῆ οἱ ἐπίσημοι προσκεκλημένοι τῆς προηγηθείσης παραστάσεως. Εἰς τὴν αἴθουσαν δεξιώσεως τῆς Πρεσβείας ἦσαν ἀνηρτημέναι ἡ ἰταλικὴ καὶ ἡ ἑλληνικὴ σημαία καὶ εἰς τὴν τεραστίαν «τούρταν» ἦτο φιλοτεχνημένη ἡ ἐπιγραφή: «Ζήτω λλάς» !!!
Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς δεξιώσεως καὶ ἐνῷ ἀπεκρυπτογραφεῖτο τὸ τελεσίγραφον τοῦ Μουσολίνι διὰ νὰ παραδoθῇ ἡ Ἑλλάς, ὁ Ἰταλὸς Πρέσβυς Γκράτσι ἔπλεκε τὰ ἐγκώμια τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Ἑλληνος Πρωθυπουργο ωάννου Μεταξ, μέχρις ὅτου ἀναχωρήσῃ τὴν 12ην μεταμεσονύκτιον ὥραν.
Τὴν αὐγὴν ἐκείνην -3 ὧρες μετὰ τὰ ἐγκώμια- μετέβη ὁ Πρέσβυς Γκράτσι εἰς τὴν κατοικίαν τοῦ Πρωθυπουργοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ εἰς τὴν Κηφισιὰν καὶ τοῦ ἐπέδωσεν τὸ ἕτοιμον τελεσίγραφον: «Ἐὰν λλάς δν διευκολύν τν κατάληψιν στρατηγικν σημείων Ατς, πως τν νσον Κέρκυραν κα λιμένας της, ς π.χ .Θεσσαλονίκης, Πειραις, Κρήτης κ.λπ., ταλία μετ π 3 ρας θ κηρύξ τν πόλεμον ναντίον τς λλάδος».
Ὁ Ἰωάννης Μεταξὰς εἶπεν ἀμέσως τὸ ρωικν κα κοσμοσωτήριον ΟΧΙ εἰς τὸ ἰταμὸν τοῦτο τελεσίγραφον καὶ ἔσπευσε νὰ εἰδοποιήσῃ τὸν βασιλέα, τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ καὶ ἐκάλεσε διὰ τὴν 5ην πρωινὴν τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, δι ν στεφθ μ πιτυχίαν τ κοσμοσωτήριον τοτο ΟΧΙ, πικοινωνήσας καὶ μὲ τὸν ρχιεπίσκοπον θηνν, μακαριστὸν κυρὸν Χρύσανθον, διὰ νὰ ζητήσῃ τὴν εὐλογίαν τῆς Ἐκκλησίας, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ἀμέσως ὁ Μακαριώτατος διὰ ἐμπνευσμένου διαγγέλματός του πρὸς τὸν ἑλληνικὸν λαόν.
Πρὸ τῆς ἐκπνοῆς τοῦ τελεσιγράφου, ὁ ἄριστα ὠργανωμένος ἰταλικὸς στρατός, συγκεντρωμένος εἰς τὴν Ἀλβανίαν, πλησίον τῶν ἑλληνικῶν φυλακίων, ἄρχισε τὴν ἐπίθεσιν, διὰ νὰ δυνηθῇ τάχιστα νὰ καταλάβῃ ἐξαπίνης καίρια στρατηγικὰ σημεῖα μέχρι Θεσσαλίας, Θεσσαλονίκης κ.λπ.
Ὁ Ραδιοφωνικὸς Σταθμὸς τῶν Ἀθηνῶν μετέδιδεν στρατιωτικὰ ἐμβατήρια καὶ τὸν Ἐθνικὸν Ὕμνον μαζὶ μὲ τὸ λακωνικὸν ἀνακοινωθὲν τοῦ Γενικο πιτελείου Στρατο: «Α ταλικα δυνάμεις προσβάλλουν π τς 5.30 πρωινς σήμερον τ μέτερα τμήματα προκαλύψεως τς λληνοαλβανικς μεθορίου. Α μέτεραι δυνάμεις μύνονται το πατρίου δάφους».

