Ἄρθρα σημειωμένα ὡς Κρυπτοχριστιανοί

TΟ ΚΟΡΑΝΙ ΥΠΟ… ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

TΟ ΚΟΡΑΝΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΣΚΕΠΗ
ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ-ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Γράφει ὁ Νίκος Χειλαδάκης

cebacebfcf81ceb1cebdceb9-ceb9ceb7cf83cebfcf85cf82.                 Σίγουρα κανεὶς δὲν θὰ τὸ πίστευε, ἂν δὲν ἔβλεπε τὸ δημοσίευμα-ὁμολογία τῆς τουρκικῆς ἐφημερίδας, Aksam, μὲ τὴν πραγματικὰ πρωτοφανῆ καὶ συνάμα ἐκπληκτικὴ φωτογραφία ὅπου προβάλλεται ἕνας Τοῦρκος ἰμάμης νὰ ἀναγινώσκει περικοπὲς ἀπὸ τὸ Κοράνι στοὺς μουσουλμάνους ὑπό… τὴν σκέπη τοῦ Παντοκράτορα Ἰησοῦ Χριστοῦ.  Σημεῖα τῶν καιρῶν;
.                 Τὸ ἐκπληκτικὸ αὐτὸ γεγονὸς ἔγινε στὴν περιοχὴ  τῆς Ἀμάσειας, μία περιοχὴ ποὺ πρὶν ἀπὸ τὴν ἀνταλλαγὴ τῶν πληθυσμῶν κατοικοῦσε πυκνὸς ἑλληνορθόδοξος πληθυσμὸς καθὼς καὶ πολλοὶ κρυπτοχριστιανοὶ ποὺ ἄλλοι μὲν διασώθηκαν φεύγοντας γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἢ τὴν Ρωσία, πολλοὶ ὅμως… καὶ μὲ τὶς ἴδιες τὶς τουρκικὲς μαρτυρίες παρέμειναν καὶ ἴσως ἐξακολουθοῦν νὰ ζοῦν, (οἱ ἀπόγονοί τους), στὰ μέρη ἐκεῖνα ὅπου γράφτηκαν πολλὲς μαρτυρικὲς σελίδες τοῦ ἡρωικοῦ Πόντου.
.                 Σύμφωνα λοιπὸν μὲ τὴν τουρκικὴ ἐφημερίδα στὴν περιοχὴ τῆς Ἀμάσειας καὶ συγκεκριμένα στὴν κωμόπολη, Gumushacikoy καὶ στὸ μουσουλμανικὸ τζαμὶ ποὺ λειτουργοῦσε μέχρι τὸ 1923 σὰν ἑλληνορθόδοξη ἐκκλησία, ὁ τοπικὸς Ἰμάμης ὄρθιος διαβάζει τὸ Κοράνι ὑπὸ τὴν σκέπη τοῦ Παντοκράτορα Ἰησοῦ Χριστοῦ.  Ὅπως φαίνεται καὶ στὴν ἀποκαλυπτικὴ φωτογραφία τοῦ δημοσιεύματος, οἱ ντόπιοι μουσουλμάνοι (;;;) δὲν θέλησαν νὰ καταστρέψουν τὴν εἰκόνα παρὰ τὸ ὄτι  ἡ ἀπεικόνιση μορφῶν θεωρεῖται γιὰ τὸ Ἰσλὰμ μεγάλη ἁμαρτία.  Ἔτσι στὸν τροῦλο αὐτοῦ τοῦ τζαμιοῦ διακρίνει κανεὶς μία περίτεχνη ἁγιογραφία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ – Παντοκράτορα καθὼς καὶ τοὺς δώδεκα ἀποστόλους ποὺ τὸν πλαισιώνουν ἀπὸ ὅλες τὶς μεριές. Μία πραγματικὰ ἐντυπωσιακὴ τοιχογραφία ποὺ δεσπόζει ἐν ἔτει 2014 μέσα σὲ ἕνα μουσουλμανικὸ τέμενος. Ἡ ἐκκλησία αὐτὴ ποὺ σήμερα εἶναι τζαμί, ὅπως ἀναφέρεται κτίστηκε τὸ 1800, ὅταν ἀνθοῦσαν τὰ τοπικὰ μεταλλεῖα ἀπὸ Ἕλληνες ἐργάτες καὶ τὸ ἑλληνικὸ στοιχεῖο τῆς περιοχῆς ἀριθμοῦσε πάνω ἀπὸ 100.000 κατοίκους μὲ πάνω ἀπὸ 300 ἐνορίες μὲ ἰσάριθμες ἐκκλησίες ἐνῶ ἦταν καὶ ἕδρα Μητρόπολης. Σήμερα στὴν πόλη τῆς Ἀμάσειας ἐπιβιώνουν οἱ παλιὲς ἑλληνικὲς γειτονιές, μὲ σπίτια-φαντάσματα. Πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ βρίσκονται στὶς ὄχθες τοῦ ποταμοῦ Ἴρι, ποὺ διασχίζει τὴν πόλη.
.                 Ἀλλὰ τὸ ἐντυπωσιακό, ὅπως ἀναφέρεται στὴν τουρκικὴ ἐφημερίδα ποὺ παίρνει τὶς διαστάσεις θαύματος, εἶναι ὅτι στὴν ἐκκλησία αὐτή, ἡ ὁποία μετὰ τὸ 1924 ἔγινε τζαμί, ἡ μεγαλοπρεπὴς αὐτὴ τοιχογραφία τοῦ Ἰησοῦ Χρηστοῦ, ποὺ μέχρι τότε ἦταν καλυμμένη, ἐμφανίστηκε μετὰ ἀπὸ ἕνα τοπικὸ σεισμό. Οἱ ντόπιοι μουσουλμάνοι δὲν τόλμησαν στὴ συνέχεια νὰ τὴν καταστρέφουν ἢ νὰ τὴν σκεπάσουν μὲ ἀσβέστη, ὅπως εἶναι ἡ συνήθης πρακτικὴ τῶν μουσουλμάνων γιὰ τὶς τοιχογραφίες, ὅταν μία ἐκκλησία μετατρέπεται σὲ τζαμί. Ἔτσι σήμερα ποὺ ἡ ἐκκλησία αὐτὴ συγκεντρώνει τοὺς μουσουλμάνους γιὰ τὴν προσευχή, ἀναδίδει τὸ ἄρωμα τῆς ἑλληνορθόδοξης ταυτότητάς της καὶ μάλιστα στὸ κορυφαῖο σημεῖο τοῦ κτίσματος, δηλαδὴ στὸν τροῦλο μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ τῶν Ρωμιῶν ποὺ λατρευόταν ἐπὶ αἰῶνες στὴν περιοχή. Ἴσως ἐδῶ πρόκειται γιὰ ἄλλο ἕνα δεῖγμα μπερδεμένων θρησκευτικῶν συνειδήσεων, ἴσως ἀκόμα καὶ γιὰ κάποια ἴχνη κρυπτοχριστιανῶν ποὺ ἐκδηλώνονται μὲ αὐτὸν τὸν  τρόπο κάτω ἀπὸ ἕνα καταπιεστικὸ ἰσλαμικὸ καθεστώς.
.                 Εἶναι γνωστὸ πὼς ὁ Πόντος ἐπὶ αἰῶνες εἶχε ζήσει τὸ μεγάλο δράμα τῶν κρυπτοχριστιανῶν ποὺ ἐπιφανειακὰ ζοῦσαν σὰν μουσουλμάνοι ἐνῶ στὴν πραγματικότητα καὶ κρυφὰ λάτρευαν τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Ἔχουν γραφεῖ ἄπειρες ἱστορίες ἀπὸ ζωντανὲς μαρτυρίες γιὰ τὰ χρόνια αὐτὰ ποὺ οἱ κρυπτοχριστιανοὶ μὲ χίλια βάσανα κράτησαν κρυφὰ τὴν πίστη τους, εἶχαν διπλὰ ὀνόματα, ἕνα μουσουλμανικὸ καὶ ἕνα χριστιανικὸ καί, ὅταν ἦρθε ἡ ὤρα, οἱ περισσότεροι ἐκδηλώθηκαν φανερὰ πὼς εἶναι χριστιανοὶ καὶ ὄχι μουσουλμάνοι. Ὅταν ἔγινε ἡ ἀνταλλαγὴ τῶν πληθυσμῶν ἔφυγαν γιὰ τὴν Ἑλλάδα ὄχι ὅμως ὅλοι, κάποιοι παρέμειναν ἐκεῖ στὴν πατρίδα τους καὶ οἱ ἀπόγονοί τους ζοῦν μέχρι σήμερα τὸ δικό τους συνειδησιακὸ δράμα.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

