«Η “ΜΑΓΕΙΑ” ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΘΑ ΦΥΓΕΙ. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ;»

Ἀπὸ τὴν ἀπάτη τῶν Christmas στὴν γιορτὴ τῶν Χριστουγέννων

Παναγιώτης Ἀσημακόπουλος, καθηγητὴς θεολόγος

.           Τὸ τοπίο θυμίζει ἔντονα αὐτὸ τῆς Ἀμερικῆς μετὰ τὸ μεγάλο οἰκονομικὸ κρὰχ τοῦ 1929. Ἡ μουδιασμένη τότε καὶ ἀπελπισμένη κοινωνία δεχόταν ἀσμένως τὴν πρὸ τριῶν ἐτῶν (1926) ἀνακάλυψη τῆς Coca Cola ὡς παυσίπονο στὰ δεινά της. Ἀναφέρομαι στὸν Santa Claus (τὸν ψευδεπίγραφο Ἄη Βασίλη), ὁ ὁποῖος προβλήθηκε – κυρίως στὰ παιδιά, τὸ καλύτερο ἀγοραστικὸ κοινὸ – ὡς ἡ ἐλπίδα μέσα στὶς δυσκολίες, ὡς τὸ ἀμυδρὸ φῶς μέσα στὸ σκοτάδι τῆς οἰκονομικῆς κατάρρευσης μὲ τὰ ὑλικὰ δωράκια ποὺ ἔφερνε μέσα ἀπὸ τὶς καμινάδες. Ἐμπόριο μὲ ἰσχυρὲς δόσεις καπήλευσης τῆς θρησκείας: τὸ καλύτερο ὄπιο γιὰ τὸ λαό. Πόσο δίκιο εἶχες, Κάρολε!!
.           Περνώντας τὰ χρόνια, ἡ χαζοχαρούμενη φυσιογνωμία τοῦ Santa ἐπιβλήθηκε ὡς σῆμα κατατεθὲν τῆς ἑορταστικῆς περιόδου ἀκόμη καὶ σὲ αὐτοὺς ποὺ εἶναι ἀντίθετοι μὲ τὸν καπιταλισμό, ἀκόμη καὶ σὲ αὐτοὺς ποὺ ἀντιτίθενται στὸν ὁδοστρωτήρα τῶν πολυεθνικῶν…. Βάλαμε κι ἄλλα ἐμπορικὰ καὶ διανοητικὰ κατασκευάσματα, γιὰ νὰ «ἐμπλουτίσουμε» τὶς ἅγιες ἡμέρες. Ἔτσι φτάσαμε σήμερα σὲ μία γλυκανάλατη γιορτή, μὲ κούφιες καὶ μηχανικὲς εὐχὲς γιὰ ἀγάπη, εἰρήνη καὶ ὑγεία. Φτάσαμε στὸν ὡραῖο μύθο περὶ Χριστοῦ καὶ στὴ μαγικὴ νύχτα τῶν Χριστουγέννων. Ἔτσι, ἡ θρησκεία ποὺ φοράει «τὰ γιορτινά της» εἶναι μόνο μία ὡραία ἱστορία δίπλα στὸ τζάκι, ὁ Χριστούλης εἶναι ἁπλὰ ἕνα ροδοκόκκινο πλαστικὸ μωράκι, ἡ καρδιά μας γίνεται πρόσκαιρα γλυκιὰ καὶ ἁπλόχερη (πρὸς φίλους καὶ συγγενεῖς βέβαια…). Ὡς συνέπεια, τὸ συμπέρασμα ὅτι οἱ γιορτὲς εἶναι γιὰ τὰ παιδιὰ μὲ τὴ βασικὴ ἔννοια ὅτι σὲ αὐτὰ ἀρέσουν τὰ παραμυθάκια, εἶναι ἀναπόφευκτο.
.           Ὁ οἶκτος μας γιὰ τὰ παιδάκια ποὺ πεινᾶνε, εὔκολα παραμερίζεται μετὰ ἀπὸ δυὸ μπουκιὲς ροδοψημένη γαλοπούλα. Μπορεῖ νὰ ἀγοράσαμε καὶ εὐχετήριες κάρτες ἀπὸ φιλανθρωπικοὺς συλλόγους ἢ νὰ δώσαμε κατιτὶς στὸν ταλαίπωρο, ποὺ μᾶς καθάρισε τὸ τζάμι τοῦ αὐτοκινήτου στὸ φανάρι, χωρὶς βέβαια νὰ καταφέρουμε νὰ ἀπωθήσουμε ἀρκετὰ βαθιὰ τὴν ἀμφιβολία μήπως δὲν ἔχει πραγματικὴ ἀνάγκη. Ἔ, αὐτὲς τὶς μέρες ἡ φιλανθρωπική μας διάθεση φουντώνει, ἄσχετα ἂν λίγο πρὶν ἀναστενάξαμε, ὅταν πληροφορηθήκαμε πόσο κοστίζει τὸ καλάθι τῆς νοικοκυρᾶς. Χαρήκαμε ποὺ θὰ γίνουν ἀπὸ τοὺς δήμους ἑορταστικὰ συσσίτια γιὰ τοὺς ἀπόρους καὶ ἄστεγους, λὲς καὶ τὶς ἄλλες ἡμέρες τοῦ χρόνου ἔχουν ποῦ νὰ φᾶνε καὶ νὰ μείνουν. (Ἂς εἶναι καλὰ κάποιες ἐνορίες)…
.           Ὅλα αὐτὰ τὰ συναισθήματα λίγες ἡμέρες μετὰ τὴν Πρωτοχρονιὰ θὰ τὰ κλείσουμε στὸ κουτὶ μὲ τὰ χριστουγεννιάτικα, γιὰ νὰ τὰ βάλουμε στὸ πατάρι ἢ θὰ τὰ ἀποθέσουμε στὸν κάδο ἀπορριμμάτων μαζὶ μὲ τὸ πλαστικὸ δεντράκι καὶ τὶς στιμμένες λεμονόκουπες γιὰ τὸ ψητό, ἐφ᾽ ὅσον τοῦ χρόνου θὰ ἀγοράσουμε καινούργια.
.           Δυστυχῶς, αὐτὴ τὴν γιορτὴ στὴν «ὀρθόδοξη» Ἑλλάδα τὴν ἔχουμε καταντήσει ἀγνώριστη. Μιὰ ματιὰ νὰ ρίξει κανεὶς γύρω του, ἐλάχιστα θυμίζουν τὴν παράδοσή μας καὶ τὴν ὀρθόδοξη θεολογία περὶ τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ. Ἀκόμη καὶ τὰ λόγια ἀπὸ τὰ κάλαντα ἀντὶ νὰ γίνονται ἀντικείμενο προσοχῆς, συχνὰ χάνονται στὸν ἀέρα, καθὼς ἔχουμε ἄλλα πιὸ σημαντικὰ νὰ κάνουμε. Ἀλήθεια, ποιός ἐπιλέγει νὰ διαβάσει τὶς χριστουγεννιάτικες ἱστορίες τοῦ Παπαδιαμάντη ἀπὸ τὸ νὰ δεῖ τὰ «Μαγικὰ Χριστούγεννα» τῆς Disney;
.           … Μήπως ὅμως καὶ ἐμεῖς οἱ «ἐκκλησιαστικοὶ» (κληρικοί, θεολόγοι, πιστὸς λαὸς) χάσκουμε ἀποβλακωμένοι ἐνώπιον τῶν ψεύτικων λαμπιονιῶν ποὺ ἀναβοσβήνουν;
.           Εἶναι ὁ Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεός μας ποὺ γίνεται ἄνθρωπος γιὰ νὰ διώξει τὸ σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας καὶ νὰ μᾶς ὁδηγήσει πάλι στὴν ζωὴ τοῦ Παραδείσου; Λέει κάτι στὴν προσωπική μας ζωὴ ἡ γέννησή Του; Στὴν γέννησή Του συγκλονίζεται κανένας ἢ οἱ προετοιμασίες μας περιορίζονται στὴν ἑτοιμασία τῶν μελομακάρονων, στὴν προμήθεια τοῦ ἄφθονου κρέατος καὶ στὴν ἀγορὰ τῶν ρούχων ποὺ θὰ κάνουν ἐντύπωση; Λίγο νὰ προσεγγίζαμε τὸ μυστήριο τῆς γεννήσεως τοῦ Θεανθρώπου μέσα ἀπὸ τὴν ὑμνολογία τῆς Ἐκκλησίας, θὰ κατανοούσαμε πόσο κενὸ εἶναι τὸ περίφημο «πνεῦμα τῶν Χριστουγέννων» μπροστὰ στὴν ἀληθινὰ χριστουγεννιάτικη φράση ὅτι «ὁ Θεὸς ἔγινε ἄνθρωπος γιὰ νὰ κάνει τὸν ἄνθρωπο Θεό».
.           Τί ἔχουμε κάνει καὶ ὡς διοικοῦσα Ἐκκλησία καὶ ὡς χριστιανικὸ πλήρωμα, ὥστε νὰ προβάλουμε τὴν προσωπικότητα, τὸ ἔργο καὶ τὴν διδασκαλία τοῦ ἀσκητῆ ἐπισκόπου Μεγάλου Βασιλείου ἀπέναντι στὸ χαζοχαρούμενο κατασκεύασμα τῶν πολυεθνικῶν κερδοσκοπικῶν ἐταιριῶν; Ἐνοχλεῖται κανεὶς ἀπὸ τὴν πλαστογράφηση τοῦ ὀνόματος τοῦ σπουδαίου αὐτοῦ Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ μεγάλου θεολόγου καὶ σπουδαίου κοινωνικοῦ ἀγωνιστῆ, στὸν ὁποῖο ἀποδίδονται ἰδιότητες προσβλητικὲς καὶ ἀντιχριστιανικές;
.           Ρώτησαν κάποιον τί σημαίνουν γι’ αὐτὸν τὰ Χριστούγεννα. Καὶ εἶπε: «Στὰ παιδικά μου χρόνια ἕνα ὡραῖο παραμύθι, γιὰ νὰ κοιμᾶμαι γλυκά, ἀργότερα ἄγχος καὶ τρέξιμο γιὰ νὰ προλάβω νὰ ἀγοράσω, νὰ στολίσω, νὰ φάω καὶ νὰ διασκεδάσω καὶ τώρα… τίποτα». Τελικά, μήπως νὰ ξανακοιταχτοῦμε στὸν καθρέπτη τῆς πίστης καὶ νὰ ἀναρωτηθοῦμε ἂν βλέπουμε πουθενὰ τὸ Χριστό; Φανταστεῖτε στὸ σπίτι μας νὰ πηγαίναμε στὸ παιδικὸ δωμάτιο, νὰ κοιτάζαμε τὴν κούνια καί… τὸ μωρό μας νὰ ἔλειπε. Νὰ μὴν βρίσκαμε τίποτα. Ἄραγε, τί θὰ κάναμε; Ἔχει τὸν Χριστὸ μέσα ἡ φάτνη τῆς καρδιᾶς μας ἢ εἶναι ἄδεια; Σὲ λίγο ἡ περιλάλητη «μαγεία τῶν ἡμερῶν» θὰ φύγει. Ὁ Χριστὸς θὰ μείνει; Θὰ Τὸν ἀκολουθήσει κανείς μας μετὰ τὴν φάτνη ξέροντας ὅτι τὸν περιμένει σταυρός; Ἔχουμε κατανοήσει ὅτι ἡ χριστιανικὴ ζωὴ γιὰ ὅσους τὴν ἐπιλέγουν δὲν εἶναι μία μαγικὴ θρησκευτικὴ ὑπόθεση, ἀλλὰ συνοδοιπόρευση μὲ τὸν Χριστό, μία σταυροαναστάσιμη πορεία; Θὰ φορτώσουμε πάλι στὴν πλάτη τοῦ Χριστοῦ τὰ λάθη τῶν Χριστιανῶν, ὥστε νὰ ἔχουμε ἕνα ὡραῖο πρόσχημα γιὰ νὰ Τοῦ κλείσουμε τὴν πόρτα; Θὰ κάνουμε καὶ τὰ φετινὰ Χριστούγεννα ἄλλο ἕνα ἀποπροσανατολιστικὸ ψυχοναρκωτικὸ ἢ θὰ γίνουμε πραγματικοὶ μαθητὲς Αὐτοῦ ποὺ εἶπε ὅτι ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι μέσα μας;
.           Καλὰ Χριστούγεννα μαζὶ μὲ τὸν Χριστό. Ἂς μὴν εἶναι τὰ Χρόνια μας Πολλά, ἀρκεῖ νὰ εἴμαστε μαζί Του…