2. Ο ΗΡΩΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ-ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ

Κατὰ τὴν χρονικὴν αὐτὴν στιγμήν, ὄχι μόνον ὁ Ἰωάννης Μεταξάς, ὁ Βασιλες Γεώργιος καὶ τὸ ἑλληνικὸν Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ καὶ οἱ στρατεύσιμοι, ἀλλὰ καὶ οἱ μὴ στρατεύσιμοι, γέροντες καὶ γραῖαι, μαθηταὶ καὶ μαθήτριαι πέδειξαν τι εναι γνήσιοι πόγονοι τν ρχαίων λλήνων∙ συμπεριεφέρθησαν ὅπως ὁ Λεωνίδας κα ο 300 Σπαρτιάται, οἱ ὁποῖοι ἀπήντησαν εἰς τὸν Ξέρξην, ποὺ ἀπῄτησε νὰ παραδώσουν τὰ ὅπλα των, «Μολν λαβέ», πίπτοντες καὶ οἱ 300 «τος κείνων ρήμασι πειθόμενοι»∙ τὸ ἴδιον ἐπανέλαβε καὶ ὁ τελευταῖος Βυζαντικς Ατοκράτωρ Κωνσταντνος Παλαιολόγος πρὸς τὸν Μωάμεθ τν Πορθητήν, ὁ ὁποῖος ἀπῄτησεν νὰ τοῦ παραδώσῃ τὰς κλείδας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀλλὰ ἔλαβε τὴν λίαν συγκινητικὴν ἀπάντησιν: «Δν εναι δικαίωμά μου, οτε κανενς λλου ν παραδώσ τν Πόλιν. Εμεθα μάλιστα ποφασισμένοι λοι μοφώνως ν ποθάνωμεν γωνιζόμενοι πρ ατς».
Ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀντιστάσεις τῆς Ἑλλάδος ἐναντίον ὅσων ἀπαιτοῦν τὰ ἐδάφη της, (γν κα δωρ), ὡς π.χ. κα ο νδοξοι Βαλκανικο Πόλεμοι το 1912-13, ὁπότε ἀπηλευθερώθη ἡ Βόρειος Ἑλλὰς καὶ ἐδιπλασιάσθη, ἀποτελοῦν τὸ περιδέραιον τῆς Ἑλλάδος μὲ τοὺς πολυτίμους ἀδάμαντας, χάριν εἰς τὰς ὁποίας ἀντιστάσεις δύναται νὰ καυχᾶται ἡ Ἑλλάς. Οἱ πρόγονοί μας ἐνίκων χάριν τοῦ θάρρους, ποὺ τοὺς ἔδιδεν ἡ πεποίθησις εἰς τὸ δίκαιον καὶ ἡ ἀνάγκη ποὺ τοὺς ἐπέβαλλε νὰ ἀποδειχθοῦν πιστοὶ εἰς τὴν μακραίωνα ἱστορίαν, ἡ ὁποία τοὺς ἐδίδασκεν, ὅτι οὗτοι ἐγνώριζον ἀνέκαθεν νὰ ἀγωνίζωνται ὑπὲρ πίστεως καὶ πατρίδος, ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ, ὑπὲρ τῆς ἠθικῆς καὶ τῆς δικαιοσύνης. Τοιουτοτρόπως ὅλος ὁ ἐλεύθερος κόσμος ποτὲ δὲν ἐθαύμασε ἄλλον λαόν διὰ τὴν ἀποφασιστικότητα καὶ τὴν αὐτοθυσίαν του, ὅσον τὸν ἑλληνικὸν λαόν. Ἀρχηγοὶ κρατῶν, κυβερνήσεις, διεθνῆ συνέδρια, ἐφημερίδες καὶ λοιπὰ Μ.Μ.Ε. ἔπλεκον τὸ ἐγκώμιον τῶν Ἑλλήνων, ὑποδεικνυομένων ὡς πόδειγμα γενναιότητος κα εψυχίας. Ἐπιγραμματικῶς ἔλεγον: «ο λληνες νέκαθεν πολεμοσαν ς ρωες, δι ατ πρέπει ν λέγωμεν τι ο ρωες πολεμον ς λληνες».