ΠΗΓΗ: olympia.gr

, ,

Σχολιάστε

ΣΕ ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΑΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ (Μία πραγματικὴ ἱστορία μὲ κρυπτοχριστιανοὺς τὴν Μεγάλη Σαρακοστὴ τοῦ 1954)

ρχιμ. Γαβριλ Διονυσιάτου

Σ μία κκλησία το Γαλατᾶ τν Μεγάλη Σαρακοστ το 1954
(Μία πραγματικ
στορία μ κρυπτοχριστιανος τς Πόλης)
Ἀπὸ τὸ βιβλίο: «ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ»
-
Ἁγιορειτικές Διηγήσεις Ἀρχιμ. Γαβριήλ Διονυσιάτου (+)

.              Σέ μιὰ Ἐκκλησία τοῦ Γαλατᾶ στήν Πόλη, ὅπου συχνάζουν οἱ ναυτικοί καί ταξιδιῶται ν’ ἀνάψουν τό κεράκι τους γιά τούς δικούς τους καί τό καλό ταξείδι πρός τίς φουρτουνιασμένες θάλασσες τοῦ Πόντου. Ἐκεῖ τή Μεγάλη Σαρακοστή τοῦ 1954  πῆγε νά λειτουργήση καί νά ξομολογήση τούς Χριστιανούς κάποιος Γέρων Πνευματικός*, γιά πρώτη φορά ἐπισκεπτόμενος τήν Πόλη.
.              Ὁ τακτικός ἐφημέριος, ἐξυπηρετῶν καί ἄλλην Ἐκκλησίαν εἰς γειτονικόν Ἁγίασμα, ἀφοῦ τόν κατετόπισε εἰς τά τοῦ Ἱεροῦ Βήματος, τοῦ ἔδωσε καί μερικές δεκάδες ὀνομάτων «ζώντων καί τεθνεώτων», τόν ὡδήγησε εἰς συνεχόμενον σκοτεινόν Παρεκκλήσιον, καί ἀφοῦ τοῦ ἔδειξε μικρὰν κλίμακα ἀνερχομένην ἑλικοειδῶς τά κατηχούμενα τοῦ Ναοῦ, τοῦ εἶπεν ἐμπιστευτικῶς, ὅτι τόν περιμένουν ἐπάνω καμμιά δεκαριά ἄνθρωποι γιά νά ἐξομολογηθοῦν καί εἶναι ἀνάγκη ν’ ἀνεβῆ νά τούς ἐξομολογήση καί μεταλάβουν εἶτα εἰς τήν Λειτουργίαν, διότι ἐπείγονται νά φύγουν τό βράδυ μέ τό πλοῖον τῆς γραμμῆς, εἶναι ξένοι ἀπό μακρυά. Ἀνέβαινε ὁ Γέρων συλλογιζόμενος τό δύσκολον ζήτημα τῆς συνεννοήσεως μετ’ αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον ἦσαν ξένοι ἀπό μακρυά΄ αὐτός δέ πλήν τῆς Ἑλληνικῆς δέν ἐγνώριζεν ἄλλην γλῶσσαν. Ἐκεῖ εἰς τό ἡμίφως τοῦ ὑπερώου διέκρινε δεκάδα ἀνδρῶν χωρικῶν μεγάλης ἡλικίας, οἵτινες εἰς τό ἀντικρυσμά του ἔβαλον ὅλοι μετάνοιαν καί ὁ γεροντότερος τοῦ εἶπεν εἰς ποντιακήν διάλεκτον:
.              «Ἡμεῖς Χριστιανοί, πάτερ, ἄ σόν Πόντον, καί λαλεύομεν (φιλοῦμεν) τά πόδα σου, νά ξαγουρεύουμεν καί μεταλάβομεν σήμερον καί ἀπές νά λέομεν στήν ἁγιωσύνην σου ντό θέλομεν ἕνα κι ἄλλον».
.              Εὐτυχῶς ὅτι ὁ Γέρων συναναστραφείς πρό ἐτῶν μετά Ποντίων προσφύγων ἐν Μακεδονίᾳ ἐνεθυμεῖτο ἀρκετά τῆς ἀπηρχαιωμένης αὐτῆς ἑλληνικῆς διαλέκτου καί ἐννόησε τί ήθελον, καί τί θά τοῦ ἔλεγον ἐξομολογούμενοι.
.              Ἔμαθε λοιπόν παρ’ αὐτῶν ὅτι ὁλόκληρον τό χωρίον των εἶναι κρυπτοχριστιανοί ἀπό πολλῶν ἐτῶν, καί εἰς τήν ἀνταλλαγήν δέν τούς ἐπετράπη νά φύγουν εἰς τήν Ἑλλάδα, διότι τά «νεφούζια» τους (ταυτότητες) ἦσαν μέ τουρκικά ὀνόματα, ὅτι στό φανερό εἶναι Ὀθωμανοί καί Τοῦρκοι, καί στό κρυφό εἶναι Χριστιανοί καί Ἕλληνες καί περιμένουν νά τούς γλυτώσει ὁ Θεός ἀπό τήν σκλαβιά. Στά φανερά λέγονται Χασάνηδες καί Μεμέτηδες, καί τά πραγματικά  ὀνόματά τους εἶναι Γεώργιος, Παναγιώτης κ.λ.π. Ἔχουν ἕνα δικό τους δῆθεν Χότζα, ἀλλά οὔτε περιτομή κάνουν, οὔτε ραμαζάνια καί Μπαϊράμια΄τουναντίον, μυστικά σέ ὑπόγειες Ἐκκλησίες ἑορτάζουν Χριστιανικά τό Πάσχα, τά Χριστούγεννα, τῆς Παναγίας. Πρίν τῆς «ἀνταλλαγῆς» ἔπαιρναν Παπά ἀπό γειτονικά χωριά καί τούς βάπτιζε, τούς στεφάνωνε, τούς λειτουργοῦσε τίς μεγάλες ἑορτές καί μετελάμβανον. Ἀλλά τώρα δέν ὑπάρχει πουθενά Παπάς καί ἀναγκαστικῶς ἔρχονται στήν Πόλη ἐκ περιτροπῆς γιά δουλειές δῆθεν καί γίνονται Χριστιανοί.
.              Ὁ Γέρων Πνευματικός τά ἤκουσε σαστισμένος, τοῦ ἐφαίνετο ὅτι διάβαζε συναξάρι τῆς ἐποχῆς τοῦ Διοκλητιανοῦ καί δέν ἠμποροῦσε νά συγκρατήση τά δάκρυα ἀπό τήν συγκίνηση.
.              Ἐξωμολογήθηκαν βιαστικά, καί ὅλοι μαζί κατέβηκαν ἀθόρυβα εἰς τό σκοτεινό Παρεκκλήσι, ἀπ’ ὅπου θά ἤκουον τήν Λειτουργίαν τῶν Προηγιασμένων, χωρίς κανείς νά τούς βλέπη. Καί ὅταν μετά τήν λῆξιν ἐμετάλαβον οἱ ἄλλοι ἐκκλησιαζόμενοι, ἐγένετο ἡ ἀπόλυσις καί ἔφυγε καί ὁ κανδηλάπτης, ἔμεινε δέ μόνος ὁ λειτουργός Πνευματικός μέ τόν γνωστόν σκοπόν τῆς ἐξομολογήσεως, τότε κλείσας ἔσωθεν τάς θύρας καί λαβῶν τά Ἅγια εἰσῆλθεν εἰς τό Βῆμα τοῦ Παρεκκλησίου καί ἐκάλεσε τούς μαρτυρικούς Κρυπτοχριστιανούς, ἴνα «μετά φόβου Θεοῦ, πίστεως καί ἀγάπης προσέλθωσι».
