Πῶς ἡ Monsanto καὶ ἄλλοι κολοσσοὶ ἐλέγχουν
τὴν παγκόσμια παραγωγή.
Πλέκεται ὁ ἱστὸς τῆς ἀράχνης,
ὥστε τὰ πάντα νὰ τεθοῦν ὑπὸ τὸν ἀπόλυτο ἔλεγχο (τῶν Πολυεθνικῶν)
τῆς Φραγκίσκας Μεγαλούδη
. Στὶς ἀρχὲς Φεβρουαρίου κατατέθηκε στὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο αἴτηση γιὰ τὴν ἐκδίκαση μιᾶς ὑπόθεσης ποὺ ἐλάχιστα ἔγινε γνωστὴ στὴν Ἑλλάδα. Ἡ ὀργάνωση No patents on Seeds, ποὺ ὑποστηρίζεται ἀπὸ τὸ γερμανικὸ τμῆμα τῆς Greenpeace ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πολλὰ κινήματα πολιτῶν γιὰ τὴν οἰκολογία καὶ τὴν δίκαιη γεωργία, κατέθεσε μήνυση ἐναντίον τῆς Εὐρωπαϊκῆς Πατέντας EP1962578.
. Σύμφωνα μὲ τὴν ἀπόφαση τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀρχῆς πνευματικῶν δικαιωμάτων τὸ ἰνδικὸ πεπόνι, ἕνα εἶδος ποὺ ἔχει φυσικὴ ἀντίσταση στὸν ἰὸ CYSDV ποὺ πλήττει τὶς καλλιέργειες πεπονιοῦ σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο, κατοχυρώνεται ὡς εὑρεσιτεχνία στὸν ἀμερικανικὸ κολοσσὸ Monsanto. Ἂν καὶ τὸ ἰνδικὸ πεπόνι εἶναι δηλωμένο στὴν παγκόσμια τράπεζα σπόρων ὡς παραδοσιακὸ ἰνδικὸ προϊόν, ἡ ἀπόφαση τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀρχῆς δίνει τὸ δικαίωμα στὴν Monsanto, νὰ τὸ κατοχυρώσει καὶ ἑπομένως νὰ ἀπαγορεύσει στοὺς ἀγρότες νὰ τὸ χρησιμοποιοῦν, ἂν δὲν τὸ ἀγοράσουν μὲ τοὺς ὅρους ποὺ θὰ θέτει ἡ ἑταιρεία.
. Μπορεῖ ἡ ὑπόθεση νὰ μὴν παρουσιάζει ἐνδιαφέρον γιὰ τὸ εὐρὺ κοινό, ἔχει ὅμως τεράστια σημασία, καθὼς ἡ κατοχύρωση σπόρων ἀπὸ ἑταιρεῖες κολοσσοὺς ὅπως ἡ Monsanto, σχετίζεται ἄμεσα μὲ τὸ δικαίωμα τοῦ ἀγρότη νὰ ἐπιλέγει τί καλλιεργεῖ καὶ τοῦ πολίτη νὰ γνωρίζει τί καταναλώνει. Ἡ “πνευματικὴ κατοχύρωση” (σημ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: κατοχύρωση πνευματικῶν δικαιωμάτων) σπόρων καθιστᾶ τοὺς ἀγρότες δέσμιους τῶν γιγαντιαίων πολυεθνικῶν, ἐνῶ παράλληλα στερεῖ ἀπὸ τὸν καταναλωτὴ τὸ δικαίωμα νὰ γνωρίζει τί φαγητὸ φτάνει στὸ πιάτο του ἀλλὰ καὶ τί εἴδους τροφὲς καταναλώνουν τὰ ζῶα καὶ κατὰ συνέπεια καὶ ὁ ἴδιος μέσῳ τῶν γαλακτοκομικῶν καὶ τοῦ κρέατος.
. Ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ πὼς ἡ κατοχύρωση τῆς πατέντας δὲν περιορίζεται μόνο στὰ φυτὰ ἀλλὰ οἱ ἑταιρεῖες προσπαθοῦν νὰ τὴν ἐπεκτείνουν καὶ στὰ ζῶα. Πατέντα ἔχει χορηγηθεῖ γιὰ τὴν χρήση τῶν βοοειδῶν, καθὼς οἱ ἑταιρεῖες προσπαθοῦν μέσα ἀπὸ γενετικὲς ἔρευνες νὰ μεγιστοποιήσουν τὴν παραγωγὴ γάλακτος.