ΠΗΓΗ: thriskeftika.blogspot.com καὶ alopsis.gr

ΕΙΣ ΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Ἁγ. Ἰω. Χρυσοστόμου)

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου
«ΕΙΣ ΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»

Πρόλογος (καὶ ἐλεύθερη νοηματικὴ ἀπόδοση)
ὑπὸ τῶν πατέρων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου, Ὠρωπὸς Ἀττικῆς

.           «Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε· Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε· Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθητε».
.          Ἡ ὀρθόδοξη ὑμνολογία τῶν Χριστουγέννων ἀναγγέλλει θριαμβευτικὰ ἀλλὰ καὶ διαγράφει θεολογικὰ τὸ μεγάλο μυστήριο τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως.
.           Τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ὑποταγὴ τοῦ ἀνθρωπίνου γένους σὲ τρεῖς ἀμείλικτους ἐχθρούς: «Πρὶν τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ», λέει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, «τὴ φύση μας τὴν ἐξουσίαζαν ὁ διάβολος, ἡ ἁμαρτία καὶ ὁ θάνατος… Ὁ διάβολος ἀπατοῦσε, ἡ ἁμαρτία ἔσφαζε καὶ ὁ θάνατος ἔθαβε».
.          Γιὰ τὴν λύτρωση τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὴν τυραννία τῆς ψυχώλεθρης αὐτῆς τριάδας, ὁ Θεὸς οἰκονόμησε τὴν ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ Του. Γι᾽ αὐτὸ λοιπὸν χαίρει ἡ οἰκουμένη, γι᾽ αὐτὸ πανηγυρίζει ἡ Ἐκκλησία, «ἐπειδὴ ὁ Πατέρας ἔστειλε τὸν Υἱό Του γιὰ νὰ σώσει τὸν κόσμο» (Α´ Ἰω. δ´14).

.         Ἡ ὁμιλία τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου «Εἰς τὸ γενέθλιον τοῦ Σωτῆρος ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ», τῆς ὁποίας τὸ μεγαλύτερο μέρος ἀκολουθεῖ σὲ ἐλεύθερη νεοελληνικὴ ἀπόδοση, ἐκφωνήθηκε στὴν Ἀντιόχεια, κάποια Χριστούγεννα τῆς προτελευταίας δεκαετίας τοῦ 4ου αἰώνα. Θέμα της εἶναι τὸ μυστήριο τῆς σαρκώσεως τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ ἑρμηνεία τοῦ μεγαλειώδους σχεδίου τῆς θείας οἰκονομίας. Συγκρίνοντας ὁ ἅγιος τὰ γεγονότα Παλαιᾶς Διαθήκης καὶ Καινῆς, διαπιστώνει τὴν προαγγελία τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου, τὴν ὁποία, ἂν καὶ γνώριζαν οἱ Ἰουδαῖοι, δὲν ἀποδέχθηκαν. Ἔτσι, τόσο αὐτοὶ ὅσο, κατ᾽ ἐπέκταση, καὶ ὅλοι οἱ ἀνὰ τοὺς αἰῶνες ἄπιστοι καὶ ἀμφισβητίες ἐλέγχονται γιὰ τὴν ἀγνωμοσύνη τους πρὸς τὸν εὐεργέτη μας Κύριο.
.          Ὁ λόγος τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου μὲ τὸ ἐνθουσιῶδες πανηγυρικὸ ὕφος, τὴν συστηματικὴ ἁγιογραφικὴ κατοχύρωση, τὸν πλοῦτο τῶν ἐπιχειρημάτων καὶ τὴν θεολογικὴ σαφήνεια, τέρπει, πείθει, ἐνθουσιάζει, συναρπάζει…
.        Μὲ συνοδοιπόρο λοιπὸν τὸν ἱερὸ πατέρα καὶ τὰ χρυσά του λόγια, ἂς πορευθοῦμε νοερὰ μέχρι τὸ ἱερὸ σπήλαιο τῆς Βηθλεὲμ κι ἂς προσκυνήσουμε μὲ εὐγνωμοσύνη τὸ σπαργανωμένο θεῖο Βρέφος, τὸν Σωτήρα καὶ Λυτρωτή μας.

Γιὰ νὰ διαβάσετε ὅλο τὸ κείμενο σὲ καλὴ (ἐκτυπώσιμη) μορφή,
πατῆστε ἐδῶ: ΕΙΣ ΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ

XΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Χριστουγεννιάτικες προκλήσεις.
π. Λάμπρος Φωτόπουλος

.            Τά κοσμικά Χριστούγεννα ἐφέτος δέν εἶναι μόνον χωρίς Χριστό ἀλλά καί «κόντρα» στόν Χριστό. Δυό μέρες πρίν ἀπό τά Χριστούγεννα καί ἐνῶ ἡ κλυδωνιζόμενη Ἑλληνική Κοινωνία καί ὅλος ὁ κόσμος ζητᾶ μέ χίλιους τρόπους νά βρεῖ λίγη ἀγάπη καί παρηγοριά,  τό Συμβούλιο Ἐφετῶν τῆς Ἀθήνας μέ μιά «ἀνήκουστη, πρωτοφανῆ, ἄδικη καί ἐξωφρενική ἀπ’ ὅλες τίς ἀπόψεις ἀπόφασή» του, πού ἐκδόθηκε χθές, μόλις δύο ἡμέρες πρίν ἀπό τά Χριστούγεννα, ἀναστατώνει ὅλες τίς χριστιανικές συνειδήσεις καί ὄχι μόνον.
.            Τό Συμβούλιο Ἐφετῶν, ἀκολουθώντας τήν πεισματική θέση τῆς Ἀνακρίτριας Καλοῦ, ἔκρινε ὡς προφυλακιστέο τόν ἡγούμενο τῆς Μονῆς Βατοπαιδίου π. Ἐφραίμ, γιά τή γνωστή, καί ἤδη πολύπαθη ὑπόθεση ἀνταλλαγῆς ἀκινήτων τῆς Μονῆς μέ τό ἑλληνικό δημόσιο.