.              «Μεταλαμβάνει ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ, Γιορίκας-Γεώργιος, τό τίμιον καί πανάσπιλον καί ζωοποιόν Σῶμα καί αἷμα τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί εἰς ζωήν αἰώνιον. Ἀμήν».
.              «Μεταλαμβάνει ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ, Ἀναστας- Ἀναστάσιος εἰς….».
.              Μετά τήν «Εὐχαριστίαν» καί τήν ἀπόλυσιν, εἶπον εἰς τόν Πνευματικόν: Πάτερ, νά κάνης μᾶς ἄλλον κι’ ἕναν χάριν, ἔχουμες ἀδά σήν Πόλιν καί τάς καρίδας (γυναίκας) καί τέσσαρα παιδία μοῦν, καί τό πουρνίν (αὔριον) νά βαπτίζης τά παιδία, νά μυρώνης τα, Πάτερ, κουρπᾶν Πάτερ*, ποῖσον τα Χριστιανούς. Ὁ Πουπὰν ἀδά τῆς Ἐκκλησίας φοβόσκετεν, Πάτερ, τούς Τουρκάδες κ’ ἐβάπτιζέ τα. Ντό νά κάνουμεν, Πάτερ, σεμέτερον τήν Ἑλλάδαν κι’ ἀφήνουν μας νά δεβαίνουμεν. Στόν Χριστό καί στήν Παναγίαν τήν Σουμελᾶν ὁρκίζομέν σε, Πάτερ, ποῖσον τό καλόν ἄ σέ μᾶς τά παιδία σου».
.              «Μά ὁ Παπάς ἀδά εἶπε με, πώς θά φύγετε τό βράδυν μέ τό παπόρ».
.              «Νά συγχωρέης μας, Πάτερ, λέομεν ψεματίας, ὡσάν νά λάσκομεν τές δουλεῖες μας. Ντό νά κάνουμεν, Πάτερ; Ὁ Θεόν νά λυπᾶται τά μετεραν τά βάσαναν».
.              Ἔμειναν σύμφωνοι νά ἔλθουν τό βράδυ μέ τάς γυναίκας καί τά παιδία, νά μείνουν στό δωμάτιο τοῦ Παπᾶ, ὁ ὁποῖος ὑπό μίαν πρόφασιν θά ἔλειπε, καί τήν νύκτα μυστικά θά γινόταν ἡ βάπτισις τῶν παιδιῶν κ.λ.π.
.              Ἦλθον τμηματικά καί μέ προφυλάξεις τό βράδυ πρός τό σουρούπωμα, ἕως ὅτου καθησυχάση ὁ κόσμος. Ἐξωμολογήθηκαν καί αἱ γυναῖκες, καί πρό τοῦ μεσονυκτίου ἐγένετο καί ἡ βάπτισις, τό μύρωμα καί ὁ Ἐκκλησιασμός τῶν παιδίων εἰς τό Παρεκκλήσιον. Μετά τό νεοβάπτισμα κοιμηθήκανε ἐπάνω ὑπό τήν φύλαξιν μιᾶς γυναικός, οἱ δέ ἄλλοι ἐξημερώθηκαν εἰς τόν Ναόν…  Ὁ Γέρων Πνευματικός τούς ἔκαμε εὐχέλαιον, κατόπιν τούς ἔκανε καί παράκλησιν τῆς Παναγίας, καί ἐν ὅσῳ αὐτός ἐδιάβαζεν καί ἔψαλλεν, αὐτοί ὅλοι, ἄνδρες καί γυναῖκες γονατιστοί ἐψιθύριζον τό «Κύριε ἐλέησον» καί «Παναγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς».
.              Ὅταν ἐξημέρωσε, τούς εἶπε νά μή φύγουν, νά πᾶνε νά ἡσυχάσουν καί τήν ἄλλην ἡμέραν τήν Παρασκευήν θά κάμη πάλιν Λειτουργίαν νά μεταλάβουν αἱ γυναῖκες καί τά νεοβάπτιστα παιδία. Τούς ἄφησε καί εἰσῆλθε εἰς τό Ἱερόν, ἵνα ρίψη ὀλίγον νερό εἰς τό πρόσωπόν του εἰς τόν «Νιπτήρα» καί ἀνανήψη ἐκ τῆς ἀγρυπνίας. Αὐτοί ἀνέβηκαν ἐπάνω καί σέ λίγο κατέβηκαν πάλιν δύο, οἱ γεροντότεροι καί τοῦ εἶπαν:
.              -«Ἀτώρα, Πάτερ, νά λέομεν σε ἕναν κι’ ἄλλον τά’ ἀμέτεραν τάς δουλείας. Τά πόδα σου νά λαλεύομεν, κουρμπᾶν Πάτερ, ν’ ἀκούης μας, σ’ ἐμέτερον τό χωρίον Πουπὰν κι’ ἔχουμεν, ἀνάστασιν καί ξέρομεν ἀδά στά τράντα χρονίας. Ντό ψυήν νά δίομεν σόν Θεόν, Πάτερ; Τά παιδία μουν ἀντρέβουν χωρίς Πουπάν, στεφὰν ποῖον νά θέκη τά στό ἀφκάλ; Γκουρτσουλᾶν (οἱ καϋμένοι) παποῦδες μας καί χασταλῆδες (ἄρρωστοι) ποθαίνουν χωρίς Λειτουργίαν, Πάτερ. Ἄχ! Ἀφωρισμένον σκλαβίαν. Ἐνέγκαμεν, Πάτερ, ἕνα σακίν μικρό, χῶμα τεμέτερον τό κοιμητήρ, νά διαβάζης το νά ρίξωμεν ἐκεῖ καί σήν τάφοιν του. Νά διής μας, Πάτερ, λειτουργίαν, νά δίομεν σαμέτερα τα παιδία, Πάσχα ἔρχετεν, Πάτερ, καί νά κάνης μας καί ἵνα ἀνάστασιν, ν’ ἀκούσουμε “Χριστός ἀνέστη”. Πάτερ, κι’ ἀπές ἄς πεθάσκομεν». Τούς εἶπεν ὁ Πνευματικός νά ἔλθουν πάλι καί τό βράδυ ὅλοι τους, ὅπως καί ἔγινε. Καί ἀφοῦ κοιμήθηκαν τά παιδία, τούς εἶπε ὅσα ἠδύνατο περί τῆς θρησκείας μας, τούς συνεβούλευσε νά εἶναι σταθεροί εἰς τήν πίστιν τοῦ Χριστοῦ καί νά ἔχουν εἰς αὐτόν τήν ἐλπίδα τους, ὅτι μία μέρα θά τελειώσουν τά βάσανά τους. Τόν διέκοπταν μέ ἐρωτήσεις σπαρακτικές: «Ντό κάνουν ταμέτερα τά παιδία, Πάτερ, στήν Πατρίδα μας τήν Ἑλλάδα; Ντό κάνει ὁ Βασιλέαν ὁ Κωνσταντῖνον;…».
