ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ, ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ, ΑΙΡΕΣΕΙΣ (Τρεῖς ἀπαντήσεις τοῦ Ἀρχιεπ. Ἀθηνῶν σὲ νευραλγικὰ θέματα)

Ἀπαντήσεις σὲ φοιτητὲς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἁγίου Σεργίου στὴν Μόσχα ἔδωσε σήμερα τὸ πρωὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος.

.         Σχετικὰ μὲ τὸν “ἐθνικισμὸ”: «Ὑπάρχουν δύο συνώνυμες λέξεις. Ὁ πατρωτισμὸς καὶ ὁ ἐθνικισμός. Τὸν πατριωτισμὸ τὸν στηρίζουμε, ἐνῶ τὸν ἐθνικισμὸ τὸν ἀπορρίπτουμε ὡς Ἐκκλησία».

.         Γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα : «ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν στὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν εἶναι μεγάλη. Στὴν Ρωσία κάνουν τὰ πάντα γιὰ νὰ βάλουν τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα, ἐνῶ στὴν Ἑλλάδα κάνουν τὰ πάντα γιὰ νὰ τὸ βγάλουν».

.         «Τὸ μεγαλύτερο πρόβλημα ποὺ ἀντιμετωπίζουν οἱ Ἐκκλησίες μεταξύ τους εἶναι ὁ ἐγωισμός. Σὲ κάθε αἵρεση καὶ διαίρεση θὰ δεῖτε πὼς ἀπὸ πίσω κρύβεται ὁ ἐγωισμός».

ΠΗΓΗ: romfea.gr

«ΕΥΡΩ ἢ ΔΡΑΧΜΗ; ΑΝ ΔΕΝ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ» (ΑΡΧΙΕΠ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ)

Ἀπόσπασμα συνεντεύξεως τοῦ Ἀρχιεπ. Ἀθηνῶν Ἱερωνύμου ἐν ὄψει τῆς ἐπισήμου ἐπισκέψεώς του στὴν Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας.

.        «Ἡ ἐπίσκεψη αὐτὴ εἶναι πολὺ σημαντική, γιατί ὅλοι ἀγαπᾶμε τὴν Ρωσία καὶ οἱ δεσμοὶ μεταξὺ τῶν δύο λαῶν εἶναι δυνατοὶ ἀνὰ τοὺς αἰῶνες. Πᾶμε γιὰ νὰ ἐπιβεβαιώσουμε αὐτὴ τὴν φιλία, νὰ ἀνταλλάξουμε ἀπόψεις καὶ νὰ πάρουμε μερικὲς ἀποφάσεις, ἂν εἶναι δυνατόν, γιὰ νὰ βοηθήσουμε τὴν ἐπικοινωνία τῶν δύο λαῶν», τόνισε.
.        Γιὰ τὸν ρόλο τῆς Ἐκκλησίας στὴν ἐποχὴ αὐτῆς τῆς μεγάλης κρίσεως ὁ Ἀρχιεπίσκοπος εἶπε πὼς δὲν εἶναι ὁ πρῶτος σκοπὸς τῆς Ἐκκλησίας νὰ δίνει συσσίτια. «Εἶναι στὸ ρόλο της. Ὅμως πρῶτα ἀπ’ ὅλα πρέπει νὰ φτιάξει πρόσωπα κατὰ τὸ ὑπόδειγμα τοῦ Χριστοῦ. Νὰ φτιάξουμε πρότυπα ζωῆς καὶ βεβαίως νὰ βοηθήσουμε καὶ τὸν ἄλλο, γιατί δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ γίνει πρότυπο Χριστοῦ καὶ νὰ εἶναι ἐγωιστὴς καὶ νὰ μὴν κοιτᾶ τὸν διπλανό του».

Γιὰ τὸ ἂν ἡ Ἐκκλησία πρέπει νὰ ταχθεῖ ὑπὲρ ἢ κατὰ τοῦ Μνημονίου, ἐπειδὴ εἶναι ἕνα θέμα ποὺ ἀπασχολεῖ τὸ ποίμνιο εἶπε:

.        «Ὅλα τὰ προβλήματα ἀπασχολοῦν τὴν Ἐκκλησία ἀλλὰ μὲ ἕναν δικό της τρόπο. Ἡ κρίση ἀλλιῶς ἀντιμετωπίζεται ἀπὸ τὰ πολιτικὰ κόμματα ἀλλιῶς ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Δὲν ἔχει ἀποστολὴ ἡ Ἐκκλησία, ἂν δὲν ἐνδιαφέρεται γιὰ τὸ κάθε πρόσωπο, γιὰ τὸν κάθε ἄνθρωπο. Βεβαίως ἔχει λόγο. Ἀλλὰ λόγος ποὺ βγαίνει μέσα ἀπὸ τὴν ἀγάπη γιὰ τὸν ἄνθρωπο. Ἡ Ἐκκλησία ἔρχεται καὶ δίνει τὸ μήνυμα τοῦ προσώπου, τοῦ ἀνθρώπου νὰ μπορέσει νὰ σταθεῖ ἀξιοπρεπής».

Γιὰ τὸ πῶς μπορεῖ ἡ Ἑλλάδα νὰ βγεῖ ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴ κρίση:

.        «Ἡ κρίση εἶναι ἕνα πρόβλημα ἕνας πόνος στὴν ζωὴ τῶν ἀνθρώπων. Ὅμως πρέπει νὰ δοῦμε τὰ αἴτια ποὺ ὁδήγησαν σὲ αὐτὴ τὴν κρίση. Ἡ κρίση προέρχεται ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευση, ἀπὸ τὸν ἐγωισμό. Ὁ θεσμὸς διοικεῖται ἀπὸ πρόσωπα. Ἂν τὰ πρόσωπα εἶναι ἄρρωστα, θὰ ἀρρωστήσει καὶ ὁ θεσμός. Ἑπομένως ἡ Ἐκκλησία καὶ ἰδιαίτερα ἡ Ὀρθοδοξία πρέπει νὰ στείλει τὸ μήνυμα τοῦ σεβασμοῦ στὸ πρόσωπο».

Γιὰ τὸ ἂν πρέπει ἡ Ἑλλάδα νὰ ἐπιστρέψει στὴ δραχμή:

.        «Εὐρὼ ἢ δραχμή, ὅπου καὶ νὰ μείνουμε, ἂν δὲν γίνουμε ἄνθρωποι Χριστοῦ, τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι τὸ ἴδιο. Οἱ οἰκονομολόγοι λένε πὼς δὲν πρέπει νὰ φύγουμε ἀπὸ τὸ εὐρώ, πὼς εἶναι καλύτερα μέσα στὸ εὐρώ. Ἐγὼ προσωπικὰ μὲ αὐτὸ συντάσσομαι».

Γιὰ τὸν χωρισμὸ τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὸ κράτος:

.        «Ἡ Ἑλλάδα ἔχει μιὰ μεγάλη ἱστορία. Ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια ἔχουμε συμπορευτεῖ μὲ τὸ κράτος. Τοὺς πόνους καὶ τῶν δύο πλευρῶν τοὺς καταλάβαμε. Καὶ πορευόμαστε μέχρι σήμερα ἄλλοτε μὲ προβλήματα καὶ ἄλλοτε ὄχι. Ἂν βρεθεῖ μιὰ Πολιτεία ποὺ θὰ μᾶς πεῖ: δὲν σᾶς θέλουμε, δὲν θὰ ἀντιδράσουμε. Ἐμεῖς θὰ προχωρήσουμε. Τετρακόσια χρόνια κάτω ἀπὸ τὴν σκλαβιὰ ζήσαμε καὶ δὲν διαλυθήκαμε. Ἂν ἀφεθοῦμε ἐλεύθεροι νὰ ἀποφασίζουμε μόνοι μας, νὰ διαχειριζόμαστε τὴν περιουσία μόνοι μας, δὲν ἔχουμε νὰ φοβηθοῦμε τίποτε. Μᾶλλον τὸ κράτος θὰ χάσει. Ἀκόμη καὶ ἡ μισθοδοσία τοῦ κλήρου δὲν μᾶς ἔχει δοθεῖ ὡς δῶρο, ἀλλὰ σὲ ἀντάλλαγμα τῆς περιουσίας. Δὲν μᾶς πιάνει πανικὸς οὔτε φοβόμαστε, ἀλλὰ σκεπτόμαστε αὐτὸν τὸν τόπο ὅτι θὰ εἶναι ὀρφανός».

[ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἡ πιθανότητα χωρισμοῦ φαίνεται ὅτι ὅλο καὶ πλησιάζει.]

Γιὰ τὸ ἂν πρέπει νὰ γίνει Πανορθόδοξη Σύνοδος:

.        «Ἡ Πανορθόδοξη Σύνοδος πρέπει νὰ γίνει ὄχι ὅμως βιαστικὰ ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ μελέτη. Ὁ Οἰκουμενικός μας Πατριάρχης, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας, τὸ μελετᾶ τὸ θέμα ἀπ᾽ ὅλες τὶς πλευρές. Τὰ ἀνθρώπινα ὅμως ὑπάρχουν παντοῦ καὶ πρέπει νὰ μελετηθοῦν ὅλα μὲ προσοχὴ καὶ νὰ ἀντιμετωπιστοῦν. Προσωπικὰ πιστεύω πὼς πρέπει νὰ γίνει τὸ συντομότερο. Ὄχι γιὰ νὰ λύσει τὰ προβλήματα ποὺ εἶναι ὥριμα, ἀλλὰ νὰ δώσουμε καὶ τὸ μήνυμα πὼς οἱ Ὀρθόδοξοι εἶναι ἐδῶ ὅλοι μαζεμένοι».

ΠΗΓΗ: romfea.gr

«ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ Ο ΘΕΟΣ ΕΛΠΙΔΑ»

.       «Περνᾶμε δύσκολες ἡμέρες καὶ ὑπάρχει ἀνασφάλεια γιὰ τὸ μέλλον», εἶπε χθὲς ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος στὰ ἐγκαίνια τοῦ Ἐνοριακοῦ Συσσιτίου τῆς Φανερωμένης Χολαργοῦ. «Ψάχνουμε λύσεις καὶ ἀπαντήσεις, ξεχνᾶμε ὅμως ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ἡ παρηγοριά μας, ἡ ἐλπίδα μας», τόνισε ἐν συνεχείᾳ.

 ΠΗΓΗ: agioritikovima.blogspot.com

ΤΗΛΕΟΠΤ. ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΡΧΙΕΠ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ (02.04.2012)

«Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουμε ἀποικία
καὶ νὰ ἔρθουν ἄλλοι νὰ μᾶς καθοδηγοῦν»

ΑΡΧΙΕΠ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ: «Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΗ. ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΗ ΤΗΝ ΘΕΤΟΥΝ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ»

Ἱερώνυμος: «Ἡ Ἐκκλησία ἔχει δύναμη – Ἂς μὴν τὴ βάζουν οἱ πολιτικοὶ στὸ περιθώριο»

.       Τὴν Δευτέρα 2 Ἀπριλίου 2012 θὰ μεταδοθεῖ ἡ συνέντευξη ποὺ παραχώρησε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ Πάσης Ἑλλάδος Ἱερώνυμος στὴν ἐκπομπὴ «Κοινωνία ὥρα MEGA» καὶ στοὺς δημοσιογράφους Γιῶργο Οἰκονομέα καὶ Δημήτρη Καμπουράκη. Ὁ Προκαθήμενος τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀναφέρθηκε στὴν καθημερινὴ ἑλληνικὴ πραγματικότητα: τὴν οἰκονομικὴ κρίση, τοὺς «ἀγανακτισμένους» καὶ τοὺς ἀπογοητευμένους ποὺ ζητοῦν τὴν βοήθεια τῆς Ἐκκλησίας, τὸν ρόλο ποὺ μπορεῖ νὰ παίξει ἡ Ἐκκλησία στὴν ἀνακούφιση τοῦ κόσμου, τὰ ἐμπόδια τῆς γραφειοκρατίας ποὺ βάζει ἡ πολιτεία στὴν ἀξιοποίηση τῆς περιουσίας της. Ἐπίσης μίλησε καὶ γιὰ θέματα ὅπως ὁ μισθός του, ἡ ἱεραρχία, τὰ νεανικά του χρόνια καὶ ἡ δική του «ἐπανάσταση», ἡ πορεία του μέχρι τὸν ἀρχιεπισκοπικὸ θρόνο, ἡ περιπέτεια τῆς ὑγείας του καὶ τὸ ἔργο ποὺ θέλει νὰ ἀφήσει.

 .        Ὁ κ. Ἱερώνυμος μίλησε:

 .         Γιὰ τὴν ὑποκρισία: «Εἶναι μία ὁμάδα ἀνθρώπων στοὺς ὁποίους ἀρέσει τὸ παζάρι, τοὺς ἀρέσει ἡ ἀγορά. Καὶ ἄλλο πρόσωπο δείχνουν στὸ παζάρι καὶ τὴν ἀγορὰ καὶ ἄλλο στὴν ἰδιωτική τους ζωή. Μπορεῖ νὰ βγοῦν μὲ μία χριστιανικὴ ἐμφάνιση μπροστὰ ἢ μία σοσιαλιστικὴ ἢ κομμουνιστική… -καὶ τὸ παζάρι τὰ περιμένει ὅλα αὐτά, εἶναι ἐμπόριο καλὸ – ἀλλὰ ὅταν γυρίσουν τὸ βράδυ στὸ σπίτι, θὰ πᾶνε στὴν βίλα τους, θὰ πᾶνε στὸ κότερο, θὰ πᾶνε στὴ Μύκονο, θὰ πᾶνε στὴ δεύτερη, στὴν τρίτη γυναίκα… Ἂν δὲν ἔχουμε πρότυπα στὴν Ἐκκλησία, στὴν ἐκπαίδευση, στοὺς δημοσιογράφους κλπ, στὴν Βουλή, μὴν περιμένετε ἀνάσταση!».

 .         Γιὰ τὴν συγκινητικὴ προσφορὰ τῶν ἀνθρώπων στὸ φιλανθρωπικὸ ἔργο: «Μοῦ τηλεφωνεῖ μία γυναίκα καὶ μοῦ λέει: “Βλέπω τὸν ἀγώνα σου καὶ θέλω νὰ σὲ βοηθήσω. Τί νὰ στείλω; Ὁ ‘θησαυρὸς’ ποὺ ἔχω εἶναι κάτι ποὺ μοῦ ἄφησε ἡ γιαγιά μου καὶ ἡ μάνα μου, ἑπτὰ κουταλάκια ἀσημένια». Τά ᾽στειλε μ᾽ ἄνθρωπο. “Σ᾽τὰ στέλνω αὐτὰ τὰ κουταλάκια τὰ ἀσημένια, νὰ τὰ πουλήσετε καὶ νὰ τὰ κάνετε ὅ,τι θέλετε”. Καὶ ἐπιπλέον ἔστειλε πέντε εὐρώ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ψυχὴ τοῦ Ἕλληνα. Αὐτὸ δὲν τὸ ἔχουμε καταλάβει οὔτε οἱ παπάδες, οὔτε οἱ δεσποτάδες – πολὺ περισσότερο οἱ πολιτικοί μας καὶ ὁ λαός μας. Αὐτὸν τὸν λαὸ δὲν μπορεῖ νὰ συνεχίσουμε νὰ τὸν προδίδουμε !»..

 .         Γιὰ τὴν «ἐπανάσταση»: «Ἡ ζωή μου μέχρι τὰ 22 ἦταν πολὺ προσεγμένη. Τελείωσα πολὺ γρήγορα τὸ πανεπιστήμιο, διορίστηκα στὸ πανεπιστήμιο, ἔκανα τὴν ἐπανάστασή μου ἀπὸ τὰ 20 μέχρι τὰ 35, δοκιμάστηκα… Ἡ ἐπανάσταση εἶναι μεγάλο πράγμα στὸν ἄνθρωπο. Καὶ χρειάζεται. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ δὲν ἔκανε ἐπανάσταση, δὲν εἶναι εὐτυχισμένος!».

 .         Κάνει ἔκκληση στὸν πολιτικὸ κόσμο: «Μέσῳ τοῦ σταθμοῦ σας ἀπευθύνομαι στὸν πολιτικὸ κόσμο, ὅποιοι εἶναι αὐτοὶ σήμερα, ὅποιοι εἶναι αὐτοὶ αὔριο: μὴν βάζουν τὴν Ἐκκλησία στὸ περιθώριο. Μὴν τὴν ἐκτοπίζουν. Ἔχει δύναμη. Εἶναι ἕνας ἐλέφαντας μὲ πολλὴ δύναμη ποὺ κοιμᾶται… Μποροῦμε νὰ δουλέψουμε ὅλοι μαζί».

ΠΗΓΗ: defencenet.gr

 

Η “ΜΗΤΕΡΑ” ΜΑΛΩΝΕΙ ΤΗΝ “ΘΥΓΑΤΕΡΑ”!

Γράμμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου
κ. κ. Βαρθολομαίου
πρός τόν Μακ. Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος
κ. κ. Ἱερώνυμον.  

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.» Ἡ ἀναμενομένη Πατριαρχικὴ Ἀπάντηση ἦλθε.
Εἶναι ἀναμφισβήτητο πὼς κραυγαλέες χοντροκοπιές ἐπενδεδυμένες τὴν ὀρθόδοξη μηλωτὴ διεκδικοῦν πρωτεῖα Ὀρθοδοξίας καὶ Δημοτικότητος. Ἀπ᾽ τὴν ἄλλη ὅμως εἶναι ἐξ ἴσου ὁλοφάνερο ὅτι Πολιτικὲς καὶ Ἐκκλησιαστικὲς Ἐξουσίες ἔχουν συμβληθεῖ, γιὰ νὰ μᾶς βάλουν τὰ δυὸ πόδια σ᾽ ἕνα παπούτσι «πολιτικῆς ὀρθότητος» ἀλλὰ ὁσονούπω καὶ …“θεολογικῆς”. «Ὀφειλετικῶς ἐπισημαίνομεν τὸν ὑφιστάμενον σοβαρὸν κίνδυνον ἐκ τῶν συνεπειῶν τῶν ἐκδηλώσεων τούτων καὶ τῶν ἐκφραζομένων καὶ διατυπουμένων προφορικῶς καὶ ἐγγράφως οὐχὶ ὑγιῶν Ὀρθοδόξων θέσεων…», ποὺ σημαίνει ὅτι ὑπάρχει σοβαρός ὁ κίνδυνος νὰ χαλάσει…ἡ μαγιονέζα μὲ τὸν πάπα!  Ἀλλὰ ἐρωτητέον: ὑπάρχουν δηλαδὴ καὶ …ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ θέσεις ποὺ συγχρόνως εἶναι νοσηρὲς ; Πολὺ ἐνδιαφέρουσα τοποθέτηση!!! 

.          Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος, ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ λίαν ἀγαπητὲ καὶ περιπόθητε ἀδελφὲ καὶ συλλειτουργὲ τῆς ἡμῶν Μετριότητος κύριε Ἱερώνυμε, Πρόεδρε τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τὴν Ὑμετέραν σεβασμίαν Μακαριότητα ἀδελφικῶς ἐν Κυρίῳ κατασπαζόμενοι, ὑπερήδιστα προσαγορεύομεν.
.          Ἐπικοινωνοῦντες διὰ τῶν μετὰ χεῖρας ἀδελφικῶν ἡμῶν Πατριαρχικῶν Γραμμάτων πρὸς τὴν Ὑμετέραν λίαν ἡμῖν ἀγαπητὴν καὶ περισπούδαστον Μακαριότητα καὶ τὴν περὶ Αὐτὴν Ἱερὰν Σύνοδον τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἐπιθυμοῦμεν ἵνα καταστήσωμεν Ὑμᾶς κοινωνοὺς τῆς ἣν δοκιμάζει ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία ἀγωνίας καὶ θλίψεως ἐκ τῶν δηλώσεων, ἐκδηλώσεων καὶ ἐν γένει κινήσεων ἐντὸς τῶν κόλπων τῆς Ὑμετέρας Ἐκκλησίας, καθ’ ἃς ἐκφράζονται θέσεις καὶ ἐκτιμήσεις καὶ ἀπόψεις ἥκιστα συμβιβαζόμεναι πρὸς τὸ Ὀρθόδοξον ἦθος καὶ ἔθος, προκαλοῦσαι εὐρυτέραν ἀπορίαν, ἐγκυμονοῦσαι δὲ καὶ κινδύνους καὶ ἀπροβλέπτους συνεπείας διὰ τὴν ἑνότητα αὐτῆς ταύτης τῆς καθ’ Ὑμᾶς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ καὶ τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν τῷ συνόλῳ αὐτῆς.
.          Ὡς γνωστὸν καὶ ἐπιμεμαρτυρημένον ἱστορικῶς καὶ μέχρι τῆς σήμερον, ἡ Μήτηρ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία περιβάλλει ἀνέκαθεν διὰ τιμῆς καὶ ἀγάπης τοὺς κατὰ καιροὺς ἐπὶ κεφαλῆς καὶ τοὺς Ἱεράρχας τῆς καθ’ Ὑμᾶς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας, μετὰ στοργῆς δὲ καὶ γνησίας μητρικῆς ἀγάπης τὸν εὐσεβῆ Ἑλληνικὸν Λαόν, τὸν ὁποῖον αὕτη, ἡ Κωνσταντινουπολῖτις Ἐκκλησία, ἐγαλούχησεν εἰς τὰ νάματα τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν Ὀρθοδόξου πίστεως, εἰς ἣν ἐτήρησε τοῦτον ἐν καιροῖς δισέκτοις καὶ χαλεποῖς διὰ τὸ ἡμέτερον εὐσεβὲς Γένος, ὀρθοτομοῦσα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. Ἡ ἐκκλησιαστική, ἔτι δὲ καὶ ἡ θύραθεν ἱστορία, μαρτυροῦσιν ἀψευδῶς περὶ τῆς καὶ ἐν τῷ τομεῖ τούτῳ τῆς κυρίας καὶ καιρίας εὐθύνης τοῦ Ἁγιωτάτου Ἀποστολικοῦ καὶ Πατριαρχικοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου θυσιαστικῆς προσφορᾶς αὐτοῦ, εὐρύτερον μὲν ἐν τῷ στερεώματι τῆς Ἁγίας Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας, ἰδιαιτέρως δέ, ἐν καυχήσει ὁμολογοῦμεν καὶ ἡμεῖς, πρὸς τὸν ὁμαίμονα Ὀρθόδοξον Ἑλληνικὸν Λαόν.
.          Τῆς ὀφειλετικῆς ταύτης προσφορᾶς τοῦ καθ᾽ ἡμᾶς Θρόνου οὔσης ἀποδεδειγμένης καὶ ἐκτιμωμένης ὑπ’ αὐτοῦ τούτου τοῦ ἀνέκαθεν ἀφωσιωμένου τῇ Μητρὶ αὐτοῦ Ἐκκλησίᾳ εὐσεβοῦς Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῶν ἀοιδίμων Προκατόχων Ὑμῶν, τῶν Ἱεραρχῶν καὶ τοῦ κλήρου αὐτοῦ, ἰδίᾳ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1850 μέχρι τῆς σήμερον, ἔνιαι γνωσταὶ ἡμῖν τε καὶ Ὑμῖν ἐνέργειαι εἰς βάρος τοῦ κύρους τοῦ πανιέρου θεσμοῦ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἀτυχῶς ὁσημέραι αὐξανόμεναι, τείνουσι, θὰ συμφωνήσῃ ἀσφαλῶς καὶ ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης καὶ ἡ περὶ Αὐτὴν Ἱερὰ Σύνοδος τῆς καθ’  Ἑλλάδα Ἐκκλησίας, ἵνα δημιουργήσωσι κρίσιν εἰς τούς κόλπους τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας, μὴ δυναμένην ἴσως ἐν τῷ μέλλοντι ἀκινδύνως νὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ ἐλεγχθῇ, ἐὰν μὴ ἀπὸ τοῦδε ληφθῶσιν αἱ προσήκουσαι ἀποφάσεις, ἐκκλησιαστικαὶ καὶ ποιμαντικαί, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν τάσεων τούτων.
.          Ὁμολογοῦμεν ὅτι μεγάλως ἀπασχολοῦσι τὴν Μητέρα Ἐκκλησίαν, πεποίθαμεν δὲ καὶ τὴν Ὑμετέραν, αἱ κινήσεις καὶ ἐκδηλώσεις ὁμαδοποιημένων προσώπων, εὐτυχῶς, τό γε νῦν, μικρᾶς ἐμβελείας, στόχον ἔχουσαι τὴν ἀμφισβήτησιν καὶ τὴν κριτικὴν ἀποφάσεων πανορθοδόξως ληφθεισῶν, συμφωνούσης καὶ προσεπικυρούσης καὶ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, περὶ συμμετοχῆς τῆς ὅλης Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἰς τοὺς διεξαγομένους μετὰ τῶν ἑτεροδόξων διμερεῖς καὶ πολυμερεῖς Θεολογικοὺς Διαλόγους καὶ τὰς διαχριστιανικὰς συναντήσεις ἐν τῷ Παγκοσμίῳ Συμβουλίῳ Ἐκκλησιῶν, τῷ Συμβουλίῳ Εὐρωπαϊκῶν Ἐκκλησιῶν καὶ ἄλλοις παρεμφερέσι διαχριστιανικοῖς ὀργανισμοῖς. Αἱ κινήσεις καὶ ἐκδηλώσεις αὗται, περιωρισμέναι καὶ ἀμελητέαι ἴσως κατ’ ἀρχήν, ἔλαβον προσφάτως ἀπαραδέκτους διαστάσεις, ὡς συνέβη, μεταξὺ ἄλλων, καὶ ἔν τινι Ἱερᾷ Μητροπόλει τῆς Ἁγιωτάτης Ὑμῶν Ἐκκλησίας ἐν ὀργανωθείσῃ ὑπὸ τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου λαϊκῇ συνάξει, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν Θείαν Λειτουργίαν τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας διὰ τῆς ἐκφωνήσεως ὑπὸ τοῦ ἰδίου Μητροπολίτου “ἀναθεματισμῶν” κατὰ ἑτεροδόξων καὶ ἀλλοθρήσκων, ὡς καὶ πάντων τῶν μετεχόντων εἰς τὴν λεγομένην Οἰκουμενικὴν Κίνησιν. Αἱ τοιαῦται ἐκδηλώσεις δὲν δύναται νὰ ὑποτιμῶνται ἢ νὰ τιμῶνται διὰ τῆς ἐνεργοῦ παρουσίας καὶ συμμετοχῆς καὶ Ἱεραρχῶν τῆς καθ᾽ Ὑμᾶς Ἐκκλησίας, δυστυχῶς δέ, μετὰ λύπης σημειοῦμεν, καὶ ἐκπροσώπων τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος, καθ᾽ ὅτι ἐκφράζονται ἐν αὐταῖς θέσεις καὶ ἀπόψεις στρεφόμεναι κατὰ τῆς ἡγεσίας τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καὶ τῶν συνοδικῶς εἰλημμένων ἀποφάσεων αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ ἐσχάτως διὰ πρώτην φορὰν καὶ κατὰ αὐτοῦ τοῦ πανιέρου θεσμοῦ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τοῦ διὰ τοῦ παραδείγματος καὶ τῆς θυσιαστικῆς μαρτυρίας καὶ τῶν ἀνὰ τοὺς αἰῶνας ἀγώνων αὐτοῦ ὑπάρξαντος καὶ ὑπάρχοντος κήρυκος, προασπιστοῦ καὶ φύλακος τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως καὶ μαρτυρίας καὶ τῆς κανονικῆς τάξεως ἐν τῇ Ἁγιωτάτῃ ἡμῶν Ἐκκλησία.
.          Μετ᾽ εὐλόγου ἐκπλήξεως διὰ τὰς ἀποδιδομένας κατὰ τὰς ἐν λόγῳ ἐκδηλώσεις μονομερεῖς καὶ ἐπιλεκτικὰς ἀναφορὰς καὶ ἑρμηνείας, κατὰ τῆς Ὀρθοδόξου μαρτυρίας τῆς καθ᾽ ἡμᾶς πρωτοθρόνου Ἐκκλησίας καὶ τῆς συμμετοχῆς αὐτῆς εἰς τὰς ἐν λόγῳ διεκκλησιαστικὰς καὶ διαχριστριανικὰς συναντήσεις, ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἐκπληρώσεως, ἄνευ οὐδεμιᾶς ὑποχωρήσεως ἐκ τῶν καιρίων τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν Ὀρθοδόξου πίστεως, τῆς ἐντολῆς τοῦ καλέσαντος τοὺς πάντας καὶ μάλιστα τοὺς Χριστιανοὺς εἰς ἑνότητα (πρβλ. Ἰωάν. ιζ΄ 11),  ὑπογραμμίζομεν, καὶ πάλιν, λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος, καὶ τὰς ἐκ τῶν τοιούτων εὐρυτέρων ἐνεργειῶν ὀδυνηρὰς συνεπείας δι᾽ αὐτὴν ταύτην τὴν Ἁγιωτάτην Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ διὰ σύνολον τὴν Ἁγίαν ἡμῶν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν καὶ τὰς διορθοδόξους σχέσεις.
.          Ἡ καθ᾽ Ὑμᾶς Ἁγιωτάτη Ἐκκλησία, Μακαριώτατε Ἀδελφέ, συνῳδὰ καὶ ταῖς προβλεπομέναις ἐν τῷ Ἱδρυτικῷ τῆς Αὐτοκεφαλίας αὐτῆς Τόμῳ δεσμεύσεσιν αὐτῆς, ἱστορικῶς ἀνέκαθεν συνεπορεύθη μετὰ  τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐν πᾶσι τοῖς κατὰ καιροὺς ἀναφυομένοις εὐρυτέροις καὶ γενικωτέροις ἐκκλησιαστικοῖς ζητήμασι, διορθοδόξοις, διαχριστιανικοῖς καὶ ἄλλοις, συμμετέσχε δὲ μάλιστα εἰς τὰς θεωρηθείσας καὶ ὁμοφώνως πανορθοδόξως ληφθείσας ἀποφάσεις περὶ συμμετοχῆς εἰς τοὺς ἐν λόγῳ διαλόγους καὶ ἐν γένει εἰς τὴν λεγομένην Οἰκουμενικὴν Κίνησιν.
.          Δὲν θὰ ἠθέλομεν νὰ ἀναφερθῶμεν συγκεκριμένως εἰς τὰς ὑπολανθανούσας μέχρι σήμερον καὶ ἐν τοῖς παρασκηνίοις, ἐν πολλοῖς, δρώσας εἰρημένας κινήσεις, αἵτινες ἀσφαλῶς τελοῦν ἐν γνώσει τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος καὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἐκ τῶν ὀργανουμένων ἐν τοῖς ὁρίοις τῶν διαφόρων Ἱερῶν Μητροπόλεων συγκεντρώσεων, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ ἠλεκτρονικοῦ καὶ εὐρύτερον ἐκκλησιαστικοῦ καὶ θύραθεν τύπου καὶ τῶν μέσων γενικῆς ἐνημερώσεως. Ἁπλῶς ὀφειλετικῶς ἐπισημαίνομεν τὸν ὑφιστάμενον σοβαρὸν κίνδυνον ἐκ τῶν συνεπειῶν τῶν ἐκδηλώσεων τούτων καὶ τῶν ἐκφραζομένων καὶ διατυπουμένων προφορικῶς καὶ ἐγγράφως οὐχὶ ὑγιῶν Ὀρθοδόξων θέσεων καὶ ὑπογραμμίζομεν τὴν εὐθύνην καὶ τὸ χρέος ἡμῶν, τῶν ταχθέντων ὑπὸ τῆς Θείας Προνοίας Ποιμένων καὶ ταγῶν τοῦ Ὀρθοδόξου λαοῦ τοῦ Θεοῦ ἐν τοῖς ὁρίοις ἑκάστης ἀδελφῆς αὐτοκεφάλου καὶ αὐτονόμου Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, πρὸς διατήρησιν τῆς ἑνότητος αὐτῆς καὶ τῆς μὴ δημιουργίας περαιτέρω διασπαστικῶν ἑστιῶν, ἐγκυμονουσῶν, ὡς εἰκός, ἀπροβλέπτους συνεπείας.
.          Μετ᾽ ἀγωνίας δὲ σημειοῦμεν ὅτι ἡ ἀνοχὴ τῶν τοιούτων ἐνεργειῶν ὑπὸ τῆς ἡγεσίας τῶν Ἐκκλησιῶν ὑπερβαίνει τὰ τυπικὰ ὅρια ἑνὸς μονοσημάντου ζητήματος καὶ ἀξιολογεῖται ὡς πολυσήμαντον οὐσιαστικὸν ζήτημα διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τῆς κανονικῆς τάξεως ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ, δυνάμενον νὰ ἐπιφέρῃ σύγχυσιν καὶ ἀναταραχὴν ἐν τῷ πληρώματι αὐτῆς. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ταύτην ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία, ἐν τῇ ὀφειλετικῇ μερίμνῃ αὐτῆς διὰ τὴν προστασίαν τοῦ τε γράμματος καὶ τοῦ πνεύματος τῆς Ὀρθοδόξου παραδόσεως καὶ διὰ τὴν εὐστάθειαν καὶ ἑνότητα τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ἠξιολόγησε τὸ ζήτημα τοῦτο ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁμοφώνων πανορθοδόξων ἀποφάσεων καὶ ἔκρινεν ὅτι θὰ ἔδει ὅπως ἑκάστη Ἐκκλησία τοποθετῆται μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης εὐθύνης καὶ τοῦ χρέους αὐτῆς ἔναντι τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ,  πρὸς διατήρησιν ἀκλονήτου τῆς ἐμπιστοσύνης αὐτοῦ ἔναντι τῶν ποιμένων αὐτοῦ.

Μακαριώτατε,

.          Γνωρίζοντες τὰ ἀνωτέρω ὀφειλετικῶς τῇ Ὑμετέρᾳ Μακαριότητι καὶ τῇ κατ᾽ Αὐτὴν Ἁγιωτάτη καθ᾽ Ἑλλάδα Ἐκκλησία, παρακαλοῦμεν Ὑμᾶς ἀδελφικῶς, ἐξ ὁμοφώνου Συνοδικῆς ἀποφάσεως, ὅπως ἐν τῇ διακρινούσῃ τὴν Ὑμετέραν Ἐκκλησίαν συνεπείᾳ εἰς τὰς ἑκάστοτε λαμβανομένας πανορθοδόξους ἀποφάσεις καὶ ἐνεργείας, ὀφειλετικῶς ὡς θυγάτηρ τὸ πάλαι καὶ νῦν προσφιλεστάτη Ἀδελφὴ Ἐκκλησία, ἔχουσα ὑπ’ ὄψει τὰ ἀνωτέρω περὶ τῶν ἐν πάσῃ ἁδρότητι περιγραφεισῶν ἐν λόγῳ κινήσεων καὶ τὰς ἐξ αὐτῶν προβλεπομένας οὐχὶ εὐχαρίστους συνεπείας,  τοποθετηθῆτε συνοδικῶς ἐπὶ τούτῳ καὶ ἀπορρίψητε καὶ καταδικάσητε ταύτας ἐπισήμως ὡς ἀνεδαφικὰς καὶ ἐπικινδύνους, λάβητε δὲ καὶ ὡς ἐκκλησιαστικὸν σῶμα τὰς προσήκουσας ἀποφάσεις πρὸς εὐρυτέραν καταδίκην καὶ ἀπόρριψιν τῶν ἐνεργειῶν τούτων καὶ τῶν ἐκφραζομένων ἀστηρίκτων ἐν πολλοῖς, ἀνορθοδόξων καὶ ἐρχομένων εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὰς συνοδικὰς ἀποφάσεις τῶν Ἁγιωτάτων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν θέσεων τῶν ἐν λόγῳ ὁμάδων.
.          Οὕτως, ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία, σταθμίζουσα τὰς ὀδυνηρὰς συνεπείας διὰ τὴν ἐσωτερικὴν ἑνότητα τῆς καθ᾽ Ὑμᾶς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας καὶ εὐρύτερον τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐπιφυλάσσεται, μετὰ τὴν ἀναμενομένην ἀπόκρισιν καὶ ἐπίσημον τοποθέτησιν τῆς Ὑμετέρας Ἐκκλησίας, ἵνα ὀφειλετικῶς προβῇ καὶ αὕτη εἰς τὰς δεούσας πανορθοδόξους ἐνεργείας διὰ τὴν ἔγκαιρον πρόληψιν ἐπαπειλουμένων ἀπευκταίων καταστάσεων.
.          Ἐπὶ δὲ τούτοις, ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀποκρίσεως τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος, περιπτυσσόμεθα Αὐτὴν ἀδελφικῶς μετὰ βαθείας καὶ ἀναλλοιώτου ἀδελφικῆς ἀγάπης καὶ πάσης τιμῆς.

‚βιβ´ Μαρτίου ιϛ´

Τῆς Ὑμετέρας σεβασμίας Μακαριότητος
ἀγαπητός ἐν Χριστῷ ἀδελφός

ΠΗΓΗ: ec-patr.org

ΑΡΧΙΕΠ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ: «ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΜΕ ΒΑΡΥΓΔΟΥΠΕΣ ΚΑΙ ΔΑΚΡΥΒΡΕΧΤΕΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΙΣ»

Δήλωση Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Ἱερωνύμου
γιὰ τὴν ἀξιοποίηση τῆς περιουσίας τῆς Ι.Α.Α. καὶ ἐν γένει τῆς Ἐκκλησίας

.        Ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος ἔκανε σήμερα τὴν ἀκόλουθη δήλωση: “Εἶναι ἀπορίας ἄξιον πὼς κάθε φορὰ ποὺ ἡ Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν καὶ ἐν γένει ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἐπιχειροῦν νὰ ἀξιοποιήσουν νομίμως τὴν περιουσία τους, πρὸς ὄφελος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ποὺ δοκιμάζεται σκληρά, παρουσιάζονται αἴφνης πάσης φύσεως προσκόμματα, ἐνδεδυμένα μὲ τὸν μανδύα κάθε εἴδους εὐαισθησιῶν, ἀπὸ πρόσωπα τῶν ὁποίων ἡ κοινωνικὴ προσφορὰ καὶ ἀλληλεγγύη περιορίζεται ἁπλὰ καὶ μόνο σὲ βαρύγδουπες, δακρύβρεχτες καὶ δῆθεν ἰδεολογικὰ φορτισμένες διακηρύξεις.
.        Οὔτε ὁ λαός μας, ποὺ ἔχει βυθιστεῖ στὴ φτώχεια καὶ τὴν ἀνασφάλεια ἀνακουφίζεται μὲ λόγια, οὔτε τὰ πολυάριθμα ἐκκλησιαστικὰ ἱδρύματα κοινωνικοῦ χαρακτήρα, τὰ ὁποῖα κάθε μέρα ὅλο καὶ περισσότερο ἐγκαταλείπονται ἀπὸ τὸ κράτος πρόνοιας, συντηροῦνται μὲ δηλώσεις, οὔτε οἱ λειτουργικὲς ἀνάγκες τῆς Ἐκκλησίας ἀντιμετωπίζονται μὲ εὐχολόγια.
.        Ἡ Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἔχοντας συναίσθηση τῆς εὐθύνης τους ἀπέναντι στὴν πατρίδα καὶ ἐπίγνωση τῆς ἀποστολῆς τους σὲ ὧρες ἐξαιρετικὰ κρίσιμες γιὰ τὴν διατήρηση τῆς κοινωνικῆς συνοχῆς καὶ εἰρήνης, ἐμμένουν στὴν ἀπόφασή τους γιὰ τὴν ἀξιοποίηση μὲ κάθε νόμιμο τρόπο τῆς περιουσίας τους. Καὶ θέλουν νὰ πιστεύουν πὼς ἡ Πολιτεία θὰ ἀντιληφθεῖ ὅτι παραμένουν ἀρωγοὶ στὸν κοινὸ σκοπὸ καὶ ὄχι κατ’ ἐπίφαση συνεργάτες ἢ ἀντίπαλοι.
.       Περαιτέρω ἡ Ἐκκλησία μας θὰ εὐχόταν νὰ δοθεῖ ἡ δυνατότητα καὶ σὲ ἄλλους φορεῖς, ὅπως π.χ. τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα, γιὰ τὴν ἀξιοποίηση τῆς περιουσίας τους, ποὺ μέχρι σήμερα ἔχει καταληστευθεῖ, προκειμένου νὰ μπορέσουν οἱ ἡλικιωμένοι μας νὰ ἀνταπεξέλθουν μὲ ἀξιοπρέπεια στὸ βάρος τῶν γηρατειῶν τους.”

ΠΗΓΗ: iaath.gr

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΗ ΑΡΧΙΕΠ. ΑΘΗΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΤΑΚΤΗ ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΛΟΓῼ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ

Προσφώνηση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου
Ἀθηνῶν καὶ Πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου
ἐνώπιον τοῦ σώματος τῆς Ἱεραρχίας (07.03.2012)

Σεβασμιώτατοι ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

.        Ἡ Πρόνοια τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ μᾶς συγκέντρωσε καὶ πάλι, ὡς μέλη τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας μας. Μᾶς δίδεται ἔτσι ἡ εὐκαιρία νὰ ἐπικοινωνήσουμε, νὰ συναντήσει ὁ ἕνας τὸν ἄλλον ἀδελφό του ἀλλὰ καὶ νὰ προσφέρουμε συγχρόνως τὸν πνευματικό μας ὀβολὸ σὲ καιροὺς δυσχερεῖς.
- Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ περιγράψω τὰ συμβαίνοντα μέσα καὶ γύρω μας, ἀφοῦ καὶ σεῖς ὡς ὑπεύθυνοι ποιμένες συγκεκριμένων περιοχῶν ἰδιαίτερα τῶν μεγαλουπόλεων, ζῆτε τὶς καθημερινὲς ἀνάγκες. Ἡ φτώχεια, ἡ ἀνεργία, ἡ ἀνασφάλεια, ἡ ἔνδεια κάθε μέρα καὶ περισσότερο μᾶς ἀγγίζουν. Θὰ ἐπαναλάβω μία φράση πρεσβυτέρου ἀγαπητοῦ μας ἀδελφοῦ, ποὺ εἶναι ἀνακεφαλαίωσις τῶν παραπάνω: Ἡ χώρα μας βρίσκεται σὲ δοκιμασία.
.        Ἡ ὅλη κατάστασις μᾶς θυμίζει τὴν περιγραφὴ τοῦ Γρηγορίου Νύσσης: «Οἱ σημερινοὶ καιροὶ μᾶς ἔφεραν σωρεία ἀπὸ γυμνοὺς καὶ ἀστέγους. Ἕνα πλῆθος στέκεται μπροστὰ στὴ θύρα τοῦ καθενός. Παντοῦ βλέπετε τὸ χέρι νὰ εἶναι ἁπλωμένο καὶ νὰ ζητᾶ… Σ’ αὐτοὺς σπίτι εἶναι ἡ ὕπαιθρος, καταφύγιο οἱ στοὲς καὶ τὰ σταυροδρόμια καὶ τὰ πιὸ ἐγκαταλελειμμένα μέρη τῆς ἀγορᾶς. Σὰν τὰ νυχτοπούλια καὶ τὶς κουκουβάγιες ποὺ φωλιάζουν στὶς τρύπες. Τὰ ροῦχα τους εἶναι κουρελιασμένα. Ἔσοδά τους εἶναι οἱ καλὲς διαθέσεις τῶν φιλανθρώπων· τροφὴ τοὺς ὀ,τιδήποτε πέσει ἀπὸ τοὺς περαστικούς· ποτό τους ἡ πηγὴ τῆς πόλεως, ὅπως ἀκριβῶς καὶ γιὰ τὰ ζῶα· κύπελλό τους οἱ ἄδειες παλάμες· θησαυρός τους ἡ τσέπη τους, ὅταν δὲν ἔχει τρύπες καὶ κρατάει ὅ,τι τῆς βάζουν μέσα· τραπέζι τους τὰ ἑνωμένα γόνατα τους· κρεβάτι τους τὸ χῶμα· λουτρό τους ὁ ἀπέριττος ποταμὸς ἢ ἡ λίμνη ποὺ ὁ Θεὸς ἔδωσε γιὰ ὅλους. Ἡ ζωή τους εἶναι πλανόδια καὶ πρωτόγονη ὄχι γιατί ἦταν ἔτσι ἀπ’ τὴν ἀρχή, ἀλλὰ ἐξ αἰτίας ἀτυχημάτων καὶ ἀνάγκης».
.         Ἡ Ἐκκλησία πάντοτε διὰ μέσου τῶν αἰώνων συνδεδεμένη μὲ τὴν Ἱστορία αὐτοῦ τοῦ τόπου στάθηκε πλάι του, ἔστω καὶ ἂν πολλάκις ἀγνοήθηκε, περιφρονήθηκε, ἀδικήθηκε καὶ εἶδε τὸν ἑαυτό της νὰ ἐκτοπίζεται στὸ περιθώριο.
.         Δὲν θὰ ἤθελα νὰ συνεχίσω τὸν λόγο ἐπ᾽ αὐτοῦ, οὔτε νὰ ἀναφερθῶ στὰ θέματα, ποὺ θὰ μᾶς ἀπασχολήσουν ἀφοῦ αὐτὰ εἶναι ἤδη καταχωρημένα στὴν Ἡμερησία Διάταξη.
.         Ἡ ΔΙΣ κατὰ τὴν συνεδρία τῆς 17ης παρελθόντος μηνὸς ἀπεφάσισε νὰ ἀλλάξει τὸ μέχρι τότε προγραμματισμένο κύριο θέμα τῆς «Ἡμερησίας Διατάξεως, καὶ πρότεινε ἀντ’ αὐτοῦ νὰ εἶναι τὸ συζητησόμενο: Ἡ Ἐκκλησία μας πρὸ τῆς κρίσεως τῆς χώρας μας». Προβάλλουν δύο ἐρωτήματα: Τί πταίει; Τί κάνουμε; Προτιμῶ νὰ ρίξουμε τὸ βάρος στὸ δεύτερο ἐρώτημα.

.         Θὰ ἤθελα νὰ ἐπικεντρώσω τὶς σκέψεις μου μόνο σὲ μερικὰ κρίσιμα ζητήματα γιὰ τὴν πορεία τῆς Ἐκκλησίας μας στοὺς δύσκολους καιροὺς καὶ περιστάσεις ποὺ διανοίγονται μπροστά μας καὶ νὰ κάνω κάποιες ἐπισημάνσεις:

Α. Πρῶτος στόχος ἡ σωστὴ καὶ συνεχὴς διαποίμανση τοῦ λαοῦ μας.

.         Ἡ Ἐκκλησία μας δὲν ἔπαψε ποτὲ νὰ λειτουργεῖ ὡς μητέρα. Πάντοτε, ἰδιαίτερα στὶς δύσκολες ὧρες τῶν δοκιμασιῶν, ὁ σύνδεσμος γίνεται πιὸ δυνατός. Τὸ ἔργο τῆς κατήχησης τῆς στήριξης τῆς ἐλπίδος, τῆς ὅποιας συμπαράστασης στὸ μέτρο τοῦ δυνατοῦ, τῆς πνευματικῆς καλλιέργειας ἀνήκουν στὸ πλαίσιο τῆς ἀποστολῆς της. Αὐτὴ ἡ διακονία πρέπει νὰ ἐνταθεῖ περισσότερο.

Β. Ἀνάγκη ἑνότητος ὅλων μας.

.         Ἡ ἄσχημη εἰκόνα τῆς πατρίδος μας τῶν τελευταίων χρόνων καὶ ἰδιαίτερα ἡ ἀλληλοϋπονόμευση, πρέπει νὰ μᾶς διδάξει ὅλους μέσα στὸ χῶρο αὐτό, νὰ μὴν ἐπιτρέψουμε νὰ εἰσβάλουν καὶ στὸ σῶμα μας διχαστικὰ δαιμόνια. Ζοῦμε τὸν καιρὸ αὐτὸ συγκινητικὰ φαινόμενα τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἀφοσιώσεως τοῦ λαοῦ μας πρὸς τὴν Ἐκκλησία. Μὴ τὸν ἀπογοητεύσουμε.
.         Ἡ ἐμπειρία μου μὲ πείθει καὶ θέλω νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι καὶ στὶς ἡμέρες μας μὲ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ ὅλοι ὅσοι κατέχουν ἐπισκοπικὴ θέση μέσα στὴν αἴθουσα αὐτή, ἀγαποῦν μὲ κάθε θυσία τὴν Ἐκκλησία μας μὲ ὅσα αὐτὴ πρεσβεύει καὶ διδάσκει. Δὲν ὑπάρχει κανένας ρίψασπις, κανένας προδότης. Καὶ ἂν μερικὲς φορὲς κατὰ τὸ ἀνθρώπινο προβάλουν παρεξηγήσιμες θέσεις, διαφορετικὲς συμπεριφορές, ἐγωιστικὰ φαινόμενα, ὀφείλουμε νὰ ἀνατρέξουμε στὴ διδαχὴ τοῦ Χριστοῦ μας, στὸ παράδειγμα τῶν Πατέρων καὶ τῶν ἁγίων της Ἐκκλησίας καὶ μὲ εὐαγγελικὸ τρόπο, νὰ δώσουμε εὐεργετικὲς λύσεις, ἀνάπαυση στὶς διαφορές μας. Ἔτσι ὥστε νὰ μποροῦμε κατάματα νὰ λέμε στὰ παιδιά μας: «Ἔρχου καὶ ἴδε».
- Στὴν Ὀρθοδοξία δὲν ρίχνουμε τὸν ἀδερφὸ στὴν Πυρά, οὔτε ἡ Ἱερὴ Ἐξέταση βρῆκε χῶρο στὴν Ὀρθόδοξη πίστη καὶ στὴν Παράδοσή μας.

Γ. Προσοχὴ στὶς μισὲς ἀλήθειες ποὺ κυκλοφοροῦν.

.         Στὴν ἐποχὴ τῆς πληροφόρησης εἶναι φυσικὸ ἡ πλούσια τεχνογνωσία μὲ ἔντυπα, μὲ ἄλλα σύγχρονα μέσα νὰ μᾶς πολιορκεῖ. Οἱ ἰδέες, οἱ πολλὲς ἰδέες, ἡ παραπληροφόρηση, οἱ σκοπιμότητες μᾶς κατακλύζουν καὶ δημιουργοῦν συγχύσεις. Ἡ προπαγάνδα δυστυχῶς κατάφερε στὴν ἐποχή μας τὸ ψέμα νὰ τὸ παρουσιάζει ὡς ἀλήθεια, τὴν ἀσχήμια ὡς ὀμορφιά, τὸ κακὸ ὡς καλό.
.         Μέσα σ’ αὐτὸν τὸν ἀνταγωνιστικὸ ἀγώνα δὲν λείπουν προσπάθειες ποὺ μὲ ἕνα φασιστικὸ τρόπο φιλοδοξοῦν νὰ «διορθώσουν» καὶ νὰ «σώσουν» τὴν Ἐκκλησία.
.         Καὶ εἶναι ἀλήθεια, ὅ,τι εἶναι σοβαρὸ καὶ χρήσιμο θὰ τὸ χρειασθοῦμε καὶ θὰ τὸ χρησιμοποιήσουμε. Ἀπέχει, ὅμως, αὐτὸ πολὺ ἀπὸ τὴ λανθασμένη προσπάθεια «χειραγωγήσεως τῆς Ἐκκλησιαστικῆς μας διοικήσεως».

Δ. Ἐπιδίωξη συνεργασίας Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας.

.         Τοῦτο εἶναι ἀναγκαῖο στοὺς δύσκολους καιρούς μας περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη φορά. Τελευταία ἔγιναν φιλότιμες προσπάθειες πρὸς τὴν κατεύθυνση αὐτή. Τὰ ἀποτελέσματα δὲν ἦσαν τὰ ἐπιθυμητά. Ὑπῆρξαν πολιτικὰ πρόσωπα ποὺ ἐνίσχυσαν τὴν προσπάθεια αὐτὴ καὶ ὀφείλω ἀπὸ τὴ θέση αὐτὴ νὰ τὰ εὐχαριστήσω. Τὸ γενικότερο ὅμως κλίμα ἦταν ἀδιάφορο, μία δαιμονιώδης γραφειοκρατία καὶ ὁ παραγοντισμὸς ἀσήμαντων λειτουργῶν ποὺ μᾶλλον δυσκολεύουν παρὰ ἐξυπηρετοῦν ἔκαμαν τὶς προσπάθειες ἀναποτελεσματικές.
- Ἰδιαίτερα σήμερα μπροστὰ στὴν πνευματικὴ κρίση ποὺ ἀκολουθεῖται καὶ ἀπὸ ἄλλες κρίσεις, ὅπως ἡ οἰκονομικὴ ποὺ μᾶς μαστίζει εἶναι ἀπαραίτητη ἡ δική μας συμβολή. Ἡ Ἱστορία μας, ὁ πολιτισμός μας, ἡ γλώσσα μας, ἡ ἀξιοπρέπειά μας, ἡ ἐθνική μας ὑπερηφάνεια, ὁ ἀλληλοσεβασμὸς νὰ μὴν καταντήσουν στὴ χώρα ποὺ γεννήθηκε ἡ Δημοκρατία «εἴδη ἐν ἀνεπαρκείᾳ».

Εὐχαριστῶ.

ΠΗΓΗ: ecclesia.gr/greek/holysynod

ΑΡΧΙΕΠ. ΑΘΗΝΩΝ: «ΓΚΡΕΜΙΣΜΕΝΗ Η ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΕΙΚΟΝΑ, ΑΥΤΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ»!

.          Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ Πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος, ἀποχωρώντας χθὲς ἀπὸ τὸν Ἅγιο Διονύσιο, μετὰ τὸ πέρας τῆς Συνοδικῆς Θ. Λειτουργίας, ἀπάντησε σὲ ἐρωτήσεις δημοσιογράφων ὡς πρὸς τὴν ὄχι καὶ τόσο ἱκανοποιητικὴ συνεργασία τῆς Ἐκκλησίας μὲ διάφορα ὑπουργεῖα καὶ τὴν σχετική του πικρία. Ὑπογράμμισε μὲ νόημα ὅτι «σήμερα [τῆς Ὀρθοδοξίας] εἶναι μεγάλη ἑορτή. Οἱ γκρεμισμένες εἰκόνες ἀναστηλώθηκαν τὸ 843, ἂν ὅμως ρίξουμε μιὰ ματιὰ γύρω μας θὰ δοῦμε πολλὲς γκρεμισμένες εἰκόνες. Ἡ πιὸ μεγάλη καὶ πιὸ ὡραία εἰκόνα εἶναι τοῦ ἀνθρώπου. Ὅμως πολλοὶ ἄνθρωποι εἶναι γκρεμισμένοι», γιὰ νὰ καταλήξει ἐν συνεχείᾳ: «Ἡ Ἐκκλησία τὴν λίγη περιουσία ποὺ τῆς ἀπέμεινε, θέλει νὰ συνεργασθεῖ μὲ τὸ κράτος, γιὰ νὰ τὴν ἀξιοποιήσει καὶ τὰ προϊόντα τῆς ἀξιοποιήσεώς της της νὰ πᾶνε στὶς εὐπαθεῖς ὁμάδες. Ποιά εἶναι ἡ πίκρα μου; Ὅταν βλέπουμε νὰ μὴν συνεννοούμεθα, καὶ οἱ μὲν ξένοι μὲ τὸ πρόγραμμα “ΗΛΙΟΣ”, ποὺ κατετέθη πρόσφατα, μποροῦν μέσα σὲ λίγες ἡμέρες νὰ πάρουν ἐκτάσεις, νὰ κάνουν φωτοβολταϊκά, καὶ τὸ τίμημα τὸ ὁρίζουν αὐτοὶ πόσο θὰ εἶναι καὶ ἐμεῖς ὡς Ἐκκλησία ποὺ ἔχουμε ἐκτάσεις καὶ λέμε κι ἐμεῖς νὰ κάνουμε φωτοβολταϊκὰ καὶ τὰ χρήματα νὰ πᾶνε γιὰ τοὺς φτωχοὺς ἀνθρώπους, δὲν βρίσκουμε ἀνταπόκριση».

ΠΗΓΗ: Ἠλεκτρονικὴ καὶ Ἔντυπη Εἰδησεογραφία

ΑΡΧΙΕΠ. ΑΘΗΝΩΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ: «ΜΑΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΥΝ ΣΕ ΑΠΟΙΚΙΑ. ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΜΑΣ».

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: «Ἡ Ἐκκλησία στὴν χώρα μας, παρὰ τὴν μακρόχρονη προσφορά της στὸν λαὸ καὶ τὸ ἔθνος, ἀντιμετωπίζεται ὡς ὀργανισμὸς βῆτα καὶ γάμα κατηγορίας». Ἡ  διατύπωση αὐτὴ συμπυκνώνει μὲ λίγα λόγια πτυχὲς ἀπὸ τὴν Ἐργολαβία Ἀλλοτριώσεως ποὺ λαμβάνει χώρα ἐδῶ καὶ τρεῖς δεκαετίες. Τὸ θέμα ὅμως εἶναι ὅτι ἐνίοτε “ἐκκλησιαστικοὶ” κύκλοι ἢ πρόσωπα ἐπιβαρύνουν μὲ τοὺς τρόπους τους αὐτὴ τὴν ἀπαξίωση. Καὶ κάνουν ὅ,τι μποροῦν, ὥστε νὰ ἐμπεδώνουν οἱ Ἐνάντιοι αὐτὴν τὴν ἀντιεκκλησιαστικὴ ἀντίληψη καὶ τὸ ἀντιεκκλησιαστικό τους μένος. Εἴτε δὲν σέβονται τὴν προϊσταμένη τους Ἀρχή, εἴτε δὲν σέβονται τὸ Ποίμνιό τους, εἴτε ναρκοθετοῦν τὸ ἐκκλησιαστικὸ ἔργο λόγῳ προσωπικῶν ἰδιοτελειῶν, εἴτε παραθεωροῦν τὴν ἴδια τὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση.

.              Στὴν πρώτη συνάντηση ἐργασίας ποὺ διοργάνωσε σήμερα τὸ πρωὶ ἡ Γενικὴ Γραμματεία Θρησκευμάτων τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, Διὰ Βίου Μαθήσεως καὶ Θρησκευμάτων μὲ θέμα: «Πολιτεία καὶ Ἐκκλησία: Σχέσεις συνεργασίας σὲ μιὰ ἐποχὴ κρίσεως» καὶ μὲ τὴν συμμετοχὴ ἱερέων τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, παρουσίᾳ τῆς Ὑπουργοῦ Α. Διαμαντοπούλου καὶ τῶν Ἀν. Ὑπουργῶν, ἀναφέρθηκε, μεταξὺ ἄλλων, στὴν σημασία τῆς στενῆς συνεργασίας μεταξὺ Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ ἀνθρώπου ἀλλὰ καὶ τῆς κοινωνίας ἐν γένει, “συνεργασία ποὺ γίνεται ἀκόμη πιὸ ἐπιτακτικὴ σὲ μία ἐξαιρετικὰ κρίσιμη γιὰ τὸν τόπο περίοδο”, ὅπως ἀνέφερε χαρακτηριστικά. «Οἱ ἑταῖροι μας», προσέθεσε, «ἐπιδιώκουν νὰ μᾶς μετατρέψουν σὲ ἀποικία, θίγοντας βάναυσα τὴν ἐθνική μας ἀξιοπρέπεια καὶ ἀνεξαρτησία. Ἐμεῖς ὀφείλουμε νὰ ἀντισταθοῦμε μὲ ὅπλα τὶς ἀρχὲς καὶ τὶς ἀξίες ποὺ κουβαλᾶμε ὡς λαὸς καὶ τὴν θέλησή μας νὰ ἀντιμετωπίσουμε θαρραλέα καὶ ἀποφασιστικὰ τὴν κρίση».

[…]

.            Τόνισε δὲ πὼς στὸ πλαίσιο τοῦ διαλόγου Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας, ἡ Ἐκκλησία διατηρεῖ πάντοτε τὶς κόκκινες γραμμές της.
.       Ὁ Μακαριώτατος δήλωσε ἐξαιρετικὰ ἀπογοητευμένος ἀπὸ τὴ συνεργασία του μὲ τὰ περισσότερα Ὑπουργεῖα, κάνοντας λόγο γιὰ «ἀπίστευτη γραφειοκρατία, ἀλλὰ καὶ ἀσυνεννοησία ἀνάμεσα στὶς πολιτικὲς ἡγεσίες τῶν Ὑπουργείων καὶ τὶς διοικητικές τους δομές». «Ὅταν ἡ Ἐκκλησία ἐπιχειρεῖ νὰ πραγματοποιήσει καὶ νὰ ἐπεκτείνει τὸ κοινωνικὸ καὶ τὸ προνοιακό της ἔργο, πάντα ξαφνικὰ παρουσιάζονται προσκόμματα πάσης φύσεως», εἶπε.
.          Καὶ συνέχισε: «Δὲν μπορεῖ γιὰ τὴν ἔκδοση ἄδειας λειτουργίας ἑνὸς φιλανθρωπικοῦ ἱδρύματος νὰ ἀπαιτοῦνται περισσότερα ἀπὸ τρία χρόνια σὲ μία μάλιστα περίοδο ποὺ ἡ Ἐκκλησία προσπαθεῖ μὲ κάθε τρόπο νὰ ἀναλάβει τὸ ἔργο τῆς προνοιακῆς μέριμνας. Δὲν μπορεῖ οὐσιαστικὰ ἡ Πολιτεία νὰ τῆς στερεῖ τὴν δυνατότητα νὰ ἐπιτελέσει τὸ κοινωνικό της ἔργο, ἰδιαίτερα σὲ μία περίοδο ποὺ αὐτὸ μπορεῖ νὰ ἀποτελέσει κλειδὶ γιὰ τὴ διατήρηση τῆς κοινωνικῆς συνοχῆς», τόνισε χαρακτηριστικά.
.         Μὲ ἀφορμή, τέλος, τὸ νομοσχέδιο τοῦ ΥΠΕΚΑ σχετικὰ μὲ τὸ πρόγραμμα “ΗΛΙΟΣ” ὁ Μακαριώτατος ἐπισήμανε πὼς «δὲν μπορεῖ ἡ Ἐκκλησία νὰ ἀντιμετωπίζεται ἀπὸ τὴν Πολιτεία σὲ σχέση μὲ τὴν ἀξιοποίηση τῆς περιουσίας της μὲ τοὺς χειρότερους δυνατοὺς ὅρους, σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς ἐπίδοξους γερμανοὺς ἐπενδυτές». «Φαίνεται πὼς ἡ Ἐκκλησία στὴν χώρα μας, παρὰ τὴν μακρόχρονη προσφορά της στὸν λαὸ καὶ τὸ ἔθνος, ἀντιμετωπίζεται ὡς ὀργανισμὸς βῆτα καὶ γάμα κατηγορίας», κατέληξε.

ΠΗΓΗ: Romfea.gr