Ἐνῷ διὰ τὰ μεμονωμένα ἄτομα ὁ ἐγωισμὸς εἶναι ἀξιοκατάκριτος καὶ ἀποδοκιμαστέος, ἀντιθέτως δι᾿ ἕνα λαόν, δι᾿ ἕν ἔθνος, ἡ ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια εἶναι ἕν ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ διὰ τὴν ὕπαρξιν, τὴν αὐτονομίαν, τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν εὐδαιμονίαν του. Ὁ Ἄγγλος κοινωνιολόγος Σπένζερ ὑποστηρίζει ὅτι ἡ ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια εἶναι πάντοτε ἡ εὐγενεστέρα τῶν ἀνθρωπίνων κοινωνικῶν ἀρετῶν. Ὄντως, ἄνευ τοῦ αἰσθήματος τῆς ἐθνικῆς ὑπερηφανείας τοῦ ἀνθρώπου διὰ κάθε τὶ ἐθνικὸν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ φιλοπατρία. Εἶναι ἀναγκαία ἡ ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια διότι διδάσκει τὸν ἄνθρωπον νὰ ἀγαπᾶ τὴν Πατρίδα του καὶ νὰ εἶναι ὑπερήφανος δι᾿ ὅλα τὰ εὐγενῆ ἀποτελέσματα, ποὺ ἀπορρέουν ἀπὸ Αὐτήν. τομικς γωισμς εναι καταδικαστέος. Ἀντιθέτως, μόνον ὁ ἐθνικὸς ἐγωισμὸς εἶναι ὠφέλιμος διὰ τὸ σύνολον, διότι ἐξασφαλίζει τὴν ἀκεραιότητα καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἑνὸς Ἔθνους. Ἡ ρῆσις τῶν ἀρχαίων ἡμῶν προγόνων «πς μ λλην βάρβαρος» εἶχε ἀκριβῶς τὴν ἔννοιαν τῆς ἐθνικῆς ὑπερηφανείας. Ἡ ἱστορία μᾶς διδάσκει ὅτι τὸ αἴσθημα τῆς ἐθνικῆς ὑπερηφανείας τῶν Ἑλλήνων εἶχε ἀγαθὰ ἀποτελέσματα, ἀντιθέτως ἡ ἔλλειψις ἐθνικῆς αὐτοπεποιθήσεως ἑνὸς λαοῦ εἶναι λίαν ἐπικίνδυνον διὰ τὸν λαὸν τοῦτον, διότι ματαιώνει πᾶσαν πρόοδον καὶ ἀνάπτυξιν καὶ ἐκθέτει εἰς κίνδυνον τὰ ἐθνικὰ δίκαια, καθότι ὁ τολμηρότερος γειτονικὸς λαὸς εὑρίσκει τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀπειλήσῃ τὸν λαὸν τοῦτον, ἐπειδὴ ἡ ἀδυναμία προκαλεῖ τὴν πλεονεξίαν κα τν θρασύτητα τν γειτόνων. Λαοὶ ποὺ ἐντρέπονται διὰ τὴν καταγωγήν των καὶ στεροῦνται ἐθνικῆς ὑπερηφανείας ἐκτίθενται εἰς κινδύνους. Ὁ λαὸς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ὑποτιμᾶ ὅ,τι εἶναι ἰδικόν του, ὅ,τι εἶναι ἐθνικὸν καὶ θαυμάζει τὰ τῶν ξένων, ἀπογοητεύεται καὶ μαραίνεται.
Βεβαίως ἡ ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἔχῃ νοσηρὰς ἐθνικιστικὰς τάσεις καὶ νοσταλγίας. Διὰ τοὺς Ἕλληνας ἡ ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια ἦτο ἀπηλλαγμένη ἀπὸ τοιαύτας κατακτητικὰς νοσταλγίας καὶ ἀποικιοκρατικὰς προσδοκίας, ἀλλὰ ἡ ὑπεράσπισις τῆς πατρίδος των καὶ ἐν γένει οἱ ἀγῶνες των ἐγένοντο μὲ καθαρῶς ἐκπολιτιστικὰς καὶ εἰρηνικὰς προσπαθείας. Ὁ Ἕλλην ἐμάχετο ὄχι ὡς πλανητάρχης, ἀλλὰ ὡς θεμελιωτὴς τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς εἰρήνης εἰς τὴν ἀνθρωπότητα, ὅπως ὁ ποιητὴς διατυπώνει: «πως δωσες θ δώσς, θ ζητήσουν ς ζητες, θ γενς κα πάλιν φώτων κα πολιτισμο κοιτίς».