.              Τοῦ ξέφυγε καί τούς εἶπε μέ δάκρυα στούς ὀφθαλμούς ὅτι ὁ Κωνσταντῖνον ὁ Βασιλέαν ἀπέθανεν!….  Ὅλοι τους ἤρχισαν τά κλάματα, καί αἱ γυναῖκες περισσότερον νά κλαίγουν λέγοντας: «Ὁ Κωνσταντῖνον μας κι’ ἐπεθαίνει, ὁ Βασιλέαν μας ζῆ, ὁ Κωνσταντῖνον μας θά παίρνη μας νά δεβαίνομεν στήν Πατρίδα, ἀοῖκον λόγον χαπάρ κι’ ἔχουμε, Πάτερ». Τούς καθησύχασε λέγοντας, ὅτι ὁ Θεός θά στείλη ἄλλον Κωνσταντῖνον νά τούς ἐλευθερώση καί νά τούς πάγη ὅπου αὐτός θέλει, καί μόνον ὑπομονήν καί ἐλπίδα νά ἔχουν καί ἀγάπη μεταξύ των. Μετά κατέβηκαν στήν Ἐκκλησίαν καί ὁ Γέρων Πνευματικός ἀνέγνωσε τήν νεκρώσιμον ἀκολουθίαν μέ τά ὀνόματατων «τεθνεώτων» ἐπί τοῦ χώματος, ἔπειτα τούς ἔδωσε καί τό κλειδίον τοῦ ἄλλου δωματίου, ὅπου ἔμενεν αὐτός καί τούς ἔστειλε νά ξεκουραστοῦν, καί τό πρωί θά τούς ξυπνοῦσε ὁ ἴδιος.
.              Ὄρθρου βαθέος ἀνέβηκε καί τούς ἐξύπνησε, καί ἕως ὅτου αὐτοί ἑτοιμασθοῦν, ἔψαλλε τόν κανόνα τοῦ Μεγάλου Σββάτου «Κύματι θαλάσσης», κατέβηκαν καί αὐτοί καί ἀπό τά γράμματα κατάλαβαν, ὅτι θά τούς κάνη τήν Ἀνάστασιν. Ἐκάλεσε τόν γεροντότερον καί τοῦ εἶπε νά πάρη ἀπό τό παγκάρι κηρία, ὅσες ψυχές εἶναι εἰς τό χωρίον των καί νά μοιράση εἰς ὅλους ἀνά δέκα. Εἰσελθών δέ εἰς τό Ἅγιον Βῆμα καί φορέσας λευκά ἄμφια ἐξῆλθεν εἰς τήν ὡραίαν Πύλην μέ ἀναμμένη λαμπάδα καί εἶπε μέ φωνήν παλλομένην: «Δεῦτε λάβετε φῶς», «δεῦτε λάβετε φῶς», «δεῦτε λάβετε φῶς ἐκ τοῦ ἀνεσπέρου φωτός καί δοξάσατε Χριστόν τόν ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν».
.              Τούς εἶπε καί ἤναψαν ὅλα τά κηρία, ἀνέγνωσεν ἔπειτα τό β΄ἑωθινόν «Διαγενομένου τοῦ Σαββάτου» καί μετά τό «Δόξα τή ἁγία καί ζωοποιῶ καί ἀδιαιρέτω Τριάδι….» ἔψαλλε τό «Χριστός ἀνέστη» ἐκ τρίτου. Καί ὄτε ἔστρεψε ἴνα εἴπη εἰς αὐτούς νά ψάλλουν καί αὐτοί, ὅλοι τους ἤσαν ἀγκαλιασμένοι καί ἔκλαιον καί κατεφιλοῦντο. Ἤρπασε καί αὐτός εἰς τάς ἀγκάλας του τά μικρά νεοφώτιστα καί τά ἐφίλησε, εἴτα τούς εἶπε παρηγορητικούς λόγους, ὅτι «καί τό Γένος θ’ ἀναστηθῆ μίαν ἡμέραν ὁλόκληρον, καί ἡνωμένον θά ἑορτάζη πλέον τήν Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου, ὡς μία οἰκογένεια». Τούς συνέστησε ἔπειτα νά σβήσουν τά κηρία, καί ὅταν ὑπάγουν εἰς τό χωρίον των τήν ἡμέραν τοῦ Πάσχα νά τά μοιράσουν εἰς ὅλους νά τά’ ἀνάψουν βαπτισμένοι καί ἀβάπτιστοι, νά ψάλλουν τό «Χριστός ἀνέστη», καί ὅτι ὅσοι εἶναι βαπτισμένοι καί στεφανωμένοι νά μεταλάβουν ἀπό τήν Ἁγίαν Κοινωνίαν, πού θά τούς δώση αὔριον νά πάρουν μαζί τους.
.              Ἕως ὅτου ξημερώση καλά, ἐδιάβαζεν εἰς ἐπήκοον πάντων τήν Ἀκολουθίαν τή Μεταλήψεως, εἴτα τήν συγχωρητικήν εὐχήν. Ὅλοι τους εἰσῆλθον εἰς τό Παρεκκλήσιον, ἀφ’ ὅπου ἤκουον τήν θείαν Λειτουργίαν. Εἰς τό τέλος μετέδωκε πρῶτον τά ἄχραντα Μυστήρια εἰς τά νεοφώτιστα παιδία, εἰς τάς γυναίκας ἔπειτα, καί κατόπιν εἰς τούς ἄνδρας.
Ἐκεῖνοι ἐδίσταζαν: «Ἴνεται, Πάτερ, ἕναν καί ἄλλον κοινωνίαν;»
«Γίνεται», τούς εἶπε, «Σῶμα Χριστοῦ μεταλάβετε, πηγῆς ἀθανάτου γεύσασθε».
Ὅλα ἔγιναν ἐν τάξει. Καί ὅταν μετ’ ὀλίγον ἀνέβηκε εἰς τό δωμάτιον καί ἐπρόκειτο νά χωρισθοῦν, ἴνα πρός τό ἑσπέρας φύγουν μέ τό πλοῖον, θρῆνος καί κλαυθμός καί ὀδυρμός πολύς, ἀλλά σιωπηλό κατέκλυσε τήν αἴθουσα: Αὐτοί δέν ἤθελον νά τόν ἀφήσουν, καί αὐτός δέν ἠμποροῦσε νά τούς ξεπροβοδίση πέραν τῆς Ἐκκλησίας, διότι φοροῦσε τά ράσα…. Καί ἡ …. Πολιτισμένη αὐτή χώρα δέν τά ἐπιτρέπει. «Νά λαλεύομέν σε, Πάτερ…. Νά μνημονεύης, Πάτερ, ντό νά λέομεν σέ, Πάτερ;».
.              «Νά εἰπῆτε τάς εὐχάς μου στούς Χριστιανούς μας, νά εἶναι καλοί Χριστιανοί, νά πιστεύουν στόν Χριστόν μας καί στήν Ἑλλάδα μας καί ὁ Θεός θά τούς εὐλογῆ, ἡ Πατρίδα μας θά τούς σκέφτεται πάντοτε καί ἐγώ δέν θά σᾶς λησμονήσω ποτέ».
.              Καί πῶς νά τούς λησμονήση, ὅπου τά δάκρυα των κατέβρεξαν τάς χείρας του, πῶς νά μήν ἐνθυμῆται τήν ἄκραν εὐλάβειάν των καί τά περιστατικά των, ὅμοια πρός τά τῶν Χριστιανῶν τῶν πρώτων αἰώνων, πῶς νά ξεχάση τήν κατακόμβην τοῦ Παρεκκλησίου τῆς Γοργοεπηκόου; Πάντοτε τούς ἐνθυμεῖται καί ἀρκεῖται ἤδη ἐν γήρει εἰς τό ψαλμικόν: «Μνήσθητι, Κύριε, τῆς ταλαιπωρίας τῶν πτωχῶν καί τοῦ σπαραγμοῦ τῶν πενήτων· Κύριε, ἐπίφανον τό πρόσωπόν σου καί σωθησόμεθα».
.              Πῶς νά λησμονήσω τά βάσανα τῆς ἐκλεκτῆς αὐτῆς Φυλῆς, πού βρέθηκε γεωγραφικῶς μεταξύ λαῶν  βαρβάρων τήν ψυχήν, λαῶν ἀνεπιδέκτων πραγματικοῦ πολιτισμοῦ, λαῶν μέ θηριώδη ἔνστικτα!…..