. Ἡ κατάσταση γίνεται ἀκόμα πιὸ ἀνησυχητικὴ καθὼς οἱ πολυεθνικὲς πιέζουν τὶς κυβερνήσεις τῆς Εὐρώπης, νὰ ἀντικαταστήσουν τὴν παραγωγὴ σπόρων μὲ τοὺς δικούς τους κατοχυρωμένους, τοὺς ὁποίους οἱ ἀγρότες θὰ πρέπει νὰ ἀγοράζουν ἀπὸ τὶς ἑταιρεῖες κάθε χρόνο. Στὴν Γαλλία, ὅπου καλλιεργοῦνται περίπου 5.000 ποικιλίες σπόρων, οἱ 600 εἶναι κατοχυρωμένοι καὶ ἀντιστοιχοῦν στὸ 99% τῶν σπόρων ποὺ καλλιεργοῦνται πρὸς κατανάλωση. Τὸ Νοέμβριο τοῦ 2011 τὸ γαλλικὸ ὑπουργεῖο γεωργίας ἀποφάσισε πὼς οἱ ἀγρότες ὀφείλουν νὰ πληρώνουν στὶς ἑταιρεῖες ἀποζημίωση γιὰ τὴν χρήση τῶν σπόρων τους, ὥστε ἐκεῖνες νὰ ἔχουν ἔσοδα γιὰ περαιτέρω ἔρευνες καὶ γενετικὲς βελτιώσεις τῶν εἰδῶν.
. Μπορεῖ τὰ γενετικὰ τροποποιημένα τρόφιμα νὰ βρίσκουν σθεναρὴ ἀντίσταση στὴν Εὐρώπη καὶ ἡ καλλιέργειά τους νὰ περιορίζεται μόνο σὲ 110.000 ἑκτάρια ἀπὸ τὰ 179 ἑκατομμύρια καλλιεργήσιμης γῆς, οἱ ἑταιρεῖες ὅμως συνεχίζουν τὶς προσπάθειες γιὰ τὸν ἔλεγχο τῆς παραγωγῆς τροφίμων μέσῳ τῆς κατοχυρώσεώς τους. Κολοσσοὶ στὸν χῶρο τῆς ἀγροκαλλιέργειας, ὅπως ἡ Monsanto, ἡ Syngenta, ἡ Bayer καὶ ἡ Dupont διεκδικοῦν ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἀρχὴ νὰ κατοχυρώσουν προϊόντα ὅπως τὰ ἀγγούρια, οἱ ντομάτες, ἡ γλυκιὰ πιπεριά, ἡ κολοκύθα καὶ τὰ πεπόνια, ἐνῶ παράλληλα προσπαθοῦν νὰ κερδίσουν τὸ μονοπώλιο σὲ εἴδη ποὺ προέρχονται ἀπὸ χῶρες τῆς Ἀσίας καὶ τῆς Ἀφρικῆς. Συχνὰ προσπαθοῦν μέσῳ τῆς πατέντας νὰ ἐλέγχουν ὅλα τὰ στάδια παραγωγῆς, ἀπὸ τὴν καλλιέργεια ἑνὸς προϊόντος μέχρι τὴν ἄφιξή του στὸ πιάτο μας. Πρὶν ἕνα χρόνο ἡ Monsanto (τῆς ὁποίας ὁ ἐτήσιος τζίρος ἀγγίζει τὰ 44 δισ. δολάρια) ζήτησε νὰ πατεντάρει τὴν μαργαρίνη καὶ τὰ μπισκότα, στὰ ὁποῖα ὑπάρχουν ἴχνη σόγιας, εἶδος τὸ ὁποῖο ἔχει ἤδη κατοχυρωθεῖ στὴν ἑταιρεία.
. Παράλληλα ἀπαίτησε νὰ μὴν ἐπιτρέπεται ἔλεγχος γιὰ ἴχνη γενετικὰ μεταλλαγμένων οὐσιῶν στὰ προϊόντα ποὺ ἔχει κατοχυρώσει. Αὐτὸ πρακτικὰ σημαίνει πὼς ἡ ἑταιρεία ἔχοντας πατεντάρει ἕνα προϊὸν σὲ τελικὸ στάδιο παραγωγῆς, ὅπως ἡ μαργαρίνη, θὰ ἔχει παράλληλα μονοπωλήσει καὶ ὅλη τὴν διαδικασία παραγωγῆς του (καὶ φυσικὰ καὶ τὶς πρῶτες ὕλες). Ἑπομένως θὰ μπορεῖ ὄχι μόνο νὰ ἐλέγχει τὸ προϊὸν ἀλλὰ καὶ νὰ χρησιμοποιεῖ γενετικὰ μεταλλαγμένα εἴδη στὴν παραγωγή του, χωρὶς νὰ ὑπόκειται στοὺς εὐρωπαϊκοὺς νόμους ποὺ δὲν ἐπιτρέπουν τὴν εἰσαγωγή τους στὴν Εὐρώπη.
. Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἀρχὴ γιὰ τὴν Πνευματικὴ Κατοχύρωση («πατέντα») ἂν καὶ δὲν ἐπιτρέπει τὴν κατοχύρωση τῆς διαδικασίας, ἐπιτρέπει ὅμως τὴν κατοχύρωση τοῦ τελικοῦ προϊόντος, ἀκόμα καὶ ἂν αὐτὸ ἀνήκει στὶς συμβατικὲς καλλιέργειες. Δίνει δηλαδὴ τὸ δικαίωμα σὲ μία τεράστια πολυεθνικὴ νὰ πατεντάρει τὴν ντομάτα ὡς εὑρεσιτεχνία ἀλλὰ ὄχι τὰ στάδια τῆς παραγωγῆς της. Ἡ ἱσπανικὴ Consejo Superior de Investigationes Cientificas ἔχει καταφέρει νὰ κατοχυρώσει ὡς εὑρεσιτεχνία τὸ συμβατικὸ ἡλιέλαιο καθὼς καὶ ὅλα τὰ προϊόντα ποὺ τὸ περιέχουν.
. Ἡ Monsanto μέσα ἀπὸ ἕνα δίκτυο μικρότερων ἑταιρειῶν, τὶς ὁποῖες ἔχει ἀγοράσει, θὰ καταφέρει σὲ λίγα χρόνια νὰ κατοχυρώσει ὡς εὑρεσιτεχνία ὅλα σχεδὸν τὰ φυτὰ καὶ τὰ ζῶα. Ἐπιχειρεῖ νὰ ἐπεκτείνει τὴν πατέντα σὲ προϊόντα ὅπως τὰ λουκάνικα, τὸ σαλάμι, τὸ ζαμπόν, τὰ αὐγὰ ἀλλὰ καὶ ὅσα προϊόντα περιέχουν αὐγά, ὑποπροϊόντα ψαριῶν ἢ ὅσα περιέχουν ἴχνη ψαριῶν, μὲ τὸ ἐπιχείρημα πὼς στὴν διαδικασία παραγωγῆς τῶν προϊόντων αὐτῶν χρησιμοποιήθηκε δική της σόγια (ἐφ᾽ ὅσον ἐλέγχει τὸ 100% τῆς παγκόσμιας παραγωγῆς) μέσῳ τῶν τροφῶν μὲ τὶς ὁποῖες ταΐστηκαν τὰ ζῶα ποὺ παρήγαγαν τὰ προϊόντα αὐτά. Αὐτὸ τὸ ὁποῖο στὴν οὐσία ἐπιδιώκουν οἱ τεράστιες πολυεθνικὲς εἶναι ὁ ἔλεγχος τοῦ φαγητοῦ καὶ τῆς παραγωγῆς του. Εἴδη ὅπως τὸ μπρόκολο, οἱ ντομάτες, τὸ μαρούλι, τὰ πεπόνια ἔχουν κατοχυρωθεῖ ὡς εὑρεσιτεχνίες ἀπὸ τὶς μεγάλες πολυεθνικὲς ὑποχρεώνοντας ἔτσι τοὺς παραγωγοὺς νὰ προμηθεύονται τοὺς σπόρους ἀπὸ τὶς συγκεκριμένες ἑταιρεῖες πληρώνοντας «πνευματικὰ δικαιώματα» καὶ παράλληλα ἀφαιρώντας τους τὴν δυνατότητα νὰ τοὺς ἐπαναχρησιμοποιήσουν.
. Τέτοιες πρακτικὲς στὴν οὐσία συνιστοῦν πειρατεία τῆς φύσεως, καταπάτηση τοῦ δικαιώματος τοῦ καταναλωτῆ νὰ ἐπιλέγει καὶ τελικὰ ἀπειλὴ κατὰ τῆς ἴδιας τῆς δημοκρατίας. Ἐλέγχοντας τὴν τροφὴ καὶ τὴν παραγωγή της, ἐλέγχεις τὸ μέλλον καὶ τὴν ἀξιοπρέπεια τῶν ἀνθρώπων.
ΠΗΓΗ: otyposnews.gr