3. ΤΑ ΔΥΣΑΡΕΣΤΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ
ΠΡΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΠΟΥΛΟΝ ΕΠΙΘΕΣΙΝ
ΤΟΥ «ΑΞΟΝΟΣ» ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἤδη ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ θέρους τοῦ 1940 ἡ Γερμανία καὶ ἡ μαχομένη ἔκτοτε παρὰ τὸ πλευρόν της Ἰταλία ἔχουν οὐσιαστικῶς κατακτήσει τὴν Εὐρώπην ὁλόκληρον, δεδομένου ὅτι ἡ ἑτέρα μεγάλη δύναμις ἡ Ἡνωμένη Σοβιετικὴ Ρωσσία ἦτο συνδεδεμένη μετὰ τῆς Γερμανίας, διὰ συμφώνου μὴ ἐπιθέσεως. Κατὰ συνέπειαν οἱ πράκτορες τῆς Σοβιετικῆς Ρωσσίας διέτασσον τὰ κατὰ τόπους κομμουνιστικὰ κόμματα νὰ τηροῦν εὐμενῆ πρὸς τὴν Γερμανίαν οὐδετερότητα. Τοιοτοτρόπως, ἀφ ἑνὸς μὲν ἡ Γαλλία, τὸ Βέλγιον, τὸ Λουξεμβοῦργον, ἡ Ὁλλανδία, ἡ Δανία, ἡ Νορβηγία, ἡ Πολωνία εἶχον καταληφθῆ ἀπὸ τὴν Γερμανίαν, ἀφ᾿ ἑτέρου δὲ αἱ χῶραι τῆς νοτιανατολικῆς Εὐρώπης καὶ τῆς βαλκανικῆς χερσονήσου, δηλαδὴ ἡ Οὐγγαρία, ἡ Ρουμανία καὶ ἐπιμέρους ἡ Νοτιοσλαβία καὶ ἡ Βουλγαρία, ἀμέσως ἤ ἐμμέσως εἶχον ἐκδηλώσει εἰς τὸν ἄξονα οὐδετερότητα ἔναντι ὁποιασδήποτε πολιτικῆς ἐπιχειρήσεως τοῦ ἄξονος κατὰ τῆς Ἑλλάδος. Ἡ Ἀλβανία ἦτο ἤδη ἀπὸ τὴν 7ην Ἀπριλίου 1939 τμῆμα τοῦ ἰταλικοῦ ἐδάφους, εἰδικῶς προωρισμένον διὰ τὴν ἐξαπόλυσιν τῆς ἐπιθέσεως ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος.
Μὲ τὴν κατάληψιν τῆς Γαλλίας ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς καὶ Ἰταλοὺς ἡ Τουρκία δὲν ἤθελε νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν ἀγγλογαλλοτουρκικὴν συμφωνίαν τῆς 19ης Ὀκτωβρίου 1939. Ἡ Γερμανία ἐπετίθετο ἀρχικῶς καὶ ἐναντίον τῆς Ἀγγλίας.
Ὁ «ξονας» κυριαρχοῦσε εἰς τὴν Μεσόγειον καὶ αἱ ἰταλικαὶ δυνάμεις εἶχον καταλάβει τὴν Αθιοπίαν καὶ εἶχον ἀπωθήσει τὰς ἀμυντικὰς βρεττανικὰς δυνάμεις εἰς τὴν Λιβύην καὶ εἰς  τὴν Αγυπτον εἰς βάθος 100 χιλιομέτρων.
Κατὰ συνέπειαν ἡ λλς δν θ μποροσε, ἐν περιπτώσει πραγματοποιήσεως τῶν ἰταλικῶν ἐπιθετικῶν προθέσεων ν πολογίζ ες οδεμίαν σχεδν ξωθεν νίσχυσιν, ἀπὸ ἐκείνας τὰς ὁποίας ὑπὸ ἄλλας συνθήκας θὰ τῆς ἐπέτρεπον αἱ συμμαχίαι καὶ τὰ σύμφωνά της.
Παρ᾿ ὅλον ὅτι ἡ Ἑλλὰς προεκλήθη προσβληθεῖσα μὲ τὴν ὕπουλον βύθισιν τς «λλης» ες τν Τνον τν 15ην Αγούστου 1940, ἐν τούτοις ἀπέφευγε πᾶσαν σύγκρουσιν μὲ τὸν Μουσολίνι καὶ προσεπάθει, ὅσον τὰ οἰκονομικά της ἐπέτρεπον εἰς αὐτὴν νὰ ὀργανωθῇ.