(*πρόκειται γιά τόν ἴδιο τόν γράφοντα)

(*κουρμπᾶν Πάτερ: ἅγιε Πάτερ)

ΠΗΓΗ: vatopaidi.wordpress.com

,

Σχολιάστε

ΚΟΝΤΕΥΕΙ ΜΗΠΩΣ Η ΩΡΑ: «ΤΟ 1/3 ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ» [δηλ. 18.000.000], ΟΤΑΝ ΠΟΥΛΗΘΗΚΑΝ 8.000.000 ΑΓ. ΓΡΑΦΕΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ;

Best Seller στν Τουρκία τ Εαγγέλιο

.            Μὲ κομμένη κυριολεκτικὰ ἀνάσα παρακολούθησε τὸ κοινὸ τὴν διάλεξη τοῦ Δημοσιογράφου Νίκου Χειλαδάκη, ποὺ ἔγινε στὸν Δῆμο Θέρμης καὶ μεταδόθηκε ἀπὸ ….τὸν Τηλεοπτικὸ Σταθμὸ 4Ε τῆς Θεσσαλονίκης, σχετικὰ μὲ τὴν Ὀρθοδοξία στὴν σημερινὴ Τουρκία. Ὁ Δημοσιογράφος, μὲ πολυετῆ ἔρευνα, μὲ ἀπολύτως τεκμηριωμένα στοιχεῖα, πολλὰ ἐκ τῶν ὁποίων δημοσιεύματα τοῦ ἴδιου τοῦ Τουρκικοῦ Τύπου, ἀκόμα καὶ μὲ βίντεο ἀπὸ ἐκπομπὲς τῆς τουρκικῆς τηλεόρασης, ἀποκάλυψε μία ἄλλη, ἐντελῶς ἄγνωστη καὶ θαμμένη πλευρὰ τῆς πραγματικότητας στὴ σημερινὴ Τουρκία, κατὰ τὴν ὁποία δεκάδες, ἑκατοντάδες βαφτίζονται φανερὰ πλέον Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι, χιλιάδες εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ μεταβαίνουν στὰ Ὀρθόδοξα προσκυνήματα, Ἐκκλησιὲς καὶ Ἁγιάσματα, ἐνῶ ἐπιφανεῖς Τοῦρκοι παρακολουθοῦν μὲ δέος τὴν Θεία Λειτουργία!
.            Ὁ Νίκος Χειλαδάκης, ἀνέφερε πάμπολλες, συγκεκριμένες καὶ ἐπώνυμες περιπτώσεις μουσουλμάνων ποὺ ζήτησαν νὰ βαφτιστοῦν Χριστιανοί, ἐνῶ παρουσίασε τὰ ἀποκαλυπτικὰ στοιχεῖα ἔρευνας τουρκικῆς ἐφημερίδας, ποὺ καταγράφει μόνο τὰ τελευταῖα τρία χρόνια στὴν Τουρκία τὸν ἐξωφρενικὸ ἀριθμὸ τῶν 8.000.000 πωλήσεων Ἁγίων Γραφῶν, στὴν τουρκικὴ γλώσσα!!! (σ.σ. πράγμα ποὺ δείχνει πὼς εἶναι πραγματικὰ πολλὰ ἑκατομμύρια οἱ Κρυπτοχριστιανοὶ στὴν Τουρκία, ἐνῶ σύμφωνα μὲ τὶς Προφητεῖες τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ γιὰ τὸ «1/3 τῶν Τούρκων ποὺ θὰ γίνουν Χριστιανοὶ» καὶ μὲ βάση τὸν σημερινὸ πληθυσμό, φαίνεται πὼς πρόκειται γιὰ περίπου 15 μὲ 20 ἑκατομμύρια ψυχές!!!)

ΠΗΓΗ: newsbomb.gr

, , ,

Σχολιάστε

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ

Γεωργίου Ἀχ. Παπαδημητρίου
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ ΟΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ
(ἐν ΑΝΑΛΕΚΤΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ,
30 κείμενα προβληματισμοῦ, κατάθεση στὴν ἱστορικὴ μνήμη
ἔκδ. Ἱ. Κοινοβίου Ὁσ. Νικοδήμου, Γουμένισσα 2005)

Ἡ Ἐκκλησία ποὺ ἱδρύθηκε στὸ ὑπερῷο τῆς Ἱερουσαλὴμ τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς πορεύεται ἐπὶ εἴκοσι αἰῶνες μέσα στὴν Ἱστορία καὶ θὰ πορεύεται μέχρι τὴ συντέλεια τοῦ κόσμου. Πρὶν ἀπὸ 2000 χρόνια «ἐξεχύθη τὸ ὕδωρ τῆς ζωῆς» στὴ γῆ, «ἀλλὰ ἐμεῖς δὲν γνωρίζουμε ἀρκετὰ μὲ ποιοὺς τρόπους, μυστικούς, πότισε τὰ χερσωμένα ἐδάφη τῆς εἰδωλολατρίας καὶ ἔκανε τὴν ἔρημο, κατὰ τὸν προφήτη Ἡσαΐα, νὰ ”ἀνθήσῃ” καὶ νὰ ”ὑλοχαρήσῃ”».
Οἱ πρῶτες χριστιανικὲς κοινότητες, οἱ πρῶτες Ἐκκλησίες, ἱδρύθηκαν στὴν Παλαιστίνη, τὴ Συρία, τὴ Μικρὰ Ἀσία, τὴν Ἑλλάδα, τὴν Αἴγυπτο καὶ τὴν Ἰταλία. Στίς πρῶτες Ἐκκλησίες γιὰ πρώτη φορὰ σχηματίσθηκαν οἱ πρότυπες χριστιανικὲς κοινότητες, οἱ ἰδανικὲς ἐκεῖνες κοινωνίες ὅπου «τὰ πάντα ἦσαν κοινὰ τοῖς πάσι», δηλαδὴ ὁ Χριστιανισμὸς ἔγινε ζωή.

, , , , , , , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

«ΙΣΤΟΡΙΕΣ» ΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ


  • Κυκλοφόρησαν εὐρέως. Θεωροῦνται ἐπιβεβαιωμένες. Ἐδῶ ἁπλῶς μεταφέρονται. Εὐθύνη ἑκάστου ἡ κριτικὴ ἀξιολόγησή τους.

Συναδελφός μου στὸ γραφεῖο, μὲ ποντιακὴ καταγωγὴ καὶ καρδία μοῦ διηγήθηκε πὼς κατὰ τὴν δεκαετία τοῦ ’90 παρακολουθοῦσε ἀργὰ τὸ βράδυ κρατικὸ κανάλι. Παρουσιαζόταν ἕνα ντοκυμαντὲρ γιὰ τὴν γενοκτονία τῶν Ποντίων καὶ μὲ αὐτὴ τὴν ἀφορμὴ διάφοροι ἄνθρωποι κατέθεταν τὶς μαρτυρίες τους. Κάποια στιγμὴ μίλησε ἕνας γηραιὸς κύριος ποντιακῆς καταγωγῆς μὲ κατάλευκα μαλλιά. Ἦταν καθηγητὴς πανεπιστημίου. Αὐτὸς μὲ πολλὴ συγκίνηση εἶπε τὰ ἑξῆς:

«Ἀρκετὰ χρόνια πρίν, ὅταν ἤμουν πενηντάρης μιλοῦσα μὲ μιὰ θεία μου ποὺ ἦταν γιαγιὰ πιά. Μοῦ μιλοῦσε μὲ μεγάλο παραπονο γιὰ τὴν πατρίδα μας τὸν Πόντο καὶ γιὰ τοὺς προγόνους μας. Πάνω στὴν κουβέντα τῆς εἶπα πὼς σύντομα θὰ ἔκανα ταξίδι – προσκύνημα στὸν Πόντο. Κρεμάστηκε πάνω μου καὶ μὲ παρακάλεσε μὲ λυγμούς, ὅταν πάω νὰ τῆς κάνω ἕνα χατίρι. Μοῦ διηγήθηκε ἐπακριβῶς ποῦ βρισκόταν τὸ πατρικό της σὲ χωριὸ τοῦ Πόντου. Μοῦ ἐξήγησε μὲ λεπτομέρεια τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ χωριοῦ, τοὺς δρόμους καὶ μοῦ προσδιόρισε μὲ ἀκρίβεια τὴν θέση τοῦ σπιτιοῦ. Μοῦ εἶπε μόλις τὸ βρῶ νὰ ζητήσω ἀπ’ τοὺς Τούρκους ποὺ θὰ ἔμεναν πιὰ ἐκεῖ νὰ βροῦν ἕνα κασελάκι, ποὺ εἶχε κρύψει σὲ συγκεκριμένο σημεῖο τοῦ παλιοῦ ἀρχοντικοῦ. Μοῦ περιέγραψε πλήρως τὸ κασελάκι καὶ τὸ τί περιεῖχε μέσα. Ἀσημικά, παλιὰ κοσμήματα, λίρες κλπ, ἕνα μικρὸ θησαυρὸ δηλαδή. Μοῦ εἶπε νὰ τὰ ἀφήσω στοὺς Τούρκους γιὰ ἀμοιβὴ ὑπὸ τὴν προϋπόθεση νὰ μοῦ δώσουν ἕνα κρεμαστὸ σταυρὸ ποὺ εἶχε μέσα τὸ κασελάκι. Αὐτὸς ὁ σταυρὸς ἦταν ὁ βαφτιστικὸς τοῦ μικροῦ παιδιοῦ της ποὺ τὸ ἔχασε κατὰ τὴν γενοκτονία. Αὐτὴ εἶχε γλιτώσει. Εἶχε γλιτώσει μόνο τὴν ζωή της, γιατὶ ἡ χαροκαμένη ψυχή της, μόνο ὁ Θεὸς γνωρίζει, πῶς πέρασε μέσα στὶς πικρὲς ἀναμνήσεις ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα.

Ἔσβησε τὰ παρακαλητὰ της μέσα στὰ δάκρυα καὶ τῆς ὑποσχέθηκα νὰ κάνω ὅτι θὰ περνοῦσε ἀπ’ τὸ χέρι μου, ἀλλὰ μέσα μου δὲν εἶχα πολλὲς ἐλπίδες. Πράγματι ἔκανα τὸ ταξίδι, ἔκανα ὅτι ἐπιθυμοῦσα γιὰ τὸν ἑαυτό μου καὶ μετὰ κατευθύνθηκα γιὰ τὸ χωριὸ τῆς θείας μου. Ἡ περιγραφὴ του ἦταν τόσο λεπτομερὴς ποὺ βρῆκα τὸ σπίτι πολὺ εὔκολα. Παλιὸ λιθόκτιστο δίπατο ἀρχοντικό. Χτύπησα τὴν πόρτα καὶ μου ἀνοιξε ἔνας Τοῦρκος λίγο μικρότερος σὲ ἡλικία ἀπὸ ἔμενα. Εὐτυχῶς ἤξερε ἄπταιστα ἀγγλικά, γιατὶ ἐτύγχανε σεβαστὸ πρόσωπο τῆς δημοσίας διοικήσεως τῆς περιοχῆς μὲ μεγάλο ἀξίωμα (Νομάρχης;) καὶ μπορούσαμε νὰ συνεννοηθοῦμε πολὺ ἄνετα. Τοῦ διηγήθηκα μὲ λεπτομέρεια ὅ,τι μοῦ εἶχε πεῖ ἡ θεία μου. γιὰ μιὰ στιγμὴ ταράχθηκε καὶ μετά μοῦ εἶπε ἀποφασιστικά. Κοίτα νὰ δεῖς, τώρα καλύτερα νὰ φύγεις γιατὶ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ὁμοεθνεῖς μου στὸ σπίτι καὶ δὲν μπορῶ νὰ μιλήσω ἐλεύθερα. Ξαναέλα τὸ ἀπόγευμα τὴν τάδε ὥρα, ποὺ θὰ εἶμαι μόνος νὰ τὰ ποῦμε καλύτερα. Πράγματι ἔκανα ὅπως μοῦ εἶπε καὶ ὅταν ξαναπῆγα, μὲ ὑποδέχθηκε μέσα στὸ σπίτι πιά. Ἀφοῦ ἤπιαμε τὸν καφέ, χωρὶς νὰ μιλήσει, ἔφυγε ἀπ΄ τὸ δωμάτιο ὑποδοχῆς καὶ σὲ λίγο ξαναγύρισε κρατώντας στὰ χέρια του τὸ κασελάκι τῆς θείας μου. Κυριολεκτικά μοῦ ἔπεσε τὸ φλιτζάνι τοῦ καφὲ ἀπ’ τὰ χέρια

-Ὥστε τὸ βρήκατε ἤδη, ψέλλισα σαστισμένος.
-Ναί, ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ εἶμαι σὲ αὐτὸ τὸ σπίτι. Πάρε το. Πιστεύω ὅτι σοῦ ἀνήκει, προσέθεσε.
-Μὰ δὲν τὸ θέλω, εἶπα διστακτικά. Μόνο τὸ σταυρουδάκι θέλω. Αὐτὸ μόνο ζήτησε ἡ θεία μου. Σᾶς παρακαλῶ, κρατῆστε ὅλα τὰ ὑπόλοιπα.
-Κοίτα νὰ δεῖς, εἶπε θυμωμένα. Θὰ κάνεις αὐτὸ ποὺ σοῦ λέω. ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΜΟΥ. Τόσα χρόνια τὰ φύλαγα, μέχρι ποὺ ἦρθες ἐσύ. Στὴ θεία σου ἀνήκουν. Νὰ τῆς τὰ πᾶς.
-Μά, τὸ σταυρουδάκι, ψέλλισα φοβισμένα

Τότε μὲ μιὰ κίνηση ἄνοιξε τὸ πουκάμισό του καὶ φάνηκε κρεμασμένο στὸ λαιμό του τό σταυρουδάκι.

-Αὐτὸ δὲν μπορῶ νὰ σ᾽ τὸ δώσω. Δὲν μπορῶ, γιατὶ εἶναι δικό μου
Πραγματικὰ ζαλίστηκα. Δεν καταλάβαινα τί ἐννοοῦσε.
-Εἶναι δικό μου. Ἄκουσες; Εἶπε δυνατά. Εἶναι δικό μου, γιατὶ ἐγὼ εἶμαι τὸ παιδί, ποὺ ἔχασε ἡ θεία σου πρὶν σαράντα χρόνια.
Ἔμεινα να τὸν κοιτῶ μὲ ἀνοιχτὸ τὸ στόμα. Βούρκωσα. Ἦταν ὁ χαμένος μου ξάδερφος. Ἔπεσα στὴν ἀγκαλιὰ του καὶ τὸν ἔσφιξα. Ἔκλαιγα μὲ ἀναφιλητά. Τὸ ἴδιο καὶ αὐτός. Ὅταν συνήλθαμε, μοῦ εἶπε:  «Δὲν ἤξερα ὅτι ἡ μητέρα μου ἔζησε. Ἔμεινα πίσω. Ἄλλοι Τοῦρκοι πήρανε τὸ σπίτι καὶ μὲ μεγαλώσανε σὰν παιδί τους. Τώρα εἶναι πεθαμένοι. Ἔχω τὴν δικιά μου οἰκογένεια ἐδῶ πιά». Τοῦ ζήτησα νὰ μὲ ἀκολουθήσει στὴν Ἑλλάδα. Νὰ δεῖ τὴν μάνα του. Ἀρνήθηκε. «Δὲν μπορῶ να γυρίσω πιά. Τὰ παιδιά μου ἔχουν μεγαλώσει. Εἶναι ἀξιωματικοὶ στὸν τουρκικὸ στρατό. Καὶ σὲ ὑψηλὲς θέσεις. ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ. (σημ.: ἀπ᾽ τὴ συνέχεια τῆς διηγἠσεως θὰ φανεῖ ὅτι σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο ψευδόταν γιὰ νὰ προφυλάξει τὰ παιδιὰ του).

-Ἂν φύγω στην Ἑλλάδα, τὰ παιδιά μου μπορεῖ να πάθουν κακὸ ἐδῶ. Δὲν πρέπει νὰ ἔχω καμία σχέση μὲ τὴν Ἑλλάδα.
Ἐπέμενα καὶ τὸν παρακάλεσα νὰ ἔρθει τουλάχιστον ἕνα ταξίδι σὰν τουρίστας καὶ νὰ ἐπωφεληθεῖ γιὰ να δεῖ τὴ μάνα του καὶ τοὺς ἄλλους συγγενεῖς του.
-Δὲν γίνεται, μοῦ ἀπάντησε. Γιὰ νὰ καταλάβεις, ἐδῶ ἔχω μεγάλη δημόσια θέση. ΣΑΝ ΕΜΕΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΕΔΩ. ΕΓΩ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΕΧΩ. ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ. Ἂν πάω στὴν Ἑλλάδα, θὰ δώσω στόχο ὅτι κάτι συμβαίνει καὶ θὰ κινδυνέψουν καὶ ἄλλοι. (Σημ. Ἀπὸ αὐτὸ τὸ σημεῖο φαίνεται, ὅτι ταυτόχρονα μὲ τὸ ἀξίωμά ποὺ κατεῖχε σὰν Τοῦρκος, ἦταν καὶ τοπικὸς ἡγέτης τῶν ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ. Τὸ πιθανότερο ἦταν καὶ τὰ παιδιὰ του νὰ τὸ γνωρίζανε ἀλλὰ προφυλάσσονταν ἐξαιρετικά).

-Νὰ δώσεις πολλὰ φιλιὰ στὴ μάνα μου. Νὰ μὴ λυγίσει. Νὰ κάνει ὑπομονή. Νὰ τῆς πεῖς ὅτι θὰ συναντηθοῦμε στὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ.

Ἀγκαλιαστήκαμε καὶ πάλι καὶ χωρίσαμε δακρυσμένοι. Ἐπέστρεψα στὴν Ἑλλάδα καὶ ἔτρεξα ἀμέσως μὲ τὸ κασελάκι στὴν θεία μου, γιὰ νὰ τῆς τὸ δείξω καὶ να τῆς πω τὰ φοβερὰ νέα. Ἀλλά τί δυσαρέστη ἔκπληξη μὲ περίμενε! Οἱ συγγενεῖς μου, μοῦ διηγήθηκαν, πὼς λίγο μετὰ τὴν ἀναχώρησή μου γιὰ τὴν Τουρκία, ἡ θεία μου ἄφησε τὴν τελευταία της πνοή. Ἴσως ὁ καλὸς Θεὸς τὴν πῆρε κοντὰ του γιὰ νὰ μὴν ἀκούσει ὅτι τόσα χρόνια ζοῦσε τὸ παιδάκι της καὶ αὐτὴ δὲν μποροῦσε νὰ τὸ ἔχει στὴν ἀγκαλιά της. Μὲ ἀρκετὰ δάκρυα εἶχε ματώσει τὴν καρδία της, τόσο καιρό. Δὲν θὰ ἄντεχε νὰ ἀκούσει κάτι τέτοιο.

  • Ὁ ἴδιος συνάδελφός μου διηγήθηκε καὶ τὴν παρακάτω μικρὴ ἱστοριούλα:

Πρὶν λίγα χρόνια ἕνα γκρουπ ἀπ᾽τὸ χωριὸ του (Μεσοποταμία Καστοριᾶς – προσφυγικὸ χωριὸ Ποντίων) πῆγε ταξίδι – προσκύνημα στὸν Πόντο. Ὅταν ἔφτασαν μὲ τὸ λεωφορεῖο, ἔκαναν στάση σὲ ἕνα κεφαλοχώρι καὶ πεζοὶ περιηγοῦνταν σὲ διάφορα σημεῖα, πλατεῖες μὲ παλιὰ σπίτια, ἐκκλησίες κλπ. Φοβήθηκαν λίγο, γιατὶ τοὺς ἀκολουθοῦσε συνέχεια ἕνας γηραιὸς Τοῦρκος. Μάλιστα τοὺς φώναζε κάτι στὰ Τουρκικά. Δὲν καταλάβαιναν καὶ ὑπέθεσαν πὼς τοὺς προκαλοῦσε. Δὲν ἀπαντοῦσαν γιὰ νὰ μὴ γίνει τίποτε. Πολλὰ μάτια ἦταν καρφωμένα συνέχεια πάνω τους ἀπ᾽ τὰ γύρω καφενεῖα. Ὅταν πῆγαν σὲ μιὰ ἐρειπωμένη ἐκκλησία, ὁ γερο- Τοῦρκος τοὺς ἀκολούθησε, ἀλλὰ στεκόταν μὲ σεβασμὸ τουλάχιστον μέσα στὸ ναό. Ὅταν βγῆκαν, τοὺς ἀκολούθησε καὶ συνέχιζε νὰ τοὺς ἐπιτιμᾶ δημόσια. Εἶχε καὶ μιὰ ἄγρια φυσιογνωμία, ποὺ τοὺς τρόμαζε πολύ. Ἔμειναν συνέχεια ὅλοι μαζὶ καὶ μερικὲς γιαγιάδες σταυροκοπήθηκαν νὰ μὴ χειροτερέψει ἡ κατάσταση. Μὰ μόλις ἔγινε αὐτό, ἔμειναν ἔκπληκτοι, γιατὶ ὁ Τοῦρκος μετὰ μόνο τοὺς ἀκολουθοῦσε, χωρὶς να φωνάζει πιά. Ἀλλὰ ἡ ἐκπλήξη κορυφώθηκε καὶ μετατράπηκε σὲ συγκίνηση, ὅταν μπῆκαν ξανὰ στὸ λεωφορεῖο γιὰ νὰ φύγουν. Λίγο προτοῦ κλείσει ἡ πόρτα, πετάχτηκε ξαφνικὰ μέσα ὁ γερο-Τοῦρκος καὶ τοὺς εἶπε δακρυσμένος μὲ γνήσια ποντιακὴ προφορά: «ΕΣ ΤΗΝ ΕΥΚΗΝ ΤΗΣ ΠΑΝΑΪΑΣ». Μετὰ κατέβηκε γρήγορα. Τὸ λεωφορεῖο ἔφυγε, μὲ τοὺς συγκλονισμένους ἐπιβάτες νὰ κοιτοῦν πρὸς τὰ πίσω καθὼς χανόταν μέσα στὴ σκόνη ἡ ἡρωϊκὴ φιγούρα τοῦ γερο-Ποντίου.

, , ,

Σχολιάστε

ΣΗΜΑΔΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

  • Σημάδια Ὀρθοδοξίας στὴν Τουρκία!

Ἡ συναρπαστικὴ διάλεξη τοῦ κ. Νίκου Χειλαδάκη ποὺ μεταδόθηκε στὸν τηλεοπτικὸ σταθμὸ 4E τῆς Θεσσαλονίκης

Μὲ κομμένη κυριολεκτικά ἀνάσα παρακολούθησε τὸ κοινό τὴ διάλεξη τοῦ γνωστοῦ Δημοσιογράφου Νίκου Χειλαδάκη, ποὺ ἔγινε στὸν Δῆμο Θέρμης καὶ μεταδόθηκε ἀπὸ τὸν Τηλεοπτικὸ Σταθμὸ 4Ε τῆς Θεσσαλονίκης, σχετικὰ μὲ τὴν Ὀρθοδοξία στὴ σημερινὴ Τουρκία. Ὁ Δημοσιογράφος, μὲ πολυετῆ ἔρευνα, μὲ ἀπολύτως τεκμηριωμένα στοιχεῖα, πολλὰ ἐκ τῶν ὁποίων δημοσιεύματα τοῦ ἴδιου τοῦ Τουρκικοῦ Τύπου, ἀκόμα καὶ μὲ βίντεο ἀπὸ ἐκπομπὲς τῆς τουρκικῆς τηλεόρασης, ἀποκάλυψε μιὰ ἄλλη, ἐντελῶς ἄγνωστη καὶ θαμμένη πλευρά τῆς πραγματικότητας στὴ σημερινὴ Τουρκία, κατὰ τὴν ὁποία δεκάδες, ἑκατοντάδες βαφτίζονται φανερά πλέον Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι, χιλιάδες εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ μεταβαίνουν στὰ Ὀρθόδοξα προσκυνήματα, Ἐκκλησιές καὶ Ἁγιάσματα, ἐνῶ ἐπιφανεῖς Τοῦρκοι παρακολουθοῦν μὲ δέος τὴν Θεία Λειτουργία!!!!

ΜΠΕΣΤ ΣΕΛΛΕΡ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ Ὁ Νίκος Χειλαδάκης, ἀνέφερε πάμπολλες, συγκεκριμένες καὶ ἐπώνυμες περιπτώσεις μουσουλμάνων ποὺ ζήτησαν νὰ βαφτιστοῦν Χριστιανοί, ἐνῶ παρουσίασε τὰ ἀποκαλυπτικὰ στοιχεῖα ἔρευνας τουρκικῆς ἐφημερίδας, ποὺ καταγράφει μόνο τὰ τελευταῖα τρία χρόνια στὴν Τουρκία τὸν ἐξωφρενικὸ ἀριθμὸ τῶν 8.000.000 πωλήσεων Ἁγίων Γραφῶν, στὴν τουρκική γλώσσα!!! (σ.σ. πρᾶγμα ποὺ δείχνει πὼς εἶναι πραγματικά πολλά ἑκατομμύρια οἱ Κρυπτοχριστιανοὶ στὴν Τουρκία, ἐνῶ σύμφωνα μὲ τὶς Προφητεῖες τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ γιὰ τὸ «1/3 τῶν Τούρκων ποὺ θὰ γίνουν Χριστιανοί» καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ σημερινοῦ πληθυσμοῦ, φαίνεται πὼς πρόκειται γιὰ περίπου 15 μὲ 20 ἑκατομμύρια ψυχές!!!)

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΔΟΥΝΑΣ. Ὁ κ. Χειλαδάκης παρουσίασε ἐπίσης με ἀδιάσειστα βίντεο τουρκικῶν καναλιῶν, τοὺς χιλιάδες κυριολεκτικὰ Τούρκους «μουσουλμάνους», ποὺ κατακλύζουν τὴν Ἐκκλησία τοῦ Ἅϊ Γιώργη τοῦ Κουδουνᾶ, ἀφήνοντας τάματα, προσκυνώντας τὶς ἅγιες εἰκόνες καὶ πηγαίνοντας σὲ ἀτέλειωτες οὐρές, γιὰ νὰ χριστοῦν μὲ τὸ λαδάκι ἀπὸ τὸ καντήλι τοῦ Ἁγίου!!!

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΣ. Μιὰ ἄλλη πάλι ἐκπληκτική περίπτωση, εἶναι καὶ ἐκείνη κοντά στὰ Ἄδανα, ποὺ ὅπως ἀνέφερε ὁ Νίκος Χειλαδάκης, συγκεντρώνει ἑκατοντάδες ἀσθενεῖς Τούρκους, ποὺ γίνονται καλά ἀπὸ μιὰ γυναίκα, ἡ ὁποία ὁμολόγησε στὴν Τουρκικὴ Τηλεόραση, ὅτι τὴν θεραπευτική της δύναμη τὴν ἀντλεῖ ἀπό μιὰ κατακόμβη-σπήλαιο, ὅπου ἁγίασαν 7 Χριστιανοὶ Μάρτυρες!!!

ΤΟ ΑΓΙΑΣΜΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΜΙΧΑΗΛ. Τὸ συγκλονιστικότερο ὅμως ὅλων, εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ὁ ἔγκριτος Δημοσιογράφος ἀνέφερε γιὰ τὴ Σεβάστεια, ξεκινώντας ἀπὸ τὸ Συναξάρι τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ, ὅπου ἀναφέρεται ἡ θεραπεία κάποιου πλουσίου στὸ Ἁγίασμα τοῦ Ταξιάρχη στὴ Σεβάστεια! Ἐκεῖ, στὸ θαυματουργικότατο ἐκεῖνο Ἁγίασμα, εἶχε χτιστεῖ περικαλλέστατος Ἱερός Ναός, θαῦμα ἀρχιτεκτονικῆς, ποὺ ὅμως δὲν ὑπάρχει πιά. Ἀλλά ὑπάρχει τὸ ΑΓΙΑΣΜΑ τοῦ ΤΑΞΙΑΡΧΗ, γεμάτο μὲ ἑκατοντάδες μικρά ψαράκια, τὰ ὁποῖα γλείφουν τὶς πληγές, ἢ τὰ σημεῖα πάθησης τῶν δεκάδων χιλιάδων Τούρκων, ποὺ πηγαίνουν ἐκεῖ ἀπὸ ὅλο τὸν κόσμο καὶ γίνονται καλά, μπαίνοντας μέσα στὸ ΑΓΙΑΣΜΑ!!! Μάλιστα οἱ Τοῦρκοι ἔχουν χτίσει ξενοδοχεῖα καὶ δωμάτια γιὰ νὰ ἐκμεταλλευτοῦν τὸν «θεραπευτικό» τουρισμό ποὺ ἔρχεται ἀκόμα καὶ ἀπό τὴ Ρωσία!!! «ΚΑΝΕΝΑ ΜΕΣΟ ΔΕΝ ΔΕΧΘΗΚΕ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΕΙ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΜΟΥ» Καὶ ὁ ἐπίλογος ὅμως τοῦ Νίκου Χειλαδάκη ἦταν ἐξ ἴσου συναρπαστικός, ὅταν ἀποκάλυψε πὼς ἂν καὶ δουλεύει χρόνια σὲ μεγάλες ἐφημερίδες, καμία ἐφημερίδα καὶ κανένα Μέσο Ἐνημέρωσης δὲν δέχθηκε μέχρι τώρα μέσα στὴν Ἑλλάδα νὰ προβάλει ὅλο αὐτό τὸ συγκλονιστικό ὑλικό, γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία μέσα στὴν Τουρκία!… (σ.σ. Μὲ τὴν ἐξαίρεση τῆς 4Ε)

Πηγή βίντεο: Τηλεοπτικός σταθμός 4Ε

Πηγή κειμένου: εφημ. “Νοιάζομαι” τ. 29

, ,

Σχολιάστε

Παρακολουθῆστε

Νὰ ἔρχεται κάθε νέο ἄρθρο στὰ εἰσερχόμενά σας.

Ὑπάρχουν ἤδη 85 συνδρομητές. Ἐγγραφῆτε καὶ σεῖς.