.            Τό σκεπτικό τῆς ἀποφάσεως πού ἐπιχειρεῖ  νά δικαιολογήσει τά ἀδικαιολόγητα, πῶς δηλαδή ἀποφασίστηκε νά ὁδηγηθεῖ στή φυλακή ὁ ἡγούμενος Ἐφραίμ, ἔχει ὡς ὑποτιθέμενη αἰτιολογία τό… «νά μήν κάνει καί ἄλλα ἀδικήματα». Πρόκειται, δηλαδή, γιά ἕνα ἀπαράδεκτο ἐπιχείρημα, τό ὁποῖο ἐγείρει τεράστια ἐρωτήματα, καθότι πρόκειται γιά ἕναν ἄνθρωπο πού κυκλοφορεῖ τρία χρόνια ἐλεύθερος καί διερωτᾶται κανείς πῶς μπορεῖ νά θεωρεῖται τώρα ξαφνικά ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνος καί νά κλείνεται στή φυλακή.
.            Κανείς δέν ἐφαντάζετο ὅτι οἱ πνευματικές ἐμπειρίες πού ἀποκόμισε ὅλος ὁ κόσμος μέσῳ τηλεοράσεως ἀπό τήν  θαυματουργική καί θριαμβευτική πορεία τῆς Τιμίας Ζώνης τῆς Θεοτόκου, μέ τήν ὁποία ὁ ἡγούμενος Ἐφραίμ, κυριολεκτικά ὄργωσε ὅλη τή Ρωσική Γῆ καί ἔσπειρε τήν ἐλπίδα σέ πολλά ἑκατομμύρια προσκυνητῶν, θά ὑπονομευόταν ἀπό τίς ἑλληνικές ἀρχές μάλιστα παραμονή τῆς μεγάλης γιά τήν Χριστιανοσύνη Γιορτῆς.
.            Γνωρίζουμε ὅτι ὁ ἀνθρωποκτόνος Διάβολος ἀναστατώνεται αὐτές τίς μέρες μέ τίς πολλές εὐλογίες πού ἀποκομίζουν οἱ Χριστιανοί ἀπό τήν ὑπέρ ἔννοια Ἐνανθρώπιση τοῦ Θεοῦ Λόγου καί ἐπιχειρεῖ μέ τά ὄργανά του νά ἀποδυναμώσει τή Θεία Χάρη. Δημιουργεῖ ταραχές, προβλήματα, κοινωνικές ἐντάσεις καί ὅ,τι ἄλλο τό δαιμονικό του μυαλό τοῦ ὑπαγορεύει.
.            Εἶναι ἄξιο ἀπορίας πῶς αὐτά δέν τά γνωρίζουν διακεκριμένοι πολιτικοί καί δικαστές ὥστε, ὄχι μόνον νά μή τροφοδοτοῦν ταραχές ἀλλά, ἀντίθετα, καί νά συμβάλλουν μέ τίς ἀποφάσεις τους στήν ἐπιβαλλόμενη Κοινωνική Εἰρήνη κατά τίς ἅγιες αὐτές ἡμέρες.
.            Ἡ ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου Ἐφετῶν δέν εἶναι μόνον πρόκληση στό Ἅγιον Ὄρος ἀλλά κυρίως εἶναι πρόκληση πρός ὅλους τούς Χριστιανούς σέ ὅλο τόν Κόσμο καί ἰδιαιτέρως τῆς Ἑλλάδος, γιατί ἐπιχειρεῖ νά ἀναστατώσει τό θρησκευτικό συναίσθημα μία μέρα  μόλις πρίν ἀπό τήν Μεγάλη Γιορτή. Τί θά ζημιωνόταν ἡ Δικαιοσύνη ἄν περίμενε 5 μέρες γιά νά ἐκδόσει αὐτή, τήν ἀπό πάσης ἀπόψεως διάτρητη, ἀπόφαση; Τρία χρόνια πέρασαν καί δέν δραπέτευσε ὁ Ἡγούμενος. Τί φοβοῦνται τώρα;
.            Καί  τό θέμα δέν σταματᾶ ἐδῶ. Ἡ πρόκληση τῶν συνειδήσεων συνδέεται μέ ἕνα, ἄγνωστο μέχρι τώρα, ἀντιμοναχικό μένος. Μέ τίς ὁδηγίες τῆς Κυβέρνησης καί εἰδικότερα τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ΠΕΝΗΝΤΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ  καί τήν Μονή Βατοπαιδίου ΟΠΛΟ­ΦΟΡΟΥΝΤΕΣ μέ στόχο τόν ΔΙΑΣΥΡΜΟ τῆς Ἁγιώνυμης Πολιτείας. (http://christianvivliografia.wordpress.com/2011/12/24/μετα-φανων-και-λαμπαδων-χριστουγεν/)
.            Σκέφτηκαν ἄραγε οἱ Ἐντιμότατοι Ὑπουργοί καί Ὑφυπουργοί καί Ἐφέτες, τί θά γινόταν ἄν παραμονές τοῦ Μουσουλμανικοῦ Ραμαζανιοῦ καλοῦσαν κάποιο Μουφτή, ὄχι γιά προφυλάκιση, ἀλλά  γιά ἐξηγήσεις; Ἤ κανένα ποδοσφαιρικό παράγοντα  παραμονή μεγάλης ποδοσφαιρικῆς ἡμέρας τῆς ὁμάδας του; Ἤ κανένα ὑπουργό παραμονή ἐκλογῶν; Ἡ κοινή λογική φαίνεται ὅτι συχνά ἀπουσιάζει ἀπό αὐτό τόν τόπο καί ἀφήνει χῶρο γιά τήν ἱκανοποίηση τυφλῶν ἐπιδιώξεων.
.            Σήμερα παραμονή τῶν Χριστουγέννων ὁ Εἰσαγγελέας μέ δύο ἀστυνομικούς  βρίσκεται  στή Μονή Βατοπαιδίου  γιά νά συλλάβουν τόν ἡγούμενο Ἐφραίμ. Σύμφωνα μέ πληροφορίες ἀπό χθές τό βράδυ ὁ γέροντας Ἐφραίμ ἔχει ὑψηλό πυρετό καί ἀπορρύθμιση σακχάρου. Γιά αὐτό τό λόγο στή Μονή Βατοπαιδίου βρισκεται  καί ἰατροδικαστής, γιά νά ἐξετάσει τήν κατάσταση τῆς  ὑγείας του. Μεθοδεύεται ἔτσι ὥστε ὁ ἡγούμενος νά μήν παραδοθεῖ αὐτοβούλως, ὅπως ἤθελε, στήν ἀστυνομία τῶν Καρυῶν. Δέν μποροῦν νά περιμένουν! Θέλουν νά δοῦν πάσῃ θυσίᾳ τόν ἡγούμενο Ἐφραίμ στή φυλακή. Ἐνῶ ὁ ἴδιος εἶπε ὅτι θά παραδοθεῖ αὐτοβούλως, διά τῶν δικηγόρων του, οἱ ἁρμόδιες ἀρχές… δέν ἔδειξαν ὑπομονή καί αὐτοσυγκράτηση.
.            Ἄλλωστε ἁρμόδιος γιά τίς φυλακές εἶναι ὁ βασικός κατήγορος στήν ὑπόθεση Βατοπαιδίου Γιῶργος Πεταλωτής. Στοιχειώδης πολιτική εὐθιξία ἀπαιτεῖ ἀπό τόν ὑφυπουργό νά παραιτηθεῖ σήμερα πρίν κατακλύσουν τόν τόπο ἀνεξέλεκτες ὑποψίες καί κατηγορίες γιά τόν τρόπο πού ἄσκησε τίς ἐξουσίες του στό συγκεκριμένο ζήτημα.
.            Ἡ θύελλα τῶν  ἀντιδράσεων ἔχει φτάσει σέ κάθε μέρος τῆς Ἑλλάδος καί σέ ὅλο τόν Κόσμο. Ἤδη ἔφτασαν τά πρῶτα μηνύματα. Ἄμεση  παρέμβαση στό θέμα τοῦ ἡγουμένου Ἐφραίμ ἔκανε ὁ πρώην πρωθυπουργός καί ἐπίτιμος πρόεδρος τῆς Ν.Δ. Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης μέ δήλωσή του στό ΑΠΕ-ΜΠΕ. Σέ ἐρώτηση πῶς σχολιάζει τήν ἀπόφαση νά κριθεῖ ὁ ἡγούμενος τῆς Μονῆς Βατοπεδίου κ. Ἐφραίμ, προφυλακιστέος δήλωσε: «Μένω κατάπληκτος γιά τήν ἀπόφαση πού πάρθηκε. Ἰδιαίτερα γιά τή στιγμή πού διάλεξαν νά τήν πάρουν. Ὑπενθυμίζω τήν παλιά ρήση πού εἶναι πάντοτε σέ ἰσχύ, ὅτι “καί οἱ κρίνοντες, κρίνονται”».
Ἡ Ρωσία ἔχει ἀναστατωθεῖ. «Βαθιά ἀνησυχία» σχετικά μέ τήν ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου Ἐφετῶν γιά προφυλάκιση τοῦ ἡγουμένου τῆς Μονῆς Βατοπεδίου Ἐφραίμ ἐκφράζει μέ ἀποψινή του ἀνακοίνωση τό ρωσικό Ἵδρυμα τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέα τοῦ Πρωτοκλήτου, χαρακτηρίζοντας τό γεγονός «ἀνεπίτρεπτη πολιτικοποίηση μίας δικαστικῆς ἀπόφασης».
.            Τό Ἵδρυμα, μάλιστα, ἐπικεφαλῆς τοῦ ὁποίου εἶναι ὁ πρόεδρος τῶν Ρωσικῶν Σιδηροδρόμων Βλαντίμιρ Γιακούνιν, ἕνας ἀπό τούς ἰσχυρότερους παράγοντες στό περιβάλλον τοῦ Κρεμλίνου καί προσωπικά τοῦ Ρώσου πρωθυπουργοῦ Βλαντίμιρ Πούτιν, προχωρᾶ στήν αὐστηρά ἐπικριτική ἐκτίμηση ὅτι «παρόμοιες δικαστικές ἀποφάσεις μποροῦν νά ἐξηγηθοῦν μόνο ἀπό τίς πολιτικές δεσμεύσεις ὁρισμένων κύκλων τῆς ἑλληνικῆς διοίκησης, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν κατ’ αὐτόν τόν τρόπο νά ἐπιδείξουν στή Δύση τήν ἑτοιμότητά τους νά προχωρήσουν στήν ἄρνηση τῶν ἀρχῶν ὀργάνωσης τῆς πνευματικῆς ζωῆς, πού ἔχουν κατοχυρωθεῖ στό ἑλληνικό Σύνταγμα».
.            Ἡ Ἑλληνική Κυβέρνηση μέσῳ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν της δείχνει σήμερα τήν πρόθεσή της γιά ἕνα ἀφανῆ διωγμό τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Σπέρνει ἀνέμους καί πρέπει νά περιμένει θύελλες. Ἤδη ἡ ἀρχή τῆς ἀνακινήσεως τῆς ὑποθέσεως Βατοπαιδίου καί τοῦ κατά τῆς Ἐκκλησίας πολέμου ἀπό τά ΜΜΕ στό παρελθόν σηματοδότησε τήν ἔναρξη τῶν οἰκονομικῶν ἀδιεξόδων στόν τόπο μας. Ἡ προφυλάκιση τοῦ Ἡγουμένου καί ὁ ἀπειλούμενος διωγμός κατά τῆς Ἐκκλησίας σηματοδοτεῖ σήμερα τήν πιθανή ὁλική κατάρρευση τοῦ κοινωνικοῦ ἱστοῦ καί κατ’ ἐπέκταση καί τῆς ἑλληνικῆς Οἰκονομίας. Ἡ ἱστορία εἶναι ἀδιάψευστος μάρτυρας τέτοιων γεγονότων.
.       Ὁ Θεός δέν ἐμπαίζεται οὔτε ἀπό ὡραῖα λόγια οὔτε ἀπό συρραφή κάποιων λογικοφανῶν δῆθεν ἀποφάσεων ἐπισήμων κριτῶν ἤ δικαστῶν αὐτοῦ τοῦ μάταιου κόσμου. Ἡ γέννηση τοῦ Χριστοῦ ἀπέπνιξε τόν δόλιο δράκοντα καί ὅλους τούς ἀκολουθοῦντες αὐτόν δρακοντοειδεῖς…

 ΠΗΓΗ: anavaseis.blogspot.com

ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΙ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

(Ἐπιλογή, σύνθεση καὶ νεοελληνικὴ ἀπόδοση
ἀπὸ τὴν Α΄  Ὁμιλία τοῦ ἁγίου Θεοδότου ἐπισκόπου Ἀγκύρας)

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.               Eἶναι λαμπρὸ καὶ παράδοξο τῆς παρούσης ἑορτῆς, τὸ γεγονὸς λαμπρό, γιατί προξένησε τὴν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων˙ ἀλλὰ καὶ παράδοξο, γιατί νίκησε τὴν λογικὴ τῆς φύσεως.

Γιὰ νὰ διαβάσετε ὅλο τὸ κείμενο σὲ καλὴ (ἐκτυπώσιμη) μορφή,
πατῆστε ἐδῶ:

ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΙ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΥΙΟΘΕΣΙΑ (Ἀποστολ. Ἀνάγνωσμα Χριστουγέννων)

ΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Γαλ. δ´ 4-7

Ἀδελφοί, ὅτε ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον, ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν.
Ὅτι δέ ἐστε υἱοί, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸ Πνεῦμα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ὑμῶν, κρᾶζον· ἀββᾶ ὁ πατήρ. ὥστε οὐκέτι εἶ δοῦλος, ἀλλ’ υἱός· εἰ δὲ υἱός, καὶ κληρονόμος Θεοῦ διὰ Χριστοῦ.

Ἀπόδοση στὴν  Νέα Ἑλληνική:
Ἁδελφοί, ὅταν συμπληρώθηκε ὁ χρόνος, τότε ἔστειλε ὁ Θεὸς τὸν Υἱόν του, ὁ ὁποῖος ἐγεννήθηκε ἀπὸ γυναῖκα καὶ διετέλεσε ὑπὸ τὸν νόμον, διὰ νὰ ἐξαγοράσῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν δοῦλοι κάτω ἀπὸ τὸν νόμον, διὰ νὰ πάρωμεν τὴν υἱοθεσίαν.
Καὶ ἐπειδὴ εἶσθε υἱοί, ὁ Θεὸς ἔστειλε στὶς καρδιές σας τὸ Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ του, τὸ ὁποῖον κράζει Ἀββᾶ, Πατέρα. Ὥστε δὲν εἶσαι πλέον δοῦλος, ἀλλὰ υἱός, ἐὰν δὲ εἶσαι υἱός, εἶσαι τότε καὶ κληρονόμος τοῦ Θεοῦ διὰ τοῦ Χριστοῦ.

ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

Θεὸς τὸ τεχθέν, ἡ δὲ μήτηρ Παρθένος!
Τί γὰρ μεῖζον ἄλλο καινὸν εἶδεν ἡ κτίσις;

Tοῦ  Ἀρχιμ. Νικολάου Χατζηνικολάου
(Νῦν Μητρ. Μεσογαίας)

Ἀπὸ τὸ Περιοδικὸ «Πειραϊκὴ Ἐκκλησία»

.         Σὲ ὅλες σχεδὸν τὶς προφητεῖες, στὰ πολλὰ ἀποστολικὰ ἀναγνώσματα ποὺ διαβάζονται στὶς Ὧρες τῶν Χριστουγέννων καὶ στὸν Ἑσπερινό, διακρίνουμε δύο κεντρικὲς θεολογικὲς ἀλήθειες, δύο ἀλήθειες ποὺ συνδέονται ἡ μία μὲ τὸ γεγονὸς καὶ ἡ δεύτερη μὲ τὸν τρόπο τοῦ μυστηρίου. Ἡ πρώτη κρύβεται πίσω ἀπὸ τὴν εἰκόνα τοῦ βρέφους καὶ ἡ δεύτερη ἐπιβεβαιώνεται ἀπὸ τὰ χαρακτηριστικὰ τῆς Θεοτόκου. Ἂς τὶς δοῦμε προσεκτικά.
.          Ἡ μία εἶναι ὅτι ὁ Θεὸς γίνεται ἄνθρωπος. Δηλαδή, αὐτὸ τὸ βρέφος ποὺ ἀντικρίζουμε ταπεινωμένο, περιφρονημένο, σ’ αὐτὴ τὴν ἐξευτελιστική, κενωτική, θὰ λέγαμε, κατάσταση, μέσα στὸ σπήλαιο, μέσα στὴν φάτνη, μέσα στὸ κρύο, μὲ συντροφιὰ τὰ ἄλογα ζῶα, αὐτὸ τὸ βρέφος εἶναι ὁ τέλειος Θεός. Δὲν εἶναι ἕνας ἁπλὸς ἄνθρωπος, δὲν εἶναι κάποιος προφήτης, δὲν εἶναι ἕνας ἀπεσταλμένος τοῦ Θεοῦ, δὲν εἶναι κάποιος σχεδὸν Θεός, δὲν εἶναι ἕνας Θεός· εἶναι ὁ Θεός. Αὐτὸ λέγουν τὰ τροπάρια. Αὐτὸ ὑπογραμμίζουν τὰ ἀναγνώσματα. Αὐτὸ εἶναι τὸ δόγμα τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ εἶναι ἡ πρώτη ἀλήθεια. Αὐτὴν τιμοῦμε κατὰ τὴν ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων.
.         Ὑπάρχει ὅμως καὶ μία δεύτερη μεγάλη δογματικὴ ἀλήθεια· ἡ ἀλήθεια ὅτι ἡ κόρη αὐτὴ ποὺ ἐμφανίζεται στὴν εἰκονογραφία, στὴν ὑμνογραφία, στὰ εὐαγγελικὰ ἀναγνώσματα, εἶναι παρθένος. Δηλαδὴ ὁ Κύριος γεννᾶται, ὁ Θεὸς ἔρχεται σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο μέσα ἀπὸ παρθενικὴ μήτρα. Δὲν ἔρχεται διὰ τῆς φυσιολογικῆς ὁδοῦ, ὅπως ὁ κάθε ἄνθρωπος, δὲν συλλαμβάνεται «ἐκ σπέρματος ἀνδρός», ἀλλὰ ἔρχεται μ’ ἕναν «ξένον» τρόπο· ἀσπόρως καὶ παρθενικῶς.
.         Ὅσο κι ἂν ἡ ὀρθολογισμένη σκληροκαρδία τῆς ἐποχῆς μας σκανδαλίζεται ἀπὸ αὐτὸ τὸ γεγονός, ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὁ Κύριος «ἐτέχθη ἐκ Παρθένου Μητρός». Γιὰ ποιόν ὅμως λόγο νὰ γεννηθεῖ ἐκ παρθένου; Τὴν ἴδια ἀπορία ποὺ ἴσως ταπεινῶς κι ἐμεῖς ἔχουμε, τὴν ἴδια ἀπορία διατυπώνει καὶ ἡ Ἐκκλησία. Γι’ αὐτὸ συχνὰ στοὺς ὕμνους τονίζεται αὐτὸς ὁ θαυμασμός, αὐτὴ ἡ ἔκπληξη. «Ὁ ἀχώρητος παντὶ πῶς ἐχωρήθη ἐν γαστρί;», «Μυστήριον ξένον ὁρῶ καὶ παράδοξον» κ.ο.κ. οἱ ὕμνοι παλεύουν μὲ τὴν ἰδέα τῆς παρθενικῆς Γεννήσεως. ἡ Ἐκκλησία, ἐνῶ ἀπορεῖ μὲ τὸ μυστήριο, δὲν τὸ ἀμφισβητεῖ. Πιστεύει μόνο σ’ αὐτό. Αὐτὴ ἡ πίστη γεννᾶ καὶ σαφεῖς ἀπαντήσεις, τόσο ἰσχυρές, ποὺ θὰ μᾶς ἔλεγε ὅτι δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ γεννηθεῖ ὁ Κύριος ἀπὸ μὴ παρθενικὴ μήτρα. Δὲν ὑπῆρχε ἄλλος τρόπος. Ἂς δοῦμε ὁρισμένους λόγους ποὺ ἐπιβεβαιώνουν αὐτὴ τὴν θεολογικὴ ἀλήθεια.
.         Ὁ πρῶτος εἶναι ὁ μυστηριακὸς λόγος. Ἔπρεπε ὁ Θεὸς νὰ ἔλθει ὄχι μὲ τοὺς νόμους τῆς φύσεως, ἀλλὰ μὲ ὑπερφυσικοὺς τρόπους. «Νενίκηνται τῆς φύσεως οἱ ὄροι». Σίγουρα θὰ μποροῦσε νὰ ἐρχόταν ὁ Θεὸς χωρὶς νὰ δημιουργήσει τὴν θεϊκὴ ὑποψία. Ἐρχόμενος ὅμως μέσα ἀπὸ τὴν παρθενικὴ μήτρα, ἐρχόταν μ’ ἕναν τρόπο ποὺ σήμαινε ὅτι τὸ πρῶτο στοιχεῖο ποὺ ἔκανε εἶναι νὰ καταργεῖ ἐντελῶς τοὺς νόμους τῆς φύσεως. Ἀνακαινίζει τὰ πάντα. Γεννᾶ ἐλπίδες σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα. Δὲν ἦλθε μὲ φυσικὸ τρόπο. Συνεπῶς δημιουργεῖ τὴν θεολογικὴ ὑποψία ὅτι κάτι γίνεται. Παρὰ ταῦτα, ὁ ἴδιος ὁ Ἰωσὴφ δὲν ἀντιλαμβάνεται τὸ γεγονός, ὅπως βεβαιώνει τὸ Εὐαγγέλιο (Ματθ. α´ 19). «Κατεπλάγη Ἰωσὴφ τὸ ὑπὲρ φύσιν θεωρῶν», ἐπαναλαμβάνει ὁ ὑμνογράφος. Ἡ ἴδια ἡ Παναγία δὲν τὸ ὑποψιάστηκε τὴν στιγμὴ τοῦ εὐαγγελισμοῦ (Λουκ. α´ 34). Μόνον ὅταν ὑπετάγη στὴν προτροπὴ τοῦ ἀγγέλου, τότε ἄρχισε νὰ καταλαβαίνει περίπου τὸ τί θὰ τῆς συμβεῖ.
.         Δεύτερη αἰτία εἶναι ἡ ἀνάγκη τῆς καθαρότητας. Ἔπρεπε ὁ Θεὸς νὰ ἔλθει μ’ ἕναν πεντακάθαρο, τὸν καθαρότερο τρόπο. Ὄχι μ’ ἕναν τρόπο ὁ ὁποῖος εἶναι πτωτικός, ὅπως ὁ φυσικός. Ὁ τρόπος τῆς συλλήψεως καὶ τῆς γεννήσεως τοῦ καθενός μας εἰσήχθησαν στὴν ἀνθρώπινη φύση μετὰ τὴν πτώση. Αὐτὸ φαίνεται ἀπὸ τὸ ὅτι ἡ μὲν σύλληψη εἶναι ἐνήδονη, δηλαδὴ ἡδονικῶς κανεὶς συλλαμβάνεται, ἡ δὲ γέννηση ἐπώδυνη, δηλαδὴ μὲ πόνους κανεὶς γεννᾶται. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ καὶ στὴν γέννηση τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ καὶ στὴν γέννηση τῆς Θεοτόκου, ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ ἔδωσε ἰδιάζοντα, μὴ ἡδονικὸ χαρακτήρα. Ἔτσι ἡ Παναγία γεννήθηκε ἀπὸ γέρους, στείρους γονεῖς, ὥστε ἡ γέννησή της νὰ μὴν εἶναι ἀποτέλεσμα ἐπιθυμίας, διαθέσεως πρὸς ἡδονὴ καὶ εὐχαρίστηση, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἀποτέλεσμα πόθου πρὸς παιδοποιία καὶ μόνον. Ἂν αὐτὸ συνέβη μὲ τὴν Παναγία, πολὺ περισσότερο ἔπρεπε νὰ συμβεῖ γιὰ τὸν Χριστό. Σκοπὸς λοιπὸν τῆς παρθενικῆς συλλήψεως καὶ γεννήσεως τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ καθαρότητα, μὲ τὴν ὁποία ἔπρεπε νὰ ἔλθει ὁ πεντακάθαρος Θεὸς σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο.
.           Ἡ ἐκ παρθένου γέννηση ὅμως παραπέμπει καὶ στὴν δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου. Λέγουν οἱ Πατέρες ὅτι, ὅπως ὁ Ἀδὰμ πλάσθηκε ἀπὸ τὴν παρθενικὴ γῆ, δίχως σπέρμα ἀνδρός, κατὰ μείζονα λόγο ὁ Νέος Ἀδάμ, ὁ ἐνανθρωπήσας Κύριος, δὲν ἦταν δυνατὸν παρὰ νὰ προέλθει ἀπὸ παρθενικὴ γέννηση. Καὶ «ὥσπερ ὁ Ἀδὰμ ἄνευ γυναικὸς γυναίκα ἤνεγκεν, οὕτω καὶ σήμερον ἡ παρθένος ἄνευ ἀνδρὸς ἄνδρα ἔτεκεν». Διαφορετικὰ πῶς θὰ ἦταν δυνατόν, ἂν ὁ Κύριος ἦταν ὑποκείμενος στοὺς νόμους τῆς φύσεως περισσότερο ἀπὸ ὅσο ὁ Ἀδάμ, νὰ μᾶς ἀπαλλάξει ἀπὸ τὴν παίδευση καὶ τὴν σκλαβιὰ τῆς ἁμαρτίας, στὴν ὁποία ὁ ἀρχέγονος πατέρας μας μᾶς ὑποδούλωσε;
.         Θὰ ἀναφέρω καὶ ἕναν ἄλλο θεολογικὸ λόγο. Ἂν ἐδέχετο ὁ Κύριος νὰ γεννηθεῖ ἐκ σπέρματος ἀνδρός, δηλαδὴ ἀνθρώπου, θὰ εἶχε ὑποτάξει τὴν θεϊκή Του φύση στὴν ἀνθρώπινη φύση. Δὲν συνέβη ὅμως αὐτό. Ὁ Κύριος ἦλθε γιὰ νὰ δώσει νέα ζωὴ ὄχι γιὰ νὰ πάρει ζωή, νὰ μολυνθεῖ ἀπὸ τὶς συνέπειες τῆς παλαιᾶς ζωῆς. Δὲν ἦταν δυνατὸν ὁ ἴδιος νὰ εἶναι ἀποτέλεσμα σπέρματος ἀνθρωπίνου, νὰ κληρονομήσει χαρακτηριστικὰ κάποιου ἐπίγειου πατέρα. Δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ ὑπάρχει κυριαρχία ἀνθρώπινη στὴν ἔλευσή Του. Ἔπρεπε νὰ ὑπάρχει κυριαρχία θεϊκὴ στὸν ἐρχομό Του, γιατί αὐτὸς θὰ ἀπεργάζετο τὴν ἀναγέννηση τῶν ἀνθρώπων. Ὁ ἐρχομός Του προκάλεσε τὴν πνευματικὴ γονιμοποίηση, τὴν ἀναγέννηση τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, τὴν ἀναγέννηση τοῦ προσώπου τοῦ καθενός μας.
.           Θὰ κλείσω καὶ μ’ ἕναν ἄλλον μυστικὸ λόγο ποὺ δὲν φαίνεται μὲ πρώτη ματιὰ καὶ λίγο ὑπαινίχθην προηγουμένως. Ἡ γέννηση τοῦ Κυρίου ἔρχεται νὰ σημάνει καὶ νὰ καθορίσει τοὺς τρόπους τῆς δικῆς μας πνευματικῆς γεννήσεως. Ὁ καθένας μας πρέπει νὰ πάρει τὸν Θεὸ μέσα του καὶ νὰ Τὸν γεννήσει ξανά. Αὐτὸ σημαίνει ἀναγέννηση. Καὶ δὲν γεννοῦμε τὸν Θεό, ἀλλὰ μᾶς γεννᾶται ὁ Θεὸς μέσα μας. Στὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς πρὸ τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως ἔλεγε παντοῦ «Ἀβραὰμ ἐγέννησε τὸν Ἰσαάκ, Ἰσαὰκ ἐγέννησε…» (Ματθ. α´ 2), ὁ ἕνας ἐγέννησε, ὁ ἄλλος ἐγέννησε καὶ καταλήγει ὁ εὐαγγελιστὴς «Ἰακὼβ ἐγέννησε τὸν Ἰωσὴφ τὸν ἄνδρα Μαρίας ἐξ ἧς ἐγεννήθη Ἰησοῦς ὁ λεγόμενος Χριστὸς» (στ. 16). Τὸν Κύριο δὲν τὸν γέννησε κανείς, ἀλλὰ ὁ Κύριος γεννήθηκε ἀπὸ τὴν Παναγία. Καὶ ἐνῶ ὅλους τοὺς γεννοῦσαν ἄνδρες, Αὐτὸς ἐγεννήθη ἐκ τῆς Παρθένου. Εἶναι ὁ Μόνος ποὺ ἦταν ἀδύνατον νὰ γεννηθεῖ ἀπὸ ἄνδρα. Γι’ αὐτὸ γεννήθηκε ὄχι ἀπὸ γυναίκα ἀλλὰ ἀπὸ παρθένο «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου». Ἔτσι ὁ καθένας μας γιὰ νὰ ἐπιτρέψει τὸν Θεὸ νὰ γεννηθεῖ μέσα του πρέπει νὰ τὸ κάνει αὐτὸ μὲ τρόπο παρθενικὸ καὶ ἐν Πνεύματι Ἁγίω.
.         Ὑπάρχουν τρεῖς προϋποθέσεις γιὰ νὰ ζήσουμε ἐσωτερικὰ Χριστούγεννα καὶ νὰ προκύψει ἀπὸ τὴν μήτρα τῆς ὑπάρξεώς μας ὁ Θεὸς στὴν ζωή μας. Εἶναι οἱ προϋποθέσεις ποὺ ἐκπηγάζουν ἀπὸ τὰ μητρικὰ ἰδιώματα τῆς Θεοτόκου: τὴν παρθενία, τὸ ἄσπορον καὶ τὸ ἀειπάρθενον. Τὸ πρῶτο εἶναι τὸ ἄσπιλον, ἡ καθαρότητα· αὐτὸ σημαίνει παρθενία. Τὸ δεύτερο εἶναι τὸ ἄσπορον τῆς Παρθένου, τὸ ὅτι δὲν δέχθηκε σπέρμα ἀνδρός· αὐτὸ σημαίνει λιτότητα καὶ ἁπλότητα. Καὶ τὸ τρίτο, τὸ ἀειπάρθενον τῆς Θεοτόκου, ὅτι ἡ Παναγία γέννησε παρθενικῶς καὶ παρέμεινε παρθένος. Ἡ κοιλιά της, ἡ μήτρα της δηλαδή, ἦταν γιὰ μιὰ χρήση, τὴν θεϊκὴ χρήση τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου.
.         Καὶ ἡ δική μας ἀκριβῶς μήτρα τῆς ζωῆς καὶ τῆς ὑπάρξεως δὲν εἶναι δυνατόν, δὲν ἀντέχεται αὐτό, νὰ γεννήσει τὸν Θεὸ μὲ πτωτικοὺς τρόπους, ἀλλὰ πρέπει νὰ Τὸν γεννήσει, νὰ τοῦ ἐπιτρέψει νὰ γεννηθεῖ ἀπὸ μέσα της μὲ πνευματικοὺς τρόπους. Γι’ αὐτὸ χρειάζεται τὸ πρῶτο πράγμα, παρθενικὴ καθαρότητα. Ἂν δὲν ὑπάρχει αὐτό, ἔκτρωμα θὰ βγάλουμε. Θεὸς δὲν θὰ προκύψει στὴν ζωή μας.
.         Τὸ δεύτερο, εἶναι ἡ λιτότητα καὶ ἡ ἁπλότητα. Δὲν πρέπει νὰ Τὸν ἀναμείξουμε τὸν Θεὸ μὲ τὸ σπέρμα τοῦ παχὺ ἑαυτοῦ μας μὲ τὴν λογική μας, μὲ τὸν ὀρθολογισμό μας, μὲ τὰ συναισθήματά μας, μὲ τὴ μιζέρια μας, μὲ τὴν τραχύτητα τῆς φύσης μας. Πρέπει νὰ βγεῖ ἀπὸ μέσα μας, ὄχι ἀνθρώπινος Θεός, κατασκεύασμα δικό μας, ἀλλὰ Θεὸς δῶρο καὶ χάρις νὰ ἐνανθρωπήσει στὴν καρδιά μας Θεὸς ποὺ νὰ εἶναι Θεός. Γιατί ἐμεῖς συχνὰ ἐθελοθρησκοῦμε, μὲ δικούς μας ἄρρωστους τρόπους συλλαμβάνουμε τὸν Θεὸ μέσα μας, μὲ θελήματα, μὲ πάθη, μὲ ὀρθολογισμό, μὲ ἔντονα συναισθήματα, μὲ προκαταλήψεις, μὲ φυσικούς, νοσηρούς, πτωτικοὺς τρόπους. Ἀντὶ νὰ πιστεύουμε στὴν θέωση τοῦ ἀνθρώπου, προκρίνουμε μέσα μας ὄχι τὸν ἐνανθρωπήσαντα Θεό, ἀλλὰ ἕναν ἐξανθρωπισμένο δικό μας θεό.
.         Καὶ τὸ τρίτο ποὺ πρέπει νὰ χαρακτηρίζει τὴν ζωή μας εἶναι τὸ ἀειπάρθενο. Ὅπως ἦταν ἡ Παναγία. Ἡ γέννηση τοῦ Θεοῦ ἀπὸ μέσα μας νὰ μὴ νοθευτεῖ, νὰ μὴ γεννάει «ἀλλότρια» ἡ ψυχή μας. Νὰ μὴ δημιουργεῖ γεννήσεις, ἀλλὰ νὰ φιλοξενεῖ τὴν μία γέννηση τῆς χάριτος.
.         Ὅλα αὐτὰ δὲν ἀποτελοῦν ὑπερβολές. Εἶναι στοιχεῖα θεολογικὰ ποὺ ὑπαγορεύουν τὸν τρόπο τῆς μυστικῆς πνευματικῆς ζωῆς γιὰ τὸν καθένα μας. Ἀποτελεῖ πρότυπο πνευματικῆς ζωῆς. Μ’ αὐτὴν τὴν καθαρότητα, μ’ αὐτὴν τὴν λιτότητα καὶ μ’ αὐτὴν τὴν μονιμότητα καὶ σταθερότητα καλεῖται ὁ καθένας μας ν’ ἀποτελέσει μία μήτρα πνευματική, ἀπὸ τὴν ὁποία θὰ βγεῖ ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, θὰ μαρτυρηθεῖ σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο, ἀφοῦ προηγουμένως θὰ ἔχει προκύψει ὡς χάρις καὶ εὐλογία καὶ στὴν δική μας τὴν ζωή.

 ΠHΓΗ: kantonopou’ s blog (ἀπὸ gonia.gr)

ΟΙΚΟΥΜ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ: «ΑΝΑΜΕΤΑΔΟΤΑΙ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΙΚΩΝ ΕΞΑΓΓΕΛΙΩΝ» (Πατριαρχικὴ Ἀπόδειξις ἐπὶ τοῖς Χριστουγέννοις)

Πατριαρχικὴ Ἀπόδειξις ἐπὶ τοῖς Χριστουγέννοις (2011).      

Ἀριθμ. Πρωτ. 1192

 + Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ
ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝ ΒΗΘΛΕΕΜ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

.              Χριστὸς καὶ πάλιν γεννᾶται καὶ οἱ Ἄγγελοι καὶ πάλιν ψάλλουν: “Δόξα ἐν Ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία”. (Λουκ. β΄, 14-15).

 Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

.           Ἄγγελοι ψάλλουν τὰς τρεῖς μεγαλειώδεις ταύτας διακηρύξεις καὶ ἡ μεγίστη πλειονότης τῶν ἀνθρώπων, ἂν καὶ ἑορτάζει Χριστούγεννα, δὲν δύναται νὰ ἀντιληφθῇ τὸ νόημα τοῦ ἀγγελικοῦ αὐτοῦ ὕμνου καὶ διερωτᾶται ἐὰν ὄντως σήμερον δοξάζεται ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων ὁ Θεὸς καὶ διατὶ πρέπει νὰ δοξάζεται, ποῦ δύναταί τις νὰ εὕρῃ ἐπὶ γῆς τὴν ἐξαγγελθεῖσαν εἰρήνην καὶ διὰ ποῖον λόγον ἡ σημερινὴ ἀνθρωπότης πρέπει νὰ ζῇ ἐν εὐδοκίᾳ.
.           Διότι, ὄντως, ἡ πλειονότης τῶν ἀνθρώπων δὲν δοξάζει τὸν Θεόν, οὔτε διὰ τῶν ἔργων της, οὔτε διὰ τῶν χειλέων της, ἀρκετοὶ δὲ ἐξ αὐτῶν ἀμφισβητοῦν καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν ὕπαρξιν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν παρουσίαν Του εἰς τὴν ζωήν των. Εἶναι μάλιστα πολλοὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀποδίδουν εἰς τὸν Θεὸν εὐθύνας, δι’ ὅσα δυσάρεστα συμβαίνουν εἰς τὴν ζωήν των. Ἀλλ’ ὅμως οἱ τοιουτοτρόπως ἀγανακτοῦντες ἐναντίον τοῦ Θεοῦ σφάλλουν βαρέως, καθ’ ὅσον τὸ κακὸν δὲν προέρχεται ἀπὸ Αὐτόν. Ἀντιθέτως, ἡ ἐξ ἀγάπης πρὸς τὸν ἄνθρωπον σάρκωσις τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ τὰ ἐπακολουθήσαντα αὐτὴν γεγονότα τῆς Σταυρώσεως καὶ Ἀναστάσεώς Του, ἀναμορφώνουν τὸν πιστὸν εἰς τὸ ἀρχαῖον κάλλος καὶ χαρίζουν εἰς αὐτὸν τὴν αἰώνιον ζωήν καὶ τὴν πάντα νοῦν ὑπερέχουσαν εἰρήνην καὶ καθιστοῦν αὐτὸν συγκληρονόμον τῆς αἰωνίου βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἡ πρᾶξις αὕτη τῆς τοῦ Θεοῦ Συγκαταβάσεως, ἂν καὶ περικλείει τὴν ἐσχάτην ταπείνωσιν, εἶναι ἀφ’ ἑαυτῆς ἱκανὴ νὰ ὑπερδοξάσῃ Αὐτόν. Οὕτως, ἂν καὶ πολλῶν ἀνθρώπων αἱ καρδίαι δὲν δοξάζουν τὸν Θεόν, ἀποδίδοται δόξα εἰς Αὐτόν, τὸν ἐν ὑψίστοις οἰκοῦντα, ὑπὸ πάσης τε τῆς κτίσεως καὶ ὑπὸ τῶν ἀντιλαμβανομένων τὰ γενόμενα ἀνθρώπων. Διὸ καὶ ἡμεῖς εὐγνωμόνως ἀναφωνοῦμεν μετὰ τῶν Ἀγγέλων τό “Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ” διὰ τὴν μεγαλωσύνην τῶν ἔργων Του καὶ τὸ ἀσύλληπτον τῆς ἀγάπης Του πρὸς ἡμᾶς.
.           Ἡ ἀπορία ὅμως ἀφορᾷ καὶ εἰς τὴν δευτέραν ἐξαγγελίαν τῶν ἀγγέλων “καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη”. Κατὰ ποῖον τρόπον εὑρίσκεται ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ὅταν τὸ ἥμισυ σχεδὸν τοῦ πλανήτου εἶναι εἴτε ἐν δράσει εἴτε ἐν προετοιμασίᾳ πολεμικῇ; Ἡ γλυκύφθογγος ἐξαγγελία τῶν Ἀγγέλων “ἐπὶ γῆς εἰρήνη” εἶναι βεβαίως πρωτίστως μία ὑπόσχεσις τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἐὰν οἱ ἄνθρωποι ἀκολουθήσουν τὸν δρόμον τὸν ὁποῖον τὸ τεχθὲν Παιδίον ὑποδεικνύει εἰς αὐτούς, θὰ φθάσουν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν εἰρήνην καὶ τὴν εἰρηνικὴν συμβίωσιν. Ἀλλά, φεῦ, μέγα μέρος τῶν ἀνθρώπων συγκινεῖται καὶ ἕλκεται ἀπὸ τὰ τύμπανα τοῦ πολέμου καὶ βαρυθυμεῖ εἰς τὸ ἄκουσμα τῆς ὑποσχέσεως τῆς εἰρηνικῆς ζωῆς. Δὲν ὁμιλοῦμεν βεβαίως μόνον περὶ τῶν ζηλωτῶν τῶν δι’ ὅπλων πολεμικῶν συρράξεων, ἀλλὰ κυρίως περὶ ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μετατρέπουν τὴν εὐγενῆ ἅμιλλαν εἰς σύγκρουσιν καὶ ἔφοδον κατὰ τῶν συνανθρώπων καὶ ἐπιδιώκουν τὴν ἐξόντωσιν τοῦ ἀντιπάλου. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, ὁ πόλεμος βιώνεται ὡς πραγματικότης μεταξὺ τῶν μελῶν ἀντιτιθεμένων κοινωνικῶν ὁμάδων καὶ παρατάξεων, παντὸς εἴδους, ἐθνικῶν, κομματικῶν, συνδικαλιστικῶν, οἰκονομικῶν, ἰδεολογικῶν, θρησκευτικῶν, ἀθλητικῶν καὶ εἴ τινος ἄλλης, καὶ ὁ ψυχισμὸς τῶν μελῶν των διαμορφώνεται εἰς φιλοπόλεμον, ἀντὶ τοῦ, ὡς θὰ ἔπρεπε, φιλειρηνικοῦ. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἀναιρεῖ τὴν ἀλήθειαν τῆς ἐξαγγελίας τῶν Ἀγγέλων, ὅτι διὰ τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς ἀποδοχῆς τῶν διδαγμάτων Αὐτοῦ, θὰ ἐπικρατήσῃ ὄντως ἐπὶ γῆς ἡ εἰρήνη. Ὁ Χριστὸς ἦλθε κομίζων τὴν εἰρήνην καὶ ἐὰν αὐτὴ δὲν κυριαρχῇ εἰς τὸν κόσμον, εὐθύνονται οἱ μὴ ἀποδεχόμενοι καὶ μὴ βιοῦντες αὐτὴν ἄνθρωποι, καὶ ὄχι ὁ προσφέρων αὐτὴν Θεός.
.           Δεδομένης τῆς τοιαύτης στάσεως τοῦ συγχρόνου ἀνθρώπου ἔναντι τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς προσφερομένης ὑπ’ Αὐτοῦ εἰρήνης, δὲν εἶναι παράδοξον τὸ γεγονὸς ὅτι σπανίζει μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων ἡ εὐδοκία. Ἡ καλὴ διάθεσις τοῦ Θεοῦ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους εἶναι δεδομένη, καὶ τὰ εὐμενῆ ἐπακόλουθα αὐτῆς ἐνεργὰ μὲν δι’ ὅλους κατ’ ἀρχὴν τοὺς ἀνθρώπους, ἰδιαιτέρως δὲ αἰσθητὰ διὰ τοὺς ἐμπράκτως ἀποδεχομένους τὰς ἀνωτέρω ἀγγελικὰς ἐξαγγελίας. Ἀντιθέτως, διὰ τοὺς ἀρνουμένους αὐτὰς καὶ ἐπιδιδομένους εἰς τὴν ἀλληλοεκμετάλλευσιν καὶ τὸν ἀλληλοσπαραγμόν, αἱ συνέπειαι βιοῦνται ὡς κρίσις ἀγωνίας καὶ ἄγχους, ὡς κρίσις οἰκονομικὴ καὶ ὡς κρίσις σκοποῦ τῆς ὑπάρξεώς μας καὶ ἀβεβαιότης ὑπαρξιακή.

 Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

.           Πάντα λοιπὸν τὰ ὑπὸ τῶν Ἀγγέλων ἐξαγγελθέντα κατὰ τὴν Γέννησιν τοῦ Κυρίου ἀγαθὰ ὑπάρχουν καὶ σήμερον καὶ βιοῦνται ἐν πληρότητι ὑπὸ τῶν πιστευόντων εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν ὡς Θεάνθρωπον καὶ Σωτῆρα τοῦ κόσμου. Ἂς ἀρχίσωμεν ἀπὸ ἐφέτος νὰ βιώνωμεν τὰ Χριστούγεννα ὡς ἀρέσει εἰς τὸν ἀγαθοδότην Θεόν, διὰ νὰ βιώσωμεν τὴν ἐπὶ γῆς καὶ ἐντὸς τῶν καρδιῶν μας ἀνυπέρβλητον Εἰρήνην καὶ τὴν πλήρη ἀγάπης εὐδοκίαν τοῦ Θεοῦ πρὸς ἡμᾶς. Ἂς καταστήσωμεν ἑαυτοὺς πρόσωπα κοινωνοῦντα ἀγαπητικῶς μετὰ τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ συνανθρώπου, μετατρεπόμενοι ἀπὸ ἄτομα εἰς πρόσωπα. Ἂς ἀποβάλωμεν τὰ προσωπεῖα τοῦ διεσπασμένου καὶ ἀποκεκομμένου ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ τὴν εἰκόνα Αὐτοῦ, τὸν συνάνθρωπον, τὸν πλησίον, ἐγωϊστικοῦ ἀτόμου, καὶ ἂς ἐκπληρώσωμεν τὸν προορισμόν μας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ ὁμοίωσις πρὸς τὸν Θεὸν διὰ τῆς ἐμπράκτου πρὸς Αὐτὸν πίστεώς μας. Ἂς γίνωμεν καὶ ἡμεῖς ἀναμεταδόται τῶν ἀγγελικῶν ἐξαγγελιῶν πρὸς τὴν ἀνθρωπότητα, ἡ ὁποία δεινῶς πάσχει καὶ δὲν δύναται νὰ εὕρῃ, διὰ τῶν μέσων τὰ ὁποῖα συνήθως χρησιμοποιεῖ, τὴν Εἰρήνην καὶ τὴν Εὐδοκίαν. Ἡ μόνη ὁδὸς ἀπαλλαγῆς ἐκ τῶν πολεμικῶν καὶ τῶν οἰκονομικῶν καὶ τῶν πάσης φύσεως κρίσεων εἶναι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Ὁποῖος μᾶς διεβεβαίωσεν ὅτι Αὐτὸς εἶναι ἡ Ὁδὸς καὶ ἡ Ἀλήθεια καὶ ἡ Ζωή. Δοξάζομεν, λοιπόν, ὁλοκαρδίως τὸν ἐν Ὑψίστοις καὶ μεταξὺ ἡμῶν ἀναστρεφόμενον Συγκαταβάντα Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ συνδιακηρύσσομεν μετὰ τῶν Ἀγγέλων ὅτι εἶναι ἐφικτὴ καὶ ὑπάρχει ὄντως ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐντὸς τῶν καρδιῶν μας ἡ Εἰρήνη, διότι κατηλλάγημεν τῷ Θεῷ, ὡς Αὐτὸς ηὐδόκησε σαρκωθεὶς διὰ τῆς Γεννήσεως Αὐτοῦ ἐν Φάτνῃ.
.           Ἂς ζήσωμεν, λοιπόν, ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, τὴν χαρὰν τῆς Γεννήσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ τὴν πρόγευσιν τῶν ὅσων ἀγαθῶν διὰ τὸν ἄνθρωπον διακηρύσσει ἡ τριπλῆ ἀγγελικὴ ἐξαγγελία.

Γένοιτο.

Φανάριον, Χριστούγεννα  ,βια´

+ Ὁ Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος
Διάπυρος πρὸς Θεὸν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

ΠΗΓΗ: ec-patr.org 

Η ΧΑΡΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
(Ματθ. β´ 1-12)

Τοῦ Ἰησοῦ γεννηθέντος ἐν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας ἐν ἡμέραις Ἡρῴδου τοῦ βασιλέως, ἰδοὺ μάγοι ἀπὸ ἀνατολῶν παρεγένοντο εἰς Ἱεροσόλυμα λέγοντες· ποῦ ἐστιν ὁ τεχθεὶς βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; εἴδομεν γὰρ αὐτοῦ τὸν ἀστέρα ἐν τῇ ἀνατολῇ καὶ ἤλθομεν προσκυνῆσαι αὐτῷ.
Ἀκούσας δὲ Ἡρῴδης ὁ βασιλεὺς ἐταράχθη καὶ πᾶσα Ἱεροσόλυμα μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ συναγαγὼν πάντας τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ γραμματεῖς τοῦ λαοῦ ἐπυνθάνετο παρ᾿ αὐτῶν ποῦ ὁ Χριστὸς γεννᾶται. οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· ἐν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας· οὕτω γὰρ γέγραπται διὰ τοῦ προφήτου· καὶ σὺ Βηθλεέμ, γῆ Ἰούδα, οὐδαμῶς ἐλαχίστη εἶ ἐν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰούδα· ἐκ σοῦ γὰρ ἐξελεύσεται ἡγούμενος, ὅστις ποιμανεῖ τὸν λαόν μου τὸν ᾿Ισραήλ.
Τότε Ἡρῴδης λάθρα καλέσας τοὺς μάγους ἠκρίβωσε παρ᾿ αὐτῶν τὸν χρόνον τοῦ φαινομένου ἀστέρος, καὶ πέμψας αὐτοὺς εἰς Βηθλεὲμ εἶπε· πορευθέντες ἀκριβῶς ἐξετάσατε περὶ τοῦ παιδίου, ἐπὰν δὲ εὕρητε, ἀπαγγείλατέ μοι, ὅπως κἀγὼ ἐλθὼν προσκυνήσω αὐτῷ.
Οἱ δὲ ἀκούσαντες τοῦ βασιλέως ἐπορεύθησαν· καὶ ἰδοὺ ὁ ἀστὴρ ὃν εἶδον ἐν τῇ ἀνατολῇ προῆγεν αὐτούς, ἕως ἐλθὼν ἔστη ἐπάνω οὗ ἦν τὸ παιδίον· ἰδόντες δὲ τὸν ἀστέρα ἐχάρησαν χαρὰν μεγάλην σφόδρα, καὶ ἐλθόντες εἰς τὴν οἰκίαν εἶδον τὸ παιδίον μετὰ Μαρίας τῆς μητρὸς αὐτοῦ, καὶ πεσόντες προσεκύνησαν αὐτῷ, καὶ ἀνοίξαντες τοὺς θησαυροὺς αὐτῶν προσήνεγκαν αὐτῷ δῶρα, χρυσὸν καὶ λίβανον καὶ σμύρναν·καὶ χρηματισθέντες κατ᾿ ὄναρ μὴ ἀνακάμψαι πρὸς Ἡρῴδην, δι᾿ ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώρησαν εἰς τὴν χώραν αὐτῶν.

Ἀπόδοση στὴν Νέα Ἑλληνική:
Ὅταν ὁ Ἰησοῦς ἐγεννήθηκε εἰς τὴν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Ἡρώδη τοῦ βασιλέως, ἔφθασαν μάγοι ἀπὸ τὴν Ἀνατολὴν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἐρωτοῦσαν, «Ποῦ εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἐγεννήθηκε, ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; Διότι εἴδαμε τὸ ἄστρον του νὰ ἀνατέλλῃ καὶ ἤλθαμε νὰ τὸν προσκυνήσωμεν».
Ὅταν ἄκουσε αὐτὰ ὁ βασιλεὺς Ἡρώδης, ἐταράχθηκε καὶ μαζί του ὅλη ἡ πόλις τῶν Ἱεροσολύμων καὶ, ἀφοῦ συγκέντρωσε ὅλους τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ τοὺς γραμματεῖς τοῦ λαοῦ, ἐζητοῦσε νὰ πληροφορηθῇ ἀπὸ αὐτοὺς ποῦ θὰ γεννηθῇ ὁ Χριστὸς. Ἐκεῖνοι δὲ τοῦ εἶπαν, «Εἰς τὴν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας, διότι εἶναι γραμμένον διὰ τοῦ προφήτου, «Και σὺ, Βηθλεέμ, γῆ τοῦ Ἰούδα, δὲν εἶσαι μὲ κανένα τρόπον ἡ μικρότερη μεταξὺ τῶν ἡγεμόνων τοῦ Ἰούδα, διότι ἀπὸ σὲ θὰ προέλθῃ ἕνας ἀρχηγός, ὁ ὁποῖος θὰ κυβερνήσῃ τὸν λαόν μου, τὸν Ἰσραήλ».
Τότε ὁ Ἡρώδης ἐκάλεσε κρυφὰ τοὺς μάγους καὶ ἐξακρίβωσε ἀπὸ αὐτοὺς τὸν χρόνον ποὺ ἐφάνηκε τὸ ἄστρον. Κατόπιν τοὺς ἔστειλε εἰς τὴν Βηθλεὲμ καὶ τοὺς εἶπε, «Πηγαίνετε καὶ ἐξετάσατε ἀκριβῶς περὶ τοῦ παιδιοῦ. Καὶ ὅταν τὸ βρῆτε, εἰδοποιήσατέ με, διὰ νὰ ἔλθω καὶ ἐγὼ νὰ τὸ προσκυνήσω».
Αὐτοὶ, ἀφοῦ ἄκουσαν τὸν βασιλέα, ἔφυγαν. Καὶ νὰ, τὸ ἄστρον, τὸ ὁποῖον εἶχαν ἰδῆ νὰ ἀνατέλλῃ, προηγεῖτο, ἕως ὅτου ἦλθε καὶ ἐστάθηκε ἐπάνω εὶς τὸ μέρος, ὅπου εὑρίσκετο τὸ παιδί. Μόλις εἶδαν τὸ ἄστρον, αἰσθάνθηκαν μεγάλην χαράν. Καὶ ὅταν ἐμπῆκαν εἰς τὸ σπίτι, εἶδαν τὸ παιδὶ μαζὶ μὲ τὴν Μαρίαν, τὴν μητέρα του, καὶ ἔπεσαν εἰς τὴν γῆν καὶ τὸ προσκύνησαν· κατόπιν ἄνοιξαν τοὺς θησαυρούς τως καὶ τοῦ προσέφεραν γιὰ δῶρα χρυσὸν καὶ λιβάνι καὶ σμύρναν. Καὶ ἐπειδὴ καθωδηγήθησαν μὲ ὄνειρον ὑπὸ τοῦ Θεοῦ νὰ μὴ ἐπιστρέψουν στὸν Ἡρώδην, ἀνεχώρησαν εἰς τὴν πατρίδα τους ἀπὸ ἄλλον δρόμον.

«Ἰδόντες δὲ τὸν ἀστέρα ἐχάρησαν χαρὰν μεγάλην σφόδρα»

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»
(ἀρ. τ. 2035, 15.12.2011)

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.              Mᾶς ἀξιώνει καὶ φέτος ἡ ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ

ΦΕΤΟΣ ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ

Φέτος πρέπει νὰ βγοῦν πιὸ πολλὰ παιδιὰ
τὴν παραμονὴ τῆς μεγάλης γιορτῆς στὶς γειτονιές,
στὰ σπίτια καὶ στὰ καταστήματα, ποὺ ἀπόμειναν ἀνοικτά,
γιὰ νὰ ψάλλουν τὰ παραδοσιακά μας κάλαντα.

http://christianvivliografia.wordpress.com/2011/12/08/φέτος-τὰ-χριστούγεννα-πιὸ-πολλὰ-παι/

«ΣΗΜΕΡΟΝ ΓΕΝΝΑΤΑΙ»

Δοξαστικὸν Θ´ ὥρας τῶν Χριστουγέννων

Ἀκοῦστε το ἀπὸ ὀρθόδοξη ἀραβικὴ φωνή.
(Μόνο του τὸ μέλος του «μιλάει». Καὶ χωρὶς “μετάφραση”…!)

Σήμερον γεννᾶται ἐκ Παρθένου
ὁ δρακὶ τὴν πᾶσαν ἔχων κτίσιν.

Ράκει καθάπερ βροτὸς σπαργανοῦται
ὁ τῇ οὐσίᾳ ἀναφής.

Θεὸς ἐν φάτνῃ ἀνακλίνεται,
ὁ στερεώσας τοὺς οὐρανοὺς πάλαι κατ’ ἀρχάς.

Ἐκ μαζῶν γάλα τρέφεται
ὁ ἐν τῇ ἐρήμῳ μάννα ὀμβρίσας τῷ λαῷ.

Μάγους προσκαλεῖται  ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας.

Δῶρα τούτων αἴρει ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου.

Προσκυνοῦμεν Σου τὴν Γένναν Χριστέ.
Δεῖξον ἡμῖν καὶ τὰ θεῖα Σου Θεοφάνεια