Ὁ Μουσολίνι, ἠνωχλημένος ἐκ τῶν ἐπιτυχιῶν τοῦ Γερμανοῦ δικτάτορος μὲ τὰς νικηφόρους νίκας-πολέμους ἀστραπῆς ἐναντίον τῶν γειτόνων του (Τσεχοσλοβακία, Πολωνία, Κάτω Χῶραι, Γαλλία), ἐπεθύμει νὰ καταλάβῃ ὡρισμένας περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος, πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ γοήτρου του, καὶ πρὸς ναβίωσιν τς Ρωμαϊκς Ατοκρατορίας. Ἄνευ συνεννοήσεως μετὰ τοῦ Χίτλερ, ἐκάλεσε τοὺς στρατιωτικούς του συμβούλους καὶ ἔδωσεν εἰς αὐτοὺς τὴν ἐντολὴν νὰ παρασκευάσουν ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Ἑλλάδος.
Ὡς ἀποκαλύπτει ὁ Οὐΐνστων Τσῶρτσιλ, εἰς τὰ Ἀπομνημονεύματά του, ὁ Μουσολίνι, εἰς τὰς ἐπιφυλάξεις τῶν πολεμικῶν του συμβούλων καὶ εἰς τὰς ἀπαισιοδόξους προβλέψεις, εἰς τὰς ὁποίας προέβαιναν οὗτοι διὰ τυχὸν ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Ἑλλάδος, ἔλεγεν ἐπιμένων πάντοτε εἰς τὴν ἐπίθεσιν ὅτι: «προτιμ ν γίν λλην, παρ ν δεχθ τ νειδος ν εναι ρχηγς ταλν, ο ποοι φοβονται τος λληνας».
Μανθάνοντες οἱ Γερμανοὶ τὰς ἐνεργείας αὐτὰς τοῦ Μουσολίνι, ἐπεζήτουν νὰ τὸν ἀποτρέψουν ἀπὸ ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Ἑλλάδος. Ἐγένετο μάλιστα εἰς τὴν ἰταλικὴν πόλιν Μπρέννερ, εἰς τὰς ἰταλικὰς Ἄλπεις, καὶ μία προσωπικὴ συνάντησις Μουσολίνι-Χίτλερ, διὰ νὰ δυνηθῇ ὁ Χίτλερ, νὰ ἀποτρέψῃ τὸν κατὰ τῆς Ἑλλάδος πόλεμον τῶν Ἰταλῶν. Ἀπεναντίας ὁ Ἰταλὸς δικτάτωρ ἤθελε νὰ θέσῃ τὸν Χίτλερ πρὸ τετελεσμένου γεγονότος, καὶ πρὸς τοῦτο ἔλεγε εἰς τὸ περιβάλλον του: «μήπως Χίτλερ νημερώνει μς δι τ κάστοτε σχέδια του κα πιχειρήσεις του; Διατ λοιπν ν τν νημερώνωμεν μες;» Πρὸς τοῦτο ἔδωσε διαταγὰς νὰ γίνῃ ἡ ἐπίθεσις κατὰ τὴς Ἑλλάδος καὶ μάλιστα κατὰ τὴν νύκτα τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940, ἐνωρίτερον τῆς παρελεύσεως 3 ὡρῶν ἀπὸ τῆς ἐπιδόσεως τοῦ τελεσιγράφου πρὸς τὸν Ἰωάννην Μεταξάν. Κατὰ τὴν συνάντησιν Χίτλερ Μουσολίνι εἰς τὸ Μπρέννερ τὸ ἑσπέρας τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 ἀνήγγειλεν ὁ Μουσολίνι ἐπιτυχίας τῶν Ἰταλῶν ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος.

(συνεχίζεται)

ΠΗΓΗ: περιοδ. «ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ», τ. 37, σελ. 60 ἑπ. (ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ ΗΘΙΚΩΝ & ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ, ΑΘΗΝΑΙ)

, , , ,

  1. ΤΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΝ Ο Χ Ι ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (Γ´ ΜΕΡΟΣ) « Χριστιανικὴ Βιβλιογραφία

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: